Hapanta. Opera omnia. Editionem curavit Carolus Gottlob Kühn

321쪽

τα προγεγραμμένα ἀληθεύοντα σημεῖα. οὐ κατὰ την αυτω συνηθη βραχυλ0; ἰανουν περὶ των χωθων ποιησατο λόγον ἐνην γαρ αυτω et u πρ ταύτης ρήσει υ συλλαβὰς προστιθέντι μηθεν ἔτι δεῖσθαι ταύτης προσθεὶς υν αὐτὰ θω δείξω ἐναργως uola τις αν λόγος ἐγεγόνει. ε μέντοι χρη εἰθίναι περὶ των τεκμηρίων καὶ σημεἱων καὶ μη λανθάνειν τι ἐν παντὶ i ει καὶ πάσηωρη καὶ χώρν τά τε κακὰ κακόν τι σημαίνει καὶ τα su

cum iis, quae ad artem conducunt eXplicata. Nec veroto lateat notas etiani vir judicandi Iaabentes genere symptornata esse, quae futuras X cretiones aut abscessus de- nunciant. Hae autem Causae quidem primum sunt abigendi ita orbi aut exsolvendariam Varium; per accidens vero etiam inter signa censentur.

XL. Quandoquiderm et in Liby et in Delo et in Scythia prius

scalpta signa era esse comprobantur. Dicens de regionibus non est usus ea qua solet brevitato. Nam si 1iori sententiae cluas modo syllalias adjecisset, non fuisset necesse 1anc adscribere. Ego vero illas addant quo plane intelli alis qualis suisset oratio. Nec vero late1 quemquam debet, sed certo tenen luna ostet argumenta et emam notas mala quidem malunt, hortave Iionum cum in omni anno dum in inanibus anni

322쪽

M γουν χρη ειδέναι Gτι εν τοις αυro x χωρ ἱοισιν χυδεν δεινον et πολλαπλασια αυτῶν ἐπιτυγχανειν, ην κμαθων τις αὐτά κρίνειν τε καὶ λογίζεσθαι Oρθῶς ἐπίστηται. οπερ ημεῖς 'μπροσθεν ειρήκαμέν που κατα ην του λόγου χρείαν, Οὐιο νυν γραφεν ὁ Ἱπποκράτης, ἔτι τω καλῶς ἔκμαθοντι Τας υνάμεις ων σημείων παρξει, κίν εἰ u icii παντος πικριβως προγινωσκειν 'α re νζGOμενα, 'O te imporibus tum regioniblis designare. Cui sententiae inserens regionum nomen superflua esse proposita nunc verbatit, aperte ostendi. Haec enim non aliud docent quam Iatraque signa tam bona quam mala aliquid sui simile in cicare in omni regione, sive calida vo fragida sive temperata sit. Asticana enim tanquam calidam, cyclaiam, ut rigidam, Delum pro te uiperata et inter utramque 1edla Xenapii Causa adduxit.

X M. Piobe inque sciendiιr es quod in his regioniblι longe plura his se equi haud arduum sit 'quis ea cognitione

complexus recte turn iudicare turn recte ratione colli

gere sciat. Quod nos prius quodam loco diXimus, prout oratio postulare Videbatur, id nunc Hippocrates ipse adscrripsit; qui recte calluerat signoruni vires, si non perpetuo possit futura ea 'to praesagire, multa tam ei saepius vera dictu

323쪽

η κα ἄνθρωπον, et δ' ς IMGτα εχ νἱro μόνου. πολ- λης δε υσης καὶ κατ αυτ et 0υτ διας ορας ἐν ε Tola εικοσιν παξ ποτυγχάνων Ουκ λίγον τινὶ βελr ων στὶ του κατά δίκα διαμυρ Σανοντος Παξ, αυτοὶδ TOLTO παλιν υ νοοῖς ἐκατὸν παξ ποῖ πλανων, σπερ γε και τολτου πάλιν o εν τοῖς διακοσίοις. υκ ουν ὀρθῶς μας ερω- Τῶοι οἱ ἔμπειρικοι τί η των ως et Πολυ θεωρημάτων ἐκτης του λόγου προσθήκης διάπτωτόν τε και διηνεκi επ0ιησώμεθα. εἶ o υκ ἔχοντες δεῖ ζαι δοκοῖσιν ελεγχειν ως ἐκπεριττου τυν λόγον προστιθίνῖας. εἰ γαρ μ διηνεκως, άλλα πλεονάκις γ' κείνων, του Τέλους της τέχνης τυγχάνομεν, ἔσΠερ ἐν τω πρ0γιιωσκειν τὰ μέλλοντα γενησεσθαι z0ῖς κάμνουσιν, ἴτω κἀν ει θεραπεύειν αυ20ύς. riam esse Maan secus eveniat atque praedixerit. Qua qui dena in te alter alteri praesagiendo excellit. Quippe nunquam errare supra hominena est, rarissime auten solius est 1illicis. Sed in hoc quide in Dagna etiam est diversitas. Nam qui vigesinia modo praedictione ali errat, non paria in illi praestat ii decima piaque semel fallitur atque is rursus illi ipsi, qui centesima quaque se ine di im-taXat, decipitur, quem adna oclum et hic rursus ab illo vincitur, qui licentesima. laque non recte videntur empirici nos percontam, e Iia Od tandena theorema magna ex parte Verum rationis accessione si naum perpetuuntiaue esse-cimus. Quod quum ostendere non possimus, siti videntur convicisse adjectati flustra a iobis fuisse rationena. Nos enim qua inVi Non perpetrio , saepius tamen quam illi ut sutura praesagiendo, sic aegros curando 1nem artis consequitur.

324쪽

XLII.

Eoo mihi videtur extremo libro adjecisse propterea quod in isto de noctis acutis atque aliis qui ab ipsis nascuntur se disseruisse professus est. Itaque memor pleraque sona tam bona iam mala simpla iter a se proposita fuisse, ut morbis innitius Communia, pauca autem certis quibusdam noctis assignata, id nobis revocavit in memoriam: naulque a Uidit nullum prorsiis praeteranissilinfuisse. Quod forte nobis salsum esse Videatur, quum non-Nullos quidem ipse nominatim expresserit, alios autem mi

Irinae. Hoc enim non leniere nec nullam ob causau se

factum ab eo fuisse declarat. Nam quia morbi quidam praete caeteros peculi arcui disciplinam postulare utebantur. ideo mentionem illorum nominatiui fecit, alia em

325쪽

orna' es quorum Nomina tacuit, sub communibus signis comprehienduntur. Et ne longe abeas, Vae prina una ab eo depicta est mortis era, ut vocant, facies in omni morbo acuto recte dicitur perniciosa esse Aeque ero et omnia qua scripta sunt de jacentium labitu, de respiratione, de somno , de vigilia et aliis, quae pastim nanibus in mo bis accidunt, qui antemctis temporibus judicantur. Noquo enim de lolagis noctis scriptus ab eo liber est, sed quemadmoduni ipse dixit, acutis et qui ab his prodeunt. Quo Him spatia ipse itioque XplicaVit, nonnullis quidem extremuira diem vigesimum, aliis Vero quadragesitatua aut sexagesimum praescribens.

326쪽

Praefatio Ante singularium explanationem Omnem universalium explicationem percepisse praestiterit, quod sit ipsius vis quaecunque in operibus obscura sunt ea dilucida reddere quiddam autem eorum Iae scripta sunt Ut Verum demonstrare vel ut falsum refellere, Ut quis Captiose arguerit una patrocinari, ab Splanatione dissidet. Consuevit tamen fieri ab omnibus, ut ditat, Commentarios scribentiimus II corte explanatorem medio-

327쪽

criter attingere nihil prohibet Sed de auctoris decretis platae contendere. 4 L .Xplaraationis terminum excedit. utina itaque non ad hunc. sed lassi commemoratum scopum ego inspiciana, ubique liis eris explanationibus concisa vid OL faciendae gratia' ex . his quae pronunciata sunt adsciam. Verum quum duplex Tit hujus explanationis disserentia, quodque id ipsum obscurum duplex etiam existat, de hoc quoque aliquid praesam praestantius esse milii

videtur At quae cin cominentari de explanatione seorsum productioribus Verbis enia notata sunt, haec ipse tarn - Iuctu Pitonae quaedam serpaucis AEni inmatiuntur ditio enim monstraturi est aliud citui lena revera Obscurum esse quod per se tale existit; aliud vero quod ii se prius ortum mon diabet . . idque praecipue qui perna uitae sint auditorum disserentiae tum prout prius sermonibus eruditi sunt et exercitati vel omnino rudes turn prout matura perspicaces sunt et prudentes vel thebetes et imprudentes. Iam primum ergo lao in proposito libro de fractum: im-

328쪽

moremur, i, pronunciavit Hippocrates dicendum igitur de medicorum erroribus de manus natura, io tum docere tum dedocere velim. Obscuritate in tabe per se hic textus, quia minime nos probemus quosdam esse errore quos doCere oporteat. Hujusmodi etiam illud est: praeterea Xtensio articuli hoc in liabitu curvata est. Extensi namque hira Ilii figurata curvatam , inquit, ad cubi tum habet articulus videtur autem et hoc absurduin, ad

Curvari dicere quod ectum est. Item illud ab eo ita prolatum nam si ita Collocetur imum caput humeti cilio Icardinis modo in cubiti sinum incumbit. Hoc in liabitu humer et cubiti ossibus rectitudinem conciliat, ac si totum unum sit. Sed si quis inspexerit quale sit uirumque ossium de quibus est sermo, nullam habet obscuritateIN. At articulationis cubiti naturam ignoranti haec obscura jure conspicitur oratio. Milii autem melius esse Videtur, etiam hujusmocti omnia explicaro quod qui librum hunc legunt, eorum plurimi nato me imperati sunt Quae vero

329쪽

πόντα περ αυτῶν τι τοῖς ναγνωσομενοι το βιβλἱον, ἐάν τινα ἐξιν ων ξηγησάμ=ὶ ἀσαφες εχειν τι τ0μίσης, ἐπίσκεψαι μεν θωτον εἰ μεν τυ βιβλί0 ημάρτητα σου παραβάλλων τε και ἀντεξετάζων τοῖς ζιοπἱστοις ἀντιγράφοις ' laci ὀρθ ως ε χειν φαίνηται, δεύτερόν τε καὶ τρίτον ἀνάγνωθι την υτνην λέξιν προσεχω ακριβως υτῆ 0 -υν. γω γαρ Ozαν μεν παρων παρόντι συναναγινωσκω τι βιβλίον, ἀκρε- βως στοχάζεσθαι δύναμαι του μέrρου της ξηγήσεως, ἀπο- βλίπων κάστοτε προς την του μανθάνοντος ζεξιν. ταν ἐ

χείριστα στοχάζομαι. το μεν γαρ τοῖς πλείστοις ἀσαφες ε σται, το δε νιαται χρονίζοντας ἐν τοι σαφεσιν ἄρισroνου ηγουμαι των μέσην ξιν ἐχόντων στοχάζεσθαι τουτουδε ἀποτυγχάνων ἐπὶ τους κτικωτέρους ἐποπτειν μαλλον.

οὐδε γαρ λως 1 53 υπομνήμασι εντυγχάνειν ἀξιῶ, τους

κατωτίρους της μέσης Ἀξεως, οἶς ἀγαπητον ἐστι παρα δι- nihil quidquam tale continent, ea me praetermittere consentaneum est, tantum de iis etiamnum hunc librum lectum prolocutum, si aliquan dictionem teXtuum quos eXplicaveram quid Iair abditum habere censueris, inspiciendum in primis tibi esse in liber tuus erroribus scateat cum exemplaribus sui dignis conserendus et examinandus. Tum si recte habere videatur, eandem dictionem et secundo et tertio legito, ipsique explorate mentem ad-lhibe. Ego qui dena quum praesenteni cum praesenti Iego librum, ad Unguem Xplanationis modum possum OnjiCere, passim addiscentis ingenium inspiciens. At quuna omnibus scribo, neque quid maxime idoneum exigat ingenium On-jicio. Nam illud plerisque obscurum exit, hoc iniquo animo serunt qui in rebus claras inmorantur. Optimum igitur censeo, quid ingenium mediocre postulet Conjicere. Quod ubi non succedit, magis ad id spectare quod praestantius est. Neque enim omnino commentarios legendos

Puto, quibus ingenturi inferius est taediocri quibuscum

330쪽

Ἱπποκράτους διαλέκτου δεδηλονται και νυν ρκεῖ προειπεῖνεν ἀρχη uni ἐξηγήσεως οἱ τἀ τοιαυτα πάντα παραλείφω, bene agitur, si postquam de doctorinus adem saepius audierint, aliis atque aliis veribis explanata Percipiunt.

Mericum oportet tum luxasionum tum fracturarunt intert-fones quam rectiomas facere. Nonnulli textus etiamsi nihil doceant quod sit magni momenti, O tamen Xplanationis particulas esse creditum est tales sunt iiiii diversas scripturas nolant. Hujus modi quidquam et nunc in proposita oratione existit. Medicum oportet nonnullis quidem scribentibus, nonnullis vero citra principium, medicum oportet. Id enim profecto etiani consuetum est Atticis, quorum linguana

aliquantulum ita usurpat Hippocrates ut ipsam piistinani esse Atticam quidam profiteantur. At in altero libello Maae de ippocratis diomate judicia seramus, ea seorsum declarata sunt alque nunc in explanationis Xordio

라틴어 텍스트