Hapanta. Opera omnia. Editionem curavit Carolus Gottlob Kühn

331쪽

ται γινομένας, ἀλλἀ τούτοις τοῖς νόμασι τάς τε ξαρθρω-

Partes et immensam commentariis molem advectura sint. Tum luxationum tum fracturarum extensiones quam Tectissimas facere. Non solum proIapsiones et procidentias vocat ossium o propria sede secessus citra fracturas factos, sed et his nominibus tum Iuxationes luna Xarticulationes addidit. De fracturas autem id notatu dignum est, ip pocratem ut qui ipsas saepius κατάγματα nominat, parcius vero γε ὀ shmpsit, eo vocabulo quod rarius surpavit Iiujus operis inscriptionem fecisse. Indo nonnulli proferunt, Ilaec opera ab ipso Hippocrate minime separata fuisse, sed ambo unicum solum conscriptum esse, lautia liber de articulis inscriptus huic nobis nunc proposto vicinus adhaereat postea prae mole duos in lituos a quodana divisum fuisse, alvae alii untini ambo constituerunt, Conanaunem etiam tituluna ipsis inscrtiptum os de ossicina inedici Atilii hu)us rei ipsi testina onium ferre mal Co

332쪽

μοῖν φασιν. 0ύro γα νομίζουσιν αὐτοι τὼς επιγραφα αυ- των πεποιησθαι, κἀντευθεν ἀρξάμενοι μακρὸν ἀποτείνουσι λόγον, ἀποδεικνυντες α πλεῖστα των βιβλίων αυτο κατατουτον επιγεγράς θαι τον τρόπον. γὼ δ' εἰ μεν αὐτος Ἱπποκράrης Ἀγραφεν Σφ' ίν DI ἀμ φότερα τὰ nantur asserentes nimirum a piisco Viro primo ippocrate nos lici ullo unum opus esse de ossicina medici. Non enim certe praesentem parvum libellum ita inscriptum magnus Hippocrates serripsit, qui maximus inter Graecos et auctor et messicus habitus est. Sed quia dolis quae in medici ossicina iunt in iis duolaus libris ipsi oratio est, propterea narrant inscriptos fuisse de ossicina medici, proindeque etiam doctrinae ordinem exquisite non servari. Nam et hoc in libro de fractum ipsum quarumdam luxationum mentionem fecisse et in sequenti do articulis Iuxatis quaedam non pauca de fracturis inseruisse. Verii in quibus Iaestet hosce Iibros non ab aliquo sejunctos , sed a 1 incipio duos scriptos suisse ab iis in quibus magis vellantur, inscriptum nomen dedisse pronunciant. Sic enim opinantur ipsi corum inscriptiones secuso, indoque auspicati prolixam orationem ducunt ostendentes plurimos ipsius libros hac ratione inscriptos esse. quidona an in uia una contulerit ipse Hippocrates ambo haec opera

333쪽

ala non dicere non habeo. Procedente autem oratione ostensui una me polliceo nacturas doctrinae cognitione,

Iu Xationibus , de quibus io in opere scripsit, esse conjunctissimas item luxationes fracturas quas in libro de articulis docuit, juxta ea Maae in id opere de luxationibus dicta sunt. Cur vero in proposito nunc textu tum luxationum tum fracturarum protulerit, permutato orationis Ordine, quiana scriptas 1andare debuerit, tum fracturarun luna IuXationum, Ut qui primum de fracturis do- Ceat hanc unam rationem proserendam habeo. Etenimium ab Hippocrate multoties et a cunctis majoribu qui-Cunque eloquentisssimi fuerunt, talem eloquutionis ideam comparatam fuisse constat Fortassis igitur non dicendorum ordinem, sed ordinis concentum ani111adverterunt, imo vero exquisitum ordinem in hujusmodi orationibus prorsus neglexerunt extensiones tuam rectissimas facere. In quibus membra luxata aut fracta sunt, extensiones

quam tectissimo Italiitu guram praecipit; sed an ipsa X-

334쪽

membra collocari deceat, uua extensio celebratur, longa Oratione pertractat. licebat igitur ipsi in opere rei veritatem docenti eos qui secus sentirent silentio praetermittere. Enimvero non hac in oratione solum, sed etiam in ceterris omnibus honestius est agnoscere, Orationum nonnullas quidem esse maae summatim res proserunt atque hae profecto sunt brevissimae nonnullas vero his maxime Contram: as quae res his lateque explicant, nulla omnino praetermissa quae utiliter nunciam valeat. Cetera vero

ad omnes iis interjectas esse has quiden ad brevisiInaas, alias Iongissinais propius accedere quemadmodum rursus alias a medio distare paululuna secedentes. Utra HS ille igitur generis singulas pro actitii et otio legere opus est. Eo auteni minime accusare qui ob breviloquentiam obscurius scribunt noctu eos qui perspicuitatis tussio pro ductius seruntur. Non enim ex illis imponenda est, trilina haec ullum profectum illatura Tnt. sed accipei e

335쪽

trudem se doctri ros de nuncient, uininati in Vero vectiarIUS, qui eandem a ceteri doctrinare Complectrantur. Quod ad res spectat, idem summatim agit. Est autem oratio copiosa ad peispiciu latena idonea, Conipeiuliosa Vero adrnemoriana Haec Iatio a me semel nunciata tuae me- inomae perpetuo insideat. Jam VeIo milii de rebias quas docet postli ac disserenti accurate utentem adhibe. Ipse namque postea quaerit, an sive fractum Os Omponenduna si vo lux attina in suam sedem collocandum sit, extenderopritis polleat. Hi autem nunc se prodit occasio, ipsi perspicuitatem explanationis scopum liabenti, ad quam

orationis ordo quam plurimum Conseri rerum omni una consontanearitia nilii qui lem denunciare ipse. Non ordinis illi nataXat Veriam etiam nocti singularun omnium oratio

336쪽

με συμφύσεις εἰς υτὼς ἀναλογον ἔχουσι, ταῖς δια των χυρῶν γινομέναις λαβαῖς, ἀντισπώμενοι δ' u αυτῶν εις

reliquas corporis partes referuntur, maXime Vero Commune, prout ad sese invicem in se ipsos subsidere exemplo simili lori, chordae aut funis. Quemadmodum enim haec distendimus, ub utrasque extremorum prehensis in contrarium attrahimus, quilii is dimissis ac positis ipsa con trahuntur: sic etiam musculi ita ossa utrisque extremis inserti connexiones quidem suas iis quae manibus fiunt preliensionibus consimiles sortiantur. Ab ipsis aliten attracti ad contrarium extremorum medium, quod est universum ipsum corpus extensum detinent. Quamobrem quum quis eorum omnes fibras transVersina interviderit, paries vulneratae plurimum a se invicem diducuntur , illa iidem sursum ad totum musculi caput, haec em deorsum

ad caudam, ubi altera os in membi uni inseritur post articulationem. Quum agitur articulatum os citra musculi

337쪽

κατ την διάρθρωσιν ὀστου, της δ' ἀνασπωμένης συνανα-

ουιος En ων καταγέντων διαπλάσαι αὐ ιεπονθὼς αστε tensionem a proprata sede exciderit vel illam in partena, ad quam inserta musculi cauda luXationem fecerat, ut qui totus ad eundena concum at et ad proprium Caput at irabatur pars Delubri ipsius Cla nectitur simul revellitiir, Maod caput est ossis, quod in articulationem insem tui,

quo ContraCt OS UOllae Contrahitur. A. B. Praecisaratro musculi laxitur, ossis caput a musculo contiacto retractio altius sublatum.

Hoc autem in assectu accidit caput ossis, quod in articulation subjec luna est, in olbsequenti sede sublimius collocari. Quare fieri non potest, ipsam in propriam se- dena restitui, priusquam protenso toto osse deorsunt tantum Compellatur, quantum praeter naturam se extulit. Haec igitur causa datur qua ossa luXata prius protendenda sunt. Quod autem et Contrita ossa protensiones desiderent, inde maxime M liceris. Quemadmodum in luxatis restituendum est quod excidit, sic in fractis laod assectum est

338쪽

εἰς 'ουτω μετε Gru a rao1ρίον Ἀπι Ῥάτερον μεταγ0μεν ως απαντα άλληλοις αὐ με η Ου it a rριβίντος OGTου πρυς χων χειρων Σοὶ διαπλάιτον ro eu Σάναντία παράγεσθαι. componendum , ita Ut Contriti me in liri extrema se tangant. Est nina fractui continuitatis in osse Corruptio, queNI- mi modum ulcus in carne. Utraque autem extremum sanationis est ab initio unitatem reducere. Hoc autem fieri non potest, nisi Daci ossis partes e regione collocentur. Haec autem operatio conforrnati Vocatur. Itaque si Xitis fractura fuerit, ii iii Inque assecti sis partium sedem propriam tuebitur; si ero universum os contraium sit, ejus partes inter se mi iluo cedere necesse est lias quidem si ita sors tulerit, in anteriorem, illas Ver in posite morem regionem; alias quid eui in dextram, alias in sinistram Iuxari. Quam ob rein ambabus manibus utrumque in embruinprehemΙentes, quod in antem Orem luxatur, in posterio lena impellimus; aod in posteriorem, in anteriorem conlpel-

Iimus; quod in sinistrana discedit, in dextram trudi uius;

quod thanc in regionem prolapsum est, in alteram deduci natas, ita ut omnes contriti ossis partes per manus ConlpODentes in contraria Partes autuo urgeantur. Itaque dum

339쪽

ων0μασε et μέλη των διαπλαττομένων στῶν, ταν εἰς την οἰκείαν γηται χώραν ἴνα υν α ιεIZAT παθαγηται, ομεν αν χρῆ ων δοῶν ἐλκειν, et ὁ καzω καὶ ποιουσιν ν ὁ Οὐιως πάντες οἱ ιαχρυ αυτ μεν ταῖς χερσι μυναις των Πνηρετῶν πιτρέποντες, Ἀστι δ' τε καὶ βρόχους πι- hae fit operatio, periculum est, ne quaedam fracti ossis eminentiae perfringantur. Non enim certe ita XaCte utrU lue os extremum aeve redditur, ut a gladiis se is similibus. Qui namque dentati vocantur, hi asperitates ossiciunt. C. D. E. Fracti ossis alterna Serea cestraria. Serxa dentata. Quamobrem fracti ossis partes in diversa tutuo, illa sursum, haec deorsum deducentes ad se invicem accedi-mUS, a Venies in ad tricendo paries immutatas in se invi cem aliquas ipsaruna eminentias confringi. o autem ΓΟΓ-sus accidit, quum si sub aliis alia condantur. Sic enim Hippocrates ostium quae consorinantur partes nominaVit, quum in propriam regionem reducuntur. Ut igitur quae sejunctae introducuntii partes, alteram quidem sursum, alteram Vero deorsum attratiere oportet, quod jam omnes medici ita faciunt rem quidem interdum solis ministro- Tuim mantesis conaniittentes. interdum vero a ii 1eos in I-

340쪽

σχζμα κοινον Tuam ει ρVμένων τε2τύρων νεργειῶν πιδεδεικται et0ύντεῖθον δ επισκεψόμεθα τίσι προσίχονιας σκο- cientes, quum contraria Vehementi contentione opus habeant. Quod igitur al, extensione tum luxationem tum fracturarum curationem incipere deceat demonstratum est. Quod vero ipsa Atensio non in temeraria sigura facieii a sit, deinceps dicemium. Atque illud in primis quum in si actura Prim Uratione quatuor sint operationes, extensio, consormatio, deligatio et depositio , unum in Vinilius habitum esse Ominunem oporiet. Consorni alio quidem in extensione sit. Quod consoria talum est, id vaam primum deligandum conservato aembri labitu, quo cons Ormatum est. Hunc ipsum ruistis tueri oportet per depositionem. Translatae siquidem nonnullae deligationis partes laxas fasciarum injectiones habebunt, nonnullas Vero Iementes. LaNae quidem ossibus moveri concedentes Consorinationem Corrumpunt prementes vero dolorem X citantes inflaminationem Iocreant. Quod igitur unum habitum esse pocleat, quatuor nunciatis operationibus communem demonstrat a est Deinde veto speculentur, retibus