Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

221쪽

abire possunt. CL Var. II, II. 26. S. S. 68. Ss. Sequuntur exempla:

eini Lah. III, 8; Rat. 8i, D. Io. mmm Rat. Si, T. Et omnino in advv. in met in Ida Plur. u pro T. Mutatio eius, quod est S in G, potius in id cadit, quod ab origine fuit v et abiit in N, ut in tam et M. Vid. S. seq. N Sanseriticum in G nunquam mutari videtur. tri iuxta Var. II, IS. in v transire solet; at non debet. Id enim ista regula docetur. Certum Est

222쪽

cernitur, ut 3Ir. I S, G. Contra Var. l. l. Em'; frequentius conservatur W-Mr. ISG, S. Vik. GI, . cf. S. S. Ss. Exc. V. ubi additur isit: v vi gramin i Transit interdum in superstes post elisionem antecedentis et et longam vocalem excipiens in s ex. gr. Em, mm, d .

In linguales respondentes transeunt interdum etiam dentales adspiratae et G ad G descendit. Var. II, I . ubi docetur, V in Et m, uin irim transire in T. Attamen quum ProrSus Pontra huius sermonis ingenium militet, mutari mediam in tenuem, legendum ESse Credo G Proe . Consentit cum hoc S. S. ubi reg. Go. in hisce exemplis scribitur G. Adduntur praeterea es, Zm.mm non repperi; CL suPr. P. I S, in ivariant libri, tum cerebrales Ponentes, CL M. M.

dentales; vid. Prab. I S, f; Rat. G, is, M. M. S . S. m e libris non erui; mihi et mn saepissime leguntur, M. M. OS, 23; Ca . io, ISO, G. Rat. q. G. etc. Vah. S. G. Rat. , 68. etc. rarius irimm Et m . Tutius videtur neutram excludere sormam. *

I Ponit S. S. ubi qua fere i, pro T; sic etiam iii reg. 5d, quae est II, 26. Vnr. et sic prnecipit reg. S. S. Gl. Vici. Exe. V. Generalem esse hanc mutationem nec VararuChes docet, neque corroborant libri ; magis solitam esse intelligo. De .m addendum est, saepius legii a

223쪽

Retinetur N pro Usin rad. m. Pr.Dem, leSle Var. VIII. S. 2. Transitio adspiratae N in m attribuitur soli verbo CVar. II, I . Pra r. N - , quae sermatam SanSCV rat. Transitiones adspiratarum in non adspiratas rarissimae sunt, si, uti debes, huc trahere non vis menda librariorum, qui in hisce Consonu . Piugendis solent falli, et caves, ne diversas dialectos consutidas. Interpretamenta vitiosa Corrigere Su- PerSedeo, ut Vah. 82, I . ubi Ammi (mnirm salso Euarratur per m M. Restant mutationes paucissimae Vararuchis testimonio corroboratae; T Pro S in UT, Var. II, IS . contra quam Scripturam Peccare So- Ioni libri, in E et g distinguendis tamen ponderis nullius. CL M. M. Iis, ii; Mr. i. , 2; u in N,ineti N. Var. II, 28. cs. Supr. S. Ss, i. Adde Ni mPro Mimii, Soror, quae sola est legitima sermo Pru ritica . ubi transpositas est adspiratio: Em Mn, unde Eribit. M. M. s, ulti; Mr. IBO, G. Cic.sormam O, TET; cf. supr. p. 12T. Silentio eam praetermittunt grammatici et veruor, ne scribae reg. ar. III, 6 . memores, salso sinxerint TU; nam mi frustra quaeres. Exempla huius scripturae sunt:

224쪽

Explicatis hisce ordinatarum consonantium singularum mutationibus, videtis eas fore reduci posse ad depressioncm et iactioncm, totoque coelo disserre hasce mutationes a rotatione consonan tium Germanica. Pra riticae Enim non gyro Hreum aguntur, sed in locos inseriores et perniciem tendunt. Pormutationes singularum Consonantium ex uno ordine in alterum vix inveniuntur, praeter transitionem dentalium in linguales, quae obtinet adhuc per linguas Indico. provinciali. Sans- criticas. Nam exempla reciprocationis inter Iahiales et dentales vel gutturales G vix locum habent et quod magis mireris, gutturales in Pala-

tales migrare recusant. Unicam repperi excoptionum D T Pro iri supr. S. I S. A grammatico edocemur, radicum Eru et Iusormas Pro Pr. esse m et Rim. Valet de tris. quod supra notavi deris pro T S. Sci; repetenda est mutatio a m et sim atque a themate Praesentis proficiscuntur sermae, quae Sanscritice a radice pendent. Elisio totius syllabae enarranda est per Elisionem Consonantis, SubSEquente Contractione, ut ) Laudavi supra P. 136. et s. 36. e Var. iam pro et ra et pro quae mutatio restringitur ad praesxam Praepos. Ussimul. Dentalis N in v ahit in supr. s. 33, q. Invenio nune S. S. 162. poni meri lan- quam alteram formam vocis ultima syllaba haud dubie corrupta est.

225쪽

PII pro urum pro . III. Sunt rarissimae et nulli certae legi obedientes. Alia exempla vid. SUPP.

S. 26, c. et Var. IV, 3; SS. S. S. I GS.-Mr. IIS, 2. laedum est mendum Pro S. da. sales 3, in dialecto praecipua Singulae non inveniuntur, nisi h. l. laudare liceat di in sermis quibusdam pronominalibus; quae quum in seriori dialecto me iudice attribuendae Sint, Solum quod Ponere possim exemplum remanet

Var. III, S. in qua tamEn voce utrum M vera sit Scriptura necne, Posthac accuratius investigabimus. ur Sanscriticum non mutatur et saepissime legitur, utpote quod etiam absorbuerit G. ii aliis consonantibus non aSSociatum nullas Patitur in media voce mutationes. Unicum elisionis exemplum est irim Pro BIM Var. II, S. legitur tamen Vik. 28, O. E C. MIM . Transpositiones DaSalium Proseruntur quaedam a gram m. Var. IV, S S. S. S. 16S. (qe n d; Var. IV, St. S. S. IGI. Pro B mi; quod si verum est, peccatur Mr. 8 , io; denique in sem. um Pro et II. Var. IV, SO. S. S. et in media voce pro arbitrio retinetur vel eliditur. Certum est hunc esse usum, qui iulibris manuscriptis obtineat; neque ullam liaberi

rationem vocalis aut praecedentis aut antecedentis. Ponit quidem S. S. regulam x. s. In voCC.

226쪽

quorum syllaba prima vocalem V contineat, a Uexceptam, esse optionEm. Sed hoc non omnino

I S, tu; in quibus formis grammaticus (II, 16. et

saepe librarii Ca .i o. io; Mr. ISS, II. EtC. Pomnunt ij;-Vik. Ioo, io ; mmm M. R. Si, Io. in , .mi Vah. 25, s. io. Saepius tamen eliditur et, quam retinetur, potissimum Post vocales longas. Elidi docet Vararuches II, 2; DECESSariam non dicit elisionem. Vidimus supra et initio ubique in Er transire; idem sit etiam Post Dasalem, ut Linstrum Vi . II, c; et initiale hoc et, si in m diale abit, eliditur, prorsus ut ii, stim pro BEF m sit M. R. I S. G. etc. In complexibus et nulli hi consistit, sed assimilari solet consonanti antece

transilit; vid. Var. I, S. e I etc. S. P II 8. Palatalis habet vim in dentales, quae a Exceptae in palatales abeunt, Pro RI, Pro, et, Mi Pro , pro Ur. In abit Saepe Post si excipitur ab U, m. (G; vid. Cont r. p. a G. EI OE-nique sit El. miri pro Tim. Var. I, S.

227쪽

sti Ilis expositis, apparet et Pru riticum re vera . nulli hi consistere, sed aut in et transire aut in T. Si non prorsus evanescit; evanescere autem solet inter duas vocales, Et tantum post vocalem ci

niuntur tamen Saepius etiam Trum, etc. Ut uno

verbo dicam, ubi non prorsus abiici potes L et, sono sibi proprio privatur et tum in T, tum iuvocalem transit. Obiici potest, in sormis pari. in mis non

Elisum esse V, siquidem mutatione in Tru demon- Stretur, V Conservatum esse sub specie T. Scribit sane vararuches Minim, 'BEst II, 16. At observate tamen, Tm oriri posse ex re vel sine ope semivocalis. Nam ex um I primum fit IN T, mutato et in i ob accentum (vid. Supr. p. IGO.); tu his et quidem etiam scribitur interdum b iat sine idonea ratione. Dissolvitur autem i ante v in q - q, -- et posterius elementum abit in N;

ProPter accentum autem scribendum est etes gerie. Unica est vocalis, post quum in eat V; post Ninunquam sit et vel hinc consequitur, ut diplithongus P ab hoc sermone sit aliena. Solum exemplum Sam-PraSamnete est M. M. Lio, ult. Hi geti pro miram Jic mi); quae scriptura valde suspecta est. Vid. not. ad p. 1 , d. edit. Bonn. Codices Londd. aliam Pruehent dictionsim.

228쪽

Quum eodem modo explicari possit, Iimrm pro nurru, etiam in hisce participiis nulla impedimur obligatione, quo minus et elidamus Et scri-

hamus.

Hinc consequitur, ut nullae remaneant voceS, a quibus non poMit amoveri u ConSouans, Et minam pie ut proferam tu modium Sententiam, eius sum opinionis, ut credam. Sonum ConSonantis Ua Prakrita praecipua et Laurasenica fuisse alienum, G atque loco u Sanscritici aut v aut T dictum suisse, si non prorsus a Consonanti vicina absorberetur vel inter vocales opprimeretur. Quam sententiam si iusto audaciorem dices, cum librariis*P inter duas vocales ponere poteris V, Si Cou- tractio sit nulla, in ceteris iuxta regulas Supra Positas mutare debebis. Evanuisse sonum inter duas vocales ei, documento est Scriptura Pro Var. II, I . CL

' i Grammati ei libri accuratius exarati inter vocales omitalere solent et, exceptis Partice. in fissilui Cf. CX. gr. indic. ad Vari

229쪽

emendandum est in me Tui. Scriptura haec librariis ignota suisse videtur; Plerumque TINI P Dunt, rariuS ut 3Ir. I G, T. Provocatur autem v ab a longo, ut sit in lingua Persica vetusta; vid. de inscripti. Persepp. p. So. Similis, sed diversa tamen est scriptura Umbrica miliarciam No- mera, si comparas Latinam fluvii Nariis formam T itaque non est pro U, Sed insertum Post oppreS- sum ei. Satis frequens est Umin dialecto Magadhica, et ad hanc pertinet inserta semivocalis in

T remanere solet; interdum permutatur Cum m. Var. II, Is. Limitatus tamen ESt numerus vo-

eum, quae in pro T ponunt in dialecto praecipua, in inserioribus omnia T in in transeunt. Quo fit, ut scribae dialectorum diversorum distinguendi inopes, Saepenumero praecipuam Pra ritam do-tient littera di, ubi repudiat sermo; in huiusmodi rebus tutius erit, grammaticos sequi, et gregi ab eis desinito nulla addere vocabula, quum quadconstanti usu vel aliis testimoniis in suum vindicare possint. Ilinc salsum credo di in Prom Prab. 56, sin.; Mm dis pro lib. S , I. Insectus est sermo Κarunae praecipuus vicinia sermocinationis magis depravatae. Sic etiam un- IR Pro RHic iri Mr. Io8, s. pro Ui Q M. R. io , a. Et Permulta alia. Menda haec in istis Praesertim sabulis cernuntur, quae varias dialectos frequen tau t, ut Me. M. R. Prah. Elisiones:

230쪽

litterae caninae solitariae, ut pro 'us M. R. ISo. i. meudoSae sunt; omittit P. vocabulum. v S. T. nec mutatur, neque omittitur, at in se convertit saepius, ut supra vidimus Ss, a. tum T, tum g et dentales in X Conversas. Elisio tantum est in vocabulis nonnullis usu quotidiano tritis, utara vvl bupr. P. III.) pro ravstra , ubi di

et ta,elisa sunt, i mutatum in in vel I (supr. P. as 2. potius est assimilatum. Alia

elisionis exempla Certa non Enotavi; nam aere Pro Em m Mr. IIT, II. inauditum est, Et nescio aurecte enarrarit scholiastes. Mutatum esse cis in T,

nullus credo; neque idonea sunt documenta. P*

'l Falsa interpretamenta enotare taedet , ut et V qa.s3, s. quod non sed diu est. Supra monui Tet X laodie sono non disserre; g. Zy, 2. Ilinc nullius Ponderis Sunt scripturae E pro vel f pro T, ut CT i. e. Utt. q6, 11. Contra Ohi et V Mr. 13s, 5. Ponitur etiam S. S. 162. De mendo X pro U Vik. lo. CL supri et ad . Utt. 63 , d. Exempla os recte positi , ut rami Utt. 13I, 8. M. R. y, 2; etc. Congerere omitto. pro T, ut Utt. 1θ6, 3.

memoratu dignum non est.

Rat. y2, 3. Ioo, II. legitur 'st aut pro vim mi nam Promprium est vocabulum incantatorum et ro rων. Vid. M. R. 32, 6. 33, . et t. Eadem forma est Lit. TI, 2. Videtur confusum esse rim cum emen, uti sae pius legitur pro Tig. Mr. 163, 15; Rcit. qq, 2. etc. ita ludere etiam valet, sed alio sensu. im g M. M. lis, l2. salso in Scholi. per enarratum