Libanii Opera;

461쪽

εστιῆσθαι καὶ τον πλουτουντα τα του πενομένου λαμβάνειν καὶ ο ἐτάχθη ποιεῖν ευδαιμονεστερον, τουτον ποιεῖν ἀθλιώτερον καὶ τα παρὰ χο τρέπειν εἰς τηνουσίαν. ἐσθέειν χε τὰ των αγοραίων σάρκας και καθευδειν μετὰ τοιουτον δεῖπνον και φίλους καλεῖν ἐπὶ τα ἀλλότρια. 25. εἶτα τοσαυτη ληστεία και κακοις υπηρεσίαν πινομα μετεθεντο ἰοῦ ταυτη Λοις βλαπτομένοις ἀφαιρὴ γοντες τι της βλάβης, σπερ αν εἴ R II 480

τις την μοιχείαν φιλίαν προσαγορευοι καὶ περι του 10των ων λημμάτων πυνθανόμενοι των φαγείρων ου

καταδέονται α κερδαίνειν Ἀν βουλόμενον ἰδιώτην γραψάμενός τις πεδειξεν, Ῥῖα αν ὁ δικάζων ἀφηκε φωνὰς τυραννίδα το πρῆγμα καλον Ἀλλ' μως ων τιμωρίαν ἐλάμβανον αν, ταυτα τολμοντες ἀδικεῖν σω 15 φρονίζειν τέρους φασί.26 oυ- ἐπι πάντων μοι Ἀων εἰρημενων, ἐβασιλευ. δείκνυται οτι χρην τουτονὶ τον γενναῖον, τον τολλάκις δὴ τεθεαμένον τον Θυμβριν καὶ των ν 1s μη -ιύντα πηγον η πρύτερ0ν ψασθαι των R II 481

Coos le

462쪽

392 LIBANI ORATIO XLVIλους. ους δε καλεσαντα μανθάνειν ὀδυρομένων τὰς εἰσβολὰς οὐκ ἐπὶ τὰς ἀμπέλους, τ0 των Λακεδαιμονίων, ἀλλ' ἐπ αυτιν τ0ν οινον καὶ τους πίθυυς νυν ὁ δ μὲν ην δίκαιον, τ παυσαι τὰς βλάβας, ἔπειτα εὐθύνειν του καπήλους, Γασεν, ἀφεὶς δε το προτερονηκεν ἐπὶ τ δεύτερον. i. πρὰγμα ράδιον εἰπεῖν

τυπτε και ποιείτω ταυτ ιν τερος και τρίτος καὶ τέταρτος και πέμπτος, και ποιησαι το κακιν βραχιόνων πεντεκαίδεκα. χρην δε ἐκθεῖναι γραό1ματα 10 καὶ προειστεῖν ταυτα μη ποιεῖν αυτους α νυν ποιουσιν, ἐπειθ' ημέραις τισὶν στερον πάλιν καλέσαι τους πεπορθημένους καὶ μαθεῖν, στις αυτοῖς ὁ μετὰ τὰ γράμμματα χρύνος καὶ ι τι των τολμωμένων ἐπηνώρθωται,1 καὶ ουτως ἀπαιτεῖν κριβεῖς τους κανώνας και νομίζειν B I 482 πονηρούς, εἰ μηκέτι πάσχοντες κακος ποιοῖεν.28. συ δε φεις ἀδικεῖν ἀσφαλος τοι καταφρονουσι των νόμων του τὰ δίκαια τιμὰν υκ ἐωμένους πήγεις si δίκη καὶ τη φέσει προστίθης τὰ της νάγκης, και η αυτης μέρας α τε πληγαὶ τά τε των πινύν 20 των δικήματα εν ἐς σαν οἱ μεμαστιγωκότες ἐφ' ὁμοια εἰσελθόντες κύλικας και των με αι γυναικες ἐθρήνουν, οἱ δ' εγχειν πάλιν κέλευον οἱ τως αἱ πληγαί σοι λύγον οὐκ εἶχον οὐδε γὰρ βεβοηθηκδες οὐδεπεποιηκος ἀμείνους εἰκότως γανάκτεις.

Coos le

463쪽

LIBANI ORATIO CONTRA FLORENΤmΜ 39329. Ἀλλ' αἱ μάστιγές σοι προοίμιον κατηγορον

γάρ, φησίν, ἀπελογεῖτο καὶ - ω τὰς βοὰς RII 483

σωθείη, τους θηναίους αν και το τούτων ναυτικύν.

περὶ Λέσβου δε εἴ τις ελεγεν - καὶ η παροιμία, B II 484 τύπτεσθαι χρη περι Σίφνου χε, Ῥάβδων πιν Ἀδει 15

καὶ νον του κινηθεντας ου ευκοσμον και διαφθείραντας του θεάτρου την χάριν ου ην χυλογεῖν ἰς εν κόσμω τεθεαμενους. ου ην ουν οὐτος ὁ μη πρέπον νομα τιθέμενος, ἀλλ' ἀπ' αυτῖν τουτ ἐγίγνετο

Coos le

464쪽

394 LIBANI ORATIO XLVI 30. ' δε δ' ἐβουλόμην μεν, ω βασιλεs, τὴν βελτίω

δόξαν ἀπο πάντων εἶναι λὶ πόλει, τουτὶ δε υδεμια τέχνη δυναιτ αν διαφυγεῖν το μὴ δοκεῖν εἰς στάσεις εμπίπτειν οὐδ' αν ἐξαλείψαι τις ομετιανο ουδε

Θεόφιλον ουδ ου πάντα λάττω τα περὶ μῆς φ σὐ μεν λαμπρύτερος γεγονας, μεῖς δε εἰς δοξαν βεβλάμμεθα, καὶ το μη κατεσκάφθαι την πόλιν φείλομεν χάριτας. ὁ δε του πολλους ταῖς πολλαῖς πληγαῖς αἰκισάμενος ὁ Παίων βασιλευς ἐν τίνι δόξη τον χλον 10 εἶχεν ου η παρὰ της ἀταξίας 31 οι δὲ συμφορὰν ηγούμενοι τη πόλει τους δρχουμενους, δι ους πολλοὶ μεν αργοί, πολλοὶ δε ασωτοι, πολλοὶ δε πατραλοῖαι, πολλοὶ δε αυτους ευδαιμονίζοντες, εἰ κοιμηθεῖεν αυτοῖς περὶ τὰς θύρας και τα δοέλων ἐπιταχθεῖεν B II 486 ὰρ ουν - της πύλεως λκος καλουντες τὰς περὶ 1 αυτους σπουδὰς ἀφ' se αἱ μιαραὶ φωναί, τα ἐπιεικέστερα περι αυτον πειλήφασιν η τὰ δυσχερέστερα

Coos le

465쪽

εγὼ μεν οἶμαι ταfτα. πο ουν τοῖτο ἀπώλλυ τον κάπηλον ὴ νόμος τίς εστι μόνον κάπηλον τὰ κακὰ κακίζειν κωλυων; 32. Θαυμάζω δέ, εἰ στάσιν αυτις Φλωρέντιος ὀνομάζων την τότε κίνησιν μαρτηκεναι φρήματι νομίζει τον εἰποντα στασιάσαι τους ουδεν ὀκνήσαντας ἐν τωθεάτρω τότε ἐπαινοοντι μεν οὐν αυτοὐς λόγος ουδεὶς ν ην, ἀλλ' ἐαλώκει ν κατηγοροῖντι δε σανελπίδες. ηξίου οὐν αυτο γενέσθαι τον νθ ρωπον προδύτην, να μήτις ἀκούσx κακος τἀληθη των την 10

πόλιν λελωβημένων;

33. καὶ τι καινον φεύγοντα κατηγορεῖν καὶ κρινύμενον εγκαλεῖν ηδη γάρ τις καὶ κυβερνήτης τραέματι ναύτην ἀφυπνίσας εἰς κρίσιν καταστὰς μίαν σχεν ἀπολογίαν την κατηγορίαν καὶ τύ ου γὰρ λαυνεν 15

οὐθ' ην εργον της κώπης οὐδέν, ἀλλ' η με χεὶρ τηνάλλως ν επι της λαβης αὐτ δε κολοέθει τη νηῖ, ο δε ἐρρεγχεν συντελὴς ταυτα αν ναπολογία τω κυβερνήτη. 34. και στρατηγο δε δηδειλιν στρατιώτην τον αὐτοii χειρους των ἄλλων τινὰς 20 καὶ ὁμοίους αὐτω ποιοῖντα λαβών πέκτεινε καὶ οὐτος τοίνυν κρινόμενος πολὐ αν ην ρέων κατὰ του

12 cf. p. 393,1

Coos le

466쪽

396 LIBANI ORATIO XLVIR II 487 τεθνεῖτος την χρόαν λεγων, τ0ν φόβον, τον

τρομ ον, το μηδεν ποιεῖν, το τους ἄλλους κωλυειν, τοτους πολεμίους ευφραινειν, το εἶναι ἐμπόδισμα, τ0 0ν θάνατον αυτου γενέσθαι τοῖς αλλοις παράκλqσιν. τις αν ἐμέμψατο τον στρατηγον ουτως ἀπολογουμενον τις ου αν ἐπε ὶνεσε τον φόνον τις υκ αν ἰσχυν φ σενεν τοῖς εἰρημένοις εἶναι καίτοι τί ταυτα τερον

κατηγορία 35. ρεστης ὁ την μητέρα ἀπεκτονος

πῖς αν ἀπελογησατο κάλλιον η κατηγορον Κλυταιμνη- 10 στρας δε συγχεασα τα δίκαια τον γάμων προθείη μὲν ανδρος τοιουτου μειράκιον ἀσελγές, προσθείη δὲ μοιχεία φύνον, σπερ δίκην φείλοντος ων παθεν γαμέμνονος καίτοι τίς et ειποι μεῖζον περὶ της πο- λογίας κείνη η τι καὶ θεοῖς ευ χειν ἔδοξε δικασταῖς 1 36. συ δε βουλου βελτίω ταέτης ζητειν ἀπολογίαν τ0ν κάπηλον ποίαν πόθεν φανουμένην ὁ μεν ουν διὰ της μύνης ουσης πολογίας ηρχετο, συ δε ἀντὶ

Coos le

467쪽

λέγοντα εἶναι. Ἀτι τοίνυν οὐδ' πάσης ελεγεν εἶναι την αἰτίαν, ο γε ου περὶ πάντων των δ' οντων ε τω , θεάτρω πολυ γὰρ πλέον ην του παρόντος το ἀπόν, καὶ πολλοστον μέρος του το θέατρον υ 0ροντος τοχωρουν Ἀπι αυτό, πιστε Ἀλθών τις ὀλλοθεν προτονορῖν την πόλιν καὶ το συγκαθήμενον κατὰ θέαν τῖνε ri της σκηνης υκ ἐκύτως εἶπεν αν εἰς πολυάνθρω- 10 πον κειν Ἀστυ ουτως εἰ καὶ κατὰ πάντων εἶρητο τον εν τω θεάτρω ο ρημα, Ῥυ κατὰ πάσης εἰρητο της πόλεως. 38. φασὶ δε και σαφος αυτbν ἀφειναιτης αἰτίας το πλέον ν τω τινὰς εἰπεῖν. εἰπεῖν γὰρ τινον εἶναι ταΘτα ζώντων εν ἀταξία καὶ μην ο γε 15

πάντων των δ' scripsi auctore Sintoni πάντων των libr1 edd,,τidetur legendum eme οσγε ου περὶ πάντων τῶν πολιτῶν ἔλεγεν, ἀλλ' ουδὲ περὶ πάντων τῖν ντων ἐν τω θεατρω Re

Coos le

468쪽

αυτον καὶ θρήνων ων σων ἔτυχον καὶ προς γυναῖκας καὶ παῖδας εἶπον πιθι λέγειν, τελευτὴ προσδοκωμένη ἀλλ ἐμαι, την κακην μοῖραν των ν ri πόλει κολακευων καὶ τὰς παρὰ των κακίστων ευφημίας ἀπο- δειξιν αρχης ἀρίστης γούμενος, να τα τοιαυτα βοωεν. αχθεσθαι φησιν περ αυτον καὶ κτείνειν τον οὐκ οἰόμενον αυτους ἰσοθέους τινὰς εἶναι.

10 μεν αὐτον τε καὶ της κείνων προσρήσεως οτάδιον RII 490 ποιησάμενος, οὐν υπομείνας χε αὐτω ποιησαι πολλοῖς πάρχοις γενναίοις , την βουλην οποτε εντοέτρ' θεάσαιντο, μάλα ξέως επὶ τὰς χεῖρας των χαμαὶ στησόντων πιφῆ. ἐπήδων και κατειχεν αυτους πινω15 τῖν πάντων ουδέν, οὐκ ομβρος ου χιών, ου πηλος, ου βροντον κτέπος, οὐκ ἀστραπον σέλας, οὐ τ μέγιστον, σκιαι ποδον ἀντὶ ποδον κατερρυηκότων ποδάγρα 41. οὐκ εστι φιλοοντος μας, οὐκ εστ τα περὶ τους ἁμιλλητηριους Τππους παρὰ τον νόμον πεπραγμένα R II 491 τον ἀφιέντα πόνον εἰς ἀπόλαυσιν της πόας, se διὰ μεν την ραν τοῖς Ἀποις ερως, διὰ δε σε στέρησις, αφ' in λεθρος. Oθεν τω λειτουργοοντω πενία, της δε περι oin μέρος ζημίας τε κοινον αἰσθάνεται. 42. φιλοfντος ν το ἀρχόμενον μη τοῖς δικαζομένοις

15 cf. t. II 324, 17 cf. Lync. apud Athen. VI p. 246 1 Oτῶν P sed cin ras Iu αφτὰ CIBV 2 απιτε voce Mor desinii l τελευτὴ C τελευτὴ P 10 αὐτο P sed ' in asm , Re αυτου reliqui libri l στάδιον reposui e libris παιδίον Re 13 αὐτ vel πόπτω contine 16 βροντῶν Piso ρον in ras 1 20 πόνον sposui e libris πόνου B πόνων ὐ

Coos le

469쪽

ποιησαι το δικαστήριον φάλων χαλεπώτερον. τίς γαραν ἐνέγκαι τοσουτων πηρετον στόματα νικοντα τατων λύκων , πάντων με λαβεῖν ἀξιουντων, μετρίου δε οὐδεν0ς ἀρκοοντος, ἀεὶ δε του πλείονος ζητουμένου μένει μεν ουδεὶς ορος των πάλαι σταθέντων, ἐπέκλυσε δὲ τους ψήφου δεομένους ' δι ων τε πορεύονται περὶ τα κέρδη μανία τε κορυφαῖος των ληστῖν τονενα τέτταρας εἰργασμένος. σθ' οἱ μεν πλήρεις στατήρων ἀπιόντες λὶ χειρὶ τουτον μνοῆσιν, ὁ δε της χλαμύδος εἰς τοfτο χρηζων διψον μως πέρχεται 10 καὶ δοκεῖ δη μετέχειν της συλλογῆς μὴ γαρ αν ἀνα-

σχεσθαι τοσοῖτον κακον η κοινωνίας ἴσης.

43. ποιοῖτος μῖν των καπήλων παιδευτὴς οτα μικρὰ μεν ορον, τα μείζω δε ου βουλόμενος. καιε μεν γνύει την περὶ τα0τα ἀσέβειαν, καὶ sτω μεν 15αν μάρτανεν ους εἰδως α προσηκεν, ην δ' - ἴσως τι και συγγνώμης ' νον δ' εἰσὶν ο προς αυτον εἶπον τε και διηγήσαντο και παριινεσαν αυτον φροντίσαι και βοηθησαι τω δικαστηρίω λέγοντες, Δ ωμύτεροι est 492τῖν ἐν ταῖς ἐρημίαις κακούργων εἰσὶν οἱ λαμβανόμενοι 20των περ χικον δεορο ἀφικνουμένων φελλόντων 'ε ἀγωνιεισθαι και μετὰ την νοσιν ὁ δὲ ταOτα ἀκούων

Coos le

470쪽

400 LIBANU ORATIO XLVI του Λυσφάχου τοOτο1 αν ἐδεξάμην τον λόγον ουτός

τε τὴν ου ουσαν νάγκην αἰτιαται. ουδε γαρ ἀκοην τοιαύτην κεῖνος νεγκεν ν η που γε ἐπεν αν

ἀλλ' L διανοεῖται ii αν τον πιλουν τὸ δει- κνύουσιν ἡ στοαί ἀλλ' υδε αἱ πρότεραι των φιλουντων σαν την πόλιν, ἀλλ' ἐαυτους πηγῆς στοας ἐκάστης χρυσου καθ ισταμένης, τη δ αυτης και δακρύων τα γαρ δη προτα των τοῖν οἰκιον κατασκαφαὶ πολλὰς γενεὰς δεξαμενων, ἰστ αυτοῖς ἀντὶ 10 οἰκήσεως γενέσθαι τα των λίθων χρήματα. αγει δηκαὶ τοῖτο ὁ αυτος λογισμος ἐπὶ ταOτα καὶ λύγος

ευρυτέραν αυτον την οδον δια στοὰς ποιήσειν εἶθ' ta χυρυτέρα παλαιστη γένηται, τάφος απας ἀποκεκά-R II 493 λυπται και θήκη -ῆσα καθυβρισται και των την 15 πόλιν οἰκησάντων τα ὀστὰ διερριπται, αἰδὼς δε οὐδεμία νεκροῖς ανδρον ἀγαθῖν. 45. Ἀλλα ἀντίκρουσον, ω βασιλεο, καὶ οὐ κειμένους ἐλέησον καὶ τήρησον κάστ τα τελευταῖα. ουδε γαρ αδεες ἴσως τοσαυτας ψυχὰς ἐκπολεμοσαι τηρ πόλει καὶ ποιησαι δυσμενεις τοῖς μεν ς δικηκοσι,

τοις δὲ ς μεληκύσιν.

Coos le