Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

발행: 1837년

분량: 599페이지

출처: archive.org

분류: 어학

241쪽

ule Sio En ii SETH, I ii I i ii Ioi. Praetermitto quae huc non pertinent. Ex hisce autem gram m. Praeceptis apparet, ubique Sans- criticam formam esse respiciendam; remanere' fante vocales, Rat. B, G; fir inmo M. M. G, ult.; FIsP MP. I S, Io . mutari autem ante Consonantes iuxta normam Pru riticam; posse etiam

idem fieri in si et rara, quod supra monui de S: et

iri:, nimirum abiici alterutram ConSonantium et produci vocalem particulae. At magis solita est Scriptura ut EsI Mr. ISS, io. tumT M. R. i5, β. Irim Cali. 6s, Ult.; ELC. Omittunt grammatici Cud , T ', quae cur Pra ritice non usurpentur, rationem intelligo nullam. Eadem valere debet de eis regula, si in Caninum Sonum SanScritice mutatus est sinis. Hinc Corrige M. M. Gl, l. , in scholi. UI NII; si praeoptas sormam scholiastae, scribe iacu LEVI ; sin autem vis retine T Iongum et Pono m

S. Voco. Sing. in vi nomm. in W abiiciunt finalem; iuxta Κ. T. compensant ConsonantEmaminam productione vocalis, ex. gr. IMET Rm; at multo saepius aliud induunt thema. S. lib. a. q. finale inflexionum et assi xorum ubique evanescit atque in Visargam transit; nam e Vi-

242쪽

sarga potius quam ex ipso sibilo derivantur mutationes sibili finalis; vid. supr. P. I G2.16 . Visarga tamen ipse nullibi consistit et Prorsus a Pru rita

terminatio m m in Pru ritice additur thematis in I, pro T, F pro T. ProrSus diversa itaque ratio est Tendici clo, cos, Pro Q. H Cum T et E coalescit Visarga in T et T, si accentu essertur vocalis; alias evanescit spiritus sinalis vel abit in Anusvaram sinalem. Vid. S. SS.net pro Gi:, Pro P:, - Pro mi :

C Post v et ui qui invenitur in Sanserita sibi-

Ius, Pra ritice abiicitur in Ida pers. Sing. OPtat. uti m xi et in ut M ui: . Post et E itidem; min. CTOS, EX U T, ; UT EU:. In aliis in-s lectio diverSa ESt. u. Themata vocabulorum in mi saepius abiiciunt sibilum; hinc nova themata in N, ut Um, milh , quae aeque atque primitiva in uri ur in declinatione et compositione usitantur. cf. Var. IV.

243쪽

. S. S. reg. 16S. tibi exempla sunt EP et t. e. in m Em, et I GS. UTII i. E. mmim. At mallem Hinc ur Pys ys M. M. DO, I. i. E. ET rami m CL DS, II. Mr. ISS, Io. In aperto ESt, Cur ante ConSonantes geminas thema Ponatur in Ante vocales et Consonantes singulas

et V et vi invenitur. Mr. iii, ; Immi te Ca . So, io; i , i. CL M. M. BO, II. etc. Corripitur hoc ut interdum in T. xsusE M. M. Di, 2; ete. quae serma extra versum nescio an legitima sit in hac dialecto. cf. Var. IV, 1. US. et frem . si Sanscritice est Visa a vel sibilus, regulas sequuntur generatcs: N-Zmae Vi . OB, IS; Lah. 3 16, 3. etc. Excipe NOE . Supr. P. SS. . Themata in et ET vocalem V sulcien-lEm in nom. sing. assumunt rarissime. Vid. Hi l , mri Pro Un: Supr. P. IS. NIRRII Cah. 8I, I. uom. Pro exemplum est solitarium.

De U sinati thematum in et 'L et Padi liculorum, ,ri ubi Sanscritice i non sit in CompoM. Consor sis, quae in margine Posui. De imi' Legitima est scriptura ut 3Ir. 1 2, G. et ea lege defendenda, ut non sit sinalis vocis eon sonans Prakritice subiecta mutationi mediatis complexus Vid. infr. g. T6. nam Tet mediale sit m, excepto in praefixis et, quorum Sibilus Cum SPq. ri format Eu; in Es. Alr. IIT , ult. et ratio similis est ei, Propter quam scribitur Tuld , , Em.

244쪽

E. Recurrunt in mutationibus ConSS. Coniunctarum Partim mutationes, quae in singulis cernuntur, ut transitio dentalium in cerebrales, re Pro 'r, udr Prohat maxima mutationum Pars Ponenda est in visimiliatione conss. dissimilium, quae Per scenicam loquelam regnat. Ita autem est Plerumque temperata haec assimilatio, ut praecedens consonans abeat tum in ordinem, tum in naturam Sequentis; em sit R, ir sit m etc. I. Similes autem sunt in Pra r. consonantes

tantum sibimet ipsis et adspiratis suis vicinis; quae

itaque adspirationis facultate Carent, ut U, ET, Uetc., similes habent nullas Praeter Semetipsas. Magna huius sermonis lex est: dissimiles Consoriantes SiamCriti u NON POSSurit remiariere sine immutatione ; exceptio vix dici potest, si niasiales ante cognati ordinis consonantes Consistunt. S. Geminiae itaque saepenumero ponendae Sunt consonantes, exceptis et quae vel iuncturam Cum Semetipsis recusant; Var. III, Si D') et addere videtur S. S. 153. ad Tuc referens milium

S. 66.

De consoniantibias coniunctis.

245쪽

Geminatarum duo sunt ordines; aut eaedem sunt Co ISODan te ut TS , UI MI, etc.; aut antecedit non

adspirata adspiratam suam vicinam; adspirata in hac lingua nunquam praemitti potest alii conso nanti. Var. III, St. Mendosae itaque sunt scri-Pturae, quae in cerebralibus saepius quam in aliis observari POSSunt, Ex. gr. 6j, m etc.; quod genus macularum semper Sine multa oratione delevi. . In assimilatione conservatur adspiratio, quae fuit Sanscritice; sin igitur,em, V Ele. assimi tantur, dubium non est . quin Scribendum sit m N etc. At pendet etiam adspiratio Pro ritica ab aliis Caussis, quas probe cognoscere debebis, si vis constanter in hisce rebus agere. Sibilus enim

quicunque cum c habet assinitatem (vid. S. s. et

si assimilatur sequenti, ita ut evanescat, adspiranda eSt Consonans assimilans; immo, etiamsi nulla sit assimilatio sibili, pro eo solet inveniri aut simplex, aut nasalem excipiens, si non divelliatur vocali inSerta a Conson. praecedenti. sit Pr. m. pia Pr. ET, E Pr. m; itam fit mug etc.; mimur sit mi m. Eandem adspirandi facultatem attribuendam esse reor nonnunquam litterae caninae

post Sed de his infra. Ex ignorantia huius

legis fit, ut etiam a scriba, qui Vararuchis opus nostrum exaravit, III. 62. Sq. Positum sit enim,

246쪽

fum I. Pro -R, E nulla hele est caussa adspirationis. S. Impugnandus mihi est Praeterea Varar Clies Propter rationem, quam in docendis hisce assimilationibus sequitur. Sistit enim elisionem alterutrius consonantis 'T, III, I. I. Eic.), tum geminationem superstitis, sive ea Nibi sit seu ser. III, So. St. Ponit itaque, ut exemplis utar XVI, primum elisionem sibili ita comparatam, ut, R et T elisis, v et ri fiant et , EI. III, II. SS. Tum

geminandas Curat Consonantes Et N per suas non

adspiratas. III. So. St. At libenter mihi dabis, simul fieri mutationem, sibilumque assimilari s quenti Consonanti, in quam transferatur adSpiratio, quae inhaereat sibilo. In hoc itaque rectius agitΚramadiuvaras, qui pro N, m mutandis ponit Mu

tamen est Vararuchi, haud sine veritatis quadam Specie esse doctrinam; nam si era sit aut- aut BDs, utrumque e em proficisci videtur; hoc certe elisionem praebet litterae caninae. At enim vero obiicio, si em esset vox Sanscritica, vix oriretur serma, qualis est iem; cs. S. Id, III. Sed enu est et i quod ante u locum habet, ab eo attrahatur et

immutetur netesse est. Um autem quum fiat, oritur contentio inter longam vocalem et Complexum consonantium; in qua si vincit Par consonantium, Corripitur vocalis, unde RTE; sin autem victrix evadit vocalis, ipsa victoria vires ei accrescunt ita, uti detrudat consonantem in infimum Iocum; nam aequiparat mulatio adspiratarum in d elisio-

247쪽

em, re et omittit Vararuches secundum, mi constituendo. G. Vel maiorem probabilitatem habet ratio Vararuchis, si assimilanda consonans excipit assimilantem, praemissa vocali longa. Utor exemplo mimi, unde Pr. mm; heic est elisio, ut videtur, vera Semivocalis et. At quum aeque legitima sit Scriptura (S. 18, I. , quum multo saepius Q ita asscit Praecedentem Cons. ut geminetur, CorrePta vocali longa, ex gr. NIT , nunquam GUT , Pro quum mi oriatur E i. e. aSSimilata sorma radicis FL P. I a. apparet, si veram linguae huius indolem respicis, exstare semper actionem litterae sequentis et vel quae alia eiusmodi positionem habeat, in praecedentem, totamque quarationem,

utrum una tantum remansura Sit Consonans e duabus, an duae conservandae sint assimilatae, PEudere a reciproca Consonantium et vocalis Praecindentis contentione.

. Revocanda sunt in memoriam, quae de diversa consonantium virtute dixi S. S ; tum ea, quae de inclinatione dentalium versus cerebrales monui S. S. 58. ii i denique, quae de initio vocabulorum absoluto et relativo exposui S. SI, 2. Dissert autem hoc, quod Coniunctum minus strenuum sit , quam Consonantes ordinatae , quum contra vidua sibila vel sortior sit, quam Consonans Palatalis aut cerebratis. 8. Dispesci possunt diversae Sanscriticarum

248쪽

Consonantium iuncturae Pro huius negotii consilio in classes hasce: I. Iuncturae Consonantium ordinatarum hi -u, etc. cum nasali antecedente; II. complexus consonantium quaternarum ordinatarum i III. iuncturae nasalium aliam consoDantem Excipientium ;IV. iuncturae, quarum elementum alterutrum semivocalis est; V.meae, quarum pars est sibilus vel spiritus. s. Dissimilium consonantium diactriam iuncturae Pra kriticae nullae sunt, nisi praemissa sit nasalis. Trium autem rarissimae sunt, potiusque exhibent doctae scripturae specimina, quam Vere iuncta tria elementa diversa. Io. Iuncturas finiates a Sanscrita nullas rece- Pit Pra rita; nam paucissimae quae permittuntur, Extra Vedas vix erui possunt; mediciles iuueturas Primum enarrabimus, desinialibus suo loco dicturi. S. 6 T.

Quinque sunt Ieges generales, ad quas reduci Possunt huius generis mutationes; de singulis et exceptionibus mox disputabimus. I. Consonantes quaternae priores ordinum quin

tinentur sine mutatione, si nasalem sui ordinis Excipiunt, B. assimilantur sequenti, si ex ipsarum

est caterva

249쪽

II. Nasales A. remanent, si excipiuntur a Consonante ordinis sui; B. assimilantur Praecedenti ordinatae; C. assimilantur nasali sequenti; D. assimilant, Anusvara excepto, sibi semivocalem Sequentem vel antecedentem; E. transponunturnasales sibilum vel spiritum d excipientes; III. Semivocales assimilantur Ceteris ConSonantibus tum subsequentibus, tum Praecedentibus,

exceptis ipsis;

IV. Sibilantes A. assimilantur Consonantibus ordinum quinquenariorum, exceptis nasolibus, Sed adspirant consonantem assimilantem; B. assimi- Iant sibi semivocales; C. post Anusvaram Sanscriticum rEmanent, Praemittunt sibi nasales Ur, RI, ipsae in mutatae; e nulli consonanti antecedere potest, Praemmittitur itaque, quae Sanscritice Subsequitur, nam salis; iuncturae spiritus cum semivocalibus regulas Sequuntur speciales. Nunc ad singula investiganda accedamus. S. 68. Ad S. ST. I. A. II. A.

Nasales ante consonantes ordinatas remanent EaSque a mutatione defendunt. Eadem vis est ADUSVarae, Pro S, Ut, S. Positi.

250쪽

Pro rem ib. 2S, S. et similia vel sine ope codicum amoveri et possunt et debent. S. Sy.Exceptiones in dentalibus legitimae sunt liae: a Transit iunctura dentalis inscerebralem. Var. III. S. G. S. S. tio. III. in nimo uc Procruci ri, Vid. Mr. Id, I. Utt. II, rq; etc. *U et i;

obiter moneo Mr. 158, sin. falso enarrari per RIVIT ;es. Var. IV, 15. Ind. Vox cuius scriptura manca est Var. IV, 3A. in S. S. scribitur img m. Mr. 16, s. forma erat in - i. Verbum Uret et Alr. TO, O. M. R. I S, T. scriptum est ak. 32, 1θ. UT, quasi esset praepos. Nia et radix nescio quae. ' . ih. 163, 1. mendose in C. exstat -Eim; in P. alio mendo RIT EI.

s is

SEARCH

MENU NAVIGATION