Lucian

발행: 1895년

분량: 486페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

132쪽

τὸ δρος καί μοι φορτιον ἀδρον ἐπιθεὶς κτων ξύλων, τουτο μὰν ποράσκει γεωργου πλησίον οἰκουροι, με δε γυμνον καὶ ἄλλον κομίσας ουαδε καταψεύδεταί μου προς - αὐτ

δεσπότην ἔργον ἀνόσιον Τουτον, δέσποτα, - δνον οὐκ ou δ τι βοσκομεν μνως ἀργον δντα καὶ βραδύν. ἀλλὰ μὴν νυν ἐπιτηδευει καὶ ἄλλο ἔργον ἐπὰν γυναῖκα h παρθένον καλην καὶ ἀραίαν ἴδη η et ἐδα, ἀπολακτώσας ἔσαι -- ἐπ χυτούς - er τις ἐρρ

134쪽

ἄνθρωπος αρρην - ἐρωμέam γυναι- κινούμενος, --κνει ν φιλήματος σχήματι και πλησιάζειν βιάζεται, ἐκ δ τούτου σοι δίκας καὶ πρῶ-ατα παρέξει, πάντων βριζομένων, πάντων ἀνατρεπομένων. καὶ γαρ νει ξύλα κομίζων γυνα α ις ἀγρὸν ἀπωμα ἰδών -

μεν ξυλα πάντα χαμαὶ ἐσκορπισεν ἀποσει--μενος την δε γυναῖκα - τὴν δον ἀνατρεφας γαμειν βούλετο, ἔ- α - α Οειν ἐκδραμον- τε ημύναμεν 4 ναναικὶ ες - - διασπασθηναι

38.4 δὲ ταμ πυθόμενος, Ἀλλ' e μήτε βαδίζειν, ἔφη, ἐλλει μήτε φορτηγειν και ἔρωτα ἀνθρωπίνους - - γυναῖκας καὶ

πώεας ιστρούμενος, ἀποσφάξατε αὐτον, - - μὸν κατα τοῖς κυσὶ δότε, τὰ δε κρεατοι εργάταις φυλάξατε και η πηται, πως ἀτμ ἀπέθανε, λύκου τομα καταφευσασθε.

135쪽

burdens, an is maloster omen and

136쪽

Ο μεν ει κάθαρτος παῖς Ἀμ- νηλάτη ἔχα- και με αυτικα θελεν ἀποσφάττειν. λ' orae γάρ τις παρων τότε των γειτόνων γεωργων ἀτος ἐρρυσατό με ἐκ του - οὐ

δεινὰ - ἐμοὶ βουλευσάμενος - μως, ἔφη, ἀποσφάρης δνον καὶ - καὶ axe φορῶν δυνάμενον καὶ - μέγα Aream meli ἀνθρώπους - - οωυ φέρεται, λαβὰνναμιν ἔκτεμε τη τὰ ἐπαφροδίτου ταύτης ορμῆς ἀφαιρεθεὶς μερός τε εὐθος καὶ πίων ἔσται καὶ οἴσει φορτίον μέγα οὐδὲν ἀχθόμενος. PM αὐτος πείρως ἔχεις ταύτης της ἰατρείας, ἀφίξομαι δωρ μεταμ τριῶν η τεττάρων alia

ἐπινουν - σύμβουλον - ὁ λεγι, ἐγώ M - ἐδάκρυον - ἀπολέσων αὐτικα τὸν ἐν Ἀδρο ανυ καὶ αν -- ἐθελειν ἔφην, εἰ γενοί-

138쪽

34. ἐπεὶ δε ην - βαθεῖα, αγγελός τις

απὸ τῆς κώμης κεν εις τον αγρον κα τὴν eπαυλιν, ταύτην λέπων τὴν νεον - κόρην τὴν imo τοῖς ληπταῖς γενομένην καὶ τον ταώτη νυμφίον, προ είλην Φιαν --τέρους αὐτολὲ τ αννι - περ- --ντας, ἐπιπολάσασαν-- την θάλασσαν ἁρπάξαι -- κῶ ἀφανεῖς ποιῆσαι, καὶ τέλος αὐτοῖς τουτ της συμφορας καὶ θανάτου γενέσθαι. o M ora δηκεκενωμένης της οἰκίας νέων δει--ων ἔγνωσαν μηκέτι μένειν ἐν τῆ δουλείρ, αλλὰ πάντα διαρπάσαντες - ἔνδον φυγὴ σώζοντο. ο νομῆς τῶν Amrων καμ παραλαβων καὶ πάνθ', ὁσα δυνατος ην, - λψων ἐπικατ-σέ μοι κά - Amrow. . . . Ἀγω δε χαμην -

140쪽

καὶ τὴν νύκτα μην ἐλαντες M αρπαλέαν καὶ τρῶν ἄλλων μερον την δον ἀνύσαντες ἐρχόμεθα ε πολ- της Μακεδονίας Βεροιαν μεγάλην καὶ πώλυάνθρωπον. 35. ἐνταυθα ἔγνωσαν οἰ -οιπες μαε - - ἐαυτούς. αὐτοτε δ πρασις ηνημῶν των κτηνων καὶ κηρυξ ἀφωνος ἐν ἄγυἀ

SEARCH

MENU NAVIGATION