Hapanta. Opera omnia. Editionem curavit Carolus Gottlob Kühn

311쪽

διείλεκται δ' Crυς ἐν κεφαλαίοις βρ&χίσω κατά - ους φορο sacile sustinet, si spiritus magnus et frequens est, si dolor non desiliit, si sputum difficulter edit, si valde stit, si corpus a calore inaequaliter assectrina est. Ho quidem initioni est cle malis signis prius institutae ab eo disputationis, in tia puta pro exemplo, sicuti dicturi est, sub- Iecit. Ergo , ait, itioi in iis seci dein agas in reli iliis ratillo signo praeterinisso, sed sigillatina expetis cujusque facultate, deinde illor una inter se contentionem 1 acito.

XXXVIII.

turi sunt Est autoni ipse brevit, iis stantentiis coni plex iis in

312쪽

nascuntur , tum quos vel prae se iis Vel piae imita tena pestas parat. Di Xit enim vere si equentes esse assectus atrae bilis et insanias atque alia, quae deinceps Conrii Piraei a Uit, quae et Verta tempora propria sui it, at citie aliis ita te in-pora hias orti iratur, si 1 iani servarint alti Iam. Qua In iiii- dena si non serva lint, adventate dicit nio ibo alios praecedenti tena pestati origi uelites. Et eo orna ct Uiclena quin ana postea irasciti iri sint, qui vero snaul Cui prina ipsa eni- Pelia te r ut eant, Nplicavit. De iis iiii lena sic pio didit, qui postea oriuntur: si ιι erans .cca .Ptentrionale sentos habuit, ver atiter crusros et lιι Mias exhibet, et 'eli ita a litae deinceps scripta sunt. De lais auten citia ipsa lern pestate adlatae vigente excitantur sic ait et anni temPe- flatibus salubriores in totum but siccae quam Pluviae et alia citiae dein seps ab eo scribuntur. Itiaque in apliori IID: cilia dein Cona petr Ose populares moI'hio Perse 4 lautus est, litiris aut citi epi leuaton de ipsis partichilatim diiseruit.

313쪽

Ed Chari. VIII. 687., l. Bas. V. 165. 3η χρεία, καί τοι δοκούντων ἐν τοῖς καθόλου περιέχεσθαι,

Quorum liliorum quanta sit utilitas , et quodaminodo incas, quae universim scripta sunt, Videntur contineri, exponam in ipsis epidention Commentariis, quos ego statini post istos aggrediar. Nunc totius praecognitionis argumentum breViter proponam, de quo Hippocrates sermonem hoc loco sacere instituit. Nam praeter notas ipsoriam morboruin proprias, quas in io de praecognitione libro descripsit, habendaria etiam Censet rationem aerius arn latentis. Pone enim apparitisse notas quasdam, si ita ratio morbi ferat , profusioni sanguinis, esse vero et tempus Verreum, multo certe magis exspectanda sanguinis profusio est. Si vero praesens etiam tempestas calida hutnidaque est, multo sane magis et duorum triumve anni enaporum

constitutiones generando sanguini idoneae praecesserint, fluxum sanguinis spem multo adhuc firmiorem labemus. Caeterunt quod dicamus de proseisione sanguinis, reliquis etiam omnibus convenit. Ac dicture satis esse vidcbitur, si unum exena plum de suturis sudoribus ad luXero. Per aestus siccos febres ut plurimum sine sudore sunt, si vero

314쪽

την συστασιν, αλλά και πραγμάτων φατι τ0μένου χρη γαρ εὐρεῖν τινα φύσιν διττὴν πραγμάΤων α ων ο μεν ιατροὶ προγινώσκουσιν, o di ρήτορες Ποθεικνύουσιν Ἀζίθουσιν. Cum aesti minutula pluvia decimi, sudores facilius e ciuntur. t uiue ei spicia una est si praeter alias notas, quae sunt nocti propriae ventulum sudorem prodentes, alia etiana a caeli statu testimonia accesseritit, futurae rei X- spectationem longe habet Certiorem.

XXXIX.

Probe sane noste os ora et de cerat iii diciis ac caeteras signis nec ignorare quod quo Dis uno et quas i anni tempsale mala naturae et bona bonum deni inciant. Quaesituna est non modo a Medicis, sed etiam a Uaetoribus, quid liter τεκμήριον et σημεῖον interesset, quibus duolius nonainibus usus est io loco HippOCrates, O Butem Iguinent et notas Vertimus, quae qui leua quaestio, Ut alia quaepiana, non solunt ea quae significantur inqui-Tat, Verum etiam de reti iis ipsis est da lue invenienda

315쪽

χρησιμον, ἀλλἀ κἀκείνοις ὁσοις et i τεχνε προσηκει et ελλη-

est gemina rerum natura, ex quibus medici quidem prae sagiunt, rhetores vero demonstrant alit persuadent. Eorum quidern Iae ad demonstrationem assumuntur, sive id certam asserat scientiam sive probabilis sit, una quidem disserentia est, alia necessaria esse atque ad ea alte-1um semper consequi e quibus 1 opositio componitur, alia Vero neque necessario neque se inper, sed ut plurimum concludere. Altera vero quod Iaedam per empiricam observationem, quaedam per cori sequutionem logicam ho Cest demonstrationem, ostendunt. Hoc quidem est in pl1s rebus discrimen. His autern non Omnes similiter Nomina

indiderunt, sed qui loquii tur disertius, alios enim lubens omitto, in priuia quidem disserentia id, quod perpetuo

aliquid ostendit, τεκμηριον nuncupari Volunt, alteriINI Vero σημεῖον appellant. In secunda vero quod ab obser ratione est, σημεῖον, PIO autem per demonstrationem concludit, τεκμηριον. Ac quod nominibus quidem Graeci hoc modo utantur, non solum medicis conducit scire, sed etiam omnibus rivos ex artes decet Graece loqui Quod auteni

316쪽

τάτη πρόθληλυν ιναι παντὶ νομίζω τό γε μην ἀμφότερα ibi ἐαυτῶν Γεὶ διαφυλάττειν δυναμιν, σα τε γαθόν τι

ejusmodi rerum discrimen rorisse maxime et ad demonstrandum et ad praesagi eiulum Xpediat, arbitror omnibus esse ei spicuum. At vero utraque eandem semper habere vina, sive bonum signiscent sive malum, re idetur tisquirendum. Ipse enim scripsit in apliorat iis uro; bos minio Peraculosos esse, ιι magrs cur natura, aetate, habitu corPOTIS annique temPore contentiunt, quan qui

nihil habent cum aliquo hor m sinitatis. Quod sane ablio non discrepat, quod modo dixit. Nanritu mala aut

malum perpetuo des nare nec tamen aut aeque aut non aeque adjectum est in eo quem citavimus aphorismo. Neutrum auten in contrariam transit naturam, verum id magis minusque utrique eorum inesse dicit pro ratione naturae et aetatis, atque aliorum omnium quae recensuit.

Ita lue non videtur hac in re Hippocratos sibi contrarius esse. At eo loco magis secum pugnare videatur, ubi scribit non esse adi nodunn his dendum , quae morbum sine ratione leviorem exhibent nec alde metuenda mala, suae

317쪽

κακόν τι σημαίνειν η ἀγαθυν, 68 9 o μην ἀγαθὰ μεν

Sagna ero Uncitiam in Contrariam naturam Vertuntur,

sed majoris minorisque Diali aut boni testiuionia sunt. Nec lamen quod nunc bonum est, postea malum erat, aut quod nunc maluna postea bonum. Ergo quae in urinis mala esse signa docuit, nunquam bona Vadent, uti nec bona fient unquam mala. Si quae sputa aut alvi Scrementa bona vel mala esse dixit, nunquam in contrarium degenerant. Ad eundem modum nec quas notas in facie descripsit ex colore aut tumore aut gura nec quae dixit de acentium habitu nec viae de livore et nigredine partis aut ullo alio ejusmodi assectu. Cuncta enim in pro Priam retinent, non parem quidem magnitudine, quippe

318쪽

απάνrων των τοιούτων ἰν ἄλλοις τέ τισι ααν τοῖς περὶ κρίσεων Grει μηδεν εις 'O προγινωσκειν ἰνθεῖν και χια et Οὐτο, περ ει τμβουλευ- και Dὐ διελθεῖν οὐκ κνησω. licium ante suit illa intendi atque renaitti, sed eandem genere. Namque nihil quod bonum sit, in uia loruni genus migrat ne liorum qui ct quana in bonoriam genus desciscit, si modo propriae distinctiones in diludicando ad Ilibeantur. Venim non si liabet in sympto uiatis. Nam plerique et imagna cum dissicultate spirant i insaniunt et praecordio- mi in contractionem sentiunt et splendores cernere se putant et alia quaedaiam oculis observari per crisin. Ad haec cordis dolor corripit, abrum in serius crebro agitatur motu, parotides aut alii quidam abscessus proveniunt. Hae en ina omnia partim ut dictum est, is ipsa ratioque crisis producit, parti in eo increscentibus morbis succedere videntur. Quare 1 aud absurde id quoque dictum at illo fuit: suae rudicandi i praedita non iudicant alia nor tern, tili dissicilem crisin minari. Verum haec omnia cum aliis quibusdam in libris tui in his, quos de rasibus scripsimus, tam sunt aperte a nobis explicata , ut jam nihil ad praecognitionem deesse videatur. Quamobrem quod ego semperi consilium do, iunc etiam dare non ligebit In

319쪽

prinais quidem potissim ianuive ecliscendis medicae artis Pe-1 itius studium inipendendum esse censeo, alias Vero ejuξ-nio si de voce et sigirificatione quaestiones , quaeque Ogi' cam liabent contena platione in , postremo et magno in otio tractanda. Quemadmodum ioc etiam loco facimus de nonniatim τεκμηρ Io atque σημείου significatione. Quum enim quidquid ad arae in videtur conducere exposueIim, aliam nunc a priore asseram istorum interpretationeiTi. Est autem Jtismodi. In sympto uiatis quae vim halaent j ii dicandi, licet aliquando του σημείου nomen damnare, Verum 2 Τεκμήριον non licet. Nana illa tantuni inodo a Graecis σημεῖα simul et τεκμηρια vocantur, ex quibus salus aegri aut pernicies certa est. Quae si quis uno nomine coinplecti velit, licet esse facultat una, quibus corpus utiernatur testimonia iam imbecillae sint aut robustae, inter quae eliam Cretalitatis coctionisque signa continentur. At nulla Hinplomata quae udicatuli vini poss1dent, tali iraedites sunt maturia, sessi futuram quide in

320쪽

Ed Chari. VIII s 689 690. . . Ed Bas. V. 166.

σιν η δηλωσις , ἀλλὰ του σωθήσεσθαι τον ἄν θρωΠον τεθνήξεσθαι. ἔστω δε σοι καὶ βδε πρυς ταῖς εἰρημέναις

Crista per Xcretionem vel abscessum ostendunt et praeterea excretionis vel abscessus speciem, veluti sanguinis PI Ofusionen aut Omitus aut parotidas. An Vero bona Cyisis Iit, an mesa fieri non potest, ut per haec signa

intelligas. Namque crases ejus naodi bonum aeqUe a Ina- Ilam exiluin consequuntur. Verum enitia Ver certissImam

dijudicandi rationem nos docuit non ex quibusdam symptomatis, sed notis atque argumentis concoctio enim, anci ut, cito futurat crisin et tuearn Daletudinem Pollice

tur Cmad Mero aisue incocta, quaeque in malos eri.

sunt abscessus aut nullam ait seriar misen et dolores Melvnoraeua Uel eo an recidi a minitantur. Itaque fore quidein Gisi ex Judicantibiis symptomatis, quae etiam judicantes notas licet appellare, praesciri potest, an Vero bene an male cedet, ex his viae concocta sunt, sumenda cognitio est. Sed haec rursias futuram crisin On produnt, salutis autem aut interitus documenta praebent. Ista quidem est praeter supra motas nominum interpretatio, in a