Libanii Opera;

431쪽

ἀσθενεστεροι παρὰ των δυνατωτερων, και οἷς ου ενιχρήματα, παρὰ των ευπ0ρουντων, καὶ οἱ πολλοὶ παρὰτων λίγων ο τὰς αἰτιας τὰς παρὰ σφον πλεον χειν ἀξιουσιν αποδείξεων. Ἀαοτα παρὰ των ἐν τω μεγίστω συνεδρίω ταυτα παρὰ των αλλων βουλον, ταυτα παρὰ Ἀ

ταῖς ἀρχαῖς πηρετουντων κατὰ των ου πάντα αυτοῖς

χαριζομένων. i. δεσποτον δὲ μύτης πλείστω χρῆται τουτω , καθ' ἐκάστην μέραν, ἐπεὶ ράδιον δησαι τινυο

ηναγκασμένον πιπε του Ῥύμου κα- ἀδικηται Μιγει. ἐνταυθά που θετέον καὶ τους περὶ τὴν γην πονοfντας τοῖς κεκτημένοις τὴν γην, ἐπεὶ και τούτοις τινὲς ἴσα καὶ οἰκέταις κέχρηνται, κανθη τὰς πλεονεξεις ἐπαι- νῖσιν κείνων τὰς καθ' εαυτον, ὀλίγαι συλλαβαί, και 15 στρατιώτης is ἡ ἁλύσεσιν ἐπι 'ον Ἀγρ0ν καὶ R II 443 δεδεμένους τ οἴκημα δέχεται. i. βούλει με μνησθηναικα των αἰτίαν λαμβανόντων φονεύειν τους ὁδοιπόρους , οὐκοον οὐτοι με δέ ' η τρεις, δῖμεν δε καὶ τρις τοσούτους εἰναι καὶ δέκα καὶ πλείους παρ iii δε o

cf. p. 10, 19 sq. t. II 302, 11 303,11 cf. p. 369, 16 et 3 I cf. 183,1 sq. 20 cf. p. 185,17 sq. συνεδρέω in C inser H ταοτα - βουλον ora Got ἐν cancellavi auctore Re τοῖς ἐν coni intenis 10 τούτω inserui auctore Re καθεκάστην Ir ράδιον scripsi auctoribus Re ,,8ententi postulat αδει aut ράδιον aut δίκαιον et obsti,

Coos le

432쪽

επιον η φαγον η κορμήθησαν, ελκονται τριπλάσιοι πολλάκις των ἐν ταῖς αἰτιαις οντων ουδεν εἰδότες των ἐγκεκλημένων η το μηδεν εἰργάσθαι δεινον κείνοις των πεπραγμένων ου μετεσχηκότες. 7. Οὐτοι πάντες ν ἐμνήσθην, ω βασιλευ, καί τινες ξω τούτων καθ' ἔτερους κοντες ἐκεῖσε τρόπους

ζοσι τον ἐν δεσμοῖς βίον οἱ δ' υτοὐς παραδεδωκότες ἐν εὐωχίαις εἰσt, μαλλον δε ἐν πασιν δονον εἴδεσιν εἰς την Ῥάφνην πιναβαίνοντες, isti ἀγροὐς 1 ἐλαύνοντες. ἐπ' ἄλλας ἰόντες πύλεις ,πο νυμφίων καλούμενοι γην ἐνησόμενοι. θάλατταν Ἀψύμενοι.

RII 444 των δε δι' αυτοὐς δεθέντων των με ἐπελάθοντο,των δε ου φροντίζουσιν o δικαστα δε οἱ βέλτιστοιοι 'ον δεσμον αὐτοῖς ον ἐβούλοντο δεδωκότες καὶ 15 περι πλείονος την προς ἐκείνους χάριν της του δικαίου μοίρας πεποιημένοι οἴτε ἀγανακτοῖσιν ἴτε καλοοσιν οἴτε ἐπιτιμῖσιν ἴτε τι ταοτα ἐρωτοσιν οὐδ' ς

περὶ ἀσεβοῖς του πράγματος διαλέγονται Ουδ' ς ουκαν ἐπὶ πλέον δύναιντο τα τοιαῖτα ἀνέχεσθαι, λέγουσιν. 2 8. τα μεστ0ν Ρεν σωμάτων το δεσμωτήριον ἐξιόντος μεν οὐδενος η κομιδῆ γε λίγων, εἰσιύντων δε πολλον.καὶ γίγνεται διπλοον το κακον αὐτω τε τω δεδέσθαι καὶ τω ουτως. οὐδε γαρ οἴθ' πνου λαχεῖν στιν

cf. p. 302, 14 20 cf. p. 186, 9 sq.

Coos le

433쪽

εχουσι.

9. Πύθεν τοίνυν τούτοις η τροφή την με γαρεν τοις λέβησι φακην καὶ τα λίγα λάχανα καὶ εἴ τι τούτοις πρόσεστιν, λάττω ταοτα πολυ του δέοντος εἶναί φασιν ἀνάγκη δη γυναῖκας καὶ ἀδελφὰς και

εὐπορωτέρας γεγονέναι λείπεται δη τὰς μεν ἀμορφους γήρα κατεχομένας προσαιτεῖν, εν αἷς δε τι καὶ ρας, πάντα ἀνέχεσθαι. ταο οὐ τοι δεδεμένοις του δεσμοῖ πικρότερα δει γὰρ αυτους δήπου και ἐρωτst καιδιδάσκεσθαι, πόθεν αυτοις ταοτα ερχεται. 1510. καὶ ου ταῖτά γε μύνον, ἀλλὰ και σα δειπαρ' ἐκάστου γενέσθαι τω της θύρας κυρίω τω λύχνον με ἐν Iraσι παρεχομένω, το μικροs δε ἐλαίου m 446 τούτου μέγαν ἀπαιτοοντι μισθόν. ὁ δε υ θεις δι' ἀποριαν εὐθύς εστιν ν πληγαῖς, καν λέγη τυπτύμενος 20 ἐμοί, ω ἄρχων το τε δεσμωτηρίου τούτου καιτων ἐν αὐτω κειμένων, πλην τοOδε το σῶμα -

τος εστ ιν οὐδέν ου γονεῖς, ου τέκνα, ο φίλοι 1 L p. 375, 2 sq. 11 p. 180, 21 17 p. 180, 18 sq. 1 γὰρ In V κατακλιθέντας scripsi κατακλινέντας κατακλιθέντ' CAPUI Got κατακλιθέντα ν κατακλιθέντι ψ ἔστωτες P sed τε e G cor in a m . Ur ἔστιν inAeriai

Coos le

434쪽

364 LIBANI OB ΑΤΙΟ XLV πόθεν αν ουν ἀμειψαίμην τον λυχνον, εἰ μήτ' ἀπ της γης ἀργυριον χοιμ' αν ἀνασπάσαι

μητ εστιν ὁ εἰσοίσω mi ταοτα ἐπων ἀκούει δια τίου καλεῖς διὰ τονδε των ἐξιόντων γυναῖκα δευρο των επὶ φιλανθρωπία φιλοτιμουμένων, εἰ αυτης πρις τα γύνατα προσπεσὼν πείθεις προσαιτουσαν ἀγείρειν τί σοι τουτὶ δε ὁ με τις

ἀρκεῖ μαστιγοσαι. 10 11 Aακρυεις, o βασιλευ πολλὰ ἀγαθά σοι γένοιτοδια την γαν χρηστύτητα, και εγωγε, νὴ τον 1ία και πάντας τους θεους του 5ψεσθαι προσεδόκων ἀλλ' Oντων δεινον των εἰρημένων νι τι μεῖζον, εἰ μεῖζονων Ἀφην τω τεθνάναι θνήσκουσι γάρ. G βασιλεi ,1 θνήσκουσι τοῖς τε αλλοις κακοῖς και μεγίστρο δη,

στενοχωρία, αυρίοι και ὁ μεν φυλαξ ἐμήνυσεν, ὁ δ'

δ' ἴτιαμεν την ἀρχὴν Ουδεὶς φύβος, ἀλλ' υδε εἰ

τέθνηκεν, οἶδεν ἀποθνήσκουσι δε ἐν τούτοις δουλοίεο τε ἐν ἴσω και ἐλεύθεροι, οἱ μεν ουδεν δικηκότες, ιδ ου ἄξια θανάτου. οἱ θεοὶ δὲ αὐτα σασιν οι τε αλλοι και ὁ πάντα ἐφορον Ηλιος. οἱ Ου αν φαίης τὰ τοιαsτα ἀρέσκειν ἀντὶ δε των ἀπιόντων στι τοπρ0 τον δεσμον ἀγόμενον η υκ ἔλαττον η καὶ πλέον.

Coos le

435쪽

LIBANI ORATIO DE VINCTIS 365 12 Ουκουν δεινόν, εἰ μεν τις ἐν ἀγορα μαχομενος

- αρχων χειρον η καὶ ἀμυνόμενος κτείναι τινά, πάντας ἀγανακτεῖν καὶ βοὰν καὶ ταυτὰ ποιεῖν τοῖς του R II 448 τεθνεῖτος Οἰκείοις και τους ου προσήκοντας, ἡπὶ χετων ἀρχώντων δια των δεσμωτηρίων τοσουτων ἀπολλυ- Ἀμένων πράως ἔχειν σε δοκειν ουδε γὰρ κεῖνό f εἰπών τις ευ λέγειν - δύξειεν, - οὐδεν οέτων εἰδειης. ἀπαιτη γὰρ π της βασιλειας, δε βασιλευ, το πάντα ἐπίστασθαι. καὶ τους φονέας τουτους πάλαι χρην τούτων των θανάτων πεσχηκέναι δίκην, ἀλλ' εἰ καὶ μηδεοπρύτερον, νυν γέ τις επιστροφη γενέσθω. 13. καὶ τι δεινόν, φησί τις, εἴ τις ἀνδροφόνος ων κα ἀπ ταύτης ἐμπεσον εἰς το οἴκημα της αἰτιας εἶτα υτ τέθνηκεν ἐγ δετον τουτο λέγοντα ἐροίμην αν θέως, εἰ σοι τοOτον 15τεθνὰσι τον τρύπον των ἀνθρώπους ἀπεκτονότων εἰσίν. εἰ δε καὶ ψευδεῖς αἰτίαι και ρημά τι και μικρον

ῆδη τινὰς αργυριον δησε, προυβη δε ὁ δεσμος εἰς θάνατον, τι δει λέγειν του τα μέγιστα δικηκότας κατὰ των η υδεν η μικρά εἰ γὰρ δη καὶ σφοδρα ad τοῖς ἐκεῖνα δεδρακοσι προσηκων ν ὁ θάνατος, αλλὰ

τούτοις γε υκ ἐχρην ουτω μακρ0ν ποιειν τον δεσμον, ωστ αυτοῖς το κακιν εἰς θανατον τελευτὰν 14. εἴποιδ αν τις καὶ περ αυτον κείνων λόγον, οἶμαι, δίκαιον,11 huc. III 1

Coos le

436쪽

366 LIBANI OB ΑΤIO IN οτι εἰ μὲν ἀνεξεταστοι τεθνῆσιν, δίκηνται κρίσεως οὐ τετυχηκύτες, εἰ δε ἐξεληλεγμένοι, πάλιν δικηνται του περὶ τον θάνατον ἀπεστερημενοι τάχους τί γάρ με

κατατήκεις, εἴποι αν, ου τοOτο του νόμου λέγον -

RII 44 τος τί δὲ κατ ολίγον ἀναλίσκεις, στε ἀπο μύνων των στον καὶ του δερματος ἀπελθεῖν τὴν ψυχήν, ου τοιαέτης εκ των γραμμά των ἐπικειμενης της δίκης 15. τί δ' αν ἀποκριναίμεθα ταῖς των an μαρτυρία δεθέντων γυναιξὶ προi της κρίσεως αυταῖς των ανδρον οἰχομένων, ους ἐχρηνημερον θλίγων οἴκοι πάλιν εἶναι φράσαντας τι

εἶχον ετ τοίνυν των ουτως ἀπιόντων δεσμωτον τοις ετι ζοσι συμβαίνει καὶ λυπεισθαι και χαίρειν, λυπεῖσθαι μεν τεθ'νεῖτος συνήθους χαίρειν ἰν κληρονο- 15 μουσι του τύπου. πειτ' ου πολυ στερον κεν τερος ὁ τιν κείνου καθέξων.16. α πῖς ταυτα σὐ περιεώρας, ἐρησηὶ δεον B II 450 ἐστι τιμαν νε τοῖς ἄρχουσι καὶ ταοτα νυνὶ λεγεις λέγειν καὶ μηδε βουλομένοις αθυ-20 μεῖν ἐπιτρέπειν και τίς ουκ ἐδεν, σα καὶ ὁσάκις είρηταί μοι προ αυτους περὶ Q ἐν τω δεσμω θειρομένων, ως ἀσεβοιεν τε ταυτη και τοι της πολιτείας ου εμμένοιεν οροις ουδὲ μῆλλον αν ἐτέρους δικαίως κολάζοιεν διδοῖεν αυτο δίκαι ἐπὶ τοι. ἐκ τῖν

Coos le

437쪽

LIBANI OBΑΤIO DE VINCΤIS 367 δεσμωτηρίων ἐκφερομενοι νεκροῖς οἱ δ' ελεγον μενεσεσθαι βελτίους, σαν δε αυτοὶ τοσοOτον τοῖς δεσμώταις εἰς ἀναπνοαὶ διδοντες, σον ῆγον αυτους εἰς τοπρ του δικαστηρίου χωρίον. ως τὴν αυτην γε γοντο πάλιν ἐλπίσαντες μεν τι κάλλιον ἐσχηκύτες δε υδέν. 517. Νη Λία, το γαρ των πραγμάτων πλη ς κρεῖττον της αυτ ον βουλησεως, καὶ αυτοὶ μενηδεως αν επὶ το Oθ' κον τα κωλυοντα δε ην ἰσχυρότερα τίνα ταοτα. εἰπάτωσαν. αἱ εἰσφοραὶ και τ πολλὰ πολλους οφείλειν καὶ εἶναι ταυτα κείνων 10 ἀναγκαιότερα δεῖσθαι γαρ 0ν καιρ0ν χρημάτων. εγῶ δ' εἰ μεν ἐώρων περὶ ταοτα ιν απαντα ἀναλισκόμενον χρόνον. ἴσως μεν οὐδ' αν τότε λόγων ηπόρησα των τη iii βασιλεία πρεποντων, ην δ' αν τι και τούτοις εἰπεῖν, εἰ και μὴ πάνυ καλόν νυν δε τις υτως αγνοεῖ 15τα των ἀρχόντων, o ου εἰδεναι, πύσον τι της μερας

εἰσπράξεσι νέμοντες iπύσον ἄγουσιν ἐπὶ τὰ. δίκας. 18 δίκαι δε περ μικρον πολλαί, et περ δε μεγάλων

4λίγαι πολλάκις γουν Giκουσα παρακαθήμενος πριάκοντα στατηρας καὶ εἴκοσι και πλέθρον καὶ δένδρα ad τινὰ καὶ ἀνδράποδον και κάμηλον και ὁνον καὶ χλαμύδα καὶ χιτωνίσκον και πολυ τούτων 4λάττω και

Coos le

438쪽

ἀφελομενη τον αγονα ουδεν μαλλον παυσε. πο ουν,

βέλτιστον, τουτοις μεν ενι χώρα μετὰ των εἰσπράξεων, τοῖς δεσμώταις δε δι' ἐκεινα κέκλειται τα δικαστήρια et καὶ τούτων, σπερ των εἰσπράξεων, ταυτα υστερα, των χρημάτων αἱ ψυχαί 19. καὶ ρὶν τοῖς με ἐν ταῖς ἀναβολαῖς ου ἀπώλλυτ αν τὰ παρὰ του πράγματος δίκαια. α γὰρ τήμερον ἐνην εἰπεῖν, ταυτααν πηρχε καὶ δύο μησὶ και πλείοσιν στερον , περὶ ὁ α του θανάτους τουτ υκ εστιν, οὐδ' αν κατάσχοι 10 τις την ψυχὴν ἐπων προς αυτην μένε, ἀλλ' ἀπειπόντος του σώματος ἀνάγκη φευγειν ἐκείνην. οἱ δε

μεταξὐ περὶ ἀργυρίου δικάζοντες η ἐπὶ τη γνώσει γε

αὐτη τους τοιοέτους ἀκούοντες θανάτους οὐκ ειναι κατὰ της ἀρχης τοfτο νομίζουσι. καταφρονοῆσι γάρ, 15 οἶμαι, των μεν δε οὐκέτ οντων των δε ἐκείνοις συγ-

γενον δε ἀσθενον. 20. E δὲ και χρηματα δε συγχωρησα των ψυχον εινα τιμιώτερα, ἀλλ' οὐ δήπου γε δρχηστὰς καὶ μίμους

RHI 452 καὶ Ἀπους καὶ τους τούτοις ἐφεστηκύτας τλουν 20 υτοι ποιουσιν οι σωτηρες ἀξιοοντες νομάζεσθαι; τρέχουσιν ψύμενοι μὲν ταυτα, φύμενοι δε κεῖνα, νυν μὲν καλοέμενοι, νυν δὲ καὶ ου καλούμενοι καὶ των Ἀλήσεων δὲ ἐνίας αυτοὶ σφας αυτους καλουσι.

18 cf. p. 14, 2 298,64 1. ἔπαυσεν AP sed in hoc in core, a sed ν eras

Coos le

439쪽

πος γαρ υναυτους, ταν αυτοὶ διαπράττωνται φοιταν

εὐ θυρας τους καλέσοντας. 21. την νάγκην δε αν λέγωσι καὶ τ0ν φοβον τ0ν ἀπο της ζημίας, ἐξαπατοσιν. η τε γαρ δείλη καθαρὰ τουδε του φοβου RII 453ανάγκη της θέας μερον τινον ἐστιν, αλλ' ου ἁπάσης. εοι δε ἐπὶ πάσης ρχονται καθ' κατέραν της μέρας

μερίδα και τα τον εἰσπράξεων οὐ χείρω ταύτη καθίσταται, καίτοι πύσφ βέλτιον και ανθρωπινώτερον τοις ητυχηκόσι τον ἀνθρώπων βοηθειν εἰς o νον ἐξεστιν η χν περιττοῖς θεάμασιν ἀναμένειν τὰς νύκτας, καὶ 10 δειπνουντα l ποιεῖσθαι λύγους περ Ἀον καλος RII 454 ἀφειμένων η σα τοις νιύχοις π ἀλλήλους ευρηται. 22. πόθεν ἰη τούτων 'α φεν μέληται, οὐ δε χνσπουδη μεγάλ' ὶ δοξα τις πονηρὰ τους ἄρχοντας κατέσχεν, τι τὰ μεν ἄλλα πάντα φαολα κα ουδέν, μόνον 15δε ἀγαθον α παρὰ τον πολλον εἰς αυτοὐ μετ ευφη-μιον βοαὶ καὶ εἰδέναι χάριν κείνους αυτοις ἀντι

τουσὶ καὶ κηφηνας επισπῆσθαι, ταοτα ρ αρίζονται, οἱ μὲν ἐκδεχόμενοι τὰ τον ἔμπροσθεν, οἱ ε καὶ τροστιθέντες, καν τύχωσι της κλαγγης τον γεράνων, εὐδαι-

Coos le

440쪽

RII 455 μονιζουσιν ἐαυτούς. εἶθ' ο μεν μεγάλοι, ταπεινοὶ δε οἱ βουλευοντες και τι παρ' ἐκείνων βοηθεία πολλάκις τὰς παρὰ των ρχύντων ργὰς διαφευγοντες τουτο αλλα τε πολλὰ καὶ τους δεσμώτας ἀπόλλυσιν. 23. οἱ δε περικλυζεσθαί φασιν π του πλη θ'ους των πραγμάτων. α δίδωσιν μιν τοσαυτας με- ρας κάστου μηνις τηνάλλως ἀναλίσκειν α δίδωσιν ἐν Λάφνη καθημένοις τερπειν τε και τερπεσθαι κακος. η και τότε φήσετε τους φείλοντας εισπράττειν; ἀλλ' B II 456 αυτ τούτω πρώτω τιμῆτε την εἰς ἄπαντα ἐκείνην ἐξουσίαν την ἐν τη AάφνΓ, τουτο γαρ ἐστιν η εορτὴ τ μηδενις ἀπέχεσθαι των αἰσχρον καὶ τουτο τοίνυν αυτη χαρίζονται, βασιλευ, το μὴ πάνυ τότε μεμνησθαί τινα των τοῖς σοῖς θησαυροις φειλομένων χρημάτων. 15 24. πάντων δε ἀλογώτατον εἰσπράξεων εἰς ἀπολογίαν

μεμνησθαι τι ἄρχοντα τον υ αυτιν περιι τα καιτων ὀφειλόντων α μβανό μενον ἴσμεν γὰρ δι' ον

σοι τὰ τοιαυτα πράττεται, του δε ἄρχοντός ἐστιν ειπεῖν τε ο δει ποιησαι καὶ 4bν ποιήσαντα ἐπαινέσαι 2 και τι μη ποιήσαντα πληξαι. συ δε πρις με τους λαμπροὐς στιάτορας την ἀσχολίαν ταυτην ου λέγεις

Coos le