장음표시 사용
301쪽
novique derivandi modi potius videntur esse
d. IIino sit, ut nominum classes eaedem sint in lingua scenica atque Sanscritica, eodemque ordine possint exhiberi. Quod prius laciemus, antequam ad decliniationem exhibendam nos simus accincturi. Inserere liceat h. l. quae novae accesserint Dominum sermae; nam Peculiare Ponere caput de derivatione nominum, operae Pretium non est. Coniungi autem possunt adiectiva et substantiva, ut Sanscritice iam fieri solet.
ditior in Pra rita est haec classis olim iam di
tissima, quam in Sanscrita; nam accedunt permulta themata, Satiscritice in consonantes desinentia, quae addendo U in masc. et neutr., m in sem. huic classi sese addicunt; haec mox enumerabuntur. Tum addenda sunt themata multa nomm. in vomcales desinentium, quae adiecto affixo m maset. Et neutr. . et I sem. in hanc classem transeunt, uti. e. , Pro vid. P. I 82. E MI I M. R. aut . etc. inomm. abstar. in m fiunt C; Var. IV, 22;- - - in m Ponunt rim; Var. l. I. CL P. I sit. At salsa esset ratio, explicare haec themata ita, ut e nominativo mutato in T s. adiecto ortum diceres Trin. Reserenda contra est soIina
302쪽
ad thema tir in Vedis pro nomine abstraeto, Potissimum pro gerundio positum; vid. Ind. bibl.
III, p. io . E immaSo., Cuius accusativus gorum dialis audit i et t. l. , Samprasurana sit Vm; rim, unde ger. Em Var. IV, IS . et Pra ritice et Maharasti trice usurpatur; ex eiusdem thematis somma non augmentata progenitur vocali adiectam', Pru r. UI; concedere debemus et generis maSC. Et neu tr. suisse. Eadem ratione explica formam Tendicam stercili racm a ster c, Slcrracm, apud BURN. Yae. I. SI. Iluc pertinent Praeterea formae Um, Em, Positae Var. IV, 2 IS. S. S. I 8S. I 8S. ponitur i. e. de studio Et more: in T; ceterae sormae posscssionem significant et aequiparantur astixis tari etat omnia liaee affixa Sanscritica iam sunt. Vid. ex. gr. Boppii gramm . critio. P. 268. ubi Tm, Em, v Prostant; Pra r.
aliae scripturae sunt pro diu mi. Intelligendus itaque est grammaticus de usu frequentiori; in fabulis tamen rarius inveniuntur, saepius in Cantilenis lyricis. Exempla sunt: imi FSt, muffUTT- a irim (potes etiam ponere imad; Emri a um Assi-xum inter Sanscritica Iaudatum non inveni; Sansor. affixum est primitivum, Prahr. Contra adiectivi derivati; ex exemplis L u PR,
coneluserim, Elisam esse consonantem inter m et Si comparamus M. M. 5, 8. UlulΗ- et cauM. Prakrr.') et mi a seni. met mira est sorma et vere Pri kriisticis ob hiatumi in libris nondum repperi.
303쪽
uelairate etc. Pro Probabile sit, fim ii, qVlet piesse pro imber, Umidi I i. E. Pro PartiCC. PraeS. activi causs. cum i. e. tarmati. Forma originaria Esset e unde addita vocali et mutatis conss. Prahritice factum esset Imm,
eliso Eri hinc si Zm; expectares at videtur g esse correptum in (cs. S. is, G. in voce longiori ; ' pro tamen non inveni. Rem ut incertam in medium protulisse susticiat. Ilaeci thematum Classis primam constituit d clinationem. Themata in T, T declinatione Pra ritica distingui cessavere; nedum in Compositione potest legitimum inter haec themata discrimen poni, tum quia S et in ante Complexum Consonantium Corripiuntur; vid. Var. III, 66. IV, 1. mi it a m Rem V . et uia rim, sic enim corrigi debet; tum quia in universum licentia est, thematum liorum sines in compositione producendi vel co ripiendi. v uemrim et -um. Var. IV, I. UNGIui Et iamradi, merui Ut finiari S. S. 188. 38s. cs ibid.
ni in Sanser. tamen inaudita non est. Contra
m s; Mr. ii , 8.- URII, tibi servatur longa vocalis. At in prosa pendet vocalis sinalis ab initio
vocis sequentis. Disi illed by Coosle .
304쪽
neutr. brevem saepius praebeant vocalem ante inflexiones, feminina contra longam. Masc. in iet T. quorum multa ne Sanscrita quidem agri scit, itaque consuciduntur cum maso. inclam. ini et g inflexione non distinguuntur. Idem valet
Fatum idem passa sunt hae voces in lingua Palica; -; neque est in lingua Tendica discrimen
satis clarum inter longas et breves talium them tum vocales finales. Alio modo in ceteris linguis cognatis evanuere themata tu i et S; quam rem
Asseri Var. IV, IS. affixum tanquam Pra-kritice usitatius; ex. gr. , SOmVoleratiaS; SEd etiam hoc Sanscriticum iam est. Etiam ad hocastixum accedit Pru rilice T; EI TIT, mmin, Bat. S , II. 8, 2. Secundam dico declinationem nomm. in et , teritam in F et T. S. Themata in ae aut in X mutant finem aut e casibus Sansore auctis in et thema singunt novum in et MN e MN, MI E MI, vel
Ea , .m . Vid. S. 3, S. In compositione poni solet thema Prahriticum in T. MI a . 6 , ii *TUR Mr. Io8, ult.; reserunt grammatici Palici themata
305쪽
haec ad declin. nostram tertiam; vid. P. 32. mT P. det. nidim a . ISG, io. Et Similia Composita a Sanscrita propagata sunt; in aliis, quae nominativum Ponunt in Compos. Scriptura est Suspecta. ut Vik. GO, antep. ubi P. Praebet ' proum ed. C. Feminina nominum agentis iam Sanser. i addunt et in aliam migrant declinationem; sic etiam Prakritice; dissentit tantum Mile, quod etiam My in singit. Vi . I, Ii; .2, 1. Feminina nominum assinitatis aliorsum tendunt Pru ritice; nam praeter themata in T, e nominativo sing. in m sermant thema imae declin. cf.Var. V, So. In hisce vocibus compositis itaque suspecta mihi non est forma nom. ut sim Vah. o, ult.; CL Vi . a G, B; hinc sacilius expli- Catur, et Supr. P. III.; et forma derivata in - T. Vah. I Gi, i s. Ut t. Is, si u. quum contra mascC. faciant Ii. Utt. III, T. BMI L M. M. i Ss, S. At Praeter m et seminina assinitatis in Pra rita obsoleta videntur. v Ouariam ponam declinationem Propter Pau-Cos casus, qui thema pristinum Sanscriticum ad
. Themata in diphthongos desinentia in Pra rita obsolevere, in nulla esse possunt neque in ili; suspicor lactum esse e i, ut mi e SMr. 8T, S. Ut non erui; ponunt inter declinationes
j omisi in textu tertiam rationem, pro Us C pro usu defenditur contra silentium grammaticorum; exempla infra ponam. Vah. 155, 11. reiicio. Disil 'CU Esse
306쪽
Palici etiam ni p. S . Casus mixti sunt e fit, mr, mr; Pru ritica declinatio quinta re vera est nulla. S. so.
Vocabula in consoniantes desinentia rationem sequuntur duplicem; aut formae Casuum Sanscriticae retinentur, pro more Pra ritico, si necesse est, mutatae; in his igitur redeundum est ad thema Satiscriticum, ut UIERI i. e. MIGI a them. mT; aut accedit iterum vocalis V, lam. NI et transeunt vocabula in declin. imam. Quaedam abiiciunt comsonantem finalem; quo facto iterum in vocalem Exeunt, Pleraque in N, nonnulla in et g. IIaeo accuratius investiganda sunt.
i. Nomina radicalia, quibus addi possunt
nomina aflixis minus usitatis in conss. desinentihus formata, ut Tu, solent adiecta vocali U augeri . cf. Var. IV, B. S. S. i S. Var. IV, II. 18. Ponuntur a gramm . exempla haec: maSc.mm, nom. - tr e m L; vid. Vt h. S, antep. (C. ab
etiam mari fingere dicitur masc. Rur, at usitatius est sem. f i, Uth. S, . etc.; - sem. Em e ram, in us E, Iiam e uimNT, VI e fissi e m. In compositione thema hoc auctum etiam solet adhiberi. cf. S. SI, i. et adde: iami Fi M. R. 26, S; Vi . si, ii; Mr. acta, ; etc. Addo praeterea mRRIT nom. Sing. sem. ex misiT Cah. 8i, I.
' Apparet enim e S. S. legendum esse im ap. Var. IV, 1 i. et desiderari in reg. En Diuili ed b, Cooste
307쪽
Excipit grammaticus IV, s. aegri, cuius Tabit, hinc nom. iram Et thema in T. CL S. S. IT . Inde forma I G, i . ct Vi . SG, B DYPigrin. Vid. Var. IV, 2o. S. S. 365. Adiungit S. S. em r. 168. et pro UT dici docet v. i Gu. Sed hoc ad seqq. Pertiuet.
I. Participia in N et possessiva in x- et Uri Plerumque usurpant thema auctum in UUI, mr; vid. Supr. P. III.*
S. Adiectiva in ' in quibusdam casibus abiiciunt T et oritur novum thema in in aliis neutrum thema inflexione potest distingui. Pistice reseruntur themata in ' ad declin. udam; vid. Gr. Pal. P. 28. Tram. Eodem modo Mr. BG, f; cs. 85, i. In compos. discrimen est nul
Themata in-maso. rarius T abiiciunt extra Compositionem: uri Vah. SG, ia; m M. M. B , G; casus singere solent aut e them. Primitivo in aut novo in N, quod auctiorem sermam Sanscriticam induere solet. Var. V, S . SB. Invenio tamen etiam sormam mm M. M. I GS, io; alii codi-CEs Praebent gen . -urr. Auctum thema Poti itur Palice, p. 2o; in hac lingua a grammaticis in masc.madmittitur etiam inflexio thematis decurtati. II inc locum habere PoSsunt pro uim
Addit Κ. T. inflexiones thematis in N, abiecto , .miami, e MNI. Equidem sano nullibi repperi et vereor, ne iuventa sint stolidi huius nuga-
308쪽
themata Pro ritica: m. v m. (mm), AERII; adiectoastixo et denique sit mini T. Vi . G, io; Vah. S, S. etc. Variationis studiosi adiungere Possunt, s.
Neutra in m solent Tabiicere et imam sequi declin. Quod addit grammaticus IV, 38. T. Cf. S.
S. I 8. usurpari haec voco. genere maSCulino, usu corroborari non videtur. . Themata masc. in m rarius V abiiciunt, aut retinere solent aut adiicere U. Feutra Contra
plerumque abiiciunt et masculini generis fieri
dicuntur.ZVar. IV, s. S. S. I s. Et aCCidere sane potuit, ut nom. Sivg. neutr. in vi, ut mist, an Sampraebuerit confusioni cum nom. maS . Primae declin. Ad neutrum genus reserunt haee Domina gramin. Palici; cs. P. G. De ComPOS. CL SUPr. P. uso. P Feminina in transeunt ita Compos. iuimam declin. N iii ii vi L. IoS, 2.
Themata in 'et m abiiciunt interdum sibilum et in Idam vel Stiam declin. migrant. CLemib Utt. 8s, II. Ubique exuunt vocet. Palicatu ET, si vera edocemur l. l. P. So. S. Comparativa in et partice. Pers. in vix existere dici possunt in hac lingua; iam, legitur Vah. i Si, ante p. 62, II. Pro neutro, non, uti voluit editor, pro maso. ibid. . , G. Ermii
Pro nom. maSc. Quae Scripturae si bene sese ha-
309쪽
bent, in imam declin. abiit nominativus sing.masQ. et neutr i De themate CaSuum ceterorum
i. Videtis praevalere in hoc sermone themata in accedentibus permultis, quae Sans- critico in aliam litteram exeunt; vocales, declinationis Capaces . remanent tantum A, I, quae Pro diverso genere longae vel breves sunt. The
mata in consonantes desinentia CaSus tantum Domnullos ex semetipsis possunt progignere; in aliis debent, in nonnullis solent vocalem in auxilium vocare. Simillima est haec ratio linguae Goth
Ccte, quae Vocales G, i, ta tantum inflectit sortiter, Consonantes Paucas in sinibus thematum praebet. In augmento thematum ope vocalis A, similitudo est cum Lithonica lingua, quae simili modo utititur augmento II. Sed haec exponere a mCoconsilio nunc alienum est et optime explicuere iam alii. u. Tres itaque constituo declinationes vero Pra riticas, in vocales A, I, U; qiaiartiam addo vocum in Sanstritice exeuntium Propter CaSus nou- nullos, et ob eandem rationem q&intiam vocabul rum CONSOniantibus sinitorum; utra libet miscet declinationem Prakriticam cum Sanscritica. S. Observate e thematis voco. iv NI, Uri,
i , quamvis Pleriquo casus Sanscritici profici- Scantur ex hac sermo decurtata, oriri nova in Um. Fri, em Ex Pristinis sorinis tu viri. imo, E T. Si
310쪽
linguam scenicam e sincipite suo grammatici emunxissent, e thematis grammaticis finxissent formas in Em, m, m. Vel depravatissima hodierna Pem sarum lingua Conservavit et partio. in -, et adiecit. in ini, et . Caussae corruptelae in sermis thematum conspicuae duae Sunt potissimum; una est oblivio originis vocabulorum (cf. P. IS .) i. e. haud conscius remansit Sermo Scenicus, quae esset tum assixorum, tum inflexi ouum forma vera et inter utriusque generis additamenta ad stirpem vocis accurate distinguere cessavit. Tendunt omnino omnes linguae ab origine sua deflexae et degeneratae in aequalitatem quandam male simplicem et id tantum curant, quomodo possint sine multa arte ad eandem amuMim omnes formae cogi. CauSsa haec est generalis et varii in diversis linguis inde oriuntur essectus; diversus est corruptelae et gradus et modus; longe magis depravata est declinatio Latina in linguis Romanicis, quam Sanscritica in scena; modus depravationis maximam Paditem Pendet a natura Sonorum, qui in quavis lingua locum habeant et possint inter se coniungi. Haec caussa est altera, in diversis linguis diverso
modo Agens. Pone ex. c. in Pra rita assimilationem et exempla haec: formae SatiSerr. MANU, iuxta normam vulgarem mutandae esse ut in m eri, in Ast; quo facto prorsus evanuisset terminatio thematis tr in MnNT; inflexiones contra MDSErr. M iam, Mnetiri, etiamsi Pra ritice in MANU, Male mutatae, lacile reseruntur ad verum thema;