장음표시 사용
41쪽
scribentibus deliberate obstrepere: etsi neque eam scripturam per O probet . neque satis
eorum rationem. Tantopere animis imperat praeiunita de Auctorum iudieiis, aut erudistione opinio cum reuerentia. scit enim quisque, ut sibi, sic aliis mentem diuinitus datam . Hinc fit ut non solum a plurium iudiciis, opinionibus aut scribendi methodo pendeamus: sed prope a cuiasque. Nam cum valide sit ,&abunde probarum loco suo Causam unica consona media scribe dum: tamen certo certius in Cicerone S S geminanda est. Nos enim Tullii scriptis legem non dabimus de mente nostra : dabimus de sua: ipse autem sigmata duplicauit. Atque etiam in suetorii, auctor ιtati ne scribendo verbo unius Dionis Auctoritate nitimur. Menandrum eo in versu μαραγδον ιναι τα τ' ia , t σάμια Σ detraxisse de capite, neque carminis lege d traxisse ut credamus ab Eustath ij tellimonio, iudicio, atque Auctoritate pendet. Fuit di sua Catoni. Varroni, Plauto, Lucretio, Caesari, Maroni, Qtiintiliano, aliisque peculiaris in depingendis vocibus ratio: cui nisi in eorum describendis Codicibus paremus, perperam scribinius . licet in nostris aliter liceat, ubi Origo nobis, Et mologia, Consuetudo. aut alius patrocinatur Canon Iniuria igitur ex Ennio displiceat finis pavimrato apud Tullium: in Lucretio Endogredi, Endoperire: apud Festum Ensistraui. ut vulgo minima mutatione Industrivi de eo, qui ad struendum quidpiam appotitus es LΑuctoritatis Maronianae viribus non totum Inarime Iouis imperiis imposta Typhooeor verum scribentibuς praeiuerat Homerus alia via in Catalogo : Eli Κρίμοις, ἴθι φασὶ Τυρί- μαινω ἐ-Q. Pulillus Scholiailes: Tα A si μα . qΘ- . Tantundem maior. Cum ergo Latine unica complexione scribitur, errarum non vilicum est. Primum Praepositura, & castis obli uuiis in unum coeunt, quae natura distraxerat. Deinde τὸ Eli cum altera vocali abiecta, altera breuis eira de iiset, tot iga restat lillaba: v tpote versa ex diphthongo tota, non ex ea partis inia sar auulsa. Praeterea ultima discedit ab ingenio suo: nam vel in ipsa coitione S abiicienda fuit eum tua diphthongo, di scribi Inarima, vel retinenda vox tota : neutrum iachimia r sed ut DZmae. Clerumenoe, Euoe. scriptum oportu K Inarimος. At neque sic voluit Poeta summus . Seris psit Iliinime, idque flexu primore, &vltimam Pura Vocali tendente. Dcuiatio tam varia A elotitate tanti viri speciosaeuadit, i ccipitur, vires sumit. Sequuntur certatam magna aemulatione Poctae reliqui. Papinius: Victam sivera ad convexa leuari
filius noster: Non procule, non ardentem sortita Triboeum
Claudian. 3. de Raptu Proserpinae:
- Rupisne Tiphoea ceruix Inarimen Lucan. lib. 2. Coniitur Inarimes aeterna mole TII evi.
Quemadmodum Homerum secutus erat in Theogonia Hesiodus. Neque debilitat horum Auctoritatem Plinius lib. 3. eap. s. Homerst Inarime dicta. Nam Auctores isti singulatim rogati, Aenaria ab Homero qui dicta Respondeant : Inarim . Qui cum Homeri vocem suo modulo confinxerint: finxit & seculi sui modo Plinius. Eam autem vocem prorsus inuariatam Homeri esse nullus dicere voluit. Rimatur alia, Plinius non
minus verborum, quam naturae arcana.
Sanguineus Atauers clypeo increpat, - an Intonat 3
quaeritur. seruis, Donatique Αivctoritate recipietur Increpat. Auctoritatem tolle: qua vi repudiabitur sterui Ibidem:
42쪽
Ibidem : Inter sie rasisse viros, ct decernere ferro in omnibus est Ubris antiquis, ex quibus unus copula destinutur. Ausis rem Libris adhaerencere contra Servi j, ac Senecae Aulioritatem Hic libro septimo. Epili I. Ne te longe disseram quaedam simplicia in Uunεn erant, sicuti, Cernere ferro inter se dicebant. Idem Virgilius hoc probabit tibi, Inter se coiis viros, ct cernere ferro, quod nunc Decernere duimus. Exuere, Exire hominem scripserit Solinus Prisciano lib. i 8. credi potest sic legenti : P.R- quam Tatius hominem exivit. Idque in anterioribus Libris allegauit. Noviores Ixuιt scripturiant.
ALVV S Aeminei generi est: masculeti metiana Auctoritate de1enditur. Caluius:
Aeliu Cinna: At sceliu incesto turpe crescebat in aluo. sic Laberius, sic Accius non infrequenter . OLEA IMOS vocali secunda cur minus probem Aeneid. 3. facit aliarum Aue ritas Ovid. Metam. 7.as non OIraro1. Did ne ii er Trem, o Andros. Stephani. Strabonis, quibus eii sa)iαIo.
UDOS, non odor, in Captiueis legendum Fabii probat Auctaritas lib. r. de Prisc. lib. t. seu Plauti potius: Quorum oris afutamos omnes abigit in forum. REDUCIT, RECiDIT, REFUGIT, REMOTA unico D, C, F, M scribo vel cum sillaba princeps protrahitur, sola scri prorum Auctoritate subnixus.
Horati lib. a. Sat. 3. Dii tibi desit capta classem reducere Troia. Minime Redducere. Ita Ginnius ad Lucretium, Muius in He ram Terenti , Fabricius. Oram. lib.I. Lucret. lib. I. at neque recidere ad nihilum r/s posse Lib. s. Recidere astae, quoniam acre prunιa constat. Lucret. lib. q. Refugisse rotam longe Ibi demtar Dii Iare a sticulo ramum rc mola ridetar.
Nec suadetuit Auctoribus ratio. Nam putorale nescio quid sonat Redducimi, Retridit. Regulo, Remmotus. Ini labis,Cur haec duplicata potius Ionent subrusticum, quatit Ecce, Eccum, ΕΟΡε Obstridulum R, quod caput est, atque ob 1 ali itatem V subicctae vocalis in duobus. Qua ratione si non eos aletisse autumas: nudam in iis Auctoritatem.qua id factum agnoice. S V R RIP I O probe seti ibitur. Probat bc veterum Auctoritas Suipia filiaba media truncatum. Plautus. Poenulo: Puer septucunt sur itur Cartagine. Florat. vae me surpuerat mihi. Idem : - , num me surpite morti. Cur Vero non hoc ei it iuris, ususque promiscui, Vt Surgo, cum Mam Surrigit scripserit ' ut Praebeo, cum in Pseudolo praehibeo Plaurus Z Consuetudo, de qua mox, obluctatur. Illa tamen nunquam cnsam efficiet Horatii Auctoritatem, neque nos ab imitatione reuocabit.
M Y RTETA, MYRTETAE diciscimus Λuctoritate Priiciani lib. . sic Iegentis ii Plauti Vidularia: Nescio qui seruia e myrteta prosiluit. LEVI ORΑ illa, nec abiicienda, quae primitus a communi usu siena. in V sum V. AU-einritatis recepta senti Consuerunt tribus ullabis extulit in Quintiana. & Rosciana Tullius; it Cluentiana Consuesset, & s. Verrina, in qua & Commset, uti in 7. Decresse. SVBUS ex Suibia deminuerunt Varro lib.I. de Re R. c. ILBubus, orsubna τι fiam pinguet.
Lucret. lib. 6. Setigeris subruacredimenrem est.
Iterumque fines huius capitis reget Sosipater lib. I. Auctoritas in regula loquendi missima est: nam , νbi emnia defecerunt, sic ad ιllam, quemadmodum ad ancorum sacram decurrιtur.
43쪽
CΟΝ sua et uno scribendi, dicendique magistra est: qua praerogatiua tam se magnifice circumspicit, ac tantopere effert, ut Canonum ipsa Canon esse videatur. Non 1lla Criginem rescindit 3 non Etymologiam euertit ρ non Analogiae turbat aequabilit tem ,Inscriptiones obliterat Libros abrogat, Antiquitatem spernit, Auctaritate script res spoliat,Variantiam parit, & ipsa Consuetudinem quandoque Variantia ρ Plane violenta res Consuetudo: nec alia fere violentior. Neque id magis a ratione devium, qvim cum natura Consuetudini paret, aut legum potestas . Verum quidem est Consuetudinem. quae legem habet reclamantem, corruptelam potius videri. Tamen & corruptela ipsa si tempore corrob retur, vires obtinebit, ut in male partis quandoque accidit. Varro libalae L L. Quare ροι ad
Consuetudinem nos vacant. β ad retiam. sequamur: in ea enim quoque est Analog a: s ad eam invitent, quiae indeprauata nihilo matu sequemuro is cum eris necesse. Sequar is caeteris rebia malia exempla num ea quos cum ad tua νυ urget, inaιtisquimur. Inibi attexuntur pluria. Addo verba sospatri li. a . nsuetudo non rauia ne, Analogiae. sed νινι bas par est. Idissolum recepta, quad mustorum consen me conualuit. Ita tamen ut mili ratio non accedat: sed indulseat. Vi rinus: Cum Antiquitatem igitur potierior Consuetari vincat. Varro
lib.8.de L l .. vult A nalogiam nos sequi praeterquam in quibus vel bis offensura sit Consuetudo. Itaque Fabii verbo Constietudini seran Orthographia : O cvim praniara miremur ingenia, Consuetiamem tamen sequimur ducem. Istius lib. i. cap. 6. Consuetudo vero cert, fima laqtiendi magictra: menda plane sermone, τι nummo, cui pubuca Iorma ess. Atque ut Ovidio J.nti is publica si a placor: sic mihi scriptionis. Ea re totis hisce Orthographicis vel a vulgi iesuetudine abire refugit animus; nedum a doctiorum Vsu velim . Cur quaeso ab audientium corona ritus est Demos lienes anhelata voce , ac desecto spiritu pronuncians Nἡ τ λ σκλήπιον 3 quod accinere debuille vid batur supremae sillabae vulgi more, uti Plutarchus, ac Libanius memoriae prodiderunt. -- pone Consuetudinem : ab oratore stabit Analogia de Eustathij sententia in Caralogum . Quare sapiens illa Tulli j diiudicatio: Quod si iniacta Consuetudo iam eIt artifex suausaris, quid ab ipsa tandem arte, o doctrina politium putamus ' Proprium tamen Fabius lib. i. cap. 6. S 1euerius: Comsuetudinem sermonis vocaba con ensium eruditorum: se ut riuoda consensum bonorum. Idcm Eustathius primis in Homerum Commentarii, tradit priinos, qui neutra plurativa clim verbo singulario complutinauerunt ολοικμαι. Verum Uius hunc errorem sic direxit, se erexit, id etiam ut elegantiae numero ab Atticis Graecorum politissimis sit habitum. Arnobius lib. i. haut dispar exponit: Haec pariesse tan. θ Hic sella dici De Hia reprehen οὐ ροιώissset; ab initisse dici placuisset , O a s quentibus seculis commani esseι au sermocinatione seruastim. Varro lib. 3. de L L. Quara qui ad Consueι ad nem nos vocant: I ad rectam , sequamur: si ad eum intillent, quae eiu depraviata, tishuo magu sequamur. Namque gravisimum ess imperiam Consuetudinu Laberio, de qua D. August. lib. 3. M Munca.
ORIGINEM igitur Consuetudo rescindit. Ab Echedema primum Echedemia 1 deinde Erademia more veteris Italiae absque Flaiu: tandem Consuetudo procudit Academia. Non obscvirum ex serie verborum collocanda. REM Vs similiter absque Flam scribi Vsus obtinu . Origo tae P& Graecis P u . Ita strabo lib. s. Dionysius Antiouit. lib. i. Plutarch. alii Strabonis Epito me Phao . Forte nec defuit ratio petendi distinctus a Roma, qui post deminutione Ramasus diluus est per adulationem, quod Semius docet in lib. 1 . Aen. Et plane
dicitur Forticulis. ut ab Ainsos Turpiculus, & παραγωγοῦ a Στομα, , Loquax. Vt autem ex Romus deminutione Ramulus in utroque prima porrecta: sic ex Remus, Remulas ea breui Aen. s. sic Caere ex Straboni lib. s.ct 1 8. Silianorum a me. Contra Nortor ab Ore, Pontan. lib. . de Adspir. Hercules cum Spiritu Edmum absque eo si non fallit Cortina Phoebi: H'nocia, δέ σε φοῖ. γ ἐπ νtis ιν δονομάς .H ρα Θρ ἁνξρωποι σι φέρων κλέο α ιτον-.
Neque ignorauimus aliis ab H ρα ortum videri, quod di nobis. Sed nune docendi causa aliter
44쪽
2Iaetrems non Aethernus: etsi est ab Rethere teste Isidoro I ib. I. Orig. cap I. suffragante I. Scaligero in Libb. de Caulis L L. REFERT eum dicimus, errare nos ast remius: esse enim rectum Rei fert, dativo sciccet, non abusiκνοι m. sed esse iam Useu possum. Felius. IN DU LGER E eth a Consuetudine: licet ortum ex Dulcs. STUPIDVS, OBSTUPEO in Usu simi per U, obit repente Originea Stipite. LIPONTI Nos scribi origo deposhebat, ὀυ E'λίποντο. Plinius Consuetudinem secutus per E primam delineat lib. 3. cap ao. Caeter fere Leponi frelicto ex comitatu Herculis interpre-1atume Gram nominis credant, praeusta mira sinus Alpium mae membris.
Convellit hanc Plini j originem Cluuerius in tua Italia. Qitui vero Plinius hi ς in oris natus Ciuverio alienigena rectius, veritisque non norit ciuitatum Italicarum, in quibus commoratus, aut natus nomina. Sic Italica Hispaniae dicta ab relictis ibi vulneratis, ac sollis a Scipione. Cluuerius conatur se Strabone tueri cui scriptum sit Λη ποντινοι ex qua scriptione invalide conficit Catonem superiora narrentem non admissum a Strabone. Nestit Cluuerius pleraque L tinis tertia vocali I scriptitata, quae Graeci amant per H rescribere Θ Exempla. Aeneidin 3.&apud Silium Petilia: Strabo lib. s. Πεταλία Parisii per I in medio Caesar lib Strabo lib. . per H. οἱ Παρησιοι νῆσον ἔχοντες. Caesar Verbi et paene totidem : Opidum Parisiorum positum in imsela. Et alii. Livio Commius. est Dionysio Κομίνιο. Eidem : F p ὁ συμπολεμήσας Oiατίω.Liuio, Herminius. Socrates lib. 3 cap. 8. Μαγκκπες, Latinis Mancipσ1. lanus Guillelmus fit istas, Et Visus admittit. Passui scriptum inuenias Paratratus. Paracletus Labida igitur eli Cluuerit col- Iectio. At curPotius in Euganeu Plinium admittat CluueriuS, quam in Lipantis, seu Lirint ι ' Sic Nigritae, NI γητο .ETYMOLOGIAM euertit Consuemdo. Serapis, aut Sarapis, tam per Α, quam per E: non per o debitum origini, de quo ex Varrone in Augustin. lib. Id. de Civit. cap. . Quia enim
arca, in qua mortuus ponitur quoἐσμαι m σα γκοπαγον racant, σονός dicitur Graece : ct ibi venerari eum crepreum, priusquam templam eius esset c structum : νι lut Sorosapis, vel Serapis prιmo, deinde rea litera, reseri assolet. cistmmutata Serapis dictus est.
Eu G A N EI per Α in secunda sillaba cognitissimi sunt Silio libra. Lucano. Iuvenali, Plinio. Liuio: licet eα δ ιυγενεία, nomen ortum sit, indicium faciente Plinio lib. 3. cap. 2o. Graios fuisse positos in tro tu Graiarum Alpium incolaι, praritantesigniere fuganeos, inde tracto nomine. ConILA tudinem refuge,non id magis per A scribi fas fuerit, quam Gens, Genui, γε ro. NASAMONAS per N primore sillaba Dionysio de sim orbis, Euslathio, Straboni, Plinio, Silio, Lucano, cui non 8 At Plinius denominatos olim Mesammonas tradit, medivi intrearenas flos. sic ἐτυμολογει quasi en Mi σιγ τ ἀμμα . Consuetudo discerpsit F mologiam ANALOGIAE turbat aequabilitatem Veliuς Longus in Ortographiar 4n Antiquo ridemus lacum V lueram habere. o in Postico non habere : nam ct antιιum ab eo, quod est Ante, quod apparet ex scriptione temporum. Discrepantiam Consuetudo inuexit. Quare Varro attentiis me lib. s. de L L. Analogia est verborum similium d. clinatio similis, non repurnante Consuetudine communi. AUCI ORITATEM Consuetudo superauit, inquit Fabius lib. I. cap. Io. & 3. Cominianus docens non dici ratustre, et li disti ulter Rid culum est, inquit, Iegem aduerseu, Consuetudinem fore quae sola in nostro se me do natur . Atque etiam indocta Consuetudo artifex est suavitatis, verbo CiceroniS.
CON V3τ'Do peperit scripti Variantiam. Tullius in oratorer Loquor, τι neces est.
cum Triam trum, non Virstram: cum Sestertium nummum, non Nummorum: quod in his Consueta
varia sim est. Vbi autem Consuetudo varia, scribendi non uno me modo teneam . Fabius lib. I. cap. I 3. Creum Orthographia quoque Consuetudini μαι : ideo saepe mutata s. Notat in quibusdam propriis nominibus Strabo libro i6. ubi aramaeos, armos nominat. Adstruit & barbarorum nominum colorem non unu na, qui Darium, Darmecem; Par irim, Parysaim, ata Saram, aιharam Conlaetudine paullum robustiore. Idem
45쪽
Idem lib. D. Mλυe, . A'meri xλόπη. IIube, stipe, alope. Tantam Variantiam producunt v teres. admittuntque At formarum nouatrix posteritas curto iudicio clamitat Sic est Libris chirographis: editiones ergo perperam aliter obtinent. Sic diseritin, se verbatina,&literatim s si sag est dicere) ex huius, aut illius Auctoris disciplina hausimus: ergo nefas aliter scribi. Criticorum, talia passim legas opinamenta, seu verius nugamenta. Flagitium rationis i Quid eniim 3 non D. Augustinus in Libris de Ciuitate varietate magna agnoscit Stenetis, Stenelius rStoetivi, Stenelus Et Critici triobolares nihil in orthographicis varium agnoscent, cum si haec
Vide Allobroges. iiDRusi NUs, DR UsIANVS a Drusus. Competentia poscinir Drusiniu , ut a Brutos,stinu con tia. Epis . Tullii a s. ad Brutunx a Plauto pluar nue comoediae Gell. lib. 3. cap. 3. ex Varrone. Vnde in uiam sulam in Claudio vocat Suetonius , quae Dra Mae fossae Taciti sata a. dicuntur, R Drusum horti. Epti fas, lib. II. ad Atticum. LIBYCA, Libyssa. Libyais. Lιι lira cantat istinaci luxuria. PRISTIS nauis est, piscis est, lignum cst. Apud Seruium παρά το πρις ν. Radit iter huius ortus Maro in s.
Sed & R deuecto in ulteriorem sinum pistris, O pistrix.
Cicero in Arateis. - . Andromedam tum n exploran sera quaerere stiris. Idem :-- sparsum stibio caudam pιAruti adhaesi. Nec enim ex loco in locum literam quam transiaci nouum est. sie a Coruis Colarniis literarum metallies dicitur. UIRETVM, VIRECTVM eum C: absque C Aen 6. Amoena νireta. Ita Propo
tione flagitante, Rositum, pinetum, Palmetum, Quercetam. Couletum irgelum Cardiatum, Iuncetum. At
Fellus auctor est veteribus scriptum Damacta, vi Carriti Maroni, S.Iιc um vulgo. Sed anne D mex Antiquitas usurpauit, ex ouo miratum , postea Dam ectum p Haut dubita. Festus : Dumecta antiqui, quasi Dumiceta appellabant, quae alii Dumeta. Quod e philoxeni Cloiss cur scalprinriunt 8 Sic Fratra,fruticis, fra; cetum, Frutectum, Fruietum. Plinius lib. I 8.cap. 6. Frutecta iam optia me tollantur. Ita legit Gelemus. Fileae, stiris. Filiisetum pom Columellae . & Palladio, cui I Uu. g. recta a s ueti: nisi nos editio recentior ludificat. Virecta similiter inclinari videntur a rarice quam sane vocem Politianus usurpauit undeundeo Viriactum. Puectum. Notat Pierius ad lib. Ren. in antiquis Exemplaribas P rei a pir C T, o a riridi actu virectum datimem esse Grammatica tradunt. Alli cum Ilidoro lib. I 7. Origin. cap s. rvectum uti τιν lae nouellae, ca virente . Mirum est non dixisse riuulae rectae. nec alius abnueat.
Verum- enim-vero, quoniam variantia ex Consuetudine pendet: haec ex aeui usu vatio, ideoque S ipsa variatae nonnulla primum de veteris Iair Orthographicis dii putanda sunt: tum ad Vatiantis Orthographiae viridaria gradum faciemua,
46쪽
MEDICO PRINCIPALI. Tem te dicam, mir ter maxime P quo assabor ore p
qua fronte ad te veniam ' Cadmus de Phoenice literas in Graeciam intulit. Facti laudandust Tu in rbem Italiae Cassalensem: de capite tuo Pallas orta est. Tu inibi colegium opere spectatissimum exaedificassi: sumtu regio exornasti: studiorum adminiculis latim in struxiζh. ca silenses, quod iuuentutem suam optimis praeceptionibus informari mident, tibi ni acceptum ferunt: quod in ea iam silunt adolescentes,ac viri ad omnigenae virtutis effigi m cti, munus agnoscunt tuum : literarum temperamento furorem armorum demitigari prudentiae tuae adscribunt, ac benens imae liberalitati : Luem te dicam, ni si sit rarura Patronum, Fautorem , Propagatorem ' Ecce tibi in Hannonibus apud Athenses Scholae semper bactenus nobiles, V praeclarissimorum ingeniorum feraces tibis de Dup. Ad interitum mergunt: in te molant inclinari. Meminerunt , quid in Italia perfeceris: Belgium a te idem in Hannonibus Athi ems ectat. Louantum antiquitas commendat, o Fama nominis: tris ne com senescat, atque intcreat, Treui si, conquiri sit me, tu prospicis. Pritaneum Lo-manj excitas, Mi Doctorum laurea miri nobiles confoveantur. Tu nus alterum Sorbonam nequid amplius: parcat Nemesis) erigis: opes negligis: Deum restias, o publicam rem. Ergo quanto propensiore in literas, ac literatos animo
es. tanto te impensus aequum di consulare , coepta rgere , ac ad fastigium perducere. Tu nouos illic Baios procreabis: alteros Mercerios proseminabis, pater pauperum clues, parensi studiorum. Tanta haec tua merita cogunt me, mel mitro molentem te adire, a sari, consalutare. Ex hoc igitur myrothecio no-sro ad tergine aliqua lucubrationum mearum gaudere te molui: certo mi tibi pejuadeas tuis conatibus f modo ematuruerint , miles tandem bructus legi posse . In hunc ergo Tractatum oculos demitte, V Antiqui Lati Orthographica Principalia penita, examina.
47쪽
Es I A L A labio alictore libro primo capite septimo, totos libellos non , μ'. 'c de verbi stimulis, sed lingulis de literis dedit. Marius Victorinus m h l. rin Orth taphica re ordinanda eadem propemodum ratione progressus R. fili, Eos istitur ieqiii. dum Antiqui Latii antiquatam in scribendo tormam-Γ retexo. atque enubilo, operepretium cI it, Favete lingui, Vetcris, Nouique H Latii amantes, 4 - N pristi acui charas etem animo contemplatus Fabius libro I. cap. r.
Nec semus, muit, bu myras erarum s literarum JΡm e fueror, Cr νιι γρη- , L, Qua ratione laetum as Oitror, ut pro temporum mutatione verbis, laterisque mimnubus ne testilerumque maiorvnNabulas aut vix aegreque. aut penitus non lint adlecuti. Polybius Ri de esere Cari Minientium , & Romanorum icto iunia
rix rost diu. Et Saliorum ca, mina rixs Mirust us/tu inte ia pronunciat latius libro prunci. ii duali . quantave suerit dii i ua, paene ignoratur: nec niuimina Graecanico characteindui riti se icitur : nam Romanae litei aturae Graecia parens. ac procreatrix iamper est habita: a iterarum ipsas una iacies, atque ingenium fidem faciunt: llidori. Victorini, aliorumque tu ditiones ut praetermitramus. Plinium. Iacuumque produx aile lat erit. PliniuS lib. 7. cap. 38. x M-ra Gratias suis e sucin petu. qraten csunt LMviae 131duio erit Delphica tabula antιqiu aeris. φωe ea Tis, , , uti, Δρn cipuimi Mint tuae dira a in Bibliothecit. Tacitus armati I l. μ λ e Dum luem. ouae veιerramu Graecorum. Sed bis quoque paucae pumum suere: dernis additae sunt. Quare ad ius risaer imi oliui Iormauit crimiant. Quis aut cin Latio lite M prNNus Importauerit, necani bitiose inquiro, nec ullius sententiam in tanta rerum antiquarum caligine di tingo. Poiati sit enim milicanis occupationibus ti Martis, Iitcrarum muciatarum in Lati Oriori an olim- eui illa. & quodammodo uaccescere gloria, tum Vindex pro sepertore iaciari 2 inariam nem amplificator. aut intci potator. Huic opinionum icctae,rcperi I literarum Latinarum laudem . nilibust.. in Iano adscribentibus Carmentae, Mercui iO,Enandrini erc uli, Pesa is. Saturnoqin busilai . Vt autem paucarunt olim pentium reses, & Exigui numerontagii batus. lic Lauisnorum clementoriim teries parum densa, eaque sedecim capitum mina ero victorino teste et soluta erat, aut septemdecim ex Isidori testimonio. Quippe veterI Lauo dciuere. I, G, H. K, Q , Y, X, L.F Literam Quinctilian. lib. I. cap. r. Claudio Imp. acceptam refert : Nec -nstrectis diris, inquit. Aeolitum illam ad hos Uus F lueram adseurus. Quos usus 3 ad scribendum Ce Fom. SerFem De qua Cornutus: U quaedam litera in F literae p)αι ou suurata, quae Deamma nominatur, quae duocaputi eae P utera habere ridetur, FotEm, ων. pro rotam, virgo. Altis
48쪽
Alter His ut Ph Vices expleat,quas voces Latini utebantur, ubi Φ.Graecorum anteferebri Prist l. i. In Latinis victiombus nos quos prora coepimus F scribere, ut Fulvi Fama Fuga. Graece φιλὸς φαμα φυγα. Romae mons Coelius inscriptas offert celaninas purpurituis pro Pompineticis. Veronae Inlcriptio:
CORNELlΑE. FENGVS AE pro ne rusae opinor, φεγγί η. Tertius Usus Flatus asperioris obire partis: Felina pro Helena, Priscian. lib. r. Et pro eodem
Belatis eidem Prisciano ex antiquitate.
Etiam pro validit sima adspiratione X. Ovid. s. Fast.
Chloris eram, quae Flora vocor: corrupta Latino Nominis est nostri litera Graeca sono.
NOTAT Digamma Aeolicum in sepulcris multis in uersum Petrus Diaconus, S ER E V sRVLGUS, A ALAE, AIXIT. Videriirq; hae Claudi j aeuo fulisse figura: sed Priscianus,& Donatus F recto digamma, perpetuo tenore sunt usi. Praenella iragmentum: D I A I. AUG. Non procul campo Florae: AUCTIS. POP ULL ROMANI FINIBUS. POMERIUM AMPLIARIT TERMINA AIT inde ipso Claudio Imp. huius Iliterae heurete. Romae ante aedes Alexandri Columnae XV IR. VII AIR
G primitus non fuit. Pro ea C omnia obibat munia. Ausonius: Praevaluit postquam Gammae vice functa prius C a ex antiquitate sunt ista per C scripta. In tabulis xii. RE M. VBI. PACUNDIta scriptum Xuiris notat in Urihographia Ier.Scaurus. In iisdem Α C N A TVS pro Aenatus. ΛRIETEM. SVBIClΤΟ pro Subigita. Ibidem, Fruces, Seretem. Xuirorum namq; lingua G ignoratur teste Plutarclio Roman .quaesti Victorino Atro in Orthogr Festo in Orcus, cuius &in fragmento Pradicia notantui scripta veteribus quae posteris erodigia. Sic Ecloga Virgiliana, ubi in proletariis Libris est Musteat hircos: in sanctioribus,hoc est in Romano,alioque peruetere ab ea subscriptione ei per C Mulceas b. Ira G cum posceretur origine. literae inopia mi signabatur in Framenta a Frugibus,ain Fructibus,quod notauit Omphrius libello de nominibus a liquis,ubi & Frumentum postea quandoque scriptum testatur Sic antiquitus Cabinus ager. pro G
bino, Lece,Ama scripta notat Victorinus Festo Clumae, poli Glumae. Dionysio Hiliar. cap. . Λαρκ Θ, qui Liuio lib. a. est Largius. Procraxe ab 'Eκραξα. Lucret. lib. s. - Morbo delirantes procra feruntur. Verum in Asinaria Plauti non veretur scribere potissimus Barbarus. Age nunc reside: care modoνeraxu, fνα - κINe perstrepas. Inde numeri Ducenti, Trecenti, Sexcenti pereetua sese Consuetudine Latio ad seruerunt, cum ex eadem cognatione, ac gentilitate alio visantur ore Quadringenti, Nongenti Diomedes lib. I G noua est consonam,m cuivi locum C solebat apponi. Inde Q. Caeser . noli G. Caesar. Inde V Latinis tertium dignitatis locum in elementorum ordine obtinet, uti Graecis P. Inde ruriis instrumentum Pertica a Pertingendo. Tullius inade Natura D. Mater autem est agerendustu bus Ceres, tanquam Geres,casiis prima Irtera iisdem ιmmutata Ria Graecis. Nam ab illa quos ΔNaaret quak γηυκτωρ nominata est. Varro lib. . inuentam auten G nouasorma a Sp. Carbitio Scaurus. Victorinus, Plutarch. in A. Rom.affirmam καὶ το κ πρὸς τὸ γ συγγis που ' ο οῖς cri Re ἐχρήσαντο D P, Κώ- ιον Σπονίον προσεξευρον ..Sunt enim C, o G cognatae literae, o G lite sero vis coeperunt. a S . Carbilis adiecta reliquis. Inuenta sic auxit, alias viliteras loco demouerit.
Hinc a Sirido, Striges Fastor. εEst illis Struitas noment se nominis baius causa, quod horrenda stridere nocte solent. Hinc Gnarus, Gram. Gnatus, Gnarura, Gnorus. In quibus etsi posteri G neglexere in compos, tila tamen non omisere Ignarus, Ignavus,aratus Cognitus, Cognosco. In quo postremo G non adoptatum volunt alij r sed ab intertrimento factum reliquum ex ri N. ω, Γνωσκω.Iul.Maliger l. I. de Causis L L cap. 3 . N ex In abiici putauit, seu mutari in G in unaao, ac sociis. Sed in hoc C iceronis utamur testimonio in oratore: Noti erant, ct Naui, ct Nari quibus cum In praeponi oporteret dulcius risum eu Ignoti, Ignavi, ignari dicere, quam νt initia postulabat. Hoc & Prisciam
iudicat Iib. i&sequitur Scaliger lib. i. de Causis L L. cap. 3 q. Valerius Probus libro de Notis antiquorum notas Ioco G a priscis surrogatas reponit, quas non facile typothetae nobis repraesentent. Ex eo more Iegas in Glasiariis antiquise suilla, Clani, Cum rei. In Epigrammatis vetustis
49쪽
H Flatus sit an litera, sutilibus veterum liticulis. ne nouas comminisci videamur. contemti simus. Certe Iovianus Pontanus I. Ide Adspiratione,aniplissinie probat H non esse literam. Hanc notam veteribus defuisse min. midin, Umor in Romano Virgilii Codice satis notificant.MQuinctii ianus Oe , INMi absque H scripsisse veteres conicitatus. Affert etiam Uel. Longus in Oi thograptata Corio, cleare absque nota hac. Erm pro HGM in Titinni, Barbato reperias: Phurisse primo bene , id prestiui: reliqui MM, mari, ero, ars eis nostrae. Ita veteribus Libris esse dictitant Notae ad Nonium Marcellum. Λdiuniam Pandectae Florentinae, quibus in Vmor. Umerais, Tro- έω ι, genam. Parmae Inscriptio:
RERUM. V MANARUM OPTIMO. PRINCIPI Auximi in Picenor AESCV LAPIO. E. YGIAE SACRUM
pro riaι. Desideratur H in his veterum inscriptionum vocabulis:
Luculentum est M. illi Testimonium in Oratore : Quin in i siemm stirem maiores ita locutri
Charilius nihilo secius barbarismum vocat scripto Umm desolata vocali, aut rivi pro Hinia. Rra in Vaticanoa I o M D
Atque ut mutantur niuersia,Nedam νerborum flet honos, ct ratia vi x,
Η tandem increbruit,laim; obtinuit. Ita scriptum He u pm εἰμι. Romae apud Matthae CLAVDIA. HELPIs. In aliquot Lapidibus: REI PUBLICAE PANHORMIInscriptiones Hiae praeserunt di CH ROCALE, CHORINTHO, D HI DYMUS. EUMOLPHUS quod est postrema quoq; in Petronii editione) ΗARETVSM HEVCHE. HI LYRICUM. HOBITUM, HORIUNDUS, HORNAMENTIS, PON-T H E IS, PROCHNE, P ROT HESILAUS, SCHYTHAE, SYMPHOSIUM,
alia sex centa. Ex eo & H intercalarium sis, ahalat genum, ahenum . Defuit H nota priscis. huic igitur assa surrogata. F in primis, uti praemonstrauia uetest tur Prisc.I I. Ita scriptitatu Foeri. Firca, Farena. νε Ηοessi, Hirci Harana. Apud Festu B uia pro Famaia. Item Ofretis, pro Orrhena. Ibidem Priscianus Fabaris. pro Nabaris in x II. At si Ofrena pro O rama eit, cur non potius scripseris Orsena: nam posterius R adspirationem comitem habet, Se prius Antiquitati fuit incognitum . S quoque ilat fae notae in locum intulit se. Semis, Sex, Septem, Se. Sal, quae Graecis sunt Saxum Tiburtinum Tibure: .
EXHEDRAM. ET . PRONA ONSer flami ερομον, Varro lib. 4. de L LPlura contulimus in id Silii Italici, Sedentana cibari. Salene pro Irrimis.Sic post Ire eum AtDgustinus,& Cyrillus scribunt Simonis magi meretriculam. Iustin.Tert. Euseb Epiph. Helenam Notat nihilominus Prisc Boeotos exarasse Muia pro Musa Scriptum quoque non vetustis I mu Cω-M e Cicerone notum , Neque ratio eos fugit. Nam Graeci dixere λου-ος. Simonides:.
ψυτο. Alibi scriptum E πέμ--. Vide seriem in Orma. NOTO deniq: Aeolensibus adspirationem plenam fuisse inuidiae,nee iniuria. Nihil enim helluonem magis lapidaut barbaru, quam e gutture aduersus eum, qui cum loquare. insufflare. Varro
50쪽
Varro dixit lib. . nec Κ, neque Q, neque H in numero literarum, priscian lib t.
Petrus Diaconus libro de Notis Romanorum I ne literam L Saluius magaster prunas Romauis adiecit, νt insona Daram ιιurarum discretionem Detret C, Ilidorus lib. I. Urig.c.aa. Sallustιum nominat auctorem του Κ. Frequentata deinde usu litera, ut in nouis quibusce repertis amat fieri: praesertim in antiquis Inseriptionibus. In Senatu consulto de Tiburtinis SVB. ΑEDE. RASTORIS. Crebro in aliis inuenias virus, Κd-Dtus, Par Karam, PaliXanus, Euo Ius, Dedi Κunerant. Ε Sibyllinis ια, qui intres Cornelios Cumam 'llam. Lentulum iecerunt, sales suos huius usu literae condiuerunt. Tande euiluit haec litera pene post punica bella ex coniecturis arbitrante Lipsio v ti ante ea natam ariolatur. Ac minime necessas iam magiitti voci se rantur.Terentianus: Κ posticuam eulitera quod pacare positi, Fr a finitu rami, Miam τώ in utrassi eis: Quia qua locus est primitus, unde exorrisin C, uouiuia deinde librat rugare voles Natare necle est senitum quidem supremum Refert nihil Κ prior, an et siet, an C. Paria priscianus: Nulla ratio videtur , cur A sequot.. x scribi debeat: Caram enim, se Ca ut fila per C ,siue per Κ finiantur. tum satiant nec in sisua. nee in potetiate eiusdem con onantis deer entiam. Diomedes paucis lib.2. Ex mutis quidem supersuae ridentar Κ, e, et quod litera C harum Ioram possit implere. Impleuit autem in his Caia Cinquae per quondam expressa. Nos aurim ct ad breuitatem sessinam nusseribendi o illam pinguedram lotiare mala mus, inquit Papirianus. Vide Quinctilimium lib. i. c. .& . Lubrica sane substitutio του C pro Κ: utrumque siquidem eodem ortum Eappa deciditur. Qirae cum exoleverit litera in pauculis retentam volunt. Pene omnes in Kalendae. Isidorus lib. I. etiam mi artα Terent. Scaurus imaginem ponit breuitatis Papi- Iianae Κrru, us,pro Carus Cantis. In quibus seripto C fuerit Cerus,Cenus. Certe in Laesne significando necessitate poscitur Κr nam si C adhibeas Calus, non Meso significatus erit. Sic eum designant Fasti Capitolini: sic Terentianus:
Tunc in queu cura Kalendas amotamus, aut Laput: gaepe Xaes ea notabant hae metuIti litera.
Neque Scribebant dicit: dicit autem Amatamin. 9 Notabam: verbi talicet compendio, ut insinuauimus,cuni non totis suis elementis voces integrantur; sed capitali, aut principalibus literis indicantur. hisce pauculis a sergio coeptis per Κ sociatur. Α Mar. Victorino haec ipsa,n I anna.
x s. Verum de singulis aecuratior erit tractatio in ipsa serie literaria.
Literae huius Inventio, aut usus non magis. quam K desideratur. Aeque QIn literarum numero superuacaneum putant, quibus id curae filii disquirere. Vnus instar omnium Capella: Q quidam literam non putabant: ct vitilerent.ni a m Equo ct Equitatu appareret expresse Adde ex rabio Aequam. Item Quando. Ab Equa tamen tam Eculeas, quam Equuleas scribitur, ut olim Cu, Cem pro Quu, ouem. Videteriem inchoantium a Q Adde Inquinati a Cunis . num Cunire esssercus Iacers,
PAVLVS A O VIT V R pro Acuitur, ut vallus fiat, in Kalendario vetere. Romae iuxta aedem crucis Ierosolym. AMBITU AC VAE PRAES tandae Inlcriptionibus aliis O pro C in hisce: Liquebi vim um.Mequm,Pequiatu.quosquοmωQurpus,etur , Sequium. Sequritareis. Apud Festum Testa, Tesqua. laena Coaxare, Quoaxare. Passim εαι us, Sequius. Est etiam antiquis creberrime cum Q oquvisus teste Prisc.l. i. Contra huius literae insolentiam iudicantilli in Romano, ut Longobamico Libris Ecloga s. -- DI ei lacuuηι ἁν teste Plerio Valeriano. Item Locutus.Seeurus, secutor, Insettitor, aliaque a Loquor, se Sequor. Eademque Proportione. qua miluum per C scribitur, est in antiquo admodum Virgilii Libro Aen. 3. Nostitsumanticum Troiae- In uno blatim dupliri V V. Et vero C poscitin Origine: Pilicianus enim lib. i4. ab Ante format antiquum eadem fictura, qua postιcus a post. Cyrula Lexacum et