Lucian

162쪽

στρωμα an πάσαι οὐχ επως ἐμοί, καὶ 4mmamos et M υτρον κα πῶρον σκληρὸν is ξυν ἐπάτουν, κα φαγῶν -- μον ν ἀμφοτέροις, θρίδακα πικρὰς καὶ σκληράς. 4. καί ποτε ἐρώντων - ἐς τὴν πολ- εντυπάνει ἀπὸ γενναε- στρατιώτου σπλην

164쪽

το κηπουρόν, κἀκεῖνος συμπλέκσαι αὐτ και - των ποδων εἰς την δον --πάσας ἐκτείνει,

166쪽

τω o δὲ δεισας ἐπὶ τούτω ον ab αὐτῶ - ῶν κείμενον ἀπολείπει, την δὲ μειαψαν βαστάσας - ἐμοι' -- ἐς την παεν. 45. - δὸ η λθομεν, τον μὲν metro αὐτοῖ--ον τινι πεδωκε γεωπιῶν, αὐτος δὲ τον κίνδυνον - ἐκ της Mos δεδιώς κρύπτεται ἄμα ἐμοὶ πρός τινος των ἐν ἄστει συνήθων τῆ δὸ

-άμνοι ἐκ των ποδων κομίζουσιν ἄνω τῆκλιμακι ς ὐπερέον κακεῖ, ανω συγκλείουσιν. δε στρατιώτης ἐκ της δου τότε μόλις ἐξαναστάς, - ἔφασαν, καρηβαρων ταῶς ταῖς ἡ κεν εἰς την πόλιν και τοῖς στρατιώτως τοῖς συν-ων ἐντυχων λέγει την ἀπόνοιαν του κηπουρ- οἱ δε-- ων ἐλεόντες μαωθάνουσιν ἔνθα ἡ μεν ωκρυμμένοι, - πο-λαμβάνουσι τοὐς της πόλεως ἄρχοντας. οἱ δὲ εἴσω

168쪽

τινὰ πέμπουσι των ων ρετων καὶ οὐ ἔνδον απαντας προελθεῖν ἔξω κάλεύουσιν - δὸπροηλθον, ὁ ο ου- Οὐδαμοῖ ἐφαίνετο. οἱ μὰν οὐ στρατιῶτα ἔνδον ἔφασαν ἔναι τὸν κηπουρον κἀμὲ τὸν ἐπιω- μον οἱ, αὐαλ υπολί- αι ἔλεγον σου ἄνθρωπον ἔτεμον θορύβου δὲ ἐν τεστενωπ καὶ πολλης βρος ἐκ τούτων γενομένης ὁ γέρωχος κα4 πάντα περίεργος - βουλόμενος μαθεῖν τίνες ευν οἱ βοωντες, δι--τω ἄνωθεν κάτω δτῆς θυρίδος. οἱ δέ με ἰδόντες εὐθύς ἀνεκρωνοκοἱ δε αλώκεσαν κρεώδη λέγοντες καὶ οἱ

μένων φέροντα, - δἐ κάτω βαστάσαντ-

τοῖς στρατιώταις παρε σαν. πάντες Ἀσβε

170쪽

- ἐγέλων ἐπὶ ' μηνύσαντι ἐκ των με καὶ προδόντι τον ἐαυτο δεσποτην - τότε ἐξ ἐμου πρώσου ἡ λειν in ἁνθρώπους ὁ λόγι- Ουτος, 'Erδνου παρακώ--.46. τι δὲ στεραία τί μὰν ἔπαθεν κηπουρος ὁ ἐμ δεσπότης, οὐκ ἔδα, ὁ δὲ στρατιώτης πωλήσειν με ἔγνω, καὶ πιπράσκει με πέντε καὶ et σι 'Aττικων ὁ δε ἀν-άμενος θεράπων η ἀνδρος σφοδρα πλουσίου πόλεως των ἐν Μακεδονία της ἀπίστης Θεσσαλονίκης.o-- τέχνην axe ταύτην, τὰ - ' δεσπAs ἐσκευαζε, και εῖχεν ἀδμων σύνδουλον πτους πέπτειν και μελίπηκτα κιρναν ἐπιστάμενον. Οὐ- Οἱ ἀ&λφοὶ σύσκηνοι τε μ λ σ- αλληλοι κά κατελυον ἐν ταμ και τὰ σκεύη των τεχνῶν μον ἀναμεμινγμένα, και μετὰ ταὐτα-μνῖστασαν ἔνθα κατελυον καὶ μοι μετὰ - δεῖπνον του δεσπότου roma λε ανα ἄμφω

- ἐκόμιζον ὁ μὰν κρεων - ἰχθύων, ὁ

πτων καὶ πλακούντων οἰ δἐ κατακλείσαντες ἔνδον ἐμε μετὰ τούτων καὶ φύλα νέμοι γλυκυ- τάπιην περιστησαντ--τme ν-- ἀπολούσασθαι κἀ- τοις Μακειμένοις πιλείοις μακρὰ χαίρειν λέγων με τέχναις - τοις κέρδεσι των δεσποτω- ἐδίδουν ἐμαυτον, καὶ