Opera

11쪽

EDIDIT

13쪽

g. 1. Nihil Homeri caminibus antiquius Graeci habuerunt. Quidquid vel arte poetica vel doctrina valebant homines doctissimi, id ab Homeri divino ingenio venerabundi repetebant Iidem

vol ante Homeriina poetas exstitisse aliquos censueriant, ut Olenem, L,inum, Orphemn, Musaeum, alios. Quorum quamvis ficta sint nomina caminaque, quae nune serentur, tamen in ipsis Homeri caminibus satis multa vestita insunt, quibus aliquis floruisse inte Homeriin epicam quandam poesin probaverit. Ut illud taceam, summum, quo Ilias et Odyssea conspicuae sunt, artificium non ita subito videri enituisse, sed a simpliciore potius pro- seeium esse initio breviorem caminum, quibus quae Patriunmemoria gesta erant praeclara facinora laudabantur, testes in Iliade atque Odyssea habes idoneos Achilles quidem, quum otiosus apud naves desideret, laudes fortissimorum Viroriun cecinisse fertur IX, 189. Hominum praeterea rerumque, quae Ruttii des Graecis acoiderant aut bene ab ipsis gestae sunt, strictim,

ut quae fama cantu iue omnibus comitae sint, in Iliade et Odyssea menti subinde facta est Od. I, 338 sqq. Π, 118 sqq. In his sunt Hercules plurimum laudatus, Aer στασι μέλουσα Dd. Φ, 703, οἶτος σχαιῶν, os 'ξαν τ' ἄπαθόν τε καὶ os ἐμόγησαν σχαιοί VII, 4893, quae res Troicae et novissimae et grotissimae Od. II, 351 sq. auditoribus erant in primis νεῖκος 'Oδυσσῆος καὶ Πη

sui per Orestem sumptae Od. ΠΙ,203sq.). Atque adeo poetariunquendam ordinem publicumque minus, cuius leviora in Iliade exstant iudicia Thamyris enim vates apti 1 Eurytiun Oechaliae regem Versatur Π, 695 fidibus aliquis inter medios saltantes canit XVIII, 60M, Odyssea bene comitum habet. Inter Agamemnonis familiares poeta quidam fuisse perhibetur III, 267 sqq. , cui Troiam profecturus Agamemno curam uxoris demandavit. Apud Ioadenses Phemius I, 153 sq. XV, 331. 35M, apud Ρhaeaces Demο- douus VIII, 43. 254 sqq. 471 sqq. regio iussu epulis intersunt, ut

14쪽

6 COMENTATIO DE HOMRO cantu convivas oblectent. Qui quamquaan Vietum quaerant reminvoluntati inservientes, tamen iidem sirino spiritu amari sacrique

esse putantur I, 347 sqq. Vm 41 sq. 73. 481 499. XVII, 518 sq. XXII, 345 sqq.). Ciuiam et praeludunt cantu et inter canium utuntur Ι 155 159. VIII, 90 coss. V. 98 sqq. 261 sq. 206. 637 sq. XVII, 261 sqq. . Quid quod saltando interdum, non cantu modooIinara lue numeri ridentur expressi esse n. XVI, 601 sqq. d.

VIII, 260 sqq. XXVI, 134 sq. .

Fueriint lotur ante Homerum poetae, tui siVe main conciso sive prolixiore cania inter regum epulas ludosque solemnes rebus ante gestis lumen assereent; neque consentaneum Vuletur, I tuis ipsa initia et incunabula poesis opicae in Homeri caminibus inesse arbitretur. Immo post tuam a pluribus perque tempus aliquod epicae poesis a ria materia tentrita, periculum factum est, ad altiorem tuendam Madum poesin epicam ala Homero provectam

videmus.

q. 2. Vuae Homeri complures exstant, in quibus sunt quae Herodoti et Ρlutarchi nominibus salso inscribuntur de ina naesi constat. lenae enim illae fabularum sunt, ex quibus dubitaveris num certi aliquid depromere liceat. Atque de aetate quidem veterea alii aliter statueriini: Vixisse eiu censent Crates v. q. 203 aliquot annis ante Heraclidamam in Peloponnesum reditiun, i. e. ante 1104 a Chr. n. Pseudo-Ρlui. H. o. 3. Viia n. in Vitiari scripti. . min. ed. Westerni. p. 313, Eratosthenes enim Musis post Troiani deletam . 1084 i no quae vera eius sententia ridetur

fuisse, post Ionau niloationem, it n. d. Vest. p. 31), Aristoteles et Aristarchus v. q. 203, 1uo tempore Iones Neleo duce in Asiam nilomini; - 104 insevdo-Ρliit. I. et Π. c. 33, Apod lo domi centiun annis postri 944 Vit. VI.),marmor Parium circa annum 907, Herodotus Π, 53 quaifingeniis ante se annis χω, denique Theopompus quingentis annis post Tro

Ne de patria si iidem certi aliquid memoriae proditiun. Quo mais Homeri nomen in Graeciae cisitatibus inclamit, eo plures

eum civem sibi vindicamn Notiun illud ex Aulo Gellio III, 113:Ηπτὰ ἐριδμαίνουσι πόλεις διαψίζαν Ῥμηρου

Κύμη, Σμυρνα, πιος Κολοφών, Πυλος Αργος, Ἀθηναι. Sed non capit muneriis eptenarius civitates omnes, ex quibus Homerias Isus est ori em duxisse. Nomina in his versibus aliaciun aliis mutantur, ut etiam Ῥόδος, Hαμίς, Ioe, 'I' η septem illis civitatibus adnumerentur. Multae praeterea sunt, quibus eXhontinum doctor ii decretis placitisque hic honor deserebatur, siluamini ut contentionem dirimeret, Antipater quidam coelestem Homero patriam hoc epioadunate uil illi:

15쪽

EIUSQUE ARMINIBUS VII οἱ μέν σευ Κολοφωνα τιθηνητειραν, Τλμηρε, οἱ δε καλαν μυρναν, οἱ δ' ἐνεπουσι πιον,

orae γον, οἱ δ' ἐβόασαν ἐυκλαρον Σαώπινα, οἱ δέ νυ τὰν απιθῶν ματερα εσσαἁίαν, αλλοι δ' Hio μέλαθρον ἀνίαχομ ει δέ με Φοίβου χρη λέξαι πινυτὰν ἀμφαδαμπιποσύναν, πάτρα τοι τελέθει μέγα ουρανοs, ἐκ δε γυναικος Ου θνατας, ματρδὰν ἄπλεω ἁλιόντας. Ceteraunis quas illustrium scriptoriun auctoritates desideras, patriam Homeri existimant fuisse Chium Anaximenes R. p.

Dionysius Thrax Τs.llui. II, 2. . Neque vero silentio praetereundiun, fabulas, sitiae detrime eius serebantur, sere de Sinyma patria consentire. Apud Meletem fluvium Smyrnam alluentem, a Critheide ortum etiam eae fabulae diruiunt, quae a Cyme aut Ioinsula Homeri originem repetunt. Ne iue enim ipsius Homeri, sed Crithoidis mauis patriam aut Cymen aut Bam aiunt fuisse. Ab imo Meloto fluvio, iuem vel patrem poetae quidam nuncupant, Μελησιγενης Homerus dictus. g. 3. Itaque si qua sententia dicenda est, quae quiun Veterum fabulariun rationem ali suam habeat, tum id tuo summum est, semonis ingeniique, siuale prae se serent camina Homerica, adsentimur sis, iiii Smyrnae natum Homeriam censent Ionica surpo oriundum, quo tempore Iones una cum Aeolibus illam urbem incoluerint c. a. 103M. Atque eo inaos haec nobis arridet sententia, quo quis se cilius inde intelliget, qui factum sit, ut Cyme Colophon, Athenae vitilem, siuem Smyriia, Iunorem affectarent. Smyrnam enim et ab Ionibus Ephesum incolentibus, cui urbi et ipsi Smyrnae anti lituus nomen erat Strabo XIV, 1), et ab Aeolibus anno oriundis paullo ante Homeriumnatum insevdo-mrod. 2)conditam semina. Utrosque Verisimile est eodem tempore Smyrnam tenuisse, praevaluisse, tui postea advenerant, Aeoles, ita ut ossis civitatibus urbs adscriberetur. Iam lanes expulsi Colophonem novam patriam petierunt, unde postea prosecti Smymam eiectis Aeolus recuperarunt; ex quo tempore Ionica civitas facta est. Ex iis iψtur familiis Ioniis, tuae relicta Smyma alias coactae sunt sedes imaerere, si Homerum redimus orium esse cf. de exilio Homeri pio una HV Homeridae cuiusdam et seudo-

Plui . I, R, patet quonam iure et Cynae et colophon et ipsae Athe-

16쪽

VIII COMENTATIO DE HOMERO

nae ), unde Iones Amtroclo duce prosecti Ephesum sive Si mam occupamant, patria Homeri habitae sint; patet etiam qua de caussa et Ionici et Aeolici moris ferinonisque indicia mixta in Homericis carminibus videantur. Chium postero tempore Homeriimon, asse, sedemque in tua insula fixisse inde colligas, quod Homeridas ibi epicam poesin coluisse memoriae traditur V. q. 5.). Memin sicare videntur et hymnus Deliacus in Apollinei v. 172.173. et Alcidamantis testimonium apud Aristot rhet. Π, 23. Postremo

in insula Io siem lausae supremum constans fama erat, Ses 1lerumque adeo eius lata ostentabant. ansu hic honos Iotis integer atPae intactus. g. 4. Paullo certiora de caminibus Homeri, Ia ratione, quibusve artibus ad posteritatem pervenerint, memoriae procli videntiar. Et primum scidem litteris illa ab ipso poeta mandata esse iure cum . A. IV olfio C: O. Messero, alus negamus. Dima est 11iam primam asseramus sententia Iosepti c. Apion I, 2. - καὶ περὶ τῶν ἐπιπροίαν - στρατευσάντων - πολλη γέγονεω ἀπορία τε καὶ ζήτησις, εἰ γράμμασιν ἐχρῶντο. καὶ το ἀληθῶς

ἐπικρατεῖ μαλλον περ του την νυν ουσαν των γραμμάτων χρησιν ἐκείνους ἀγνοεῖν. λως δε παρα τοις ζαχησιν ουδῖνωμολογουμενονευρίσκεται γράμμα mi που ποιήσεως πρεσβυτερον. υτος δε καὶ των 'ωλῶν στερον φαίνεται γενόμενος καί φασαν Ουδὰ τουτον έν. γράμμων την αυτου ποίησιν καταλιπεῖν, αλλὰ διαμνημονεῬομένην ἐκ των ἐσματων στερον συντεθηναι, καὶ δια τουτο πολλα ἐν αυτησχειν τὰς διαφωνίας. Quae sententia ex Alexandrinomnes φ. 2'doctrina deprompta ad ipsa carmina Homerica optime aceOmnodata est Litterariun enim usum ignorant. Nam quae in Iliad. VI, 168 perhibentur σήματα λυγρά, sima sunt tabellis insculpta, quae monstrare 170. 176 regi Lyciae Bellerophontes iubetur. Etiam quin sortes a principibus Achivom notantur VII, 175, non est

luod nomina inscripta si raramque quendam us u suspiceris. NOine fuerant, ex quibus suam quisque sortem mosceret. Sed in ipsa verborem quantitatis iue vocali nn inconstantia, in somnis luxurioso geminantibus Varieque prout Versum ratio postmlaret, mutatis, in syllabarum plurium contractione umigesi),' CL Epis inmeiseri Anecd graec. II. p. 768.

τρίς με τυραννησαντα τοσαυτάκις ἐξεδίωξε δημος Αθηναίων, καὶ τρὶς ἐπηγάγετο, τον μεγαν ἐν βουλη Πεισίστρατον, o τὀνχμηρονηθροισα σποράδην το πρὶν ἀειδόμενον. μερος γὰρ κεῖνος ὁ χρύσεος ην πολιήτης, εἴπερ θηναῖοι μυρναν ἀπ*κίσαμεν.

17쪽

EIUSQUE CARMINIBU IX sistractione unius - ηεν ε' pro ην et similibus), in rhystinomini qua lian licentiaraaque debilitate luculenta argvinenta insunt, Φaae nullodiuti litterariun usu certaque lege linguam circumscrip-rum fixaanvio fuisse a piant. Iam quod multiplicem ferino Homericus speciem prae se fert, indicio est, posteros in eo elaborasse, ut ad numerorum norinam, qualem quisque locus posceret, etiam vocabula, quoad id fieri posset, consorinarent, litterisque et scriptura exprimerent, 'luo Veriorem iis, si si scripta earinina legerent, numeromam speciem exhiberent. Accedit quod, si scripta esse putemus Homerio camina, licet ycurgi aequalem poetam fuisse

censeamus, aliam necesse est nobis animo fingamus aecariam liuexariun historiam, quam qualem necepimus, prosaeque rationis aeriptores aliquos non ita mulio post Homerum exstitissa minamus, aere miremur, quod in liuerarum tam crebro usu remunmemoria tam varia est et parum sibi constans, omniaque antiquarum remm fides non in litteris posita est, sed in sabulis. Est suoque quod nuremur, qui fieri potueres, ut, qui etiam ante Lycurgiun satis Versati essent in litteramn usu, adeo ut vel totos libros eosque amplissimos conficerent, post Lycurg mi per Tecentos et plures annos tam imperita manu, quae nullam aequalitatem litteramini, nussam elegantiam assectaret, eos invios inscriberent, qui in monumentis Theraeis, eliis, aliis nunc exstant, miremur

leni ius, quod non ante Solonis aetatem antiquata est ratio βου- στροφηδὸν scribendi, quae quanto impedimento sit ad scribendi facilitatem, quamque aliena ab ea exercitatione, qua in conseribendis libria opus est, nemo est milis In videat. Quid quod

ipsa camina Homerica sititoria ab Homero Homeridisve niam data Masent, non eam consentanehun est sorinnaan operis esse, ut quasi disieeta membra multisque corrupta additamentis ad posteros iam ierentur. Atque adeo idoneam materiam, in qua tantos libros perscriberent, minis etiam post Homerum annis inter Graecos defuisse recte alii monuerant. q. 5. Iam si liueramni ope Homero uti non licuit, superest ut ipsa memoria cantuque et conservata et Vulgata sint eius camina. Cuius rei testes aliquot Veteros exstant. Homeri lamna quaedam schola, quae ab Homer sive genus sive artem repetebat, in Chio

insula fuisse iamditur. μηρίδαι, inviat Harpocratio s. V., γένος ἐν πω, περίσκουσίλαος ἐν γ Ἀλλάνικος ἐν τῆ στλαντιάδι ἀπ τουποππου φησὶν ἀνομάσθαι πιλευκος δε ἐν β περὶ βίων ἁμαρτάνειν φησι κράτητα Atheniensem νομίζοντα ἐν ταῖς ἱεροποιίας in libro

sic inscripto υμηρίδας απογόνους εἶναι του ποιητου ' νομάσθησαν' ἀπατων μήρων, ἐπεὶ αἱ γυναῖκές ποτε τωναίων ἐν Θιονυσίοις παραφρονήσασαι εἰς μάτρο ηλθον τοῖς ἀνδράσι, καὶ δόντες ἀλλήλοις ομηρα νυμνίους καὶ νύμφας ἐπαυσαντο, ων τους απογόνους υμ ιδ s

18쪽

X COMMENTATIO DE HO IERO λεγουσιν. indaro quum Nem. U. υμηρίδαι Ῥαπτῶν ἐπέων versuum continuomun non in suophariun formam dispositorem ἀομδo voceritur, ad ea scholiasta adnotat: μηρίδας εχπον το μεν ἀρχαῖον του ἀπο Ουχμηρου γένους, ῖ καὶ την ποίησιν αυτου ἐκ διαδοχης ηδον ' μετὰ δε ταυτα καὶ οἱ ἐαφφει οὐκέτι ταγενος εἰς' in eo ἀνάγοντες. ἐπιφανεῖ δἐ ἐγένοντο οἱ περι αναώθον, ου φασι πολλα των ἐπῶν ποιήσαντας ἐμβαλεῖν ει τη- Ομηρου ποίησιν. ην δε ὁ Κύναιθος πιος, o κα των ἐπιγραφομένων γήρου ποιημάτων τονεις Απόλλωνα γεγραμμένον μνον λεγεται πεποιηκέναι Ουτος υνο ανναιθος πρῶτος - Συρακούσαις ἐρραφφεισε τλυμπον επη κατὰ την ὁλκοστην ἐννάτην υλυμπιαδα ως Ἱππόστρατός φησιν - unque Chii περισώζεσθαί τινας ἐκ του γένους αυτου παρ αυτοῖς μηρίδας καλουμενους assimamini. Vid. υμηρου και ,σιόδου ἀγων p. M. Vi ix.

scripti: ed. Vestemann in Sisab. XIV, 1. Fuit intur matri talia aut gens aliqua, quae etiamsi vera Homeri progenies non esset, speciem tamen affectarei. Siculi enim parentum artem --tem more nati exercebant, ita τέ artis alicuius societate coniuncti erant, facile visi sunt ab eodem Oriinnem ducere, qui vivis exercendae auctor dierat. Non enim temere Homeri, quippe quem heroem Chii venerati sint, nomen assumptiun esse ab aliqua gente, quo et ipsi eponymum haberent, sed in epica poesi colenda Homerique caminibus recitandis occupastos fuisse Homeridas et Pindarus aliique diserte testantur, et inde apparet, quod postea quicunque in Homer studium operamque ponebant, Homeridae nominati sunt. Illos otii Homeri camina hereditate quasi accepta cecinisse et ipsos quaedam addidisse recte credimus. Ex

iis Cynaethus quidam ωt, qui Syracusis Ol. 69 n Homeri car-

mina, in Vel antea cogesta Syracusani habuerant, primus iniust solemnique rhapso liae certamine regnasse dicitur. Sami quoque scholam Ηοmericani florisisse credamus, si quidem Creophylus Samius erat, qui hospes Homeriun excepisse fertur, cuius rei auam ut refer ret, dono et Homerus Οιχαλίας αλωσιν dedisse dicitur. A posteris eius Lycum quum Samum venisset, camina Homerica accepit. Testes inprimis sunt Heraclides Ponticus, Sisabo, Plutarchus. Blitis in lib. de rei, pubI. 2. haec Vecta sunt: Αυκουργος - ἀμφ ἐτελευτησε alii ad sensiun rectius ἐγένετο και τη- ηρου ποίησιν παρα-ν αππόνων Κρεω- λου λαβὼν πρῶτος διεκόμισεν εις Πελοπόννησον. Sual,ο XIV, 1aάμιος δ' - καὶ Κρεώφυλος, ν φασι δεξάμενον ξενδε ποτ/χμηρον λαβεῖν δῶρον την ἐπιγραφην του ποιηματος, ο καλουσιν Οιχαλίας αλωσιν Καλλίμαχος δε συναντίον ἐμφαίνει δι ἐπιγράμματος τινος, ως ἐκείνου μεν ποιήσαντος, λεγομένου δ' υμηρου διὰ την λεγομένην

ξενίαν

19쪽

γαμβρον ἐπι πατρι cera. o. 6. Vidimus φ. 1 inter restias epulas ludosque camina de-caanata, fessae in viroriun sortium remamque praeclare gestariunxnemoriam. Quae ut breviora initio fuerint, tamen Demodoci exemplo, qui Od. VIII, 7 sq. ωης της τότ ἄρα κλέος υρανὸν ευρον κανεν, iubetur ali tuam partem canere, νεῖκος δυσσηος

κόσμον Αχαιῶν οἶτον ἀείδει, tum vero G2 μετάβηθι ad aliam partem, ππου κόσμον δουρατέου, uansire iubetur, admonemur, fuisse illo tempore camina, quae eodem argumento con erentur et veIuti partes amplioris caminis continuae se exciperent. Sed quid impedimento fuit, tuo minus totam illam orμην vel ἴτον Αχαιῶν, ut res evenerant, ita iust ordine Demodocus cantaret 8 Tempus illudem, ubi per totos dies epulis Ilusisque dediti erant, non videtur defecisse. Atque opinor, continuaturus erat, quod eluetnen de Achivomiti fortuna rite a rixa fatali 81 exorsus est, nisi Alcinous, quum Ulixem maerentem Videret, cantum interrupisse: - Deprehendisse isetur nobis videmur in illis Phaeacuniconviviis Iliacisque caminibus, etiamsi minus inter se connexa atque apta essent quam nosiae uias, et materiam ampliorem,siuae per totos dies extenderetur, et locum tempus lue idonemn, quod pluribus caminibus inter se connexis sinceret. Sed ubi primm praeter regium imperium populi universi alici' virtus dimitas iue ovaluit, tiun vero Graeci, tuo erant liberali ingenio, seatis diebus publica certaiana institueriint, quibus eteorporis et animi Vires ostentarent, praemiaque virtutis auferaent. In his, si recte interpretamur argumenta, quae supra, uulimus, rhapsodoriun quo suo certamina fueriint, qui Homerica camina aut tota, alii alios excipientes, aut delectas, prout liberet tem- Pestioni lue rideretur, partes recitabant. lures dies festi quum continui agerentur, etiam amplioribus caminibus idoneum tem-Pus suffciebat, quo tota recitarentur. Quod ne taessium audito-

20쪽

XII COMMENTATIO DE OMEROribus InoVisse quisquam activetur, ex nostro more si rem iudicaverit, meminerit Atheniensium, qui a pruna luce us lue ad solis oco sinu plures diagoessias comoediasve continuas spectare soliti erant. At quo plures musicae aries inVentae sunt, viae iisdem, quibus poesis epica, certaminibus simae riderentur, quoque main Varia delectationi consulendum Videbattue eo anmstioribus finibus epucorum caminum reinatio circumscripta est. Iam vero ipsi epicae poesis plura genera carininaque prodita sunt, aemulos luctΗοmerus et Hesiodum et eos habuit, Di in ceterariam remini gestarum memoria celebranda occupati erant, earum inprimis, quibus supplerentur 1uodammodo Homerica camina. IMIiinin nitrum, quod tempus istu non suffecit toti madi vel dy sea recitandae mainsque in sies, quum praeseris novissima quaeque plurimum laudarentur, solutas ex compage sua partes au sire et quam flores in tuos totius corporis decerpere placuit. q. 7. Fuit igitur tempus, quo Iliadis et Odysseae solutae rhawsodiae in tum comine erant, ipsa poemata morabantur. Plurium id testim auctoritate confirmatur. am in eam sententiam et quae supra ex Ioseph c. Ap. V. g. 4. et Plutarcho v. q. 5. attulimus, et viae Aelianus vis hist. XIV, 14 dixit, scripta sunt:

οτι λυμηρου πη πρότερον διηρημεν ηδον οἱ παλα4OL Dν εχ - γον την ἐστι ναυσὶ μάχην καὶ Θολωνειαν τινα καὶ ἀριστείαν Ἀγαμεμ νονος καὶ νεῶν καπάλογον καὶ Πατρόκλειαν καὶ χυτρα καὶ ἐπὶ Παγ-τρόκλεαθλα καὶ ὁρκίων ἀφάνισιν ταυτα περ της γλιάδος. περδἐ της μέρας - ἐν Πυλο και τα ἐν σακεδαίμονι καὶ καλυφου --τρον καντα περ την σχεδίαν Αλκίνου ἀπολόγους, κυκλωπειαν κειτὰ τῆς κίρκηs, νίπτρα, μνηστήρων φόνον, τὰ ἐν ἀγρ*, τὰ ἐν μεστου. φῖ δἐ υκουργος ὁ Θακεδαιμόνιος ἀθρόαν πρῶτος ει την Ελλάδα ἐκόμισε την γήρου ποίη ν. - δἐ ἀγώ-ον τουτο ἐξ ' - νιας, ἡνίκα ἀπεδήμησεν, παγεν. στερον δἐ Πεισίστρατος συναγωγῶν ἀπέφηνε την γλιαδα κανυδυσσειαν. Idem sere a ceteris scriptoribus traditur, qui Pisistrati operam in Homeri camina recte di ponenda collatam laudant V. g. 3. adnot.). g. 8. Sed quo vehementius dolemus, quod qua ratione musica illa certamina instituta sint, iuemve locum Homerici rhapsodi in iis obtinuerint, comperiam non habemus, eo pluris aestimanda accuratius lue perpendenda, quae veI pauca vel non satis certa de Aineniensium curis in Homo meollatia accepimus. Oraviora haec sunt Isocrates Pavena. 159. μαι και τη- που ποίησιν μείζω λαβεῖν δόξαν, τι καλως τους πολεμήσαντας τοι βαρβάροις