장음표시 사용
11쪽
nominatim vexare: c teraque eius
modi philosophi studiis indignis
sima sophismata cogitare desinat. Exemplo patientiae nostrae tadem aliquando moueantur , qui tanta aequitate animi tot indignitates pertulimus, quanta ipsi iniquitate machinati Iunt: quique hoc via multionis genus perpetuum iurauimus, Ut non modo nullas tot fraudum atque calumniarum pC
nas repetamus, sed ne earum quidem authores vlla scriptorum nostrorum litera dignos existimemus: Patientia enim & constatia ad honeste vincedum, non stultorum &ignorantium poena & infamia mihi opus esse duxi: neque enim aduersatus est hic adhuc nobis quis quam, qui vel pictam verae Dial isticae
12쪽
ctic umbram agnosteret .Hanc Lgitur veniam si nobis homines de derint, ut Dialecticam Aristotelis, dialectico Aristotelearumi eguium dicio disceptandam & constituendam arbitretur, o me fortunatums
-Neq; enim leuia aut ludicra petuntur Praemiar I ised de arte, omnium meo quidem iudici praestantissima certatur, Vivis humanς mentis, id est boni bo norum, quae a Deo hqiminibus dari unquam potuerunt, maximi : vi
vis inqua, tam diuini boni pro sua
n atura ac dignitate d*ceatur et exerceatur sisti si a
13쪽
ait pastor ille Virgilianus: At ego
multo iustius, - Ecquis fuit alter,
qui no totum terrae coeliue orbem, cuius centrum certo puncto com
prehenditur,extremum finito spatio concluditur: sed tantum potius mentis orbem , cuius medius locus
immensa cogitandi inuentedique solertia dilatatur: ambitus infinita iudicandi collocandique prudentia propagatur:
-Ecquis sin quam fuit alter, Descripsit radio tantum qui genti
bus orbem' Nec enim vereor, quanuis ea res
tanta sit, quin obscurissimis tenebris clarissimam lucem, miserando ab v sui praestantem usum & admirabilem praeponedum esse, vel aduersariae
14쪽
uersariae sententiae animis sic affectis persuadeam. Atque ut spero, omnes qui ista legent, rem tam facilem,tam iustam, tam laudabilem vel ultro largientur, ac nos aequitate ista vincere potius optabunt. Quamobrem Mecoenas, Rami tui fructus tua no sol sim bonitate se uatos, sed gratia & liberalitate excultos &vberiores gradioresque factos percipito. Vale. Lutetice, e Pr l, leo nostro is 1 6. Idibus Mah.
16쪽
E DIALECTItis vetitate ac utilitate, in Dialectica dictu est: de Di lecticorum inuentis & d cretis dicamus,& doceamus quemadmodum omnes e rum catholicas artis huius regulas comprehendimus, omnibusq; probata meth do collocauimus: caussam denique tam multorum a nobis omissorum, suis locis afferamus. Quae disputatio tam multas nobis turbas excitaui ut non immeritὁ numen hic inuocandum sit. Ergo ut recte ataue ex ordine progrediamur,Deu Opt. Max. ducem autnore que propitium consiliis nomis precemundiuina siquidem ope,multo magis res honoatque laudabiles,quam ratione consilioque hominu A geruntur.
PHILOs O pHI AE P Rfessoris, Animaduersionum Aristotelicarum liber primu , DE PHILOSOPHIS LOGICC rolum Lotha, gum
17쪽
geruntur. Abs te igitur, O qui res hominumque,Deumque, aeterens regis imperiis, Cr fulmine terres, pacem ae veniam peto, precorque ut nos in hac contetione a vero rectoque aberrare non sinas, sed huius tantae discruplinae proprium ac naturale lumen ,ad decus &laudem immensae bonitatis ac magnitudinis tuae s ui xt optimus & maximus es, sic merito appellaris in deditis tibi mentibus atque animis ostendas . Nunc quoniam debita instituto nostro vota fecimus, ad rem veniamus:
Viointi libris ista quςstionem complectemur, quorum primus, logicorum philosophorum historiam habebit: secudus , primorum Logicae principiorum assertionem: reliqui deinceps singulis organi libris octodecim respondebunt. De logicis itaque philosophis primum dicemus,unde variarum partium varios inuetores asnoscemus: xt si magna quaedam & ampla nobis haereditas cernenda sit, parentum a quibus relicta sit, nomina liabenter audiamus , tabulas cupide legamus. Ergo cum logicae artis haereditas tanta iamque copiosa nobis ad-cunda sit, eorum parentum,a quibus deicripta posteris est, nomina, studia,instrumenta, monimenta cognoscamus exploremus verum sit,necne, quod Aristoteles de se nobis persuadere voluit, cum se primum Logicae inuentorem praedicauit: ait enim in peroratione organilogici, ante se, Rhetorica multa documenta extitisse rhuius operis non hoc quidem fuisse, illud autem non fuisse sed omnino nihil fuisse. Ergo de logicis philosophis dicamus ea, quae e Platonis & Aristotelis libris, Eque philosophorum ipsorum apud Laertium vitis, ας Galeni libris comperimus. Philosophi quidem omnes Logici suerunt, nec enim sine Logica homines, nedum philosophi essent: sed Logica illa naturalis esse tantum potuit,de artificiosis nunc etiam Logicis dicere instituimus, quique de hac arte aliquid praeceperint.
Omnium certe antiquissimus Logicus Prometheus, a
rificiosae methodi author & inuentor in Philebo Plat nis
18쪽
rris traditur.cum Socrates docet omnes homines natura logicos est e, sed naturalem hunc humanae rationis ardorem temerarium esse,nisi consilio regatur. Nulla vero ait Socrates via pulchrior est, nec elle potest, ea, cuius amator semper sui: at frequenter effugiens, mosolum & solicitum destituit. Pro. Quaenam est 3 exponatur modo. So. Quam declarare quidem facillimum est,adhibere autem & usurpare,difficillimum: Omnia enim quaecunque artificios e composita via quam repe in sunt,hac utique reperta sunt via: Consulera autem quam dico. Pro. Dic tantum. Sis Donum profecto Deorum,ut mihi quidem videtur,ad homines alicunde ex Diis per Prometheum, una cum quodam igne clarissimo delatum: Ac prisci quidem nobis excellentiores,& ad Deos propius accedetes, hoc nobis oraculum tradiderat. Haec de Prometheo Socrates,& multo pluribus verbis,quibus Prometheum logicae methodi inuentorem facit. Prometheus vero post diluuium, hominem igne illo coelesti formauit, ut Poetae tradunt,cuque Finxit in figiem moderantum cunei a Deorum:
ut logica methodus iam primis illis temporibus inueta sit, indόque sit eius antiquitas nota. Nec alienum sit credere, de logicis artibus,a primis illis parentibus Gliquid praeceptum esse,quos apud Iosephum legimus, de Mathematicis disciplinis accurate philosophatos esse. Ergo hanc logicet doctrinae partem lon3e omnium principem Aristoteles nequaquam sibi vere attribuet. Neque iam hic probabit ante te nihil omnino de Lostiaca praeceptum fuisse.Logicorum vetd , quorum certior historia sit,aetates paulo facilius deinceps per genera philosophorum & Italicorum & Ionicorum proiectu mur. Ergo in utroque genere , quae logicae artis studia
iguerint, attendamus. Pythagoras circa sexagesima
Olympiadem, Italicae philosophiae princeps, mathema ticas, physicas, medicas artes docuisse quidem dicitur, logicas quod legisse meminerim docuisse no dicitur: magnumque eiusce rei indicium est, de logicis cutibus
19쪽
ab eo nil esse institutum, qudd quinquennii silentium
discipulis suis imperarit, & ex omnibus Logicae argu mentis,unicum illud expers artis tantum apud eius discipulos valuerit, α :-, ipse dixit: Ipse vero, Py- hagoras erat. Testimoni j tamen & authoritatis a gumentum, in Pythagorea schola tantopere celebratum inde meminerimus. Atque huius sectae philosophi Lo icas artes perleviter attigerunt. Xenophanes a Parmenisco & Orestade Pythagoreis videtur insormatus esse Huius logicum nil inuenio: nisi forte illud putes,quod dixerit acatalepta, incomprehensibilia esse mmnia: unde sortassis Pyrrhoneorum & nouorum Ac demicorum error emanarit. Heraclitus, Xenophanis auditor, quavis sibi iuueni nil cognitum, seni nil igii tum fuisse diceret,iamen videtur eandem acatalepsiam comprobasse,cum diceret, Opinio, sacer est morbus, Maspectus fallitur. Eius tamen dictum logicum illud est celebre: Multiplex notitia mentem non docet: Significans opinor no librorum prςceptis & regulis, sed multo magis usu dc exercitatione sapientiam in quaque arte comparari. Qu*d verissimum est,& a Socrate
valdε comprobatum. Eiusdem familiae fuit Emped cles, Pythagorae nempe discipulus,qui Rhetoricam inuenit,ut Aristoteles ait in Sophista. Atqui Rhetorica& inuentio & dispositio, quid aliud est quam Logica 3 Hic etiam philosophus Gorgiam Rhetorem, muli rum postea & philosophorum & oratorum doctorem
formauit. Quare nomine Rhetoricae, logica ars ab his tractata est. Epicharmus, Pythagorae auditor, commentaria reliquit,in quibus non solum res physicas Scmedicas attingit, sed etiam γνα μωλογε . ubi fortassistosicum aliouid fuit. Parmenides, Xenophanis ac Diochetet Pythagorei auditor, logicum iudicium tum veritatis, tum etiam opinionis,carmine suo perelega ter attigit: Oportet verὸ te omnia cognoscere, Pinrtim quidem veritatis suasisIacuis accuratam sententiam, Partim
20쪽
Partim mortaliam opiniones: quarum non iam fides vera. Deinde iudicium opinione fieri prohibet, ex accurata veritate fieri admonet: Ne te Deus anticipem viam iuxta hanc cogat, Hriud erinconsiderato oculo, resonante audisu, Et lingua ,sed ratione perpendas ambiguum arxumentum.
Atque hunc poetam,Logicae etiam philosophiae in gistrum fuisse,argumento est Platonis logicus dialogus, nomine Parmenidis inscriptus,cuius tota da sput tio ad logicam artem attinet. Quinetiam de Pythagoreis,Archytas existimatur a nonnullis Categoriarum author fuisse,quet hodie ad Aristotelem authorem referuntur e & certὸ Aristoteles de Archytea philosophia commentarium conscripsit. Atque haec Logica Pith goreorum fuit,de quibus Aristoteles decimo tertio primi Philosophiae sic ait: Pythagorei prius de paucis
quabusdam,quorum definitiones ad numeros accommodabant: vi,quid est Occasio,aut iustitia, aut Nuptiae. Quo loco significat Aristoteles Pythagorea Logicam, aut nullam omnino, aut perexiguam fuisse. Sed Aristotelis ambitio suspecta sit, Logicam sibi vendicantis, cum tamen adhuc a veteribus illis, Rhetoricae nomine uadam Logicam propositam,& separatim de iudicio, deque methodo praecepta posita videamus. Interroga igitur vetustatem illam,si potes, an Aristoteles primus Logicam inuenerit & absoluerit: valde ac vehementer reclamabit,cum tot & inuentionis &dispositionis aries osteris reliquerit. Sequuntur Ionici Logici: Zeno E- eates,Parmenidis auditor opinor quia vel ad veterum artes tantum adiecit,aut eas uispersas in unum corpus redegit logicae artis apud Laertium octauo & nono lis bris,leste Aristotele,inuentor essicitur. Ac quamuis Z
nonis monumenta omnia perierint, tamen eius verit
iis licet a Platone quiddam agnoscere,apud quem Pa menides significat Socratem in dialecticis a Zenone suisse institutum:Sic vero Parmenides cum Socrate loquitur: Praeclara vero ac diuina, mihi crede, cupiditas