Libanii Opera;

551쪽

LIBANI ORATIO PRO AGRICOLIS DE AN RUS 48122 3ὸς δ' υκ ἐν ἐξουσία τοῖς αρχουσι τὰ τοιαυτα διδύναι, δηλον ἐξ ν δ τις ς παρὰ βασιλεως τουτο ευρηται γεγενηται. τί γὰρ ἐνοχλεῖν δει βασιλεῖ δοθεντο α δικαίως καὶ παρὰ του δικάζειν τεταγμενου; ἀλλ οἶμαι, ληψύμενος μεν καὶ παρ' ἐκείνων id ει τὴν χάριν, ου μὴν μετά γε της το δικαίου μεριδος τουτο δὴ δεδιδες καὶ θαρρεῖν ου εχων, ςου ἔσονται ποτε των τοιούτων ευθυναι, βασιλέως ήκε κομίζων ἐπιστολὴν ην ἐπαινεῖν μεν ου εχω, φημὶ δε πίστιν εἶναι του μη τοις αρχουσι τούτοις τὰ ο

τοιαυτα ξεῖναι.

6 νον φορτίον τερον υ εχοντα τουτο φέροντα

Coos le

552쪽

482 LIBANU OB ΑΤΙΟ καὶ πολλάκις ης δεῖται μεν ἐπὶ τιν ἀγρ0ν πυλης, αυτηπλησιον, δεῖ δε ε μέσης της πολεως η τέρματος γε

ἐτερου λαβοντα του χου την αυτην ἐλθύντα πάλιν ὁδον ουτως ψασθαι της πύλης. 25. και το ἔτι δει- νύτερον των ἀδικουμένων αυτον ἀγων περ του φορτίου σπευδοντος κάστου προ αλλου τυχεῖν του φορτίου. καὶ τουτο, o Zευ κώ θεοι πωλεῖται το κακόν.καὶ ὁ μεν ου τυριν ἔμελλεν ξειν ἀργυρίου, τουτοδους ἀπηλθεν is δ' ου δυνηθεὶς στηκε κλάων, Ἀλεεῖ, δε οὐδείς. καίτοι τί τούτων ἐλεεινύτερον mii ἐκ της

ἀποριας η βραδυτής; ων οἱ μεν ον χοε μετέλαβον RII 565 δείλης , is δ' ηλίου μέλλοντος δέσεσθαι, οι δεδεδυκύτος, ους εἶναι χρην ἐκοι πριν κειν μεσημβρίαν. 26. νυκτος τοίνυν εν ὁδῶ καταλαβούσης τους αὐτα15 πεπονθύτας τί τούτοις η πύθεν ii συμφορst Γαμα μήτεἰς πανδοκεῖον αυτους εἰσάγοντος μηδενος βαλλαντι υ,

πο γὰρ του γε ου οντος; την τε ἐν νυκτὶ πορειαν σφαλερὰν των κακοέργων ποιοέντων τροφης τε υδα- μύθεν φαινομένης πιυς αυτοῖς et τε τοις πινοις καὶ 20 νόσους τοίνυν κά θανάτους εἰκος ἐκ του τοιούτου γεγενησθαι πολλάκις, εἰ δε και μὴ ταυτα, λύπην γε καὶ δάκρυα τούτων τε αυτον και των τούτοις οἰκείων ἐν

τω μὴ χειν ἀλλήλους δυρομένων. 27 καίτοι ταῖτα

Coos le

553쪽

LIBANI ORATIO PRO AGRICOLIS DE ANGARUS 483 δεινὰ μεν, εἰ καὶ παρὰ των πολεμίων γίγνοιτο, δει- νύτερα δέ, ταν π των ἐπὶ σωτηρί τε καὶ βοηθεία παρ' υμῖν πεμπομένων. καὶ πληγαὶ δε, δε βασιλευ,

των πυλωρον ἀρπαγαί, μικριν εἰπεῖν χαλινοὐ RHI 5666νων καὶ Ἱμάντας Ἀτερους καὶ σχοινία καὶ ἰρτους κεκρυμμένους ἰχνευομένους, ἀλλ' εἰ μὴ καὶ τον ιιτονα αυτον προσαφελοιτο, πιλανθρωπότερος Ἀξιοι Ῥομίζε

εἰ φέρων φθείη χουν, ἀποδώσοντες, ἀναστρέφοντος,

554쪽

484 LIBANI ORATIO Lδὲ οἱ μὲν αυτοὐς φάνισαν, ὁ δ' οἰμώξας καὶ πλήξας

τ' i χειρι το μέτωπον ἀπηλθε. και εστι τοῖς ἀθλίοις εν εἰρήνη πολεμος χροὶζουσι μεν της πολεως, ἀκουουσι δὲ παρὰ των ἐργων οτι χρὴ φευγειν την πόλιν. 30. I υτ δε τ0 χαλεπόν, o βασιλευ, γίγνεται χαλεπώτερον προσθήκην π του καιρου λαβον ἐπὶ

τον χειμον παρὰ των αρχόντων ἐκταθεν. ος στη πρότερον πελθον τοῖτο τ αδίκημα ἀλλα νυν ψυχος με και τηλις καὶ οι βρος, πολυ τούτων καστον ἀνα- 10 πνOη δε υδαμύθεν ουδε εστ σπονδον τυχεῖν, ἀλλα λεγεται μεν υπ0 των ρώντων του πόνους, ὁτι αυταου κατὰ την πολιτείαν, εκφέρεται δε μως ὁ χους,

1 ἐμβαλον εἰς ουτω διακείμενα σῖτον αγης, διέφθειρας. της δ' εντευθεν βλάβης ἐπὶ τον αρτον ἐρχομενης εἰς τὴν οὐ σίτου τιμην ὁ κομίσας ἐζημίωται. 31. ταυτιδε α πάθη και η πώλει τὴν περ τὴν τροφὴν συμφορὰν ἐπέτεινε, καὶ τέταρτον προσετέθη κακύν. και so νυν ἀριθμοομεν τὰ των μυον θνη, τους φεις, τὰς ακρίδας, τον χουν. παιδευονται γαρ iii ζημιοῖνται φευγειν, Mσπερ βάραθρον τήνδε τὴν πήλιν και

Coos le

555쪽

32. α της περὶ αὐτα ἐνδείας αἰτιάσαιτο μενεν τις καὶ λλο τι, μεμψαιτο δ' et εἰκότως καὶ τὰς των αρχόντων χάριτας παρ' o ει μη λάβοις δίκην, ηύξεις οὐ σφόδρα κήδεσθαι των πόλεων, εἰ ας πλοις Οὐζεις , εκδίδως αρχύντων κακία. ἐς ου αν μεν ην λύγος οὐδ' εἰ τοῖς πενεστέροις ταυτα ἐχαρίζοντο, ττων δ αν ν η κατηγορία η των την χάριν λαμβανόντων ἐνδεια ἀφαιρουσης τι του μυσους , νυν δε ἐκείνους μεν ουδ' ἴσασιν, ἀλλ' ἔκ των ντων αυτοις των ὀλίγων ἐπανορ οσι τὰς οἰκίας, ἐς δε πάντα πολλὰ καὶ γελως 10τα του Γυγου, τούτοις et τω συνοικοδομουσιν, οἷς

μυρίαι μεν κάμηλοι, πολλοὶ δε ρει καὶ ζευγη, πληθος

δὲ ππων ταῖς των ἱπποκόμων χερσι κοσμουμένων, οῖ δικαιότερον αν τοις δεσποται τὰ τοιαοτα πούργουν οἱ μικρον των τεθνεώτων διαφέροντες νοι. 33. νον δ' ἐκεινα μὲν εν τρυφῖ τε καὶ φάτναις και βρει καὶ θεραπείοι, ἐς δ' ἀπο των νων ὁ βίος, τοὐτοις δμύνον εστιν αυτοῖς πόλλυται. ὴμεῖς δε τοῖς αυτοῖς ὀφθαλμοις δροντες την τε ἐν τούτοις ταλαιπωρίαν

τήν τε ἐν ἐκείνοις ἀσέλγειαν σχετλιάζομεν καὶ λέγοντες ροα του ἀλγο0ντας εἰκώς, ληροομεν. ὁ γαρ προσέξωνου ἐστιν ουδε ὁ πεισόμενος ἀλλὰ παρὰ os,

Coos le