Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

291쪽

I. Repetam quaestionem a fonte suo Sanscritico; in vetusta enim lingua apertum est, Praeter augmentum Guniae aliud esse Noctie; ex. gr. sitiei' et in derivo a rad. tri , nugmentata misorma utravis, sed aliter; prior nasalem addit v

cali radicali, altera eam addita vocali reddit graviorem. Quum Guna non sit in Prahrita, paulIodissert ratio, quae cernitur in alternatione inter Productionem vocalis et insertionem nasatis. Quod magis dissert, est quod augmentum syllabae n sale Prahriticum aeque ac productio vocalis insem viat compensationi, si, elisa consonante iuncturae alterutra, Positio quae esse debeat, sit nulla ; Ammet pam itaque aliae scripturae sunt pro POSSO. I. Supra iam dixi, Potissimum in i assimilandum cadere hoc compensationis genus, ad Ttamen non ESSE restrictum, neque ad solam iumcturam Sanscriticam R, pertinere, sed etiam ad alias. Ponam prirnum quae congessi exemplar A et Ra; E m, e re ex NE, UTI EX NAT,

292쪽

st s

vel caninum i. e. Tv. alienum sit. Mutatusne est

sibilus vel T in nasalem Sibilum sitialem scimus nonnunquam in nasalem transire, de T simile quid

Compertum non habemus; at in media tamen voce ne sibilus quidem unquam in nasalem abit; nec locum habet augmentum hoc nasale, nisi sit compensatio alterius consonantis evanescentis. Nam Prima mutatio Et magis generalis est assimilatio Complexuum, ETERI, Nii; secundo Ioco Ponenda transitio prioris elementi assimilati innasalem; iuncturae autem fi assimilatio rarior est, usitatior aut divulsio tra' aut mutatio in nasalem 'I ; assimilatio Contra Suspecta,

ut Vih. IS, I. DB, Cod. P. mi, mrim Vik. 8s, . P. Inde duo sequi videntur; Prius hoc. quod elementum liquidum si mutandum est

in aliud, assimilationem repudiet et tantum iunasalem mutari se patiatur; quo sacto satissactum est et legi Pra riticae, quae ii non sertante sibilum, at patitur nasalem; et naturae Ii terae caninae liquidae. Idem cernitur, at rarius, in Repha cum aliis consonantibuS coniuncto, ut in N. Alterum hoc est. V amat nasalem sibi Praemissam habere. Hinc explica ER, iremi, et transpositiones en et a T.

In issim, id P Tendici quid invenio; nam sibilus, qui in litteris V, n, T susperstes latet, nasalem sibi praemittit et sit n - h; ut Tendice

mctimngha pro manasa; h autem Cum Seqq. C, R, Nin adspiratam abit. V non coniunctum nasalem

nulli bi ex se progignit et absurdum esset, Si quis

293쪽

comparare vellet uri pro NE cum Zendico a fghu

S. Cum formis hisce W- - - et--- Pro iamia Prorsus consentit aequiparatio scripturarum m et m, quae ponuntur Var. IV, i G. S. S. Tu. Vo et em Pro M. M. I S, io. Cf. Supr.

P. III. hoc tamen discrimine, quod nasalis in his originaria est, a contra alia tantum ratio Prahri-lica longam syllabam scribendi. S. 8S. Transitiones in alium ordinem in complexibus aeque raro atque ici Singulis consouantibus cernuntur. Pertinet huc transitio, qua mst e m, m, et ex ri; cs. S. S. 28. s. tum dentalium mutatio in palatales ante in his tamen potius assimilatio est, siquidem et in tendens secum trahit dentales. CL S. S. II, 3. Cetera haud generalia sunt: metinium et BE; vid. S. IS, . pro R et ' S. 6T, h. a Seq. Pro

ficiscuntur.

S. 86. s. Addam nunc tabulam complexuum, qui Prahritice e consonantibus possunt conssari, omis- Sis, uti Par erat, omnibus, qui ignorantiae Iibrariorum vel incuriae editorum attribuendi sunt; sed positis, qui a priori ut dicunt reiici non d hent , etiamsi vix invenientur. Prorsus omisi Au vuram compendiarium.

294쪽

a. Scitis plus uno complexu Sanscritico abire in eandem iuncturam Prahriticam; sic esse Potest pro Sansorr. E; Tm; mi; m; -; em; NiI; in; em; m; mi; :m; my; ET; :m; itaque fit, ut is, qui Parum Sanscritico edoctus sit, facile falsam possit originem supponere quibusdam vocabulis Prahriticis; legitima veteris linguae cognitio non multa dubia relinquet; cetera tum tenor locorum, tum tradita a grammaticis doctrina illustrabit; quae deinde incerta remaneant, accuratior grammatica investigatio Plerumque enodabit. S. ST.

Do iuncturis consonantibus initialibus.

i. Denique Pervonio ad initiales compluxus.

295쪽

de quibus regula valet liaeo generalis: milliantur

initiales consonianira conitaracliasi Amram Ut mcdict-DS , i. e. Guimilaratiar; at quum duae Consonantes initio vocis efferri nequeant, ConSequuntur haec reliditur prior consonantium assimilatarum: E cepto Repha iuncturae si recte docet Vara-ruches III, i. Mr. S, D. M ulc leti: Pro UTQ;

Pro e mi; Vili. III, I ; alias UT RII; Ctc. 'o . Peccatur Contra hanc regulam in quavis

' Ponuntur itaque initio G pro Tri, eliso Mem, , Var. III, 2y. vel T Pro ib. III, 3θ. T, eliso T. Pro mi i. e. N, VT.:Vur. III, 35, 36. N pro ra m ULVar. III, 12. Itidem S pro ex ET, ET Sanserr.M. R. q, 3. corrige m et sic ubique. Porro es ris, mi pro eu, m etc. remanent initio tantum N, is, ui. Sic recte Vik. 31, i. uiline iam. Mr. 1 T, 5. pro Q r. rus L cuius initium debet esse et ita saepe invenitur praefixa Pra positione , evitari videtur, si nil est praefixi. M. M. 168, legitur di igi, quod per ed: is explicatur; si ino si etymon respicis ; nam est SanSCr. Eidi, quod, ut obiter hoc moneam, depravatum est exEM i. e. En id; vid. supr. P. P. 21s. 258. Legitur sacpius aeui in tabulis et videtur Iocum non Compositae rudicis rura: supplere. Pro is in minutato initio ponendum est in non geminatum, quae

296쪽

sere libroruin editorum pagina; at obstat et clarum grammaticorum testimonium, vid. Vae III, So. St. S. S. ISS. et ratio loquelae. Sola quaesisti potest exceptio est, si antecedit Particula Pr clium, qualis sola nobis innotuit ur. Vid. s.

di. Intelligenda est regula de absoluto vocis initio; in relativo i. e. in Compositis, duae common. coniunctae initiales vocis compositum non incipientis assimilatae remanent Prorsus ut in media dictione. Vid. Var. III, 56. S. S. I Go. IGI.M. M.fo, S. NI ram e ibid. 8, ult. ;ihil muta e-- .nia; Vah. IS, II. enfhlm ur e maer TR Us; cf. MV S , S. etc. Licentiam concedit grammaticus priorem consonantem aut omittendi aut conservandi; ad Poetas restringendam esse lice

S. Sola quae emergere posset dubitatio est. si vox in compositione antecedens in longam d sinit vocalem, subsequens a geminata incipit consonante. Verba tamen in m m difficultatem

faciunt nullam, quandoquidem ut potest corripi aut thema poni in v. Themata in i et E vix diastingui ab eis ici et X, mox videbimus, quo sit,

ut pro ratione initii vocis sequentis aut thema in s. X retineatur aut corripiatur in s. E. Immog et i, X et E in compositis alternare docent grammatici pro arbitrio scriptoris. Vid. Var. IV, i. S. S. 188. 18s. landrus et Numnt. E qua licentia consequitur, ut eum indole huius sermonis magis Conmutaueum sit, corripero vocales longas auis

297쪽

initium a conss. geminatis, quam elidere Consonantium unam. Idem valet de thematis in m. nim M. M. s, d. e vi et mn Pro mm. Exempla accumulare operao pretium nou ESt, quum Praeter Lengium nemo editorum adhuc ad hanc rem animum adverterit; is tamen ope Codicum destitutus erat; ea autem opus est, ut uSum Edocearis; Praecepta grammaticorum supra laudavi. . Exceptionem a regulis supra positis laciunt Ea tantummodo vocabula, quae assimilationis legem non Sequuntur, sed complexum suum initialem peculiari modo immutant. Ilorum duo sunt genera: Prius eorum, quae incipiunt a iunctura ConSouantium, quarum neutra alteram loco Suo depellero valeat, quo sit, ut ambae remaneant vocali inserta separatae. Vid. Supr. S. 2 , .. seqq, Sunt autem haec: m Pro vis

pro tinti; firiti pro uiae;

irat pro Ct; iust pro Q;

i nur Pro m. S. IIis addere possumus pauciora exempla mutatarum SemivoCC. U Et N in Et T Post Consonantem quam Excipiat utravis, initialem. P. 25 .

298쪽

vlai pro ueri; iret pro Uri Mul. IV; iri in; P. 2 T. Pro etc. Contra NAT ibid. G. Alterum genus est, si eliditur una Consonantium; cadit hoc potissimum in sibilos. Var. III, G. S. S. OS. Pro REI, F ur, dicitur 'I

Var. III, II. Pyrri pro UVar. III, GS. m pro D, uim Pro di. CL Var. II, G. Cum nota Et P. 26 . Dissert autem haec elisio ab illa, quae in unive sum in initialibus geminatis praevalet (SuPr. Do. r.

eo, quod ista temporaria sit et revertatur conS nans elisa, si praefigitur vox alia; haec contra constans sit et observetur etiam in compositione. m M. R. ISO, I. V mr M. M. O, I. non milli. . Transitio in alium ordinem est initialis iuncturae in tribus voco. Em. Urm, si Vistinuis nomen nou est, mi P. Uar III, 1 - 16. S. S. I 2IlIS. quorum initium Prahritice sonat G. V I, NUT,

Vid. Mr. 8 s. At saepius invenitur m r, M. M. 5S, S. Vah. IS, S. nescio quo iure.) S. S. 162. legitur pro Quod si verum est et ita legendum apud Var. , potius dixerim, non mutari in , sed hoc usurpari Prukritice sunsu illius.

299쪽

CAPUT QUARTUM.

sunt indagandae, et Pauca quae obviam sese serunt vocabula originis ut videtur extraneae, ad Sanscriticos fontes plerumque reduci possunt, Si recta ratione instituitur investigatio, licet non ' Prorsus negaverim, ex indigenis Indiae linguis transire potuisse in loquelam tum Sanscriticam, tum vulgarem dictiones nonnullas; paucissimae certe sunt. Ab his distinguendae sunt voces ct grammaticis provinciales appellatae: quas e fonte barbaro derivatas esse, credere ob istam appellationem non oportet; nam eo indice maximam Paditem designantur voces, a Sanscrita derivatae quidem, sed ultra modum Prahritae primariae de-Pravatae, et sub forma linguae cuiusdam provincialis in scenam admissae, ut 'Operire, Mn 2, 1 S. 166, is es. IIaught. in Dict. Bengal. s. v. et gloss. aliarr. dial I. hodiernarum. I. Vix me eget monitore, dissicillimum lare, ut ad radices suas reserturi essemus votabula

Prahritica, si destituti suissemus linguae generatri-

300쪽

quae similiter ex antiquiori archetypo deterioratae, nulla habita originis ratione iuxta solas Euphoniae regulas vocabula antiqua immutavere; EX. gr. nomino Romanicas, Persicam hodiernam. Qui en Im , EM, URT, mi ut, id, n et, et vi, Primo adspectu intellexerit a m fluxisse, vel ad

ae s

eandem radicem pertinere Persica os et Quae lacillime explicantur, invento antiquioris linguae tandamento, Et accurate desinitis, quae insonis mutandis obtineant, legibus. Ipsae tamen hae leges enarrari nequeunt, nisi adsint vetustioris Sermonis monumenta: ex. C. Pono linguam Albanicam, in qua singula quasi sortuito sine mutatione remansere, ut taO TOo, se) i. e. rato, SanSCr. Stia, dum permulta obscura sunt et nulla certa insormatione ad sontes suos possunt reduci; deest enim omnino cognitio antiquae linguae Illyricae.3. Radices Sanscriticas sorinasque, quarum auxilio ex eis ditissimi vocabulorum quasi rivuli

derivantur, meum nunc nou ESt enumerare Et

explicare; ablegare debeo lectores ad aliorum V. V. D. D. libros, quos doctissimos Germania nostra edi vidit. Quod huc pertinet, observandum est, sermonem Prahriticum non e radd. Sanscrri ipsum formasse vocabula, sed formata iam ex antiquiori lingua recepisse. Ipsae derivationis sommulae iuxta leges sermonis vulgaris immutantur 'l Gramm. Alb. Xylandri p. 21.