장음표시 사용
21쪽
Κithmannus. Labeo. Laberius. Lacerda. Lactantius. Lambinus. Lampridius. Landinus. Langius.
Leonardus Aretinus. Leopardus. Leuius. Lexicon B. Germani.
Liberalis. Licinius Caluus. Lilius Fertariensis. Lipsius. Listaeus. Liuius Andronicus. Liuius HistoricuS.
Lucillius. Ludovicus d' rieans.
Lycophron. Macarius Chrysecepha
MacrobiuS. Manilius. Maranta. Marcellinus. Marcellus. Marcianus. Mariana.
Mariangelus. Matius Victorinus.
Matius Ioannes. Martianus. Maro.
Marsilius Ficinus. Martianus. Martinus Asplicueta. Massurius.
I Messala. l Metellus Pontifex.
s Nicandrus.l Nicandri Interpres.l Nicanor.
t Nicolaus DamascenuS.l Nicomachus Gerasenus.
Nonius. Nonnus' Nunnesus. Oceanus Inscriptio .
PameliuMPalmerius. Pandectae Florentinae. Papirianus. Pariis. Parmenius. Parrhasius. Paterculus. Paulinus. Pausanias. Pedianus. Pelim S.
t Petrus Monachus.l Petrus Victorinus.l Pherecrates.
philo. Philo Iudaeus.1 Philo Phoenicorum Auctor.
22쪽
Philippus Postus. Philoxeni Glossae. Phlegon Trallianus.
phocas Phornutus. photius. Phrynichus. Pieriuri
Pindarus. Pintianus. Pimpontius. Pithoeus.
placiades. Placidius. Placidus.
Pliniuri Plinius Secundus. Plinius Empiricus. Plutarchuri Podorat harus. Polemon. Politianus- pollux.
Priscianus. Probus. Proclus. Procopius. Propertius. Prolper. Prudentius.
Q. Caepio. Calaber. Quadratus. Quadrigarius. Quintilianus. Q. Laelius.
Rhemmius Fannius. Rhemmius Palaemon. Ricco nus. Rhodiginus. Rhotius. Roscidus.
Rivius. Rubenius. RuiZius. Rusardus. Sabellicus. Saliare carmen.
Salmasius. Salvianus. Sambucus. Sanctra. Scala.
l Scipio Africanus.l scribonius largus. I Homerum.
Thucydidem. Demosthenem. Scylax Caryandeuus.
Seberus Secertusa Serenus. Servius. Seneca.
Sextus Empiricus. Sibyllae. Sidonius Apollinaris. Sigismundus Gelanius. Alburnus.
Silentiarius. Silius Italicus. Sirmondus. Silenna. Solinus.
Sophocles soli pater. sosthenes. Spartianus. Statilius.
Stephanus de Urbibus Stephanus Guitandus.
H. Stephanus. Strabo. Stesichorus. Ste uechius. Stunica. Suetonius. Suidas.surita.
23쪽
Terentianus. Terentius Comicus. Terentius Scaurus. TertullianuS.
Theopompus. Τhucydides. Tibullus.
Tucca Placentinus. Titinnius. Τωrentius. Tortellius. Τrogus. Turnebus.
Valerius Antias Valerius Flaccus. Valerius Maximus. Valerius Probus. Valer. Ualtrinus.
Victor. Victorinus. Vigenerius. villomaIus.
vinandus Pighius. vindicianus.
Vitruvius. Uitus vives. vlpianus. Vopiscus. Uranius.
Ursinus pulvius. alaftidus Strabo.
24쪽
c AN ONES.I. origo. I I. Etymologia. III. Analogia. Iv. Euphonia. v. Epigrammata,
VII. Antiquitas. VHI. Auctoritas. IX. Consuetudo. X. Variantia.
rus Portarius. Gemmis, saxis, arabuti Nammis. sale . Sepuleris. rinis, di amissibus. arcubus
25쪽
EM ORTHOGRAPHICAM absque ratione constititere eorum est. qui quod scribant exactum non habent: eam autem ratione regere si voles, nihilo plus proficias, quam si des operam, ut cum ratione insanias. . Nam ecqua dominemr in parte rario. ubi Analogiam, seu Competentiam resupiirat Scriptorum Auctoritas,aut multi ido praegrauase Ecquae latio. ubi Orisinem.& Elymum Consuetudo vel praua,dum in ne una erupit)iugulat ) Librin Inscriptiones 1 3lum sequunmr,& calamum: niuuaturpiaesidio Saxorum.Sepulcrurunt, imaginum, Num moriIm,Pyramidum. Columnarum Annuloruin . Apsidum, Uasorum, Trophaeorum ad rati nem non hebetandam modo, sed Vei videtur procul amolienda nL . Sta vetere Inscriptione:
te plerumque de rationis possessione deturbabit. Sta Libris: nihilo plus agas. Ergo in hac rei literariae incertissima tractatione quam aram teneam Rationem prolligare. aut sequi detrecta e hominis non est ob rationem voluit Protagoraes παντων πω κτων Lueti uirtex πεmmum rerum mensuram esse hominem. Rationi tandem ancillentur Ora nes inabularum. Eumolim. An na. Euphonia. Insiri is resomneso irri, Ant/quito, auctoriis, sueιudo, rorantia, ex Consum-dine nata. Per hos inquam,Canones ad rationi , fastigium aperienta via. & connitendunt origo porro. atque Etymoloia ad intimam vocabulorum pertinent subflantiam L. Ex ipsa substantia, alcitur Euprinia. An alapa parti N ex ipsa, partim de solis: unde Simbruixin, Proportionae, Campo
viperino pat tu singula intereunt, di nonnynquam Vniuersa. Consuetudo inconstantiae stabilis adiuta viribus Cariamiam progenerauit. Per tias, inquam, vias connitendum ad recte scribtudis iratiam.quam interprete Quintiliano Osdοχαρίαν Graeci appellitant,Galanus Εὐκαρμα-ν. Tu, Lector beniuole, utere, fruere.
SI Q Basli exstarent hodie monimenta, quae de Origine vocabularum composuit, L.
tib 1.c. .ad id quod quaerimus,indubie praesidii multum, lucisque allatum esset: & Demtiativa recta quorum culta est Or linatio, Eutychis v erbo libro primo exeuntein firmari sor pollit. Ea etsi non superant: liaut coepto animus demouendus. Ominum igitur arpellatione stirpem cuiusque vocis primigeniam complector,&concinnam rationem nome clationis, nec elementorum similitudine abhorrentem, nec significantia discrepantem admindum . Ut autem insitione traducta suboles a parente nonnunquam V u adeo degenerat tsucci prioris obliviscatur tota, totoque ramo, di conice principialem truncum inficietur: sic contra Vocabula hac,aut illa sui parte, seu Sillaba, & Sillaba ipsa sui parte, seu Elemento, aut e iam se tota parentem, v nde nata sunt, reserunt. Quae auctoris similitudocum in subole reuum scit Originem velut in specillo recognoscimus,cumque ea rectae scriptionis lineamenta.Paucade multis documenta dabo. A C H E M E N ID E S sit ne scribendum, ut loco ino stituemus an aliter, ut Nannio plac, tum video: consulta Origine nil dubites actenuηiden amylacti. Suem τα ἄχη μιν . Haec enim Origo certissima. Sic ex dolore V ses, Graecis OV-εις - του ἐδίσμα : sic ex Luctu Penthem
AMBvBAIARUM CULLEGI A quo pacto apud Horatium siccine . an ut alii ambubeiae.vel ambubaeae' Vox et pura puta ab Orisine Syriaca. F O R M I IS digammum praelocari nullus miraberis, si ad Originem animum reserex
26쪽
GALATEA maris nympha Poetarum Optimo cuique cantata non asperat T. Docemur origine ab insolenti patrico G γ,ex quo At Galatae: uterque ab oris corore lacteo. Neque diphthongum ultimae proxima Mimittit tillaba sit enim ex Ei, i uper quo plura effudimus ad extremum Silii volumen, ac mihi vide icriatim collocata. LAM SACUS desito p Carrionis Ual. Flaccus ostentat. Imago evanida , praesertim
Nec ratione ulla, nec usu P decidit apud Thucydidem, Athenaeum. Demosthenem, Flaccum, Ovidium, Plinium . RABBINI Leuato P: nec enim Iudaei similiter Graecis adspirant . ROMA quoq; ii originem D. Hieronymo probaram probas,non alpei aDiuia, ex mu Neque vox illa lacra Vox in Rainah audita est, eadem ex Origin . ORIGINEM tamen violentior Consuetudo subiugauit. SaturnM T non aspero strishitur: Origo Spiraculum pollulabat a VP . Nam uti: Dictu fuit Latium terra latente Deo: ita in Notis uberrimis ac doctissimis in Ennium Merula coniectat Saturnum a Latebra dictum, Origine Iudaica. Apte ad vocem, apte ad in thiltos iam .
Graeca ab Ori ne it scribantur.
QV A ε pura puta Graeca Ilint fiexu,sillabis,textu ipso, quin Graecis elementis conscribam tur, nulla latis est ratio vel in speciem. Quare in Prologo Perlii 1cribe modo usitatissimo
Tullisque epistolis ad Atticum . Nec immerens Gitan ij iliola lecus 1 tamentis exsibilabitur: nec eum adiurint Codices Chirographi. Nam di nostris moribus quibus ignara est lingua raecia, sunto ex Alictoribus Graecis delibatae sententiae, omnia charactere vernaculo sibi-ve facili inarant. Sic di plerique veteres Notarii per imperitiam, quos omnes ad Aristarchi Praetorium vadari volo,&peregrinitatis reos fieri. in Dd si ciuitate Romana donatae erunt Voces
Graecae,stent Romano amictu ore,colore; Ηelut iam, amo. Legst, incest, Fero,Musa,Me omene. Proc M,Pallas, Praebus, sexcenta alia quae Graecis elementis picia 1brdeanti Nec dissimulandus pulce rimus Epiphanii locus in lib. περι ut τρω: o πιο νηι καλως ποιων ἐποίωσεν οντως, α - ι του of -
διατ E λουικων tigii M τ Ε- κων λογιων τήν δ αμιν. Hoc enim docendi gratia factum. fieri ne non incongruens eae Peculiaris Urthographia 4 ractorum a Graecis eth, cum abire videntur a vulgata ratione Latinorum .
Thraecia compluribus locis apud Cor. Nepotem legit Cisanius perae prima sillaba. Sicinia
Chabria: Quaen plurimum c pra νια it: Iphicrates in Thracιia In Miltiade: Nanis, tum Thraeces eas regio nes obtinebant. Nec abnuo. Nam quid magis in procliui fieri, quam ex Θροακη, Thraecias Non &Stακι. gignit ex se vi κιγ. Threicia hyides Aeneide sextat Non ατα, Threissa Aeneide prima Cur non coeant ποιατικωτερον diuulsa,& ab Origine coniuncta elementa vocalia, Θρακὶαa iraecia: Θrta es, Thraeces In Cornelio tamen ex Sauaronis bibliotheca edito non paret
ORIGO denique tibi landet Variantiae rationes.Cur per E Metropolis, Philomem. Ort πο--tra in Exodo, Metron iuuenis vocamen Curtii lib. 6 Cur item per Α Mater. Ovidio bimater,esa trax, Nateria Marratia sellum matronarum Fastori. Origo enim ipsa est varia. Μητηρ vulgo: Aeolibus, Doribusque νάτνρ: ex altero,& altero. haec taxere per A, per E illa. Sic Dem.traim, ut Demo phenes. Demea. Nuodem imilia. At Ual. Maximus lib. 3. a. q. Damaratin primam obtinente Pr mavocali, i Damon, moera , Damocles*amtum sacrilutum licito. Nam Graecis Δῆμυs, di Δαμω. Libro 3. in Verrem, alibique Philodamiae Plutarch. tom I. τὸ φαGήμου oes,. VERSABILIS a praeterito νersabam: Versalitu a Versatum ut Trusanis Plauto.Qliare ut sors
27쪽
CIca η o in Topicis: Multa etiam ex missime sumuntur: ea autem est cum ex vi nominis.
argumentum elicιtur, quam Graecι Cτυμολογιαν vocivit, id eit, rerbum ex rarbo Veriloquium.
Mox ab Aristotele dicit appellari Συμ λον, de quo mox explicatius. Obstrepit Iul. Scaliger: Dratvi in or .mone eis, inquit, no in friuu Perbis. Ideo Veriisqvium non recte dici opiniatur. O bone, cui rei vox Philippus respondet. non ea Philippum 1 ignificat, non autem Pseudo-philippum Idem de sexcentis aliis iudicium. Neque iis error in philosophia pυ sibius: Tam enim priuis vocabulis singularum rerum veritas signatur , quam propositionum affirmatione, aut negatione. Est & fallitas in priuis vocibus, unde Pseud apollo li, Pseudant ninus, apud Veteres Pseud prophetam, veυόαλιξυδι , ει δνρα λῆς, ιυδάρ s . At ubi falsetas ibi & veritas et Ie poteth. Deinde in explicanda vi nominum 1aepe annuit quis , aut abnuit et praesertim si ab Etymologia. seu Notatione ducit argumentum,quod Tullius docet. Plenissime
Anallas ius Sinaita hoc explicat: Gυμολογία ιςo η δωυάμεως - ονομα - cidorvs Jς ἀυτου τἀονόμανγ ἀρμωγευομένη. Origine,ut alii: Etymologia eIt recta ex ipsio nomine interpretatis, qua vis nomμnu ex icatur: non ex Aliquanto sane melius, quam Alculnus . E tymologia eII orgo, ct ratio recabul rum: quam Cassiodorus: Erymologia eιI aut vera, aut verisimita demonstratis declaramrex qua Origine
verba descendant. Non enim Etymologia est origo; sed quod ait Anastasius, recta ex ipse nomine interpretatιο. Quia vero Etymologia plerumque 1en per Originem repetit: ex eo nata confusio. Et quia cuius Elymum refertur, ad Originem saepe resertur, Etymologiam Aristoteles Σί ac λον indigetauit. Vox namque cum suo principio Hymi ope σιγαλ εται. Et quia Etymologia causam nominis secum concludit: Notatio quoque a Tullio dicitur. Nota quippe est notionis.& rei per nomen indicatae: sive vox ea si inplex sit, liue compositauiue compolitae im linem repra lentat aliquam Porro Hymo nihil uti neque veritate verius. Quod vero cuiusque sit E intim. id plerumque vel sapientes latet. Quoties in hunc scopulum impactus est Varro aut non animaduersa extra vocum Origine, aut non perspecta vit Eum cum aliis modeste ridet Fabius. Isidorus quoque minus Iaudatus, vel cum Etymologiae genera digerit in articulos:
Homo. quia fit ex humo. Putidiusculum id Quintiliano visum lib. i . capus. Elia e hominem, inquit. appellari, quia sit tanto natus Tum longe hoc amolitur r Quasi vero non omni bin animatibin eadem orgor avi illi prιmι mortales ante nomen imposuerint teriae, quam situ. Cum ratione meditata repellit receptis sit num commentum Fabius; & nos Fabiolauemus. Sensere tamen cum vulgo Ambrosius lib. I. Ossi c. c. 3. Lactantius lib. 2.cap. I. Praeterea si nomo ab Hunis,eaque est origo,& Etymologia: cum Homo veterrimi Latii sit ox, non e 1Iet alperanda: nam vetere in Latio Vm vi lcribebant,dicebant. Certe cum Hominem philo Phus pronunciarit Animal seciale,pulcre ab Homerico 'oμος, nomenclationem esse dixeris, si nauseque Spiraculum ante vocalem initialem cur eraelocetur, intelliges. Verba porro Fabii indicant nominis ratιonem Etymologia designata in non fere latius re per nomen signincata patere oporte re quod in paucis reperias. C una Fabio tamen sensisse veteres videntur, qui Eumologiam etiam Proprietatem dixere: quia quod rei proprium esset,explicat: non quod cum aliis commune. Ap leius fine libri de Mundo Haec illa conditio ex nomisti eiusdem propriatate contingιt: ut sit atrum praetoriti temporu fatum, seu Inversi biIu, alibi ut loquitur. 1 fidorus tib 1 q. c.'. i. Plateae perpetuae ac latiores ciuitatum viae iuxta proprietatem linguae Graecae alatitudine nuncupatae. Nonius: Seditions proprietas a M. I ultio manifestata est in lib. de rep.6. Fari, dis η-μne ium, quod seorsum eunt at ad abοι. sedit ιο dicitur. Idem: Superstitissi proprietatem ex hoc
Hymologiae autem aut ex causa dicuntur, ut Reges a regendo: Βασιλευς.βάπις λεώ. Bois p li. Πλαταιάς ἀπο δ πλάτνς π κωπων cit ἰοθαι tri2Mόν scribit libro nono Strabo Ibidemia: EM, MEλεοῦν δια το cm: τοῖς ιλεσιν ἰθυά M. Ideni: Gera, Oe τ κωπω . quae tria inter τα ἰτυμως λεγου ex numerantur a Geographo. Haec sunt: Plateas a Plata. De Palmula remorum dictas verisimile. Item H, Ios, r Elaon quod ιn ἔλεισι, siue in Patiaιbus sedeant. Et Copas a Ce u seu Remu. Plinita, quod petat vitam. Aut ex Origine Coena, Κοινη: Coenum. Frater non est Fere alterat c ellio visum. Tunc enim prima natura corriperetur: est enim Alter ab obloleto Aliter. Pratia ista Etymologia origine corrigenda. Φri s puteus eth :& quia patria domus filiis in connubia noua ituris herclicunda fuit,
28쪽
ita diuisere primitus , ut Putem remaneret usus communis pluribus, quod in Artesia non infrequens: hinc ex φri ατ ,coacta voc prη ἈφνηV l. Fraternitas. Homeriurφφητζη φρήτρηφιν ἀρήγη. de p.rνρ 1eu mauis Aeolice φρά r, φράτωρ Frater. aedam Etymologia ducimtur a sono. leu voce per Onomatopoetam, ut Baabantur de canibus. Quaedam ex contrariis. Sic I.ucra: quia umbra opacus minime luceat. Haec est opinio Isidori lib. l.c. 28. Fabio parum probata: etsi Ovidius a. Fiatorum Isidoro fauere videatur: Lucus Asmiins suberat niger ilicis mbra. Quaedam ex nominum derivatione. Multa Graeciae debent Elymum: non pauca barbar rum nationibus. Eo fit, ut Elyma multa in ignoratione versentur. Quod etiam accidit: quia quaedam non secundum qualιtatem, qua genita sunt: sed 3uxta arbitrium humanae vola Iatis vocabula acceperunt, inquit,lsidor. lib. I. cap 28. Exempla. Amital ir λογειται Gratia Dei, ieu Bal. Ex ea Eumologia adipi ratio iure rectuatur. RBARRABAM ex eadem lingua Hebraica, cui assinis Punica, Filium patris interpreteris,& gemino B B scripseris: quia sic Abbas propter B dagestuum, ut magis hi loquuntur. EPHOEBUS scribi peroe vetat Etymologia: cit enim . ij ἔύης, qtu in pubert'te est, Ephebus S V B O L E S, non Soboles a Sub ct Olesta, ita Festus. Cui Etymologiae, & scriptioni suffragantur Libri veteres Lucretis, Uirgili j Prudent ij, Horati j, Ciceronis. Pandectae Florentinae. Et cum U, & o vicaria locorum pol sellione Hantur non raro:in praepositura Sub, ea vicissitas
non paret. Denique,ut cum Fabio concludam,Evnislatia contii et in se multam eruduinum De illa ex Graecis
orta tractemus quae sunt plurima, praecipue Aeolica ratione, cui est sermo noiter nulli min. declinata: Iuto exhιitoriarum veterum notitia nomina hominum locvunigentium Prbium requiramus: de Brutι, Publicolae δι ci. Cur La. min, IIacia, Beneuentum: quae Capιιolium, collem Quirinalem, ct Argiletum appellania ratio.
VARRO lib. y de L L .cum ab his ratia, quae a militudine oriretur, vocaretur Analogia; reluxa pars appellaretur Anomasa. Gell. l. D. cID Duo aurem Graeci Grammatica silvit res arassarchus, σCratessumma ope ille Analogiam, hic ἀνοωικαλιαι defen=tauit Chrysippum Crates in eo sequebatur, Varrol. 1.de L L De Analogia libros ad Ciceronem conscripsit Caesar, Geli lib. I s.ca. 8. Eam transferens in Latium Proportionem vocavit Tullius lib. de Universitate, Fabius lib. I . cap. 6. Diomedes lib. 1. Priscianus passim Sergius in I. edit. Donati, Consentius in Arte. Similium comparatonem Tullius lib.de Uniuerlitate απλῶς Comparatistum Isidorus lib. I.c.27 Similium argumentum Fl. Sosipater tib i. Varro ipse par librurum inscripsit de Similituitae, itaque nominat Casliodorus. Ibo τητα λογου Aristotelos Et hic s hoc est verbati in , Rationi sorationis institu. on stro an accommodatius r) parιtatem. Similium similem declinationem Gell.lib. 2.ca. 2. Idem lib. I. . . Competentiam. Placitum Varronis est lib. 8 de L L Quare qui negat esse rationem Analogiae non ridet naturam,non solam orationis, sed etiam mundi .Qui autem rident, cy stqvi negant oportere, pugnant contra naturam, non contra A Iogiam. Et pugnant volsellu Mngladio: cum pauca excepta verba ex pelago semonis puri minus trita esserant,cum dicunt propterea Analogiam non es Analogia autem e i siemmu a natura prodita ordinatio: nes aliter barbaram linguam ab erudita quam argentum a plumbo disciat, inquit loco supero Fl. Sosipater. Graeci magistri sic: A'ν λογια άν συμπλοκὴ λόγων ἀκολουθῶν όν Eius vis haec est, ut quod dubium est, ad aliquid simile de quo non quaeritur,reserat: ut incerta certos probet. Quod sicitur duplicι via, inquit ante Fabius, Comparatione in iliam in extremis maxime filiabu,ct deminutione. Comparatio in no minibus aut Genus deprehendit aut declinationem. Genus, v t si quaeratur Funis, masculinum sit an foemininum , simile illi sit Panis. Declinationem, ut si veniat in dubium Abiae, an Abbatudicendum .animaditeries Aeneώ. Pelin, Andreas ire primo flexu; utpote masculina propria ex primo declinatu Graecorum: rursus animaduertes Arpinaι, No tras, Supernas similia adiectiva inclinari per Atu: nim perfacilis erit iudicatio recte Plautum in Sticho scriptitasse : Summates viri. Item ii cet fin/αix r Ego infimatu insimus. De minuIiogen in modo deterit, inquit Fabiuq. Sic Marmor neutri generis esse Marmusculum indicat, inquit Isidorus tib i.Orig. c. et . Nam capitis genus transit in subolem. Sed hoc non ubique o tinet: nam a Pistrinum Pistricta est atrictore Charisio lib. I. Sex
29쪽
sex alios Analogiae modos Isidorus docebit. Analogiae autem vis quae sit in Orthographicis, ut diluceat. pauca de mestis in medium seponenius perquam instituto nolim accommodata. BRITANNI A plerique omnes duobus N N efferunt: Camdenus in prima Brita niae editione . ad unguem dochis inclinat vi Competentiae ad alterum N obliterandum dicis
tur enim talitania. II statua, Carpetania. ue tama, Aquitania, Maura nia super geminis udis co uouersiam nullo mouente.
B V S E Q V Α, non subsequa: simile. Bucedae Plautini. P E N V ARI US. non renaruo, ob Analogiam. Siquidem Verrina quarta Pecuarito: alibi
Quaestuariis. Fructuarια rc rivi ab arcu licet arear in ab arcad Ergo dicem ut Plauto 1cripturi mendatius:
Tanquam ex p-ιaria cella depramar ad flagra tersi Verrina quarta Sicilia reip. R. cella prauma scribitur. Quid si de hoc a Penu pennui REDHALU cum D interiuncto quid trepidem scribere Competentiae protectas a xilii si Redeo, Rrdhibeo, Redbostio, Reiambula. Redaccendo, Redintegro, Miamo, cieaιιιο, ψώrga. E.N, scribant in Lucretio :Terra, cum sumam humorem tota re halet. . Sic Redaccendo. Atque ita veteres ad explendum hiatum amarunt.
S E LI N l S supremam sillabam occupante I scribitur in omnibus Maronis Libris,quos
que ita rectillime in octauo Lucani ru us porta, mistith rates, recipiti Selmin. Cur non de in Marone scribamus vel contra Catholicam Librorum fidem eis a Selinru' CLAUDICAT interdum Analogia: nec enim tam ipsa ratione nitatu quam exemplo: neque tam 1cribendi lex est, quam similitudinis obseruatio postea enata. Quare Analogiam aut peperit, aut aluit Consuetudo, quae cunctis legibus velut refractaria se dominam imponit. imperitatque. Quo de Varronem contule, Gelliumque l. 1. c.13. Id minus obseruatum luculentis scriptoribus traudi fuit. Ην untin, Opuntios, Si mus, Selmunitas a superioribus positionibus ef-Drniata vidimus t an a Phlivi Phlinutios pari Analogiae momento scribemus t Nequaquam. M. Tullius lib 6. ad Atticum epith.1. Phliasios dici si ebam, or ua fac .H babeia s in meis scilicet litoris. quibus inaraueram nimiuiu J ms quidem' habemis sexemplari iam tum emendatoa Sed rimo me
analogia deceperat Φλιους,υ 'πG, Σιστους. quod opum3. Srpunt, sed hoc continua correxi ι. Nota iterum. Tegee Tegeaeum parit. Properitus: - Calamι Pan Tegeaee tui.
Ergo ex comparatione similis recte Ovidius a Nemee Nemeae vir Nempe sub hu etiam peIis Nemeaea lacertis. Haec Vt sint, non propterea Nemeau propudiosum videri Erythraeo debuit. Inuenias enim apud Stephanum , Nιμεαι apud Pindarum, saepiusque in Eliacis Paulaniae: etiam apud Suidam Niμεα pura vocali: nec procul inde.Θ' ris maνNεμέας πολίτης, Ni LG- άνα-χάφεται, α Nεμεαιγ. Quod si uis uteris,quid fiet Nιπιονικας Eneruant porro & illa vires Analogiae Nomina quamuis foeminina singulari nominatiuo VS finita nunquam genuiuo casu initu filiabam terminantur: tamen Venus , meru quIS I gare audeat' item finita in E S per varios exeunt genitium: nunquam tamen Ru sillaba te minatos: ab hac Proportione non recedit Ores Cereis ' Quid Vola Voluι. c Volaui, aliaque prope modum infinita. ob quae Aristarcho lese Crates obuiam tulit. aliique ab aliis dissensere. Haut mirum:non enim cuin primum fingerentur homines. Analogia de coelo demissa Arma loquendi dedit. aut scribendi Dicere vero Analogiam ἀπι ἔατον esse cum Sexto Empirico lib. I. aduersus Mathematicos capite decimo, perdelirium est.
30쪽
Sr ar IT aTEM appellandarum siterarum Tullius in Bruto Euphomam videtur interpretari, quam Sonoritatem Alculnus dicit in Grammatica Prisciano haerens in Virgiliuin. & lib. t 'Euphoniam quam nos sonoritatem pusumus appellare. Euphomam Dionysius Hal. ακὶ σι-2ἐσ.ὀνομ
dixit secutus est Cassiodorus quis non E ομίαν Plato nominauit in Cratylo. Venim alio si tenore scribs voces, enunciari fas est alio, Euphoniae vires in Orthographica ratione serutanda prostratae sunt. Nam quibus visum est ob Euphoniam hanc. aut hanc scribendi viam inire. scribendi, ac effindi alienas esse leges responderi potest. Utru m igitur ita fit, an una eademque 1criptionis, ac enunciationis regula sit, dispiciendui . Calliodorus : Orthographia est
recltitudo scribendι nullo errore Hrtara . quae manum c mponit, ct I ιam.
Ea certe linguam nequita est cεmponere, si manus aliud elementum fingit, lingua fingit aliud. Idem in eodem de Orthographia libro diserum Velut e tripode: Nam aliter scribere, ct aliter pronum lare vecordis est. Marius Victorinus Graecos incusitat: In qui bin peccabant, quia altis literis scribebant quam quibus enunciabant, ct auter tegebant, quam scribebant. Iterato: Bu peccatu, quod aliud scribitis, ct aliis luitu, quam scriptum est. Quid mimi cistis in bu, quae velitu nolim ct scribenda sunt. θissonia. νt scripta sunt, ut exempli gratia Ex inmo πη Exaritimst, ct Conquina non Coinquinat, Osimilia. Papirianus: AIιter scribere,ct aliter pros clare recerta est. Scaurus. Ergo vox benda quomodo ct sonat. Cornutus apud Cassiodorum in parte iuuat hos: Quia rM D. sonat: ιιι ct scribuis. Cur non de caeteris tantiindem SuetoniuS Augusti c.3P.88. Orthographiam, id est formulam, rationema, sciribendi a Grammaticu inituram non adeo custodiit ζ μ νιιetar eorum pG- sequi opinionem . qui perιndo scribendum. ac loquamur, ex Itimasst Augustus autem, Ut circa res caeteras iudicio vius eli acri, sie in scribendo, securus alienae Consuetudinis. Et Quintilianus cum sciret ex Cicerone iii oratione NIaptati aurium moderarι debere orationem . sic de re tota statuit libro primo capite septimo : Ego, nisi quod Cossiuetudo obtinuerit, sic scribendum qu/ri, indico, quomodo sonat. Rationem apponit non praetereundam Hic enim est Uin tu rar m, ut custodiant races, en velut depositum radiant Iumtibus. Itasia exprimere debent, quia dicturr sumin. Animaduerto ranae , & quivis mecum Consuetudini per Fabium suum ius integrum esse, quae aliorsum veteres flexit olim in pauculis. unde illa sunt a Terentiano Mauro notata: Scribimus praenomen unum , ct C quidem praeponimus, G Tamen sonabit illic, quando CNEUM muncio: Drum quia vox sonorem laeuiore intemtat. Clauda est hare ratio: cur enim asperius sonet mem quam κνῆοι, ac ne, talia' mare se ex alieno sorsan locutus opinamento, cau1am subiicit alteram : DI priores G Latini nondum ab apice sinxerant. C A IU S praenomen troinde C notatur, G s at. Sic AIdUR C A , quaι vetuste saepe por C scribitur. se per G proferenda crediderunt starimi: cuando A οργ. Graeca νοx eis, Gamma origo praeferat.
Et haec ratio delumbata est. Nam cum C scriberetur nondum adinvento G, credibile euiquam est C sonuisse 1 nore ipsius G 8 Non opinor: non enim erat: quonam igitur ore exprimerent Dicere autem posteros G effatos in Cneo, quam iis litera C scripto, propterea quod G serius in usum venerit quasi ara ς;- scribendi pronunciationis crebritate repensare struderent, inane est. At. si dicitur G inuento. in una, alterave vocula C fando ad sonum ipsius G nouitatis amore quamproxime accessita, neque Terentiano refragabor, neque Fabio
lib. t. cap. 7. idem inculcanti: Quid grae scribuntur aliter, atque enunciantur λ Nam ια C titera notatur, quae inuersa o mulierem declarat: quia tam Catas esse Notatas. quam Caιοι etiam ex nuptι binsacris apparer. Nec C in eam tuream in pro minis nota accipit, qua sonat.
Servius quoque amarcam per C scribi vult, per G pronunciari. A Verum