Libanii Opera;

541쪽

ται, τηδέ μοι δοκοοσι συνεῖναί τε και συνεδρευειν, ὼς ου αν εν καλλίονι διατρίψαντες. 238. τοιαυτα δεδντ α διεξηλθον ου τοσαυτ εστιν, στε τὴν περβολὴν το κάλλους εν si βραχυτητι των μετειληφύτων του κάλλους ἀπολλυνα το θαομα, οἱον ου πέντε μεν οἰκίαι, κηποι δὲ πτά, κυπάριττοι δε τριακύσιαι, λουτρὰ δε τρια, ἀλλα καλὰ μεν, ὼς οὐδεν ἄλλοθι , πλείω δεα καλλι τὰ πάντα. 239. Osτω γὰρ εἰς πληθος καστα τούτων κεκτηται, στε αἰδοῖ της πολεως εν προαστείου τάξει μεμένηκεν, ἀμφισβητεῖν δε βουλομένη πύλεσιν κ 10 πολλον εχει το νικῆν η και Ῥωμαίων σου θεατὰς ελαβε, νενίκηκε πείσασα μηκέτι τὴν ταλίαν μνεῖνος ἀήττητον τὰ τοιαOτα. 240. κεφάλαιον δε των

Aάφνης καλον, iμαι δε καὶ της γης ἁπάσης αἱ Aάφνης πηγαί. ος ουδαμο ὴ γη τοιαύτην ἔτεκε ναμάτων 15

ταOτα βασίλεια, καὶ της ἐκείνων δωρεὰς το καθαρώτατον καὶ εἱλικρινέστατον. 241. καὶ δὴ και φαίη τις αν οὐχ ἡττον χαιρειν τω τύπω τὰς θεὰς η τη μὲν Πίση τον Λία τω δε 'Iσθμω τον Ποσειδο, ελφοῖς es

542쪽

δεῖ πιστευειν ἐν δασι τὴν δίαιταν εἶναι ταῖς Νυμφιας, R 353 δοκουσί μοι τοῖς μεν αλλοις ἐπιφοιταν, j σον ἐπισκοπησαι, τουτὶ δε, σπερ οἱ βασιλεῖς, ἀντ' ἀκροπόλεως πεποιησθαι πεί μαι δε κἀκεῖνο τὰς τρεῖς θεάς, τεστερ κάλλους ριζον, ἐνταυθοῖ λουσαμένας κειν επι τὴν κρίσιν μὰλλον ij ο λέγονται. 242. τίς γαρ ἐπι- στὰς καὶ θεασάμενος κ τε τον πρώτων στομάτων τουδωρ ἐκρέον καὶ καθ' κάτερον τοῖχον του νεῖ φερύ- 10 μενον ου αν ἀγασθει με τι πληθος εκπλαγείη δετο κάλλος, in σειε δε δε θεῖον, ψαιτο δε δέως, λουσαιτο δε διον, πίοι ὁ ως ηδιστα το γαρ υτι ψυχρόν τε και διαυγες και ποτιμώτατον καὶ χάρισιν ἐγκεχρισμενον και προσηνες ὁμιλῆσαι οὐ κασιν 243 ου

1 μὴν εν si μητρὶ μύνῖ τι δωρ μεινεν, οὐδε σάφνημεν γέννησε, άφν δε ἀπελαυσε στήσασα περὶ αὐτην

το δορον, ἀλλ' ἡ μὲν ἔφηνε, μετεσχε δε μετὰ της

φηνάσης ὴ πόλις οἴκοθεν οἴκαδε τον ναμάτων δραμύντων, καὶ ου εκ τῆς περορίας, ο πολλο μεν πονου, et πολλο δε κινδύνου της επικουρίας ε της αλλων

φιλανθρωπίας αἰωρουμένης, μηχανησάμενοι χλ ὁδον

543쪽

τω ρευματι κατηρεφη διὰ της πωρείας πη με εγκοι- λον την πώρειαν τέμνοντες, πη δε προσοικοδομουντες,

αγοντες, ενθα το0το πηνάγκαζον οἱ κρημνοι, κοινουσι τω στει την κ των προαστείων χορηγίαν. 244. bνυν ω μάλιστα νικεμεν, τουτό ἐστιν, οτι κατάρρυτος

ημῖν η πολις καὶ πρ0ς μεν ταλλα καν ἀναισχυν R 354τησαι τις, ἐν δε υδάτων μνήμη παντες εἴκουσι. τὰ μεν καλὰ πλήθει νικομεν, τὰ δε πολλὰ κάλλει, μὰλλον δει τὰ μεν αφθυνα - πλήθει δε χαρίεντα τῶ 10 κάλλει λουτρον μεν ον δημοσίων καστον ποταμtii μέτρον ἐκχεῖ, τον δε ἰδίων τὰ μεν σον περ κεῖνα, τὰ δε Ῥυ πολλή - λει τύμενον. 245. Ῥτω δὲ δύναμις

λουτρ0ν ἐπὶ τοῖς προτέροις ἐγειρειν, νεκά γε ναμάτων θαρροέντως Ἀγείρει καὶ Ἀχὰ δέδοικε, φὴ τω με εἰ 15ακρον ρας ἀσκηθην, Νυμφον ὰ Ἀνδεία πολυδίψιον δνομασθη, αλλὰ τοσοῖτον ἀπεχει του σπάνει τῖν δά- των ἀποστηνα της ὁρμης, στε καὶ τω μη πολλή τις

544쪽

ἁβρύνεται της επωνυμίας κρείττοσιν α τοσούτω καλ-R 355 λίω των δημοσίων, σωπε των δημοσίων Ἀλάττω, καὶ πολλὴ των φυλετον ερις παρ αὐτοῖς κάστοις

εἶναι το κάλλιστον. 246. ξεστι δε τον με των πηγον πλοῖτον τω πληπει των οἰκιον σκοπεῖν οσαι γὰρ οἰκίαι, τοσαοται κρηναι, μὰλλον δε καθ' κάστην πολλαι και των γε εργαστηρίων τα πολλὰ τούτω φαιδρύνεται.

247 διέπεμ οὐδε περὶ τὰς δημοσίας παγκρατιάζομεν,10 οστις προ του πλησίον ρύσεται, τοfτο δ το πολλὰς των πολυχρύσων ἐνοχλοον παρ' οἷς θισμύς τε περὶ τὰς κρήνας καρτερος καὶ ἡ ἀγγείοις καταγνυμενοις ὀδυρμος καὶ προς τοι κρουνοῖς τα τραύματα. μῖν δε δια το εἴσω θυρον κάστοις εἶναι κρήνην αἱ κοιναὶ 15 προς επίδειξιν ρέουσι. 248. το γε μὴ των δάτων διαφανες οἱ τως αν ἐξετάσαις καλος, εἰ κολυμβήθραν R 35 πλησας το IH αὐτης δωρ ἐπισχησεις -ου έοντος. οἰηση γὰρ et τὴν εἶναι κενήν. isτως ἱκανος το ἔδαφος

μ ορ κρουματα in marg 14 θηρῶν, sed υ supra suprascr. 1 15 τό - 25 4 πιεῖν citat lan O. 99' 16 αν - 17 δωρ in C 17 πλησας scripsi auctore inteni στησας libri στήσαις M sed in hoc σας suprascr. 1')Plan edd l στήσας εἰς το ἀπ' αὐτης δωρ ἐπισχησε Re Anim α- sed in hoc rasura unius litterae posi- ἐπισχησης Plan ἐπιστήσεις - ποστήσης conirae, melius ἀποσχήσεις Gasda 18 ήμφανῶς ut ἐναργῶς Re Anim ,ἀγανῶς ut καθαρος Iacob διαφανῖς vel εἱλικρινος praetulerim coli. l. 16 vel p. 521, 18

545쪽

Metro των δάτων λάμπεται. - ου οἰδα, πότερον θεα μὰλλον δύναται πεκκαυσα δίψος ὴ παυσαι ουτ καὶ προκαλεῖται πιεῖν και προευφραίνει πριν

πιεῖν.

249. υ τοίνυν εἰώθατε προς ἀλληλους εἰρηνικος ἀγωνίζεσθαι, κριτον μῖν ποιεῖ τὴν ἀμφισβήτησιν διατε πανταχύθεν Ἀουον Osτω Λους αλλου. διαφανος νικωντες προς ἀλλήλους εν ὁμοίω καθεστήκατε. 250

λεγουσι τοινυν οἱ μεν την προς ω μοῖραν οἰκο0ντες, οτι δη το πλεῖστον των πυρον διὰ της κείνων αγεται 10

καὶ αμα παραφέρουσι την λεξάνδρου πηγήν, οἱ δ' υπρος δυσμὰς τύ τε πολέδενδρον καὶ καθαριότητα πλείω και το διστον γειτόνημα, την Λάφνην, οἱ δ' ἐπ ι της ὐπωρειας αυρας ψελτίους και ἀπραγμοσύνην ναι τι

την πόλιν ἄπασαν Ἀχειν ὁρὰν, in δε ε τη νέα το 15 τεῖχος, την νησον, τα βασιλεια, την της λης ευθημοσένην, οἱ δε εν μέσω τούτων - τούτων εἶναι χωοι. 457

546쪽

LIBANU ORATIO XI τίς αν αὐτα ἀκουων ἐχοι ψηφίσασθαι πάντων ουτως ἐφεξης ἰσορροπουντων; 251 ἀλλα ταέτην μεν τηνεριν ην το παρ'Ἀκάστοις εἶναι τὴν πλεονεξίαν εμποιεῖ, μηδεὶς θεον μῆς ἀφέλοιτο, m δ' - των νων περιουσίας τί με ἀφθονώτερον τι δε διαρκεστερον α διὰ πάσης μεν ουτ κέχυται της πολεως, o μημερος τι της πολεως ν ἀγορὰν κεκλησθαι μηδε δεῖνεις εν τι συνελθειν νησομένους, ἀλλα ποσιν ν ποσιν ει α καὶ πρω θυρον καὶ πανταχου χειρα ἐκτείναντι 10 λαβεῖν πάρχειν. 252. ου γαρ εστιν ἀγυιὰν ουτως εὐρειν λιγωρημενην ουδ' ἐν στάτοις, τους ἐνοι- κουντας τέρωσε πέμπει ληψομενους τι των ἀναγκαίων, ἀλά' ὁμοίως ἀκμάζει τά τε μέσα το αστεος καὶ ταεσχατα, Ἀαι σπεμ μεστὰ πάντα Ἀνθ ρώπων, Ῥυτως 1 ονίων πάντα μεστά. 253. και πολλὰ μεν των νητον ηδη τις παρηλθεν ου χρηζων, ων δε εἰς χρείαν ηλδθε, ταυτα ουδεὶς ζητησεν ἀπύντα ἁμιλλαται δε τοῖς ἀναγκαίοις τὰ πρ0ς τρυφην ἐξευρημένα, καὶ ταῖς τυχαις ἀμφοτέραις χνω χώρα παρὰ τη πόλει πενία τε γὰρ 20 παρκει και πλουσίων ἐπιθυμίαις υπηρετεῖ ἐκπορίζουσα μὲν ταῖς ἐκείνων ἀπολαυσεσιν βρά, παρασκευάζουσα δὲ τη τούτων ενδεία συμμετρα και των μεν οὐκ ελά B 358 των, Ἀων δε ου μείζων γιγνομένη. το δε δη πάν

547쪽

LIBANI ORATIO XI

ἐπιμελείας στι κα ου αποζῆν παρεχει μονον, ἀλλα

ἐπὶ πλουτω μάλιστα φρονουσας, να στοῖχον των νων δεικνυουσι, πον των Ῥικημάτων προκειμενον. ἐν δὲ 4 τοῖς μέσοις των κιήνων Ἀργάζεται Ῥυδείς, παρ' ημῖν δε καὶ ταυτα πωλητηρια, πιστε Ἀκάστου μικροο των οἰκημάτων ἀντιπροσωπον εργαστήριον, ἀντίπυργοι ξυλι ι καὶ ρῖπες εἰς σκεπην, και τύπος ουδεὶς ψιλος χειροτεχνήματος, αλλὰ καν μικρο τις λάβηται κρασπέ- 10δου, παραχρημα τουτὶ ἀκεστήριον τι παραπλήσιον, καὶ 4χονται χη Ἀων τύπων iiον καλωδίων, ,σπερυδυσσεἰς του Ἀρινεου 255 λαμπρὰ δε Ῥυσα των δενίων η κατασκευὴ τω διηνεκεῖ πλέον τεθαυμασται, 14ωστε τοις ἀγοράζουσιν Ἀξ χωθινου πλέον Ῥυδεν R 359 παρὰ τους ἐσπέρας νουμένους, ἀλλ' δεσπερ τοῖς δα- σιν, ηνίκα αν δεηθης, ὁμοίοις ἐντυγχάνεις, ουτ της

548쪽

ILAEAN OB ΑΤΙΟ XI ἀγορῆς συνεχος ὁμοίας ἀπολαυεις, καὶ ουδε νυξ ἐπελθουσα τὴν ἀκμὴν διακύπτει, ἀλλὰ πλέον τι παρ μῖν του παρ Αἰθίοψιν ὁρῆται κόμπου. 256 οἱ μεν γαρην Ηλίου κεκλήκασι τράπεζαν πλήρη κρεον ἀνιύντος

του θεο παρεχονται καὶ το μεν ἔργον ἐστὶ των ντέλει νυκτις τα κρέα τιθέντων επὶ την τράπεζαν, τερατευονται δε της γης εἶναι ταυτην αυτώματον φοράν

των δὲ παρ μῖν νίων ὁ με της παρασκευης ἀγνοεῖται χρονος, η δὲ ἀβρύτης ὁρῆται, πλεονεκτεῖ δὲ οὐδὲν 16 ὴμέρα νυκτος, ἀλλ' ἐπ ἴσης ἀφθονίας εν κατέρα

πάντα εστηκεν. 257. στε καὶ των ὁδοιπόρων σοις ἐπὶ των τελευταίων συσκοτάζει σταθμον, θαρρουντες ἐλαυνουσιν ἐπὶ την πόλιν, o ἐνευπαθήσοντες ἐν νυκτί. τοῖς δὲ λούσασθαί τε πάρχει καὶ δειπνῆσαι λαμπρύ-

15 τερον των εἰς ἐπινίκια κεκλημένων, σπερ των μαγείρων, πως αυτ ευτρεπίσαιεν, προαπεσταλμένων. 258.

τά τε γαρ ἄλλα ἐν χερσὶ καὶ τους χθος ουδεν δειπεριτρεχοντα ζητειν, ἀλλα τοις πρατηρσι κηρέττουσινυπακούειν καὶ γαρ δη καὶ ἰχθύων οἱ χερσαιοι πλειο- 20 νων ἀπολαύομεν η πολλοὶ των περικλυζομένων θαλάττη, καὶ πελαγον μεν διεστήκαμεν, οἱ δε ἐκείνων ἐργάται

549쪽

τα των πελαγον μῖν σαγηνευουσι θρεμματα, καὶ, 360

σωροὶ παρ μέραν πάσης ἰδέας ἰχθύων ἐπεισέρχονται.

259. καλον δὲ κἀνταυθα το μηδε του καταδεεῖς ἀποκεκλεῖσθαι της τοιαύτης ἐδωδης πορίζουσα γαρ ὴ υχητα πρύσφορα κάστω διεῖλεν εἰς με τους ευδαίμονας τὴν ἀπο της θαλάττης φοράν, εἰς δε τους τέρους την ἀπο της λίμνης, κοινον δὲ ἀμφοιν ἔδωκε τον ποταμών,ος τοῖς με ευπύροις βύσκει το γένος, ὁ παρὰ της θαλάττης εἰς υτι αναπλεῖ, τὰ δ' αλλα τοῖς χλοις

ἄπαντα πολλά. 10260. που ποταμο δε καὶ της λίμνης ου τοσουτοντο κέρδος εἰς την πόλιν, σον τραπέζας κοσμεῖν, ἀλλακαὶ σα δίδωσιν γη, της πύλεως εἶναι ποιοOσι δι εὐπετείας τὴν κομιδὴν εργαζύμενοι καὶ ου κατακλείοντες τὰς των καρπον ἀγωγὰς εἰς ποζυγίων στενότητα. 15 νειμάμενοι γαρ την χώραν, καὶ ὁ μεν δια τοέτων ρέωνα τημ λίμνην οὐκ Ἀχει Μέμμαχον, in δε - τούτοις πεπταμένη τοι τύποις οἷς ὁ ποταμος οὐ βοηθεῖ ναυτικοῖς λιμναίοις τε καὶ ποταμίοις κενοοσι τους ἀγροὐς εἰς την πόλιν. 261. και τὴν μεν πρώτην μεμερισμένως οαγουσιν, πειτα ἀντ ἀμφοιν ὁ ποταμι καθίσταται W361

μετὰ των οἰκείων τὴν διὰ της λίμνης πομπὴν δεχήμε-

LIBANIUS ed. Foerater. a. n. 34

550쪽

LIBANU ORAΤIO Mνός τε καὶ φέρων εις μέσην την πόλιν και προ των πυλον κάστοις τὰ φορτία ποιον στε γυναιξὶ καὶ παισὶν ξαιρεῖσθαι τον γύμον ξεῖναι τοὐναντίον γαρ

η περὶ τὴν Θεσπρωτίδα χὶδε συμβέβηκεν. ἐκεῖ μὲν γὰρ ὁ ποταμος εἰς την λίμνη εμβάλλει, - θα δετην λίμνην ὁ ποταμος πολαμβάνει. 262. τ δε η

μέγιστον, ουδε γὰρ το μετὰ τὴν πόλιν εἰς θάλατταν ρέον απορον ναυσὶν π των πετρον καθέστηκεν, δὴ καὶ του Νείλου τὰ πολλὰ πέπονθεν, οὐδε τοὐτο10 μιν χρηστον, ἀλλ' αξιον της ευφημίας et Πίνδαρος

Hor. II 29, 3 10 ind. l. V 14 sq. 10 ουτω φησὶν ὴ ἐξήγησις του παρὰ Πινδάρω ρητου, τι

Παλλὰς η συνέχουσα την πόλιν την καμαρίναν δηλονότι δειμεν γουν μνεῖ τον σιν ναιν τον ἄγνον καὶ τον ποταμιν τον Sδανον, καὶ την λίμνην την ἐγχωρίαν γουν την καμαρίναν, καὶ τὰ σεβάσμια ευματα, δι' ων ὁ Ἱππαρις ὁ ποταμος ἄρδει τον στρατον ἀντιτο τον λαιν της Καμαρίνης κολλὰ τε ὁ Ἱππαρις ηγουν προστίθησί τε ε καὶ α όξει ταχέως ἄντιτο ραδέως ψίγυιον ἄλσος θαλάμων σταδίων ἀντιτο μετέωρον πληθυν οἰκημάτων στερρων, κατάγων τοῖς ἐαυτο ρευμασι τὰ πο των Καμαριναίων εἰς κατασκευην οἰκημάτων τεμνόμενα ξυλα Schol.