Commentarii et indicis grammatici ad Iliadis scholia Veneti A Spec III [microform] : Specimen

21쪽

. . .

3. de lections in deterius commutata 3 πολλα δ' ἰφθίμους φυχαel ora κακω τινερ

4. denique de rebus prosodiacis et orthographicis I97 τινες ἀναστρέφουσιν την παρά. κακως simm. 2865, 224. dam vero νιως πιήο et ρθω foeθου vocabulorum provincia multo amplior est quam Vocabulorum modo pertractatorum, etiamsi eorum notio sane, recte, non vitiose sic Stephanus)in dubio vix esse potest atque usu veniunt: 1 de versibus suo loco positis aut non positis 21390 ὁ ἀστερίσκοe, τι ἐνταυγα r ocτέτακτα, ἐν δ τά Ἀθηνάς or ΟυκέG simm. 161 183 II776. - 103 τι myoτεροι εἰς τὴν δυσσειαν μετάκεινται, ν οράως simm . 454 B453 E734 490 13 356 es αρμοζειν P173Ω341. 2 de lectionibus improbatis 64 τι οὐχ Drιως ἐξενηνοχεν οἰ- αντω, δει ἀρ- Ψον

3 de intea pretatione et, quae inde deducitur, athetes collaudatis aut non laudatis:

UU87 ἱ δε οἱ Ἀσκαλ νίτης ἐκδεχεται το πλῆρες εἶναι εὐιμ .... καὶ μηποτε γιως quocum com parandum est 63 Z. θετηκεν Drὀ μήποτε δε νειροκρίτην πείληφεν ον ὀρθως i. e. neque athetesis neque interpretatio, qua illam enodotus confirmat, probari potest, quia verendum est, ne falso substantivum intellexerit. 4 de lectionis alicuius causis bene allatis 499 προ δε τὰ Z. Jrιω o ναίνεται ἐκεῖνο, τι ὁ ποιητης Ουδεποτε ιδ το νη ἀντὶ on Be i. e. suo iure contra Zeno dolum, cum pri pro oc scriptum esse putet, nunquam poetam ita loqui s0lere animadvertit. Huius generis exemplum per Oerio non XStat.' raeterea de rebus prosodiacis et orthographicis utrumque adiectivum et verbum ορθοτονεμ, inde derivatum, usu venit, e g. 599- ρον παρα δε τοῖς Ἀττικοi πηρον. γιεστερα δε η παρὰ τω ποιχντ ἀνάγνωσις, i. e. sanior sive melior poetae pronuntiatio sim m. 151 887Λ809. - Quocum conferendum est 128 9εν εἰ μεν εἰς πλῆν .... ἐγκλιτικῶe εἰ di εἰς συνδετον,ορθοτονητεον et paullo infra ἐκεῖνο δε κατ ορθ' ἐν τάσιν, c. ἀπο δε ανψατο χειρι e VerbiSinter se oppositis θεν pronomen non enclitice, sed proprio accentu vel suo Sono esse legendum

oe θ' ς, c. τι-εως, Θυεστα ἀντι τον Θυεστι ς; et sic Sescenties; quae adiectivi notio una apud Stephanum denotatur. 7 Idem adiectivum denique est de iusto ac perfecto periodi ordine, e g. 374 ἀνεστραπται γὰρ ' περιοδος i. e. antecedit praeter grammaticae lege pars regens, equitur pars pendens: De Isi δ' ἄν θενετ οντως ' εἰ μὴ ρ οξυ νοησε, καί νε κεν ει ρυσεν τε i. e. tu Si autem Sset periodus secundum hunc ordinem; imm E330 vτω δε εσονται ἀνταποδοτικαὶ περιοδοι δει po-τεραι ορο α τοιαυται i. e. et sic erunt periodi absolutae ac perlaetae simm. 308, 374. Cf.

praeterea Dissertationis meae p. 19l20 et t.

Οἰκειως et δεοντω quoque, suo loco et necessario, a scholiastis eadem ratione ad mittuntur m de versibus suo loco, accomodate, convenienter positis sic Stephanus). 208 οἰκείως δε μαλλον κεινται εἰς προτροπὴν Ἀχιλλεωe sim- 493. Iευντως autem occurrit E734 μ ἐνταυγα

22쪽

μεν καλω κεῖνται, ἐν δε- κολω μάχη οὐ δεοντως. Zeno doti athetes is autem affirmatur Π479

ἀθετεῖται, τι οὐκ αναγκαῖοc' ποοκειται γαρ το ,αλλ' ἀει μυθοι τι λαβρενεαιμ α το παρα αρκα ἀμείνονες ἄλλοι ' ον δεον τω ἐπιλεγεται i. e. versus e textu removetur, quia verba παρα ἀρ

ἄλλοι necessario non posita sunt, illis ἀλλ' .... λαβρενεαι antecedentibus. 2 de versibus aliunde temere et non necessario translatis et interpositis δεον τω ee8 EMG τι υ δεον τω εὐτον Βριάρεω orOD Jl. Ι, 406 ἐνθ άδε μετάκειται ὁ στίχοe idem 39358. Jtem de versibus aliunde prave translatis ideoque moleste ferendi sunt adiectiva sive ad- Verbi ἄκαιρο et χληρoc e g. 390 ἀθετουνται και μοι, τι ἀκαιρως ἐκεIθεν μετηνεχθησαν, quia importune alio ex loco interposita sunt. 251 ἀθετουνται στίχοι πεντε, - ἄκαιροι και χληροί, ut importuni et molesti. Περισσὴ adiectivum et περισσευειν verbum supervacaneus sescenties usu venit 1 in rebus grammaticis, quo schematum genus quoddam indicetur de qua re inspicias velim Dissertationis meae de vocabulis syntacticis etc. p. 43 et 2 63. et Stephani thesaurum . . 2 De rebus criticis ad Zenodoti atheteses stabiliendas agitur 96 ἀθετειται, τι περισσὰς SP ὁ στίχoch προκειται ἀρ α κ ' νεκ άρηr ροe, ν ητίμησ' 'Arαμεμνων. Haec enim Aristarchiratiocinnatio est Calelias interrogatus, cur laboribus ac morbis persecutus sit Apollo Graecos, initio quidem v 93 haec facit verba olet ' ρ' r' i χωλ' ἐπιμεμφεται, ονθ' κατομβηci OStea Vero v. 96 idem ita pergit τοι νε ἄρ λὶ ε δωκεν τε. Quorum versuum iam alterum sc. v. 33Sufficere ad rem explicandam ratiis grainmaticu ille sagacissimus alterum v. 96 obelo notavit, ut Supervacaneum post issum si min. 113 et 139. 295, 443 444 311 528 Α 240 94 O47 2086. Additum est παρέλκων participii uia, superfluus, 240 τι περισσὰ ὁ στίχο και παρελκων. De ceteris huius participii exemplis, quibus idem illud schematum genu syntacticum denotatur, vide Dissertationis meae p. li62. Erlaελ e, quod Stephanus vertit vilis tenuis, est i de singulis vocibus Homeri dicendi usui aut sensui contrariis . . fruel br Z. ρήνει τιτίζον τα , εντελῆ δἐ λεξιc; . e sed

vilis, deterior est vox, nec Homeri sim in adverbium D τελων , 1123 δάῖφρονι Z. e. κακο- POMOc, υτελωc, i. e. Stulte Sic eripsit.

2 de via iiii s v id ii iis aut propter argumentum aut propter formam : Κ497 ἀθετειται,

οτι και η συνγεσει υτ εχ e i. e. eiicitur hic versus ut vitiosus compositione : sim m. 280 9ετοννται στίχοι , τι εντελεῖ εἰσι ν κατασκε vi καὶ ole oημασι, i. e. ut Vitiosi et propter sormam et propter argumentum sim. A 158, 199 26. Eadem notio est adiectivi κακοσDν9 ετο T94 de ετεῖται οὐ περισσὼς καὶ κακοσυνθετο c, i. e. ut superfluu8 et male compositus.

Sed contiaria est n0ti adiectivi πρεπωδης, 0ci sensiti consentaneus: Tl26 μαρμαρεην

κα αι Ἀριστώρχον κα .... πορφυρεον εἰχον, ου μαρμαρεον, και ἔστι πρεπωδεστερον, magi S

que consentaneum aptiusve est Stephanus decens, decorum). Postremo de lectionibus variis comprobandis aut improbandi sunt: εο ραδης, ἄχαρι c, πιθανο e. EDψραδη scriptum legimus M Ἀριστοφάνη μετά του βοωπιe' και εστιν ει φραδε στερον, i. e. et prudentius meliusve ita legit, se nominativum provocativo βοωπι. Deinde Octoις sive ον ἄχαρι, haud cingratus, importunum traditur i292 Ἀπὐ στο-

23쪽

Denique πιθανος, πιθανως sive ον ὰπίθανος, fide dignus sive fide non indignus, Stephanus ad persuadendum accommodatu Sive persuadendi vim habens, occurrunt 1 ut etera huius generis adiectiva de lectionibus variis fide dignis aut non dignis, 2492 εκ θαλάμων Z ες θαλάμους καὶ στιν Ῥυκ ἀπίθανος - γραφή Simm . 499, 112. Adverbium Ἀπιθ άν cisi legitur /32 4ν ', Ἀριστοφάνους ειχε ον Ἀπιθάνως, i. e. in Aristophanis editione mon sine fide scriptum erat I 328 κα μηνrοτε πιθανως, Sc tio pro tyων, i. e. atque haud scio, an fides ei lectioni non abroganda sit 2 ut athetes is firmetur D293 ἀθετεῖται, τι πίθ α νον εἰς ἀνδρος μορς ηὐώμοιωμενον λεγειν ἐνω και Παλλὰς Ἀθή νημ. τίς γάρ ἐστιν, ου μὴ νοῆσI. Offendit igitur scholiasta in eo, quod poeta versus antecedentis ἐπιταρρογα explicat per ψε. . II. A. , id autem adeo non esse probandum, ut versum eiciendum denotet. 3 de verborum interpretatione fide digna 308 πολεας πιθανὸν οὐν ἐστιν ἐκδεχεσθαι ενθ άδε ἐπι των ποχεων τὰ σημαινομενον, ἐπει καὶ τείχεα ἐπιψερει fide dignius est hoc vocabulum intelligere de urbibus, quam de multis. 4 de syllabis coniungendis aut dirimendis 3 19 δεκάπηχυ o di περὶ φακλε-

sim. 465 II31.5 de rebus prosodiaci I 280 ἔστε παροξvνεται ὁ τὸ ἔστε . . . . . πιθ' a νωτερα γὰρ τοιαυτη νάrνωσις, i. e. tali voci Sonu dignior St, qui comprobetur sim m. X543. Plis quattuor vocabulorum criti eorum generibus et partibus ad finem pertractatis quamquam restant iam verba V recipiendi in textum VI interpolandi, sive altero ex loco alterum in locum transferendi, VII reiciendi et removendi e textu VIII mutandi sive variandi lectiones tamen cum temporibus et rebus, tum huius programmatis terminis et impensis finem inquirendi et disserendi facere coactus, reliqua in posterum diem differre in animo est.

24쪽

V rνovro obscurus, non apertus ad intelligendum iακαιρος importunus, ineptus, non suum in oeum translatus 16-o- 1 subaudire 52 positum esse pro sive intelligere de AE 3 Pertinere ad . . , ... AE

ἀνταγορενειν adversari 12δπέθανος sive οὐκ ἀπέθανος 17M indignus sive non indignus 1 de laetionibus probandis 2 de atheteat 3 de interpretatione 4 da syllabia oniungendis 6 de rebus prosodiacis

αποδιαναε 1. Verbum Verbo reddere ... d2. subaudire 93. periodi argumentum exponere . ἀποδεας interpretatio Θἀποδοκιμάζειν reprobare 13 ἀρέσκειν placere 12 αρμοζειν quadrare, congruere, sensum non turbare 131. de singulis vocibus aensum turbantibus aut non tur tibus 2 ab alicuius moribus diversus, non consentaneus

3 de versibus ab alio loco apte vel inepte translatis μοζόντως apte, recte 13 ἄχαρις sis ovae ἄχαρις ingratus sive haud ingratus 16 γραμματικὰς qui indiciis quibusdam rem diiudieat, idem quod κρωκος 4 δε-- necessario ib1 de versibus suo loe positis aut non positis 2 de Vinibus temere translatis ... 16

δεχεσθαι 1. Probare . . . . 2. accipere . . . .

3. referre ad intelligere de δηλον 1. manifestum reddere, patefacere 2 indieare

3 signiscare . . . .

δήλωσις significatio διακρίνειν ambiguitatem dindicare, solvere διαλαμβάνειν disceptare, disserere de aliqua re

διανοια sermonis contextus et continuatio διασημαίνειν significare . . . .

δνσυεταχνmroedi fioillimum translatu, i. q. verti vel altero vocabulo explanari commutari non potest ἐκδέχεσθαι accipere, intelligere I de periodi argumento 2 de singulorum Vocabulorum se

3 de vocabulorum formis interpretandis 4 de singulis litteris explicandis 5 de syllabis coniungendis aut dirimendis

6 de vocibus ompositis aut non eo . 7 de Verborum origine ἐκλαμβάνειν accipere subaudire

ἐξακοίεσθαι exaudiri ἔννοια sermonis contextus et continuatio

ἐπικρατεῖν lectio pervincit, praevalet ἐπικρίνειν post alteram iudicare

εἰ ηλος manifestus, Pertu . . . . εὐκρινής claras, dilucidus . . . .

εὐτελής vilis, tenuis, pravus, stultus 1 de vocibus Homeri dicendi usui non consentaneis 2 de versibus Vitiosis εν ιραδὴς prudens, bonus xlaiaraa habere pro interpretari

κακοσυνθετος male compositus κακῶς stulte, Vitiose

1 de versibus alium in locum translatis 2 de thetesibus

66699s9 44511966666667765 14 4441616 16616

25쪽

3. do laetionidi mutatis .... 144. de rebus prosodiaeis

καλῶς bene sapienter . . 141. de laetionibus reprobatis 2 de Zenodoti athelasibus 3 de rebus orthographicis κρίνειν aliquid ex aliqua ratione agnoscere, probare 12 κρινομενον iudicium aut nota, quibus aliquid diiudicatur 4 κρίσις iudicium, causa diiudicandi . . . . κοιτικος qui ex iudiciis quibusdam exponit . . λαμβανειν accipere, intelligere .... Tλπιεῖν displicere 12

μέμψεσθαι Vituperare, improbare .... 13 μεταλαμβανε. ........ 81 transferre, Vertere, interpretari 2 participem esse alicuius significationis, inprovinciam eius ire .... I3 commutare litteram littera, vocabulum vocabulo ... μεTαλαμβανομενον notionis commutatio, partieipatis ra μεταλκῖροι κ idem Θνοεῖν, e. κοινον ive κατα κοινον ita intelligere, ut ad compluria simul pertineat vox νοηrον Sive κατὰ ovro sensus ive secundum sensum, praeter grammaticae leges . . . Mox totius enuntiati sensus et argumentum . . οἰκείως suo loco, necessario positus ... Ibορθως ορ ς' recte bene apte, sive inepte Ib1. de interpolationibus 2 de lectionibus improbatis 3 de interpretationibus collaudatis 4 de lectionis alicuius causis bene allatis 5. ρθoc de rebus prosodiaeis et orthographicis 6 de nomine Mus nominativi T. de iusto ac perfecto periodi ordine οχληροῖ molestus, aegre serendus, de singulis vocibus 16

1. accipere, intelligere 2 causam ac rationem alicuius rei probare 3 lectionem probare παραλαμβάνεν ....... I1. adhibere 72. collocare pro T3. Probare, admittere, in textum recipere G4. accentum attribuere 5 intelligere, subaudire

6 suspicari . . a.

7. derivare, originem deducere meeiλκων superfluus, non necessarius πείθεσθαι doctrinam in lectionem alicuius subsequi, comprobare, comprobatam textu inserere

1. de rebus grammaticis, schematum genus quoddam signifiea 2 de versibus non necessariis, ad enodoti athereses stabiliendas

fide dignus sive non indignus 1 de lectionibus prob. 2. de thetesibus 3 de interpretatione fide digna 4 de syllabis coniungendis b. de rebus prosodiaeis

πλανῆν πλανασθαι in errorem inducere, induci enare πρεπώδης c0nsentaneus aptus de vocibus loci sensui consentaneis προκρινειν praeferre . . . . Προσέχειν in sententiam alicuius ire προσίεσθm admittere, concedere lecti0nem

1 significare . . . . 2. σημ. Vr positum esse pro 3. M. ἐκ notionem coniectura consequi ex mira ανο&ενον otio, Sensus

1 de totius enuntiati argumento 2 de singulorum vocabulorum notionibus

3. προς το σημ. Propter proprium sensum 4. ἐν ση M. cum Sen8u, non sine sensu positum 6 επι τερον ηυ. Si qua alia uotio subest σο&ανἈκος Suam Vim ac rationem habens ση iactes significatio

1 consentire cum, non disterre a. 2. non discrepare a loci sensu

σὐναινεῖν ollaudare lectionem πιῶς -ῆς sane, recte, Vide ἀρθως υπισχνεῖσθαι formam fingere, significare οπολαμβάνειν voci sententiam per norem subicere

T7881316 171316 1211 13 10 1010 1010 1010 1010 1010 11 1111 12151183.