Lucian

102쪽

ἐβαδιζον. οἱ δὲ πρὸς ἀλληλους ἔλπον, Τί γὰρ

103쪽

LUCIUS, OR, THE ASS a

106쪽

σαυτον ἀπο δεσποτων ἀνδροφόνων ταυταπρος ἐμαυτον εννοούμενος πω ἔτι οὐδε προσεδεδέμην οὐδενί, αλλά με ὁ σύρων - ταλ- λιμὰς παρεκρεματο τοὐτό με καὶ παρώξυνεν ως μαλιστα ἐς την φυγήν, καὶ δρων ἐξιων ἀπηνειν. η Ἀρα, ἐπεὶ εἶδεν αποδιφάσκειν μοιμον, λαμβάνεταί με ἐκ της οὐρας καὶ axem. H δναξιον κρημνου καὶ θανάτων δελ- εἰπῶν - - πο γραί- ἀλῶνα ἔσυρον --ν η δὲ μάλ' ἀνεκρωνεν ἔνδοθεν την παρθένον πιν αἰχμάλωτον ἡ δε προσε ἀσα - ιδουσα τρα-

107쪽

LUCIUS, R, THE ASS 3

108쪽

γνω- καὶ κων ἀπονενοημένου νεανισκυσαν - γαρ ις 'ia, - μικαθίσασά μοι ηλαυνε κὰγω τευ ἔρ-ri mn in ita τῆ της κόρη ς σπουδη ἔφυγον ἴα-οὐδ - ἡ δε παλσπίσω ἀπάλέλειπτο ἡ δὲ παρθένος τοῖς μεν θεοῖς ηύχετο σωσαι -ην τῆ φυγὴ προ δε ἐμέ. Ην με, φη, κομίσνς προς το πατερα, καλε συ, ἐλεύθερον μέν σε παντον του ἀμσω, κριθων δε μέδ-νος ἔσται σοι ἐν κάστης ημέρας - ἄριστον - δε κα του φονεῖς τολεμα -ου φευξόμενος καὶ πήλην ἐπικουρίαν καὶ θεραπείαν ἐκ της ἀνασωθείσης ἐμοὶ κορης ἐλπιφων θεον του τραύματος ἀμάλησας. 24. ἐπεὶ δὲ κομεν ἔνθα ἐσχίζετο τριπληοδός, OP πολέμιοι ήμας καταλαμβάνουσιν

110쪽

ἀναστρέφοντες καὶ πόρρωθεν νεις προς - σμήνην ἔγνωσαν οὐ δυστυχεῖς αἰχμά του καὶ προσδραμοντει λαμβάνονταί μου καὶ λέγουσιν, ' καλη κἀγαθὴ - παρθένος, ποῖ βαδίζεις ἀωρία ταλαίπωρος ουδὲ ταδαιμόνια δέδοικαε; ἀλλὰ emo θι προς

καὶ του τραύματος ἀπαμνησθεὶς ἐχώλευον otia Νυν, φασαν, χωλὰς τε ἀποδιδράσκων ἐάλωκας αλ ετ φεύγειν ἐδόκει σοι, λιαίνων ἶππου κύτερος - πετεινὸς ἡ θα τοῖς γοις τούτοις το ξύλον εἴπετο, καὶ - ἔλα-τν -- ῶν νουλτούμενος. ἐπεὶ δε εἴσω