Lucian

212쪽

φίλος εστὶν Οὐ- τω πατρί μέμνημαι γὰρ - - ἐλκάσατο περὶ συμβολαίου ναυτικοὐ τάλαντον, ω , ψεα- τὰ τ πατρὶ υκηθά ν κτένειν, ὁ δὲ παρὰ τους ναυτοδίκας ἁπιτναπεν αυτόν, και μόλις ἐξέτισεν αὐτό, οὐδ'ολον, - ό πατὴρ ἔφασκεν εἰ δε καὶ γαμῶν ἐδέδοκτό μοι, την Λημέου θυγατέρα τὴν του πέρυσιν ἐστρατηγηκότος ἀφείς, και ταντα προς μητρος ἀνεψιὰν ὁσαν, την Φείδωνος ἐγάμουν ἄν συ δε πόθεν ταντα κουσαν; τινὰς σεα-ει Μύρτων, κενὰς ζηλοτυπίας σκιαμαχοῖσα ἐξεῖρες ;

216쪽

των γειτόνων.

218쪽

μανείην - ἐκλαθέσθαι Μυρτίου, και ταυταένη μοι κυούσης πωίον.

νεπαθεν et σου μεμεθύσω γάρ σε καὶ ἐς το μέσον ἀναστασαν ρχήσασθαι αὐτου διακα λύοντος καὶ μετὰ ταλα φίλησαι Λαμπρίαντον --- μου, καὶ ἐπεὶ ἐχα,ώπηνέ σοι, καταλιπουσαν αὐτὸν ἀπό si πρά- τον --πρια - περιβάλεω κῶνον, αὐτὸπ δε ἀποπνιγ-- τούτων γννομένων ἄλλ' οὐδετης νυκτός, ωαι, συνεκάθευδες ετ αὐ- καταλιπουσα δὲ δακρύοντα μον AH του πλησίον σκίμποδος κατέκεισο λυσα καὶ

220쪽

υβριστὴ γε ὁντι, ις - ἀφέμενος ἐκοιν - γεῖτο Θαα τῆ Λαμπριο μαιρα, μηδέπω

μείνου παρόντος ἐπεὶ δὲ - παίνουσαν ἁδε με καὶ διένευσα αὐτω ora ποιῶ του τος ἄκρου ἐφαψάμενος ἀνακλάσας - αυχένα moacto ἐφίλησεν ούτω προσφυῶς, ἄστε μόλις ἀπέσπασε τα χείλη, eis e- μὸν ἐδάκρυον, δἐ ἐγέλα καὶ πρὸς τὴν Θαa πολλὰ πρὸς το ob μ' - ἐμου dii, καὶ φθὼς ἐμειδίαμμουσα προς ἐμέ - δὲ προσῶντα σαντο τὸν Λαμπρίαν καὶ ἐκορέσθησάν ποτε φίλορντες ἀλληλους, - μὸν ὁμως προ αντον κατεκλίθην, - - καὶ τουτο προφασίζοιτο στερον, Θαις δὲ ἀναστασα α σατο πρώτη πω γυμνουσα ἐπὶ πολ τὰ σφυρὰ - μον καλὰ -- καὶ ἐπει- ἐπαύσατο, ὁ Λαμπρίας μὲν