Beispielsammlung zur Theorie und Literatur der Schönen Wissenschaften

발행: 1788년

분량: 483페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

31쪽

Quam Cere intorta redimitus tempora quercu, Det motus incompositos, et carmina dicat.

Atque haec ut certis possimus distere signis, Aestusque pluviasque et agentes frigora ven

Ipse pater statuit quid menstrua Luna moneret Quo signo caderent Aust i quid saepe videntes

Agricolae, propius stabulis armenta tenerent. Continuo ventis surgentibus, aut freta Ponti Incipiunt agitata tumescere, et a idus altis Montibus audiri fragor aut resonantia longe Litora misceri, et nemorum increbescere murmur. Iam sibi tum curvis male temperat unda carinis, Cum medio celeres revolant ex aequore mergi, Clamoremque serunt ad litoraci cumque marinae

In seeo ludunt fulicae notasque paludes Deserit atque altam supra volat ardea nubem. Saepe etiam stellas, vento impendente, videbis Praeeipites coelo labi noctisque per umbram Flamiuarum longos a tergo albescere tractus: Saepe levem paleam et frondes volitare eadu

cas,

Aut summa nantes in aqua colludere plumas. At Boreae de parte trucis cum fulminat, et cum Eurique Zephyrique tonat domus omnia plenis Rura natant fossis atque omnis navita ponto Humida vela legit nunquam imprudentibus in ber

obfui, aut illum surgentem vallibus imia

Adriae fugere grues aut bucula coelum Suspiciens patulis aptavit naribus auras: Aut arguta lacus circum volitavit hirundo Et veterem in limo ranae cecinere querelarn. Saepius et tectis penetralibus extulit ova Angustum formica terens iter, et bibit ingens Areus: et e pastu decedens agmine magno Corvorum increpuit densis exercitus alis. Iam varias pelagi volucres, et quae Asia circum Dulcibus in stagnis rimantur prata Caystri, Certatim largos humeris infundere rores, Nune

32쪽

Nunc aput obiectare retis, nunc eurrere in un. dassEt studio incassum videas gestire lavandi. Tum corni plena pluviam vocat improba voce; Et sola inicea secum spatiatur arena. Nec nocturna quidem carpentes pensa puellaae Nescivere hiemema testa quum ardente viderent Scintillare oleum, et putres concrescere fungos. Nee minus e imbri Soles, et aperta serena Prospicere, et certis poteris cognoscere signis. Nam neque tum stellis acies obtusa videtur, Nee fratris radiis obnoxia surgere Luna Tenuia nec lanae per coelum vellera ferri. Non tepidum ad Solem pennas in litore pandunt Dilectae Thetidi Halcyones non ore solutos Immundi meminere sues iactare maniplos. At nebulae magis ima petunt, campoque recum bunt Solis et oecasum servans de culmine summo Nequicquam seros exercet noctua cantus.

Apparet liquido sublimis in adre Nisus Et pro purpureo poenas dat Scylla capillo. quacumque illa levem fugiens secat aethera pennis sEeee Inimicus atrox, magno stridore, per auras Insequitur Nisus qua se fert Nisus ad auras Illa levem fugiens raptim secat aethera pennis. Tum liquidas corvi presso ter gutture voces Aut quater Ingeminat et saepe cubilibus al

Nescio qua praeter solitum dulcedine laeti, Inter se foliis strepitant iuvat imbribus actis Progeniem parvam dulcesque revisere nidos. Haud equidem credo, quia sit divinitus illis

Ingenium, aut rerum sat prudentia maior. Verum, ubi tempestas et coeli mobilis humor Mutavere vias, et Iupiter humidus austris Densat, erant quae rara modo, et, quae densa relaxat; Vertuntur animorum species, et pectora motus Nunc

33쪽

Nuno allos, alios, dum nubila ventus agebat, Concipiunt Hinc ille avium concentus in agris Et laetae pecudes, et o vantes gutture corvi. Si vero Solem ad rapidum Lunasque sequentes ordine respicies, nunquam te crastina fallet Hora, nec insidiis noctis capiere serenae. Luna revertentes cum primum colligit ignes, Si nigrum obscuro comprenderis a Fra ornu, Maximus agricolis pelagoque parabitur Im ber. At, si vitetneum suffuderit ore ruborem, Ventus erit vento temper iubet aurea Phoebe.

Sin ortu in quarto namque is certissimus au cstor Pura, nee obtusis per coetum ornibus ibit; Totus et ille dies, et qui nascentur ab illo Exaelum ad mensem pluvia veritisque eardibunt Votaque servati solvent in gitore nautae Glauco, et Panopeae et Inoo Melicertae. Sol quoquo et exoriens, et cum se condet In undas, Signa dabit Solem certissima signa sequuntur, Et quae mane refert o quae surgentibus astris. Ille ubi nascentem acu Iis variaverit ortum

Conditus in nubem, medioque refugerit orbe; Suspecti tibi sint imbres namque urget ab alto Arboribusque satisque motus . pecorique es

stera

Aut ubi sub lucem densa inter nubila sese Diversi erumpent radiici aut ubi pallida surget Tithoni croceumque inquens aurora cubile Heu male tum mites detindet pampinus uvasi Tam multa cies tectis crepitans salit hor id

grando.

Hoc etiam emenso cum iam decedet Olympo, Profuerit meminisse magisci nam saepe videmus Iphus in vultu varios errare colores. Caeruleus pluviam denuntiat igneus Euros.

Sin maculae incipient rutilo immiscerier igni; omnia tune naruer vento nimbisque videbis

34쪽

Fervere non illa quisquam me nocte per altum Ire, neque a terra moneat convellere funem. At si, cum referetque diem, conde que relatum, Lucidus otas erit, frustra terrebere nimbis, Et claro sylvas cernes Aquilone moverI.

Penique, quid Vesper serus vehat, unde serenas Ventus agat nubes, quid cogitet humidus Auster, Sol tibi signa dabit Solem quis dicere falsum Audeat Ille etiam caecos instare tumultus .aep Monet fraudemque, et operta tumesceret bella

35쪽

v. 65-I65. Nos foeeunda manus viduo mortalibus orbe Progenerat, nos abruptae tum montibus altis Deucalioneae cautes peperere. Sed ecce, Durior aeternussu vocat labor. Eia, age, segnes Pellite nunc sbmnos, et curvo vomere dentis Iam virides lacerate comas iam scindite amictus. Tu gravibus rastris cunctantia perfode terga, Tu penitus clatris eradere vis cera matris Ne dubita, et summi frequentia cespite mixta Ponere, quae canis iaceanturenda pruinis, Verberibus gelidis, Iraeque obnoxia Cauris Alliget et saevus Boreas, Eurusque resolvat. Post ubi Riphaeae torpentia frigora brumae Candidus aprica Zephyrus regelaverit auro, Sidereoque polo cedet Lyra mersa profundo, Veris et adventum nidis cantarit hirundo, Rudere tum pingui solido vel stereor aselli, Armentive fimo satures ieiunia terrae,

36쪽

r μὴ serens olitor diductos pondere qua lo, Columella. pabula nec pigeat festa praebere novali Immundis, quaecunque vomit Latrina, cloaeis. Dentaque iam pluviis, durataque summa pruinis Aequora dulcis humi repetat mucrone bidentis. Nox bene cum glebis vivacem cespitis herbam Contundat marrae, vel fracti dente ligonis, putria maturi solvantur ut ultera campi Fune quoque trita solo splendentia sarcula sumat, Angustosque foros adverso limite ducens Rursus in obliquum distingua tramite parvo Verum ubi iam puro discrimine pectita tellus, Deposito qualiore nitens sua lemina poscit, pingit et in varios terrestria sidera flores, Candida leucoia, et flaventia lumina calthae, Narcissique comas, et hiantis saeva leonis Ora feri, calathisque virentia lilia canis, Nec non ve niveos, vel caeruleos hyacinthos:

Tum quae pallet humi, quae frondes purpurat

auros

ponatur viola, et ni mirim rosa plena pudoris. Nun medica panacem lacrima. succoque salu- Glaucea, et profugos vinctura papavera somnos Spargite quaeque viros acuunt, armantque puebl 3IIam megaris veniant genitalia semina bulbi; Et quae sicca legit Getulis obruta glebis, Et quae frugifero seritur vicina Priapo,

Excitet ut veneri tardos eruca maritos.

Iam reve chaerophylum , et torpenti grata pa

Inlybs, iam teneris frondens lactucula fibris, Alliaque infractis spicis, et olentia late Ulpies, quaeque fabis habilis fabrilia miseet: Iam Siser Assyrioque venit quae semine radiκ, Sectaque praebetur madido sociata lupino, Ut Pelusiaci proritet pocula Zythi. Tempore non alio vili quoque algama merce Capparis, et tristes inulae, serulaeque minaces

37쪽

et Meua Plantantur; nee non serpentia gramilia Ah

Et bene odorati flores sparguntur aneti, Rutaque Palladiae haecae vie iura saporem, Seque lacessenti fletum factura sinapis, Atqua oleris pulli radix, lacrimosaque cepa, Ponitur, et lactis gustum quae condiat herba, Deiectura quidem Donti datarigna fucorum, Vimque suam idcirco profitetur nomine Graio. Tum quoque conseritur, toto quae plurima ter

orbe virens pariter plebi, regique superbo Frigoribus caules, et veri cymata mittit. Quae pariunt veteres cespos litore Cumae, Quae Marrucini, quae signia monte Lepino, Pinguis itum Capua, et Caudinis faucibus horti Fontibus et Stabiae celebres, et Vesvia rura, Doctaque Parthenope Sebetide roscida lympha, Quae dulcis Pompeia palus vicina Salinis Herculeis vitreoque Siler qui defluit amni, Quae duxi praebent cymosa stirpe Sabe illi, Et Turni lacus, et pomos Tyburis arus,

Brutia quo tellus, et mater Aricia porri. Haec ubi credidimus resolutae semina terrae. Assiduo gravidam cultu, curaque fovemus, Ut redeant nobis cumulato foenore messes. Et primum moneo, largos inducere fontes, Ne sitis exurat concepto semine partum. At cum foeta suos nexus adoperta resolvit, Florida cum soboles materno pullulat alvo, Primitiis plantae modicos tum praebeat imbres Sedulus irrorans olitor, ferroque bicorni Pectat, et angentem sulcis exterminet herbam At si dumosis positi sunt collibus horti, Nec summo nemoris labuntur vertice rivi, Aggere praeposito cumulatis area glebis Emineat, sicco ut consuescat pulvere planta, Nec mutata loco siccos exhorreat aestus, Mox ubi nubigenae Phryxt, nec portitor Helles,

Sis norum, et pecψrum princeps caput esseret undisi

Alma

38쪽

Alma snum tellus iam pandet, adultaque poscens Semina, depositis cupiet se nubere plantis Invigilate, viri tacito nam tempora gressu Diffugiunt, nulloque sono conuertitur annus. Flagitat ecce suos genitrix mitissima foetus, Et quos enixa est partus, iam quaerit alendos, Prirignasque rogat proles. Date nunc sua matri Pignora tempus adest viridi redimite parentem Progeni. tu cingelaomam tu disere crines.

40쪽

DE ARTE POET. V 99 178. Non satis est pulchra esse poεmata dulcia

suntos

Et quocumque volent, animum auditoris agunto. Vt ridentibus adrident, ita flentibus adflent Hismani voltus. Si vis me fiere, dolendum est Piim um ipsi tibi: tunc tua me infortunia lae.

denti

Telephe, vel Peleu; male si mandata loqueris, Aut dormitabo, aut ridebo : tristia moestum Vultum verba decent, iratum, plena minarum ;Ludentem, lasciva severum seria dictu. Format enim natura prius nos intus ad omnem Fortunarum habitum, iuvat, aut impellit ad iram, Aut ad humum moerore gravi deducit, et angit: Post effert animi motus interprete lingua. Si dicentis erunt fortunis absona dicta Romani tosthnt equitesque patresque achinnum

Intererit multum, Dinusne loquatur an heros; Maturusne senex, an adhuc florente iuventa Fervidus et matrona potens, an sedula nutrix; Mercatorne vagus, cultorne virentis agelli

Colehus, an Assyrius Thebis nutritus, an Argia. Aut famam sequere, aut sibi convenientia finge, Seriptor Homereum si forte reponis Aehillem :Impiger, iracundus, inexorabilis, acer, Iura neget sibi nata, nihil non arroget artas Sit Medea ferox inviitaque, flebilis Ino, Perfidus Ixion, Io vaga, tristis Orestes. Si quid inexpertum scenae committis, et audes

Perloriam formare novam servetur ad imum

qualis ab incepto processerit, et sibi constet, Dissicile est proprie eommunia dicere: tuque Remus Iliacum carmen deducis in actus,

quam si proterres ignota indictaque primus. Publica

SEARCH

MENU NAVIGATION