장음표시 사용
131쪽
; erunt pedes , vetustos illos ti uus primum , ut pares , venerantur ο suspiciunt ἰ deinde ubi eosdem lituo
tis in amplioribus tabulis marmoreis transcriptos, Maristorellitque tum vertentis tum restituentis nomine insignitos lustraυerint , adeo tanti miri eruditionem , adeo sedulitatem praedicant , ut nihil accedere posse videatur. Quamquam autem ρο ego eruditis, tam praeclare de mario rellio sentientibus, libenti sime adsiputer ἰ ramen , μν verum farear , naevos quosdam , minutulos illos quidem , in Mariorellianis interpretationibus depre.
hendere visus sum, quos singulos paucis infra persequar; non quod illi cupiam oppedere , sed quod mihi
spes es fore , ut obortos in animo meo scrupulos sedulus aliquis scribendo evellat. Primum ergo marmor sc habet.
132쪽
pretemur Munere Legati functum , ut G. Mariore lius ve=tit. Nam cuicuimodi legatus Pilippus ille fuerix , certe auctor epigrammatis uno Jaltem verbo mutire debuit nec committere , ut honorisca Philippi legatio posteros lateret . Guanti tandem laboris erat addere Legatum Caesaris, vel rate aliquid p Praeterea quis, rogo , paulum iu graecis litteris versatus ignoret, πρεπῆ
cum τῶ Τ in ultima non Legatum qui Graecis est Ῥέτῖς cum Jota notare , sed Senem P Scio quid forarasse Mariorellio imposuerit. Legerat is in nuperis quibusdam lexicis, quae vulgo scholarum usus commendax , nempe Ioannis Scapulae , O quae inde derisera funν , sub themate πρεπβυς utramque florui rini ationem σLegati O Senis; idcirco ut titulo non vulgari Philippum honestaret , τὸ Πρενθυν interpretatus es Legatum, Dreia scilicet altera Senis notione , quam forrasse vitiorem credidit. At, nis fallor , Senem quam Legatum ille maluisset, si exempla Scapulae aliorumque suis ipse Oculis lustravisser. Et sane τι πρε-ε- , quod in
Is autem non est a recto Πρέλως . Qui enim hoc dicunt , errant . Suidae adn E mologum Magnum; quorum testimoniis remere ab us es Scapu-
πρεσβεις . h. e. Πρεδις Legatus ad Regem missus .... in plurali habet Ποεπβεες , Πρέσβεις . Itaquer ista eum Iota in ultima Legatus est Suidae ct E mologo . At vero IIρέσβυς cum Τ nonnisi Senem noxax.
133쪽
Πρεσβευκ . Cum autem π Πρε βις ρο 'hinis in plerisque casibus conveniant; inde es, quod Πρεσβως in plurali numero sint mischio o Eumologo Γερον- σΠρε ista, Senes o Legatio nimirum quia utraque vox , cum formet casum patrium 'εMε- , in plurali habet Πρετί- . Hoc in more positum veteribus lexico- graphis fuit, vi s quae voces sono re scriptura conυ nirent , rameis notione discreparent, sub harum ait rutra diversas Igni antias exhiberent. Hebebius o HION
sunis. ΟΙΩ, , μ ο . puto , soli . Sunr semcenta id genus alia , in quibus sub una eademque vocedi millimae connectuntur Animationes , quae a diverso themate repetenda sunt . Eodem prorsus pacto cum Πρόσει re Γ ἐπῶυς in plurali numero adeo convenirent,
ut una eademque vox esse videretur liberum Et moialogo , Hebraioque fuit sub unum τοῖ IIρεπβως finum diυersas Legati O Senis signiscationes cogere. βuam
veterum Lexicographorum consuetudinem cum non ai
mertissent Tufanus, Constantinus , Scapula , Schrevelitis , aliique , utramque notionem cum utroque vocabuislo communicarunt, sed sene resibus, ac tabulis. Sed illuc unde abis, redeo : Πρ βυς, ρο πρέσ2ις in plerisque easbus amice conspirant ' est tamen , ubi utraque vox , oborto veluti dissidis , diversas ineunt vias :exempli caussa in accusativo Πρέσβις Legatus formas πρεσan . Theopbla tus Simoc. epis. 2 o. s My πρεσίωιλ απαύσον ἄγγελον ἀπεπέ οιτο , Legatum ut inau
134쪽
spicatum nuntium remisit . At shmgυς senex habuin accusativo sΠρεσβυν per T . In Antolog. Iv. cap. XVII. n. II. ΓΙρες P A κρώω ., Senem Anacrcomtem. Ibidem lib. v. num. Io8. πρIAE, G hiθίοις, Senem in juvenibus . Eaque vox nec quam in notione Legati comparet ' nec repertus es adhuc, qui πρεσβυν
alicubi sit Legatum inrerpretatus , si Mariorellium excipias , qui nuperis quibusdam lexicis plus aequo Mens ,
veterum Scriptorum scrinia excutere neglexit . Utinam in nuperis lexicis carcinomata haec , G' id genus alia ad rectam adolescentum insiturionem manu medica r eidantur fIBID. In vetusti marmore se scalpitur : ΠPΕΣ ΒΥNEI . AONIHΣ en. Cur Maraoνellius tantum sibi licere credidit, ut in recentiore marmore ΠΡΕ- ΣBTN I AONIΗΣ retuderet 8 Ergo τὸ E quo exuimmii P Enimvero Sertisset Cl. Mariorellius πιν, πρεπLυν,
prout ei libitum fulser I creasset Philippum Legatum , fecissei aedilem quidem melius ς Hebcbio enim
πρέσβυς es quoque Aγοράνο - , aedilis ) modo a v reri scriymra , quam omnes farram tectam volunt, vio sentas manus absimVLIDC. CN-- f. -rorem quadr sarii in hoc loco cubare credidit, cur pro τω EI' quam minima mutatione En non legit P Vel propius ad μdem marmoris ET' pro integro εη , ad haec , praeterea ut versus se ancederet: Πρέκυν ετ Aοιίπ ὰπψραμον σοφ-ς. Nam si Σο ια hic ea es , quae Philosophia dicitur, quid attinuit addere ἡ Γαοplis P An ut ceris
ior ferer populus , id curans scilicet , Philippum non re secta Italica , sed Ionica prodiisse P Profecto ludibrium deberet auctor nostri epigrammaris , in id Ρώ-Ds, quod in se spmo praesertim carmine impune mi i poterar . Vi os inseriptionem gratam apud ReLP risum
135쪽
me sum in Append. omissis. num. 47. ubi quidam Oceanus laudaxur πιότης ἐνπεραμος op . An sedulo hie etiam inquirendum nobis es, ex qua sedia prodierio Oceanus , Italica ne , an Ionica , an in utraque suum professus fuerit nomen P Ergo σοφία qui is aliud in nostro marmore , quam Philolophiam norat . Heschius
Σοφ . πα- , . Quaevis ars, ac scientia Σοφία dicitur. Calliope in Antholog. I. in Poet. dicitur invenisse Σοφίm , h. e. artem componendi caris minis heroici. In quadam veteri inscrip*ione Nicom dis apud Octavium Falconerium εὐπαλογ- Σοφιη est ars statuaria. Guamobrem scuti in Antholog. II. cap. et et . quidam Cauignotus medicus dicitur Πω -ς πλο- θόμωος p iis, Paeonia pIenus arte, h. e. arte meis dica , ducta nomenclatione a Paeone medico; sic in nostro epigrammate Aom σοφίη est ars Poetica, mutu ro nomine ab Aonia Boeotiae regione ' unde ipse --D Aonides dictae sunt. Tralaticium porro es , atquσapud Postras pusm obtinet, ut artes vel ab auctoribus fuis , vel ab iis , qui supra cereros in sua quisque professone excelluerunν, cognomina sibi pariant. Ars m
dica , quam modo Παι noc σοφίην vocatam in Antho. log. vidimus , ibidem lib. I v. cap. I9. ποδαλειώη πεπη
dicitur , utique a Podalirio A culapii filo . Tiresa,
Vales describitur ab Ovidio in Ibin v. 264.
. . . . Apollinea clarus in arte Senex.
tibi Ars Apollinea es divinandi peritia, qua se v
res ab Apolline donatum tesatur apud Horatium II. Savr. v. Ab Ovidio non longe abit sentenria penta4metri noseri epigrammaris ἰ πρε υν ετ' Αω 'ς kπέραμα σοpb;ς; b. e. Senem in Aonia quoque exercitatum arte ; ubi A. 1 σοpίη erit Poetice, seu ars Musarum, quibus Poeta sua carmina accepta referebaον. Imo Poc.
136쪽
bernalem Philyobiae facit , pusim dictam ese Σος ιν pluribus , si id agerem , Dodoro pusem ; 0que adco ,
ut Soholiastes Piudari ad Iphm. Od. v. sic comment tur e Σοφους ἔλεγον τους ποιητὰ , Poetas vocabant Sapientes: nimirum quod ii foli lapere videbantur , si qui in arte poetica rite versarentur . Atque ea quidem in Poctica Philippi commendatio impulit , opinor , Ponta num , ut vetustum hune titulum inferres in suam aediseulam I nempe ut uno sub tecto degerent olim , quorum animos sudiorum coniunctione pares idem poeticae spiritus afflaverat . Fuit sane JoDianus in meterum cti tura nimius . Nam ut de brachio T. Livii Patavini, quod
in suum sacelium eo insese ipse sibi midebatur condonanda aurem isthaec nimis Iacilis credulitas homini colligendis litteratorum reliquiis incitarissimo) ut de eo, inquam , taceam , Alcibiadem , de quo ibidem prosat graeca inscriptio , in litteris humanioribus fuisse velfarum , non leυibus indiciis suadere possem . Jamvero nostro epigrammari , de quo hactenus locuti sumus , inde
maius iremabitur pretium , quod nobis Antigonum Cou- iselem reservavit . Nntigomo , ----, Consul fuit , snon vero Philippus ejus pater; ut perperam quis eas I no Grutero in Append. mgiser. ρ. MxCvIII. 8. ρο ex Caesare Capaeio Antiquit. Neapol. cap. X. colligere ρ fer et qui cum praeter cetera in eo peccant , quod TΓΙA
rum uterque . , Ianus , quod dubitarit scripturam huius epigrammatis esse vix antiquam , Caesar, quod Philippum Consulem Neapolitanorum feceris , ingentes turbascient. Meum autem hse non es, ut hasce lites pro digni- rare componam ἰ quidquid enim modo prolusi , id amo nonnisi animadversiones in Mariorellianam in/erpreraria. P a nem
137쪽
nem extorserunt. Suae qu dem interpretatio eum mul omniano non probetur , mei incit parres esse reor, novam ab inchoato recudere , huc repetita genuina marmoris lectione d
ορε ιε Μαni ui , 'δέξατο N EἰτYNη. Cunctarum virtutum heros hic ille Philippus Cultor, & Aonia doctus in arte Senex; Consulis Ausonidum Antigoni pater inclytus ortum Emathia huic, sedem praebuit Italia .
Ut φθι verterem heroa , fecit Homerus , qui Iliad. n. Machaonem vers. I94. φω , moπ vers. 2OO-ῆρωα salutar, maxime, quod εαφαπκιὰ dicatur, is cet haud ignorem simpliciter usirpari aliquando pro viaro, vel etiam homine, ut Cassiim. in Cer. v. 46.
Macedonia in hoc epigrammate secundam producit : σrecte quidem . Iis , Ber elius adnota3 ad Steph num in v. M-εδονίη , duplex epigramma apud Pausaniam l. I 3. er VII. 8, Macedonia re M cedones fecundam habenν producitam . Eandem O proinducii Callimachus bmno in Del. v. I 67.
In ultimo pentametro sic scalpitur in marmore litteris confertis o Δ EI TALI H. Cl. Mariorellius Δ' Est λυ, IN Ait. Factum non improbo. Iota enim longum saepissmo cum diphthonoo ΕΙ alternat . Ceterum potuisset impune legi AE Iτ ι11 pro consueto Latinorum more , litterasndscribentium, quas in carminis dimensone συνεκφωνη mfusuratur. Cuiusmodi versus es ille Poetae Od s.T. 227.
138쪽
FECIT.IAC. MARTO RELLIVS LATINI VERTIT. PRIMI TREI VERIUIl VO METRI GENERE CONCEPTI SUNT.
Hanc iscriptionem recitant Gruterus p. MLXXXIX. 4. ρο Capacius Antiq. Neap. cap. XXII. num. X. Epigramma et erroribus scalptoris inquinarum , perspicui
tate tamen sua mirifice se se commendax ; nisi quod mihi salivam moυii Cl. Mariorellius in subscriptione
novi marmoris inquiens e Primi tres versi novo metri
139쪽
Ii s genere concepti sunt . Gui sint primi tres versus Grecensone Mariorellii, libeat hic propius intueri:
In inseriptionibus Gruteri, Reinest , aliorumque occumrunt epigrammata , in quibus nec idem ordo semper sibi consat , nec fructura eadem . In Auctine mirabilium Auscult. legi hexasicon , tibi singulis hexametris bini pentametri interferuntur: at contra in Vita L. Paul. Emil. epigramma Plutarchus profert, in quo pentam
ter unus cum tribus continuis hexametris copulatur. Apud
Hephaesionem in Enchiridio edit. Traiemi ad RApag. 4. ) Parthenius poeta elegiacus , cum Archelaidi in suo carmine elego locus esse non posset, callide hexametro iambum subjecit e eodem artificio usus est ibid. pag. 9. Critias poeta in nomine Alcibiadis . Recitatur apud eumdem Hephaestionem pag. 64. epigramma Simonidis , quod tres versus non excedit ; quorum primus hexameter est, quem excipit pentameteν rertius o jam-bus . Versum iambum pro pentametro legere est apud
Arivbum Iib. rv. Rom. Subter. cap. 2O. quem temere Reinesus Cl. xvH. Inseripi. I 7. mutato nomine Φιλη Η eum τω tu peutametrum marte suo recudit. δε-rum in his exemplis, quae sane plurima offerre possem, si quis novum metri genus se reperire dixerit , haud magnopere repugnaverim. Quidquid enim id est o quο-
cumque nomine censeatur , recte metrum esse dicetur , quum metricis legibus contineatur.
At in nosro Alcibiadis iiivlo , quid monstri st
hoc novum metri genus Martisellianum adhuc in stigare non potui . An dicemus poetam hie assectasse DLrbrambicam audaciam , quae certam legem numerorum
140쪽
rndignatur , an potias illum imitatum esse quorumdam antiquiorum in condendis inscriptionibus liberam versili. eandi licentiam P Et sane apud Pausaniam legi hos bi
quorum primus in Ane redundat , alter initis peccat. Itaque cum Pausanias de hoc altero grammate sit Dbar, partem priorem sis συν μέτρω) esse sine metro; facile in hane sententiam descendi, auctorem nostri epigrammatis , non confiito ς sed negligentia id earminis effudisse , rectius ἄπιτρον , quam P Ἀεσθον cum Marrorellio , decantaveris . Atque haec opinio mibi υἱ-debatur fatis probabilis ' verebar tamen ut ceteris omniano satisfaceret . Dum in his eram , commode incidi in pulcherrimum epigramma , quod mihi ultra quaerendi
fuem fecit. Id epi ramma se habete
Condit humus caput haec sacrum , qui versibus arma Fortia divinis heroum ornavit, Homerum. Id elogium inscriptum fertur sepulcro Homeri in Insula Io , legiturque apud vetusis um auctorem De vita Homeri , qui sub Herodoti nomine circumfertur e praeterea prosat in Anthologia lib. HI. in Poet. 3. Fuae cum ira sinν ς ecquis porro dubitare quiveris , quin auctor nostri epigrammatis , cum nihil e penore suo promere posset, quod pro dignitate scalperetur in marmore,
ipse nium Homeri epitaphium exscripserit Z nis quod pro ota 1 φον ivepre supposuit Κλκώβ, nihil pensi