장음표시 사용
191쪽
Me vel Regibus arbitror trecentis.
Nam te hinc Elysios petisse lucos Rumor didi in nimis malignus. Jam lenii meniasque maestus , Jam vanus Amulum tibi parabam.
Tu tantos prohibes redux dolores. , Et istatia fortiora promis. 'Ut te incommoda tristium viarum , Et tot via bivominem prope litrum Narrantem loca, & altiore laudes Magni Caesaris ore detonantems Ut convenerat in audiam libenter lTu tantum Amsielias relinque ripas , Et nostram pete concitatus Hagam. Hoc desiderio tui sodalis Debes, o lepide&venuste Burgi.
WILHELMUM WER NERUM BLASPILIUM. Bospiti secunde, animo carissime nostro,
Gratulor, insigni quod te donarit honore MKnanimus Princeps, Brenni generosa propago, Victus amore tui, viinus virtute Parentis , Qui, quondam invidiae funesto dente petitus, Nunc levat innocuam stibilinis ad aethera frontem Sed potius virtute tua : permitte fateri, Quamvis nota neget, verisque modestia cedens Ipsa suis meritis tantum indulgere recuset. Nec mihi vel vultu ridens fortuna benigno uo mecumque modo vulgo velit illa minori Exemtum , ω velis majoribus ire per altum in Gratior adveniat. Nec enim, carissime , soli Contingit rs ista tibi. Me me quoque vester Tangit honos, partemque meus sibi vindicat ardor. Sed, pars si qua tuo tamen hic decedit honori, Imputet illa tibi genius tuus. Ille licere Hoc mihi permisit, .lanto dignatus amore i
192쪽
Immeritum, cui nil, solum nisi velle, relictum est, Quod tantis meritis, quod tanto opponat amori.
TAndem collibus, Ommeri, Sicambris,
Et si vis , M a is, tuoque Rheno Praefers innumeras amoenitates, Felix Haga sinu voluptuose Quotquot continet. Illa te fruetur, Et tu noster eris , tuaque amicum Laeta fronte quotidie beabis. Illum iam mala Pituita vexat, Nec constans patitur suum esse febris. Tu solabere dulcibus sedalem Alarum vocibus , unicoque flatu Longe taedia mille dissipabis. At contra dabitur referre nobis Millenas tibi gratulationes, Quod sidus patriae, Batava Tempe Non privatus adis , sed altiori Insertus procerum ordini potentum Queis respublica tuta stat columnis.
193쪽
Cum illi ab exercitu jamjam redituro
I AN Us V L Ι Τ I U S. DUm procul audacem Batavis a finibus hostem
Pellis, & intrepida concutis arma manu; Spes patriae, Auriaci suboles invicta Gradivi, In subole populi tanta stupentis amor; Interea reduci rursum nova bella paramur , Bella, sed in selas illa gerenda seras , Adversie simulacra tamen gratissima pugnae , Solaque post pugnam digna placere tibi. Talia succedant gravioribus otia curis ;Excipiat nunquam dignior arma quies. Cum redit a fissis Mavors pater ipse Gelouis , Si qua fides, colles & nemora alta pettile graves ursea, & acuto dente feroces Cominus adversa cuspio figit apros ιAnt , pavidum leporem canibus scrutatus odori , Illaesum, Veneri munera grata, refert. Cuncta, decus quondam socis nobile saecli,
me tibi facundo Gratius ore canit, Dona Deum, laetas monstrans venantibus artes , Quas docuit comites ante Diana suas. Ille tamen, tanta est injuria desidis aevi, Pene sub ingrata nocte sepultus erat: Docta laboranti succurrit dextera Vari, Digno operi lucem contulit ille novam.
Ylitius abstersa rubigine reddidit orbi, 'Qualia venanti Gruius arma dedit.
194쪽
Haec offert jam culta tibi, pulcherrime rerum. Auspiciis pridem moverat illa tuis. Si faveas tantum , sors contigit aequa labori , Et tetiore suos improba vota DeoS. Partheniam colet ille tua sub imagine Divam rThura feret Vates , & dabit aula socos.
Promissos tibi molior phalaecos /Desuetasque diu movere chordas Permeso procul, & novem sororum Grato culmine barbaris ab oris, Qua sicca prope destitutus unda Magnam rdidus Ada lambit urbem , Quae molimine, quod recuset ipse Qui cervicibus arduis labantem Molem sustinet orbis universi ,
Humano generi tot usque belli Tempestatibus undique impedito Fractis sesitionibus mederi .
Tandem cogitat, aureaeque pacis Lartas muneribus bear gentes. Τu nunc Aduaticas protectus oras Lustras oppida nobilesque terras Et felicibus arva campis. Te crudelibus intonata bellis . Delectat regio, volubilemque Hostes per medios videt vagari Oblitum nimis Hagiensis orae , Quae secura furoris & tumultus Pacis muneribus beata gaudet. Pax est ingeniis amica cultis: Pacem Phoebus amat novemque Divae:
195쪽
ΡOEMATUM LIBER IV. I7 At fastidia tanta si quietis
Pertentant animum ; procul remotas Si tanta ambitio est videre terras , Quin tu maenia destinata sanctae Paci tutu adis, tuoque vultu optato unanimem beas sodalem.
Monasterii in IV phalia Idibus e Q.
UT vasta quercus inferens caput cCelo Radicibusque regna regis inferni Adusque tendens, quam furor procellarum Quamvis minacis vellere Africi tentat, Spiratibusque pertinacibus Vexat, Suisque Divum fulminat pater telis, Quae sub caminos dura sudat AEtnaeos Manus Cuclopum, nixa robore ingenti Periculi secura ridet insanos Illaesa ventos, ridet igneum fulmen.
Talis serorum corculum novenarum Et non Batavae nomen nitimum gentis Et pervidentis cuncta cultor Astraeae Securus immotusque sonstitit sola Virtute fretus, innocentia firmus.
Quem tinctus atro livor improbus felles Virtutis indivisus ille sectator, Quem sub profundae noctis impia taxo Feralis orbi torva fudit Alecto,
Infime monstrum , dente qui Theonino , Famam virorum nec merentium laedit Totis adortus viribus lacessebat.
Qui quicquid usquam pestilentiae crassis Latet tenebris, quicquid alta nox lucis Tegit profundis, quicquid est venenorum,
196쪽
Quae furra Styx exhalat igneis undis Sontique taeter Acheruns lavat fluctu, , Quicquid remotis legite sepulcretis Irata Colchis, undiquaque congessitIn innocentis,immerentis, insensus, Caput poetae quo per ora mendacis Nimium Vanis ficile creduli vulgi Traduceretur. Rumor arripit velox Quaecumque vulgo livor improbus dii lat. Fidemque mendax repperit cito fama; Et jam colonus vilham tabernarum Bacchi Satelles, improbus meri gurges, Summaenianae basiator uxoris Τurtator ingens civium quietorum, Matrum gravidarum terror & senem arum Imbellis expugnator ora per vulgi Differtur. Hei quam livor & malae mentes Humana versanti Proh malas vices rerum lBonis negatur integra frui fama sDum qui vacunae perlitat dies totos Vilique mancipatur otio tantum, Naturae abortus & superfluum pondus Terrae parentis, blennus & merus eandex Nil scite doctus praeter impias arres Probos habet ut inter & viros justos, Qui vitia duris prius anguibui vitet Virtutis aequus aestimator & cnitor At tu profana segregatus turba, Quo celsior mens ducit suo coelo Vicina tendit taculi suo more Ineptientis inficeti s rides
Facunde Vliti. Quid moraris,5 livor Nefande vibet, impiae Stygis germen Redire mox ad Acherusias undas Sceleste fugias unde luridum primum Pedem tulisti. Jam tibi diem dicit Citatque virtus ipsa pro tribun ti, Ipsius innocedit tae tribunali.
197쪽
Quicquid veneni comparaveras,totum Sorbebis ipse. Senties miser tandem
Quid ira possit & luror poetarum, Cum justus illas impetus rapit mentes. Maligna quicquid lingua protulit fellis,
Calumniarum quicquid est recantabit. Abi maligne,senties graves poenas: Coercituique terga ferreis vinclis ' Centumque nodis poenitentia tandem Tangere sera, noxiae nec expertes Ultra canino prosequere latratu.
VAlli, mearum eura Musarum, mihi
Auspex Apollo dcipia quem junxit Fides, Dilecte Valli, quem diu
.ssiternitatis ad suprema culmina Pernice tendentem gradu, Quamvis anhelo de impari passu, sequar Ductore tanto impervias Ullisque pressas ante vix vestigiis Audax inire semitas; Male ominatis Daedali licet puer Me terreat volatibus. Amice Valli, quae tuis ab Andibus Tandem reversiam, quae mihi Post longa demum redditum vix tempora Iniqua te sors abstulit 3 Ut grata prati flos virentis gloria, Quem prima nascentem dies Et seexplieantem rore perfudit suo , Vix natus aut notM , fero Praetenti aratri dente talius interit. At posse te tandem frui
198쪽
II lusa vana laeta mens imagine Tam longa post divortia Vultus amici proh dolor lὶ promiserat.
Haec me reversum finibus Helvetiorum, ubi Lemannus limpida Redonat unda fluminum Quae Celta potat omnium celerrimum, spes usque fovit. Haec iter Meum ipse festinavit ad Ligerim patrem Ripasque vite consitas. Hi ne pulcram adusque jam redux Aureliam, Noto ire Blaesarum lares Per Turones inde proximosque Pictones Doctam petens Salm urium.Tuasque sedes., ibam in amplexus tuos. Ibam: ast euntem me inoro Affixit, eheui febre correptum gravi Fatale Dunum Caesaris. In me furores quae suos exercuit Meumque corpus impotens.
Ut prima tanti causa cessaret mali Blaesas redivi protinus, Salubriori quo refectus aere
Tandem vigori restitutus pristino Et favit inceptis Deus. Illic iturum te brevi Lutetiam
Animum manent Maeris addidit tua Amoris de desiderITui sedatis plena, quam Charitum manus
Suo ipla tinxit nectare. Certe redisti. Sed meis amplexibus . Infusus, avulsus simul Augere tum , immitis, acrimoniam Tanti doloris veneras. Illa, illa fracti ingrata corporis comes
199쪽
Inopinatis languidum doloribus Aggressa rursum perculit ,
amoena juvit aere Patriae parentis Patria. Vultus amici defuit serenitas, Qua magna nunc Lutetia Beata gaudet. Illa quantumvis suis Complexa mundum manibus Et hinc tumultus plena, turbarum caput , Lutosa semper , aera Contaminatis obruens vaporibus Tandem malis ingentibus Desideratum conferet remedium Totumque me reddet mihi. Valete Blaesae ; fluminum pater vale, Muis valete Aureliae, Laboriosam tendimus Lutetiam, Quo nobile Heroum decus Votis amicum Vallius vocat suum, Illic amica sanitas Et mille mentis me morantur gaudia. Hic liber & tandem meus Propiusque vatis vultibus junctus mei Secura ducam tempora Negotia inter & tumultus urbicos Jucunda firmans otia.
URbis Dordraciae, venuste Pyli,
Ingens gloria, blanda quem parentem
Fecit Dousiacie parente nata, Qtiam nunc invidete Haga Dotaracenis et Tu lentis Dominam tenes in ulnis,
Pyli candide, quid tui Posiae versus insipidos & inficetos
200쪽
Incultaeque manus petis lituras . Inter nomina tanta, quae supernis Virtus ardua sedibus reponit Non nostris datur hic locus Camoenis Suetis serpere humi suasque vires Metiri modulo modestiore. Excusare tamen nefas. & instat Mentis sacra mihi tuae Volunt . Erm hoc accipe qualecunque selo Anectus pretio tiui aestimandum.
CERIS ANTIUM. GLnxii Pieriae decus,
Quem percussa gravi pectine barbitos
Priscis ingeniis parem Summis consipicuum tollit honoribus. mole carmine, qua lyra, Tantis quae meritis vigna sonet, canam
Dum divam, populis quae Borealibus AEqui pondera diviait, Arctoi subolem Martis ad aethera AEterno eloquio vocas , Qualis Parrhasii, Coe senex tuis Vel depicta coloribus Regali pretium ferre palatio Munus MaZario venit ;Ingens qui Latiae gloria purpurae Coelum Borbonium novus Incumbens humeris sustinet Hercules. Si restat precibus locus Tam iustis,veniam cede, petentibus Qui se versibus impares a Ia-