장음표시 사용
11쪽
NOVI EBORACI APUD HARΡΕROS FRATRES.
12쪽
Tram Xenophontea Cyri Am seos quem iniit tubus, Lector, habes, idem sero est quem ad exemplar propemodum texuis ornemanni cxcudendum curavi, atque annotation instriactum in usum Scholammum ventutisque Academica aliquot abhinc annos odi liquatuor omnino locis lectionis arietas, alia ac prior in ossitione, mihi probruida visa est et in textum recipienda: videlicet;
13쪽
Δαρειου και IΠαρυσάτ δος γίνονται παιδες δυο 1 πρεσβύτερος μεν 'Aρταξερξης, νεωτερος δὲ Κυρος. Ἐπει δὲ ησθενε Δαρεῖος και πωπτευε την τελευτηντο βίου, βουλετό- τω παῖδε ἀμφοτερω παρεῖναι. o μεν ου πρεσβυτερος παρὼν τυγχανε Κυρον δὲ 2 μεταπεμπεται απὸ της αρMς ς αυτον σατράπην εποίησε, και στρατοῖν δὲ αυτον απεδειξε πάντωνοσο ει Καστωλου πεδιλι αθροίζονται. 'Aναβαίνειουν, Κωρος λαβων Τισσαφέρνην, φίλον κα των Ελληνων δὲ ἔχων πλιτας ἀνέβη τριακοσιους, αρ- χοντα δε αυτῶν αενίαν ΙΠαρράσιον.Επειδὴ δε τελευτησε Δαρεῖος, και κατέστη εις 3 ν βασιλειαν Ἀρταξέρξης, Τισσαφέρνης διαβαλλειτον Κυρον προς το αδελφον ς επιβουλευοι αὐτῶο δὲ πύθ rαί τε και συλλαμβάνει Κυρον απω κτενῶν η δε μητηρ ξαιτησαμεν αυτον ἀποπέμπει πάλιν επι τὴν χην. o δ' 'ς απῆλθε κινδυνάσας 4
και τιμασθεις, βουλευσαι πως μηποτε ἔτι ἔσται
14쪽
αι Ιωνικα πολεις Τισσαφερνους το ἀρχαῖον κ βασιλεως δεδομεναι τοτε δὲ ἀφεστηκεσαν προς Κυρον πάσαι πλην Μιλητου Ἐν Μιλητ δε Τισσαφερνης προαισθόμενος τα αυτ ταυτα βουλευομενους,
αποθῆναι προς Κυρον, τους μεν αυτῶν πεκτεινε,
τους δ' ἐξεβαλεν ' δὲ Κυρος, πολαβων τους φευγοντας, συλλεξας στράτευμα επολιόρκει Μίλητον
και κατα ρον και κατα θάλατταν, και πειρατο κατά
αυτων και η μητηρ συνεπραττεν αὐτω ταυτα, στεβασιλευς τῆς με προ εαυτον επιβουλης Ου ἐπινανετο, Τισσαφερνει δὲ νόμιζε πολεμουσα αυτοναμφι τα στρατευματα δαπαναν --ε υδεν χθετο αυτῶν πολεμουσων' και γαρ O Κύρος απεπεμπε τους
γιγνομενους σμους βασιλεῖ των πόλεων ν Τισσαφερνης τυγχανεν εχων. Ara δε στράτευμα αυτῶ χνελεγετ εν ερρο- - καταντιπερας 'Aβύδου τόνδε τον τρόπον. Κλεαρχος Λακεδαιμόνιος φυγὰς ην τούτω συγγενόμενος μυρος γάσθη τε αυτον κα διδωσιν αυτωμυριους δαρεικούς. 'Ο δὲ λαβων το χρυσίον στρῶτευμα συνελεξεν ἀπὸ τούτων των χρημάτων, καιεπολεμε εκ ερρονησου ρμωμενος τοι Θραξι τοις υπερ Ἐλλη σποντον οἰκουσι, και φελει τους Ἐλληνας ἄστε και χρηματα συνεβάλλοντο αυτῶ εἰς την τροφην των στρατιωτων αἱ Ἐλλησποντιακα πολεις - σαι Τουτο δ' αὐούτω τρεφόμενον ελάνθανεν 10-2. LIB. AΡ Ι ΙΙ. 3
ξενος α ετύγχανεν αυτῶ και πιεζόμενος π τωνοικοι αντιοπασιωτῶν Ἀρχεται προς οὐ κυρον καιαιτε αυτον εἰς δισχιλίους ξενους και τριων μηνων μισθον, ως ἴτω περιγενόμενος α των ἀντιστασιω- των o Κυρος δίδωσιν αυτῶ εἰς τετρακισχιλίους και εξ μηνων μισθόν' και δειται αυros μη πρόσθεν κατ-ῖσαι προς τους ἀντιοπασιώτας πριν-ν αυτω
συμβουλεύσηται ούτω δε αυ τ εν Θετταλία λάνθανεν αυτ τρεφόμενον στράτευμα ΙΠρόξενον δὲ 11τον Βοιώτιον, ξενον οντα αυτῶ Ἀκελευσε λαβόντα ανδρας τι πλει Ους παραγενεσθαι,, ε ΙΠεισίδας βουλομενος στρατεύεσθαι, ως πράγματα παρεχόντων Πεισιδῶν λεαυτos χώρα Σοφαινετον δὲ τον Στυμφαλιον και Σωκράτην τον Αχαιόν, ξενου ἔντας καιτούτους, κελευσεν ανδρας λαβόντας ελθεῖν ἔτι πλείστους, ως πολεμησων Τισσαφερνει - τοις φυγάσι των Μιλησιων. Και ποίουν ἴτως ἴτοι.
Errci δ' Mκει αὐτῶ δη πορεύεσθαι ἄνω, την Iμεν πρόφασιν ποιεῖτο, Πεισιδας βουλόμενος κ- βαλεῖν παντάπασιν ε της χώρας και ἀθροίζει ς επι τούτους τό τε βαρβαρικὰν και Ἐλληνικον
ενταυθα στράτευμα και παραγγελλει τω τε Κλεάρχωλαβοντι κειν ὁσον ν αυτ στράτευμα και Αριστιππω συναλλαγεντι προς τους οἴκοι ἀποπεμφαι vo ἐαυτον λειχε στράτευμα και Σενια - Αρκάδι,ος αυτ προεσγκει το εν ταις πολεσι ξενικοληκειν παραγγελλε λαβοντα τους ἄνδρας, πληνώ- ποσοι κανοι σαν τὰς ἀκροπόλεις φυλάττειν. Ἐκά- 2λεσε δε και τους Μιλητον πολιορκουντας, και τους φυγάδας κελευσε συν αυτῶ στρατεύεσθαι, ποσχὼμενος αυτοῖς, ει καλῶς καταπράξειεν si ci στρωτεπετο, μη προσθεν παύσασθαι πριν αυτους καταγαγοι ικαδε. οἱ δε ηδεως πείθοντο επίστευον γὰρ
15쪽
αυτω και λαβόντες α πλα παρησαν εις Σαρδεις. Σενίας μὲν δὴ τους εκ των πολεων λαβων παρεγένετο ει Σαρδεις πλίτας εις τετρακισχιλ&υς Προξενος δὲ παρην χων Oπλιτας μεν εις πεντακοσιλυς και χιλιους, γυμmτας δὲ πεντακοσιλυς Σωβαωετος δὲ ΟΣτυμφάλιος ὁπλιτας ἔχων χιλιους Σωκράτης δὲ o
ην δὲ και υτος και o Σωκράτης των ἀμφὶ Μίλητον
στρατευομενων Ουτοι μεν εἰς Σάρδεις αυτω αφι- κοσο Τισσαφ νης δε κατα ησας ταυτα και μειζονα προσαμενος εἶναι - επὶ Πεισιδας την παρασκευVν, πορευεται υν βασιλεα ον δυνατο τάχιστα Imrεας ἔχων, πεντακοσ&υς Και βασιλευς μὲν δη, μειηκουσε παρα Τισσαφερνους τον Κυρου στολον, ἀντι
και ξελαυνε δια της Λυδιας - μους τρεις παρασάγγας εικοσι και δυο μι τον Μαιανδρον ποταμόν.
Τουτο τ ευρος δυο πλέθρα γέφυρα δὲ πῆ με-6ζευγμενη πλολις επτά. Τουτον διαβας ξελα ειδια Φρυγιας σταθμον ἔν παρασάγγας κτὼ εἰς Κ λοσσας, πόλιν οἰκουμένην, εὐδαίμωνα και μεγάλη . Ἐνταυθ' εμεινεν μόρας επτά και ό κε Μενων, ε ταλος πλιτας ἔχων χιλιους και πελταστὰς πεντα-7-oσιλυς, Δόλοπας και Αἰνιανας και λυνθιλυς Ἐν- τευθεν εξελαυνε σταθμους τρεῖς παρασάγγας εικοσιν εις Κελαινας της Φρυγίας πόλιν οἰκουμενην, μεγάλην και ευδαίμονα Ενταυθα πω βασιλεια η και παράδεισος μεγας, ἀγριων θηριων πληρης α κεῖνος εθηρευεν ἀπο ἴππου ὀπσr γυμνάσαι βουλοιτο ἐαυτόν τε και τους et rori. Δια μέσου δε του παραδείσουρεῖ ὁ Μαιανδρος ποταμός αἱ δὲ et ναὶ αυτου Βινες των βασιλείων Ῥεῖ VP και βια της κελαινῶν πόλεως. Εστι δὲ και μεγάλου βασιλεως βασίλεια εν Κελαιναῖς ρυμνὰ επὶ ταῖς et γαῖς του Μαρσυου
Μαρσυο τ ευρός ἐστιν εικοσι και πεντε ποδῶν.
Ενταυθα λεγεται Ἀπόλλων κδεῖραι Μαρσυαν, νικη- σας Ῥίζοντά οι περ σοφίας, και το δέρμ α κρεμάσαιεν τω ἄντρω θεν αἱ πηγαί δια δὲ τουτο O ποταμος λεγεται Μαρσυας. Ἐνταίθα ερξης, τε ε της 9Eλλάδος πτηθει τὴ μάχη ἀπεχώρει, λέγεται ἰκοδομησαι ταυτά τε τὰ βασιλεια και mi Κελαινῶν ἀκρόπολιν Ἐνταύθα εμεινε Κύρος μερας τριάκοντα
και ηκε Κλέαρχος ὁ Λακεδαιμόνιος ψυγάς, χων
ὁπλιτας χιλιους και πελταοπὰς Θρακας κτακοσιους και τοξότας Κρη r ας διακοσιους. Αμα δὲ και Σωσιας παρῆν o Συρακουσιος εχων πλιτας τριακοσιους,
Και--αὐθα Κυρος ξετασιν και αριθμον των Ελληνων ἐποίησεν εν ω παραδεισω, και ἐγένοντο ι
συιαπαντες πλῖται μεν μυριοι και χιλιοι, πελτασται
δε αμφι τους δισχιλίους. Εσεύθεν ξελαυνε σταθμους δυο παρασαγγας 10 δέκα εις Πέλτας, πόλιν λουμένην Ἐνταυ εμεινενημερας τρεῖς - αις ενιας ὁ Αρκὰς τα Λυκαια εθυσε και ἀγῶνα θηκε τὰ δὲ ἄθλα ῆσαν στλεγγιδες χρυσαι ἐθεωρει δὲ τον ἀγῶνα και Κύρος. ντάθενεξελαυνε σταθμους δυο παρασάγγας δωδεκα ἐς Κεραμων ἀγοράν, πόλιν ικουμενην, σχατην προς τῆ Μυσία χωρα 'Εντεπιθεν ξελαυνε σταθμους τρεῖς Ilπαρασάγγας τριάκοντα εἰς Καύστρου πεδιον, πολινοικουμενην. Ἐνταῖθ' ἔμεινεν μερας πέντε καιτοις στρατιώταις φείλετο μισθος πλεον η τριων μηνῶν και πολλάκις ἰόντες επι α θυρας πιττουν.
'Ο δὲ ἐλπιδας λεγων διηγε, και δῆλος ν ανιωμενος' ου γαρ ην προς του Κύρου τρόπου χοντα μη αποδιδόναι. Ἐνταίθα ἀφικνεῖται πυαξα η Συεννεσιος rim I 2του Κιλικων βασιλέως παρὰ Κύρον και λεγετο
16쪽
νομος αυτοις ' μάχην, ἴτω ταχθη αι καὶ σπιλαι, σχνταξα δε καστον τολ α Ου. τάχθησαν οὐ cI τετταρων εἶχε δὲ τὰ μὲν δεξιὸν Μοων καὶ οἱ - μνοῦ τ δε υτμον Κλέαρχος καὶ οἱ ἐξ iaci Κυρος πρωτον μὲν τοῖς βαρβάρους δ παρήλαυνον τεταγμευοι κατ ἴλας καὶ κατὰ ταξεις - α δἐ του λληνας, παρελαύνων si ματος καὶ ἡ Κ
χαλκα και χιτωνα φοινικους καὶ κ μας, καὶ τὰς
προ- πων συν κραυγῆ μή του αυτοματου δρόμος
αρβαρων φοβος πολῖς καὶ ἄλλοις, καὶ τε Κι λισσα φυγ- ω τ' ἄρμαμάξης καὶ οἱ εω ris ἀγοράς
το λαμπρότητα και την τάξιν του στρατευματος εθαυμασε Κυρος δὲ σθη τον ἐκ των Ελ νων εἰς
Ἐντευθεν ξελαυνε σταθμους τρεῖς παρασάγγας I9εικοσιν εις 'ΙκOνιον της Φρυγιας πόλιν σχάτην. Εσαὐθα μεινε τρεῖς μερας. Ἐντευθεν διελαυνειδια της Λυκαονίας σταθμους πέντε παρασάγγας τριακοντα Ταυτην την χωραν πετρεφε διαρπάσαιτοις Ελλησιν - πολεμιαν Ουσαν 'Εντεῖθεν Κυρος
Μενων εἶχε και αυτον Μένωνα Κυρος δὲ μετὰ τωνα - ξελαυνε δια Καππαδοκιας rαθμους τε ταρας παρασαγγας εἴκοσι και πεντε προς Δάναν, πόλιν οἰκουμενην, μεγάλην και ευδαίμονα Ἐσαυθαεμειναν μερας τρεῖς εν ω Κυρο απεκτεινεν ἄνδρα IIερσην Μεγαφερνην, φοινικιστην βασίλειον, καιετερον τινα των πάρχων δυνάστην, αἰτιασαμενος επιβουλεύειν αυτω. 'Εντευθεν πειρωντο εισβάλλειν 2l
εἰς την Κιλικίαν η δὲ ει ολ ην δος ἄμαξιτος ορθία ἰσχυρῶς και αμηχανος εἰσελθεῖν στρατεύματι, ει τις κωλυεν. Ελεγετ δὲ και Συεννεσις εἶναι επὶτων κρων φυλαττων την εἰσβολην' δι εμεινεν Ἱμερα εν τω πεδίω. λδ υστεραία κεν ἄγγελος
πλεουσα α Ιωνιας εἰς Κιλικίαν Ταμ. ων χοντα τὰς Λακεδαιμονίων και αυτου Κυρου. Κῖρος δ' υν 22ανεβ επὶ τὰ ρη, ουδενος κωλυοντος, και ειδε τας σκηνας ου οἱ Κίλικες φυλαττον 'Εντεῖθεν δὲ κατεβαινεν εἰς πεδίον μεγα και καλον, πίρρυτον, και δενδρων παντοδαπῶν συμπλεων και ἀμπελων πολυδε και σησαμον και μελίνην και κεγχρον και πνους
17쪽
μου τετταρας παρασάγγας πέροε καὶ εἴκοσιν 'ους Vς Κιλικια πόλινμπάλην καὶ εὐδαίμονα.
Ενταυ εμεινεν O Κυρος και η στρατια μερας δεμοσιν οἱ γαρ στρατιῶται υκ φασαν ἰεναι του προσω υπωπτευον γαρ ηδη επὶ βασιλέα εναι μισθωθηναι δὲ υ επι τουτω φασαν Πρῶτος δὲ Κλε- αρχος τους αυτο στρατιωτας βιάζετο ἰέναι Οἱ δ' αυτον τε ἔβαλλον και τα rro για τα ἐκείνου, ἐπε ηρξατο πρῶέναι Κλέαρχος δε τότε μὲν μικρον 5 2εφυγε ο μη καταπετρωθηναι υστερον δ' πει ἔγνω- ου δυνησεται βιάσασθαι, συνηγαγεν εκκλησίαν
των αυτου στρατιωτῶν και πρωτον μεν δακρυε
πολυν πονον ἐσπως οἱ δὲ Ορῶντες ἐθαυμαζον καιεσιώπων ειτα δὲ ελεξε τοιαδε Aνδρες στρατιῶται, μη θαυμαετε τι 'λεπως 3φερω τοι παρουσι πράγμασιν. Ε λοι γαρ Κυρος ξλος γενετο, και με φευγοντα ε της πατριδος τατε αλλα τίμησε και μυρίους ἔδωκε δαρεικους' ους ερο λαβων υ ει το διον κατεθεμην μοί, αλλ' δὲ καθηδυπάθησα, αλλ' εἰς μας δαπάνων Καιήπρῶτον μεν προς τους Θρακας πολεμησα, και πυτης Ελλαδος τιμωρουμην μεθ' υμων ε της X ερρονησο αυτους ξελαυνων, βουλομενους αφαιρεανθαι τους νοικουσας Ελληνας την ρον Ἐπειδὶ δὲ Κυρος καλει λαβων μῶς πορευομην, να ει τι
νου. πει δὲ μεῖς Ου βούλεσθε συμπορε εσθαι, βαναγκη δ μοι η υμῶς προδοντα ra Κυρου φιλία Ἱσθαι η προς κεῖνον ψευσάμενον μεθ' υμων baa.
ουποτε ερεῖ Οὐδεις, εγω, Ελληνας αγαγὼν εἰς τους βαρβαρους, προδους τους Ελληνας την των βαρβαρων φιλίαν ιλόμην. 'Aλλα επειάμεῖς μοὶ - 6 ἐθέλετε πείθεσθαι Ουδὲ πεσθαι, εγὼ συν μῖν ἔμμαι και- τι, δει πείσομαι. Νομίζω γαρ υ ς
18쪽
10 EXPEDITIO CYRI. t 7 12 ἐμοὶ δεαι καὶ πατρίδα καὶ φίλους καὶ συμμάχους
Πουλευεσθαι O τι χρὴ ποιεῖν ἐκ τουτω Καὶ ως εμενομεν αὐτου, σκεπτέον μοι δοκεῖ εἶναι ὁπως ς ασφαλεστατα μένωμεν εἴ τε η δη δοκει ἀπιέναι, μω
εσθαι εις τ' Ἐλλάδα, στρατ ποὐ μεν λεσθαι λους, τάχιστα ει μη βούλεται Κλεαρχος πιάγειν τὰ δ' πιτηδεια ἀγοράζεσθαι η δ αγορα νἐν τω βαρβαρικω στρατευ ματι), και συσκευάζεσθαι 'ελαντας δε Κυρον αἰτεῖν πλοῖα, ως αποπλεοιεν ἐανδε μη διδῶ ταυτα, γεμόνα αἰτεῖν Κυρον, στις ωςJδιὰ φιλίας της χωρας ἀποίσει ἐὰν δὲ μηδε ηγεμονα
διλῆ, συντάπροσθαι την ταχίστην πεμ.ψαι δὲ και προκαταληψομένους τὰ ἄκρα, πως μη φθασωσιμητε Κυρος μητε o Κιλικες καταλαβοντες, ων πολ- λους και πολλὰ πηματα εχομεν ἀνηρπακότες. υτος μεν δὴ τοιαυτα εἶπε μετὰ δὲ τουτον Κλεαρχος ειπε τοσουτον. Ως μὲν στρατηγησοντα με ταυτην την I.
στραγγίαν, μηδεὶς ἡμῶν λεγέτω πολλα γαρ ενορῶ
ελησθε πείσομαι fi δυνατον μάλιστα ἴνα εἰδητε τι και ἄρχεσθαι ἐπίσταμαι, τις και αλλος μ.αλιστα ανθρωπων. Μετὰ τουτον ἄλλος ἀνέστη, επιδεικνυς 16μεν την ευηθειαν του τὰ πλοια αἰτεῖν κελευοντος, ῶσπερ πάλιν τον στολον Κυρου μη ποιουμένου επε- δεικνυε δὲ ς ευηθες ιη γεμόνα αἰτεῖν παρα τουτου λυμαινόμεθα ρον πρῆξιν Ε δε τι κα τω ηγεμόνι πιστεύσομεν, αν Κυρος διδῶ, τι κωλυε και τα ἄκρα μιν κελευειν Κυρον προκαταλαμβάνειν; γω l7 μὲν γὰρ κνοίην αν εις τὰ πλοῖα εμβαινειν α δμιν ιη μη μἀς αυταῖς ταῖς τριηρεσι καταδυσγὶ ψο-
19쪽
ἐσχάτν πόλιν ἐπι τῆ θαλάττη οἰκουμενην, μεγάλην
και ευδαιμονα Ἐνταυθα εμειναν μερας τρεῖς και 2Κυρω παρησαν αἱ εκ Πελοποννησου νῆες, τριακοντα και πεντε, και επ αυται ναυαρχος Πυθαγόρας Λακε
αις πολιορκει Μιλητον, τε Τισσαφερνει φιληήν, και συνεπολεμε Κύρω προ αυτόν. Παρῆν ὲ και 3Xειρισοφος ὁ Λακεδαιμονιο επι των νεῶν, μετα- πεμπτος π Κυρου, πτακοσιους ἔχων ὁπλιτας νἐστρατηγει παρὰ Κυρω Αἱ δὲ νηε ωρμουν κατὰ πην Κυρου σκηνην 'Ενταυθα και οι παρ' 'Aβροκομα μισθοφόροι. Ἐλληνες αποσταντες ηλθον παρα Κῶρον, τετρακόσιοι ὁπλῖται και συνεστρατευοντο πιβασιλεα 'Eντευθεν ξελαυνε σταθμον ἔνα παρασαγγας οπεντε επι πυλας της Κιλικια και τῆς Συριας 'Hσαν δε αυτ δυο τείχη και το μὲν ἔσωθεν προ της Κιλικιας Συεννεσις εἶχε και Κιλικων φυλακτ'o δὲ εω o τῆς Συρίας βασιλεως λεγετ φυλα φυλάττειν. in μέσου δε ρε τουτων ποταμός, Κέρσος,ννα, Ῥρος πλέθρου. Απαν δὲ τ μέσοντων τειχῶν σαν στάδιοι τρεις και παρελθεῖν Ουκην βία ην γαρ η πάροδος στενη και τα τειχη εις την θάλατταν καθηκοντα, περθεν δ' ῆσαν πετραι λίβατοι επι δὲ τοις τειχεσιν ἀμφοτεροι ἐφεστηκεσαν πυλαι Ταυοὶ Ουν νεκα της παρόδου Κυρος τας 5 ναυς μετεπεμψ1ατο, πως ὁπλιτας αποβιβασειεν εισω και ἔξω των πυλῶν, και βιασάμενοι τους πολεμιους παρελθοιεν ει φυλάττοιεν επι ται Συριαι πυλαις' οπερ ετ ποιήσειν ὁ Κυρος τo 'Aβροκομαν ἔχοντα πολὐ στράτευμα Aβροκόμας δὲ υ otis ποιησεν, ἀλλ πει κουσε Κυρον εν Κιλικια οντα, ἀναστρέψας
20쪽
ελεγετο, τριακοντα μυριάδας στρατιῶς. 'Εντευθεν ξελαυνε δια Συρίας σταθμον ναπαρασαγγας πεντε ι Μυριανδρον, πόλιν οἰκου μένην υπ Φοινικων ἐπι ra θαλάττηρ ἐμπόριον δ' ην το Pρίον, και ρμουν αυτόθι ὁλκαδες πολλαι. Ἐνταυθ' ωειναν ημέρας ἐπτά κα Ξενιας O 'Aρκας στρατηρος και Πασιων Ῥεγαρεῖς εμβάντες εἰς πλοῖον και ταπλειστο αξια ενθέμενοι πεπλευσαν, ως μεν τοις πλειστοις δόκουν φιλοτιμηθέντες, τι τους στρατιωτας αυτῶν του παρὰ Κλεαρχον απελθόντας, χαπιόντας εἰς την Ἐλλάδα πάλιν και Ου προς βασιλεα,εια Κῶρος τον Κλεαρχον χειν Ἐπει δ' υνήσαναφανεις διῆλθε λόγος τι διώκει αυτους Κυρος
τριηρεσι και οἱ μεν υχοντο ς δολιους oντας αυτους ληφθηναι - τίκτε ρον, γάλώσοιντο. Κυρος δε συγκαλέσας τους στρατηγοῖς εἶπεν Απολελοιπασιν μῶς ενιας και Πασιων αἰ ευγε μεντοι ἐπιστάσθωσαν τι - ἀποδεδράκασιν οιδα γαμοπη οἴχονται Ουτε ἀποπεφευγασιν εχω γαρ τριηρεις στε λει το κεινων πλῶον Ἀλλα μὰ τους θεους εγωγε αυτους διώξω -υδ ερε Ουδεις - γω, εως μὲν αν παρῆ τις, χρῶμαι επειδαν δεαπιεναι βουληται, συλλαβων και αυτους κακῶς ποιῶ και τα χρηματα ἀποσυλῶ. Ἀλλα ιτωσαν ειδότες oτι κακιλυς εἰσι περιχμῶς φημεῖς περ ἐκεινους Καιτοι εχ γε αυτῶν και τεκνα και γυναικα εν Τράλλεσι φρουρουμενα α ' ουδὲ τουτων στερησονται - 'αποληφονται της πρόσθεν ενεκα περι ἐμε ρετης. 9 Και ὀ μὲν αὐτα εἶπεν οἱ δε Ελληνες ει τις καιαθυμοτερος ην προς την ἀνάβασιν, ἀκουοντες την
Κυρου αρετην ηδιον και προθυμοτερον συνεπορευον-.Mετα ταυτα Κύρος ξελαυνε στάθμους τέτταρας παρασαγγας εικοσιν επι το Xάλον ποταμόν, οντα
ευρος πλεθρου, πληρη δ' ἰχθυων μεγάλων κα πραέων, - οἱ Συρο θεους ἐνόμιζον και ἀδικειν Ουκαιων, ουδὲ
σάτιδος σαν, εις ζώνην δεδομεναι 'Εντευθεν se 10
λαυνε σταθμους πέντε παρασάγγας τριάκοντα πιτας πηγας του Δαραδακος ποταμου, τ ευρος
πλέθρου. νταυθα ἰσαν τα Βελεσυος βασίλεια του
Συριας αρξαντος και παράδεισος πάνυ μεγας καικαλος, εχων παντα σα ραι μουσι. Κύρος δ' α'o εξέκοψε και τα βασιλεια κατεκαυσεν. Εντευθεν ξελαυνε σταθμοῖς τρεις παρασάγγας Ilπεντε και δεκα επι τον Εὐφράτην ποταμόν, ντα oευρος τετταρων σταδι- και πόλις αυτόθι κειτο μεγαλη και ευδαί ἀων Θάψακος νόματι 'Ενταὐθαεμειναν μερας πεντε και Γρος μεταπεμψάμενος τους στρατηγους τῶν Ελληνων λεγεν τι η ὀδος εσοιτο προ βασιλεα μεγαν εις Βαβυλῶνα και
κελευε αυτους λεγειν αὐτα τοι στρατιώταις καιαναπειθειν πεσθαι. οἱ δε ποιησαντες εκκλησιαν 12 ατ γγελλον ταύτα οἱ δε στρατιῶται χαλεπαινον τοι στρατηγοῖς και φασαν αυτους πάλαι ταῖτ' εἰδοτας κρυπτειν και υκ φασαν ἰεναι εὰν μη τις αυτοῖς χρηματα διδῶ, σπερ και τοι προτεροι μετὰ Κπου αναβῶσι παρα τον πατερα του Κυρου καιταῖτα υκ επι μαχην ιοντων, ἀλλα καλοῖντο τῶ πα
λδ υπε ετ ανδρι κάστω δώσειν πεντε αργυρίου μνας, παν εις Βαβυλῶνα κωσι, και τον μισθὸν τελῆ μεχρις αν καταστη 'oυς Ἐλληνας ις Ιωνιαν παλιν. o μὲν δη πολ τού λληνικοῖ υτως επείσθη. ενων δε πριν δῆλον εινα τι ποιήσουσινο αλλοι στρατιῶται, ποτερον εφονται Κυρ η υ, συνελεξε τ αύτου στράτευμα χωρὶς των ἄλλων, καιελεξε τάδε
Ανδρες, αν μοι πεισθῆτε, υτε κινδυνευσαντες 11 τε πο σαντες τῶν αλλων πλεον προτιμήσεσθε στρατιωτῶν πο Κυρου Tι - κελεύω ποιῆσαι;