Lucian

122쪽

ωστ αλεῖν αὐτῆ καὶ πυρολ καὶ κριθὰς ολας καὶ τοῖτο - ἡ μέτριον -- ευχαριστ ονν - τοῖς ἐαυτοὐ πιστατακ' δὲ βέλτίστη κώ παρα - αχων των ἐνεκείνως τοῖς αγροῖς - πολλοὶ δὲ πάνυ ἡ σαν - αλευρα τον μισθον αἰτουσα ἐξεμίσθου ον ἐμνἄθλιον τράχηλον, και - - κριθὰς του ναριστον φρυγουσα καμι-- α is ἐπιβάλλουσα μάζας ελας ποιουσα κατέπινει ἐμοὶ δὲ

124쪽

sero των συννομων πολεμούμενος.

29. καὶ μην καὶ τα πολλα εἰς - ὁρ- - ἐπεμπόμην καὶ ξύλα τοις μινεκόμιζον τουτοδδην - κεφαλαιον - ἐμων κακων πρωτον μὰν ηλον ορος ἀναβαίνειν ἐλι, ορθην δεινως δον, ἀτα καὶ ἀνυποδητου δρει ἐν λιθίνν. καί μοι συνεξε πεμπον ονηλάτην, παιδάριον ἀκάθαρτον. υτ με καινως ἐκ τηε ἀπώλλυε πρωτον

126쪽

- ἐμαὶ με καὶ τρέχοντα λίαν ου ξυλιν - , αλλὰ - γυς πυκνους ἔχοντι καὶ ξεῖς,

- ἀεὶ ἔπαιεν ἐς το αὐτο - μηρου, στεἀνέωκτό μοι - ἐκεῖνο ο μηρος τῆ ράβδν' δὲ a. - τρα- ἔπαιεν εἶτά μοι ἐπετίθει φορτίον ὁσον χαλεπον ἁνω ad λε- φαντι - κεῖν' - ανωθεν ἡ κατάβασις optahw ὁ δε και εντώθα ἔπαιεν εἰ δε μοι περιπῖπτον δοι το φορτίον καὶ εἰς τὸ ἔτερον πικMῖνον, δεον των ξύλων ἀφαψεῖν καὶ τω κουφοτέρφπροσβάψειν καὶ το - ποιεῖν, Οὐτο μεν οὐδέποτε ειργάσατο, λίθους δὲ, άλους, τἀδρους αναιρούμενος εἰς το --στερον - ανωνεὐον οὐ φορτίου προσετίθει - κατ ειν ἄθλιος τοῖς ξύλοις μοὐ κα λιθους χρείους περιφερων καὶ ποταμος δε αεν- ἐν τῆ ὁ δε των ποδημάτων ea ενος πίσω των ξύλων ἐπι εμοὶ καθίζων ἐπερα τον ποταμον. 80. εἰ δε ποτε ori κάμνων καὶ ἄχθοφορων καταπεσοιμι, τότε δὴ τοτε - δε νυμ-

127쪽

LUCIUS, OR, THE ASS 4

128쪽

- ην οὐ γὰρ ην καταβάντος τὸν χεwά - μι- ῶναι κἀμε χαμόθεν ἐπεγείρειν καὶ του φορτίου ἀφελεῖν, αν ποτε καὶ δέοι, ὁ δὲ Ουτε κατῆλθενοω χεῖρά μοι ἐπέδωκεν, ἄλλ' ἄνωθεν ἀπο τῆς κεφαλης καὶ των ωτων Δρξάμενος συνέκοπτέ μετῆρύλν, ως ἐπεγείρωσί με αἱ π ναί. καὶ μην καὶ amo κακον εἰς με μόρητον παιζε συνενεγκὼν κανθῶν οξυτάτων φορτίον καὶ τοὐτοδεσμ περι φίγξας ἁπεκρεμα δαισθεν ἐκ της

Οὐρας, αἱ δε οδον εμος ἀπωντος την δον ἀποκρεμμεναι προσέπιπτόν μοι καὶ πάντα μοι ταδπισθεν νύττουσαι τίτρωσκον και , μοι ἀμύνειν Muνατον, ων τι τρωσκοντων - μιεπομένων κἀμονηρτημένων. εἰ μεν γὰρ ἀτρέμα προαιμι φυλαττόμενος των ἄκανθων την προσβολήν, imo των ξύλων ἀπωλλύμην, εἰ δε φεύγοιμι το ξ ον, τότ ηδη - δεινον ὀπισθεν odi προσέπιπτε καὶ λως εργον, ' ον ἀπτ εμ ἀποκτενεῖν με. 31. επε δε ποτε aetro κακὰ πάσχων πολλα οὐκετι Φερων προς αὐτον λὰξ ἐκίνησα, εἶχεν - τοὐτο τ λαξ εν μνων. καί ποτε