장음표시 사용
231쪽
- Sig. ei m. S. d8. Excepta semivocali et, debilissima consonanlium est ceteris cedit locum, et et L autem sibi assimilat; imes m umma, SE IN. Inter vocales saepissime eliditur (cs. Var. II, 2. , initio contra Iocum Suum servat; Contra tioni denique obnoxia est Prorsus eodem modo atque i. E. post voCa- Iem sequente V s. Ur s. Alia infra de Er coniuncto addenda sunt, nunc de et solitario tantum loquimur. Elidendi vel retinendi regulam
Certam assequor nullam; Certum est, ct inter vom
tamen etiam in initio relativo (cs. P. assi. . Praesertim in rad. cf. Var. IV, G. et mm a di Vi . . S, . MUTUO Mn i Ss, ai; at Urim inmur Rat. S., c. Ante et T rarius eliditur. Sunt tamEu EXEmPla, ut et Ri Vah. i, 2. Inter i et g tamen vix omissum invenies. De ct contrahendo CL S. 2G. Siam rviamniam patitur interdum, in primis Post Consonantes, quod huc nondum pertinet, at etiam, licet rarius, inter duas vocales. Exem- . Plum Catm SVPr. P. III. Procedit e Pro dem . omissa syllaba et, uicin Syri pro M u. cf.Supr. P SS. Tum vietius uWnc Vik. 5, 8. sum ib. - i G, O. Corroborat hane scripturam P. prioris loco praebet virumn T. Regula obsorvatur Sanscritica, Pro eri ponitur S (nam mi est Pro mi) pio
232쪽
N contra E. Dc N CL suPr. p. III. InSertum dEnuo credo N in syllaba Eia, si orsa sit vocalis ora,
Consonantem Extipiente, ut I Rat. S , S; mi inag.) Me. i56, β; (m Vs, at potest etiam abesse; SUT Mr. 2s. I. I; Mr. Isi'a; Rat. 8S, io; Fi et mi , Supr. E i' etc. CL P. 18 . Denique ta a et non distingui a grammaticis, supra iam monui P. III. S. do. Solus huius sermonis sibilus G. qui ri e triet Sanscritica in se continet (vid. S. Is.) ab immutatione immunis plerumque est, licet in V abire, ut Tendicum R. quodammodo tendat. Vid. SUPP.P. Is . Exemplum est Var. II, sis; vid. M. M. 63, 1; ia , ; M. R. O , si u.; Utt. I6, io Elc.; librarii saepius tamen iem. Cernitur haec Propensitas sibili multo magis in complexibus, EX. gr. in m genit. sing. Et in latur. de qua ro infra dis- Putabimus. S. bo. restat et elisionis exempla legitima comperta habeo nulla. In vocabulo prori potius sermavetustior est conservata (ut m e Ru . quam T in u' mutatum. Ex. gr. Mr. S, 2; Lah. ii B, ult. sib. III. S. Cf. Sia Pr. P. las. Invenimus vi pro T initialis itidem e modiale transit nonnunquam iu di, in gEn. Sing. Pronomm . NE et miL. Nam forma c oritur e EI; itaque Primum laetum est qd. V e thematis V et I pro mi
233쪽
hinc et Fr . Vid. Cap. IV. Pronom. Scriptura Per VI EX. gr. 3IV IOS, I; salsa est. At sicuti in Domine, etiam in pronomine haec genitivi forma probabilius ad Magadhicas dialectos reserenda est. Aliud eiusdem mutationis exemplum est radix(cuius pro vetustiori u est , quae Pru r. formam induit Mady; vid. Var. Dii. Poth. . quasi ad ClasS. IV tam pertineret (mmim. S. St. De consonantibus sinialibus. Coniunctae consonantes in Sanscrita a sine dictionis iam alienae sunt; nam quae Sunt exceptiones, vix alibi quam in Vedis obviae sunt; a Prahrita vel non coniunctae praeter vel, quod malo, Anusvaram. cf. Var. IV, 2. Primum itaque quaeritur, quam condicionem subeant conss. Sauf- criticae sinales. De singulatim dicam; primo loco alias expediam. I. Nominativi sing. thematum iu conss. desinentium, qui ipsi consonantibus terminantur,
non elidunt, sed adtestta vocali U, fem. m, defen- 'dunt consonantem finalem. Eadem forma invoc. Sing. recurrit, et ex augmentato hoc nomin. sae- Penumero novum effingitur thema ad Imae declin. .
234쪽
e ) etc. Vid. Var. IV. B. io. II. Sunt ut videtis nomina aut astixo nullo aut minus usitato tarmata. Novum hoc illem a saepius in Compositis recurrit; si retinetur thema originarium Et Concursus est Consonantium, Cae iuxta regulas generales infra explicandas mutantur. BI Rat. iii, RE V. Vili. Ss 8. Contra regulam; P. Prae
. et rarae fiss scribitur aeque ac E mss Pro Iuli R. I Pertinent line probabiliter etiam adiectiva in i , sed
exempla non enotavi. Adde et cognata.
235쪽
exploravi; participia in mi obsolevisse in Pro r.
videntur. uim e S. neutrius pro nomm . abiicitur, atque as
hritice positum est. 'i Menda sunt UlHirae Rat. TS, IS et inrara ib. 6i, p. et similia; et citra M. M. 1, i. Vik. s, Id. P. praebet mi To , quod melius est, ait nescio an Prorsus a suspicione liberum. Nec persuasum mihi est, recte editum esse Vah. 1 3, 16. Umri t. Id certum est, u ultimae falso esse correptum. Um fmVt Miris is, 2. certe salsum est; emendationem nescio; nam niura' vix legendum eSt.
236쪽
.P . S. G2.1 snale solet fieri .L i. e. Anusvura; nonnumquam abiicitur. Singula liaec sunt: i. Nominum in si neutra sunt, sinalis Sanseritice iam abiicitur in nom. Et aCCUS. Sing.Itidem abest Prahritice. Ilino sit, ut thema novum formetur; quo sactum mutatur Asinus Perimultorum e neutro in masculinum. Vid. Var. IV, i S. In compositis Semper usurpatur thema in M. Si masculina sunt, vocativi in T transiti Cali. Is, S. etc. Etiam in his adiecto V oritur novum thema in Um. Vid. inh.
IV, IS. Forma ibi posita, TUI, eliso , rarissima certe est, licet minime Suspecta. S. accuss. Plur. in i T. ET abiicitur. Vid. Var. V, i S. Saepius tamen alia ponitur so ma. Vid. in se. S. 63. I, quod initio et medio vix mutari invenimus, sine vocat,ulorum retinetur. at id dubium
CSt,'utrum re vera Sonum nasalis II retinuerit, an in sonum transierit nasalem obscuriorem, quem
Antiso Irae Prahritici nomine significare liceat. Id addubitari nequit. quin V inter duas vocales verum sit II, nec de initiali est suspicio. In sine vocabuli ante consonantes qualeScunque
237쪽
poni solet Anusvara, ante vocales itidem, at heic permittunt grammatici scripturam duplicem, et Tet Anusvaram. Vid. Var. IV, 13. Apparet e regula IV, i I. solitum esse, Pro sinali ponere
Anusvuram; exceptio itaque est, si ante vocales Ponitur T, Et Scriptura Sonscritigans, quae obligatoria non est. Nam sequitur ex eo, qUod su-Pra observavi, nullam esse in vocibus Pro riti- Cis. PraetEr Composita, actionem mutuam inter sinales et initiales litteras,,ut vocabulum subsequens a vocali incipiens pro indole huius se
monis in caussa esse non possit, Cur aut T aut AnuSvarae anteCedentem vocem terminet. Ante ConSon n. m Edd. omneS, Praeter T, ', cr, U, Scribitur nasalis cognata, aut Anusvara; in apErto ta- .men Est, talem Anusvaram Soni non ESSE PEculiaris, sed signum tantum compendii Caussa Positum pro nasali definita et pro diversitate consonantis sequentis varie accipiendum, plane ut in Sanscrita. Ante i , in medii vocabuli Anusvora est obligatus; secus antem ubi scribi etiam potest (Var. IV, i . , licet soleat poni Anusvura. Ante N etiam usitatur punctum, quamvis hoc loco vix diversum suisse nasalis sonum a T credibile sit, Potissimum quum N et ta non distinguat Pra-krita. Ante V scribi denique debet Anusvara, si Sanscritice iam invenitur m In Pru riticis voca- shulis et et et ante T locum habent. Sed hoc
ad T coniunctum accuratius investigandum est. Quae autem h. l. agitatur quaestio ea ESt, utrum sine vocum Scribendum sit nasalis definitabante, M
238쪽
- 2S 5 consonu .Hordinum quinque Priorum, Avusvura autem Ei, atque ante vocales V, an ubicunque ponendus Sit AnUSvara, nulla habitari ratione litterae sequentis. Ten udae autem Sunt duae res; prior est, quod iam monui, in universum non allici litteras initiales subsequentes sinalibus praecedentibus; altera haec, non ESSE DI- salem huius linguae sinatem Eiusdem naturae, atque Ceteras nasales, sed soni multo obscurioris. IIoc nimirum apparet ex eo, quod elidi possit saepius nasalis sinatis. Item vidit iam Lenis Eius ad Urv. p. Ioi, et recte statuit, licuisse Poetis, Anusvaram terminu. NIT, UIUI Etc. antet Cou-Sonantes elidere in versibus. At arctius haec dicta sunt et iam in prosaria oratione Saepenumero omittitur Anusvara, soraitaniminus bene. Terminationes istas,accuratius ita definies: sunt Plur. neutr. Um, Et; gen. Plur.iUNT, Tm, d risinstr. Plur. (sse, etc. ; tum/naSalis Sing. neutr.; locativi sing. in vivi; v) nasalis voculaeui; vid. Supr.. P. I S. P. I. .; vix h. l. ponenda Est Dasalis adsciticia Ioc. plur. re pro I. - Quae abiectio documento est, sonum hunc finalem levissimi suisse Ponderis, a V vero diversum. Sin autem diversus') Nasalis adscit. instr. sing. quam eruit Lengius, M. I . 12 , h. s. rurissima est, at corroboratur isto loco metro , Cui nomon est Mutinet. U pre u imae sing. sui. apud II. Ch. mendum suspicorcodicis. Elisam nasalem nom. et voC. sing. musm in Npro Um, nondum inveni.
239쪽
rat Sonus a T. opus esta signo peculiari et sine vocabulorum scribendus est ubique Anusvara. Ante encliticas particulas tamen sinis est nullus dictionis iustus; in his itaque ponere praestat na- salem desinitam; poni solet Anusvura, definiendus Cons. Sequenti Et T valet ante is, in , Tante B, ae ante I, ante Vid. Supr. S. 28. Utar in seqq. ad sonum hunc significandum nomine noctiis finiatis; sonum ipsum Prope aCCeS-sisse crediderim ad nnsalem sinalem accusati. Lithuanicorum vel ad Dasalem Lusitanicam in cIn hanc itaque nasalem transit T. ubi non
abiicitur; vid. S. 62; ante eam corripitur vocalis Ionga; vid. S.IS, S. Omissam invenio, producta vocali, in Q ut pro fui U; Rat. S, G. Mr. S , G. Amiicitur ea interdum terminationi loc. plur. in I, unde I; vid. in h. declin. Denique ponitur saepiS-sime pro spiritu finali vel Visarga in instr. Plur. Sanser. mT. GDe Anusvara mediali infra dicam.
- Geminari posse nasutem sinalem ante vocules primus observavit Lentius l. l. 3. v ν- l M. R. dy,1o. Eliri, υνυυ l scriptura corroboratur eod. P. Compara scripturam a Var. IX, 16. Positam i- nidistici et Sanscr. INL
240쪽
2. rEtinet suum ante vocales e com- .
Positis Sanscriticis: ex. gr. M. M. Is, G. Vi L. 68, G. Itidem Ss, ult. scripturam C. B T non agnoscit P. at defendit eam S. S. t i. in simili vocabulo Tri , Du , III et I in aequi-
Parans. si alio modo disiungitur in media voce; vid. inta. S. Bo. Quod ante ConSonti. Sonoras Sanseritice remanet i coniunctum, Pru riticas sequitur regulas. Ubi Visarga sit Sanscritice, assimilari videtur consonanti sequenti, praeter
de quo dictum est S. t . aut abiiciti, hinc Em; aut G Sanscritica scriptura D: sit Vii;
utrumque recurrit in sermis mancis et Emi; vid. Supr. P. I OG. Et Cali. Io, i ; II, 8. In Composito retinetur iuxta reg. S. S. I o. Issi prinia VHS ii cs. Mr. I I, 3. ah. 6S, i S. legitur. Dii iti et VI iti admittitur eadem grammatica reg. I i. mi u Enis fir ii Em ier i I iur en ii Tertia forma, adiecto u, in libris mihi non otia viam sese tulit. Dicitur etiam Euii iti, mi iti. Vah. Io, ii; MV 282, 3I; etC. S. Nomina in et V finem suum in i mutatum ante vocalem sequentem in composito retinere debent; ante Consonantes T iuxta regulas generales Pru L. mutatur: imgT Pro UNT Vi . aos,