Lucian

204쪽

1. ΓΛΥΚ To στρατι-την ἐκώ- θαι τον Ἀκαρναν , παλαι μὲν Amoτονον elae, μετὰ ταυτα δὲ ράσθη ἐμοὐ, τον ἀπάρυφον - τον ἐν τῆ --δι, οἶσθα αὐτόν, ἐπίλέλησαι τον ἄνθρωπον ἰΘΑΙΣ. Ομ, ἀλλὰ οἶδα, ναυκέρων, καὶ συνεπιε μεθ' ημων πέρυσιν ἐν τοῖς Ak ιε. τί M τωτου ἐνκειε γάρ τι περὶ αὐτο διηπεῖσθαι. ΓΛΥΚ Γυπόνα αὐτον η παμπόνηρος, φίλη δοκουσα ναι, σπέσπασεν - ἐμου

205쪽

DIALOGUES

206쪽

ΘΑΙΣ. Καὶ νυν σοι μὲν κῶνος - πρόσεστι, Γοργόναν δὲ σαίραν πιποίηται;

ο- μέμψεσθαι, τῆ πωνν' οὐδὲ γὰρ σὲ Ἀβρότονον ἐπ αὐτ προτερον ἐμέμψατο, καίτοι φίλαι ητε. 2. ἀτὰρ ἐκεῖνο θαυμάζω, τί καὶ ἐπανεπεν αὐτα ὁ στρατιώτης Amon δεσμει μὴ παντ-πασι τυφλός ἐστιν. οὐκ ἐωράκει τὰς μὲν τρίχας αὐτὴν ἀραιὰ δνυσαν iamr πολύ - μετώπου et ρομένας - χἀ δὲ πελιδνὰ καὶ νεκρικὰ και τράχηλος λεπτὸς καὶ ἐπίσημοι ἐν αὐτν αἱ φλεβες καὶ ἐς μακρά. ν μόνον, εὐμήκης ἐστὶ κω ρει κώ---

208쪽

θρησθαι τονἈκαρνανα οὐκ οἰσθα - φαρμακὶς ἡ ρυσάρων ἡ μητηρ αὐτης, Θετταλαπτινα Ma μουσταμεν καὶ την σελήνην κατ- ἄγουσα φασί δε αὐτην - πσεσθαι mur 'μ' ἐκείνη ἐξέμηνε - ανθρωπον πιεῖν τῶν φαρμάκων ἐγχέασα, καὶ νυν προωσιν

209쪽

U.-MYRTIUM, PAMPHILUS and DORIS.

210쪽

ἄπι- λε οποτε κύω μῆνα ει Οὐηδη τομοτουν καὶ μόνον ἐπριάμην του σου ἔρωτος -- τη ταύτην πεποίηκας την γαστερα καὶ μετὰ μικρον παιατροφῶν δειλοι, πραγμα σαίρα βαρύτατον Ου γὰρ κει- τ τεχθεν, καὶ μαλιστα εἰ αρρεν γένοιτο, ἀλλὰ Πάμφιλονονομάσασα ἐγαμεν ἔξω παραμύθων του ἔρωτος, σοι δε νειδιεῖ ποτε προσελθων ἐκεῖνος, απιστος γεγωνται περὶ την θλίαν αὐτου μητέρα γαμεῖς δ' οὐ καλην παρθενον εἶδον γὰρ αὐτην παπο ἐν τοις Θεσμοφορίοις μετὰ της μητρός, οὐδ--ειδυῖα τι δι αὐτὴν οὐκέτι-ομαι Πάμιλον - σὐ r ω πρότερον nos αὐτὴν καὶ - πρόσωπον - τοὐς - μοὐς δέ, μη σε ἀνιάτω, e πάνυ γλαυκολαε αυτούς μηδε τι διάστροφοί εἰσι καὶ ς αλληλους Ῥωσι μαλλον δὲ τον ea ναεώρακα τον πατερα της νύμφης - προσωπον αὐτῶ μει, στε οὐδε ἔτι δεήσει τὴν θυγα-

των, ἀκούσομαι παρθενους καὶ γάμους ναυκλη-