Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

311쪽

Priores reiecit Pra rita ut nimis iam ab origine remotas, Posteriores retinuit. Sed invento novolliemate ad priores novo more fingendas, ab eodem themate posthac derivavit etiam posteriores. Hi nesactum est, ut in eis casibus Sanscriticis, qui avocali incipiant, vix vel paullulum tantum immutata sit forma Pra ritice, in eis contra, qui a Consonante incipiant. thematis facta sit aut adauctio adiecta vocali aut decurtatio, abiecta ConSonanti sinali. Praecessit in hac via Sanserita, e bnumn dicens Pro S. Ex hac caussa fluxit regula, quae in universum de thematis in conss. Exeuntibus valet, haec: casus a vocali incipientes oriuntur athemate Sanscritico; qui consonantem initio habent, vocalem postulant thematis finalem. Talia voco. ideo plerumque declinationem habent nataliam e thematis duobus et ex inflexionibus tum Sanscriticis, tum Prahriticis. S. O .

I. Tria veteris dialecti genera distinguit Pru-krita, ratamero iam unum, dualem, amisit, eius loco Pluralem ponens. U') Vid. Var. VI, sin. EdrEMNI NSemri a cita mi ita inpin Il

312쪽

I. Ca Suum numerum uno minorem exhi-

praecessit in multis SanScrita, ut monstrahit quae nondum exstitit, syntaxis sermonis vetusti. In hac tamen iunctura dativus poni debet Sanscritice; genitivus locum habet Pra kritice. Vik. II S, s. Nim Smi eSmim ii Dativi vestigia doctrinae, non linguae attribuenda sunt: summ(m-mu) Vi L. S, S. N Mr. SSs, ; Mal. 8, it m MVn MP. II, 5; isi, sin .; Rat. 8S, S. Idem suctum est in Pali; grammatici ponunt dativum Satiscriticum in sing. mas . et neutr. Imae declin., in ceteris eius loco exhibent genitivum. Vid. l. l.

S. Ipsae terminationes, quibus casus nominum varii significantur, omnes ex lingua sacra repeti possunt et ita quidem, ut earum pars haud disserat a Sanscriticis, nisi eis mutationibus, quas subire deheant in lingua vulgari omnes sonorum complexus similes, pars contra alia e Sansoritico quidem fonte descendat, verumtamen ita, ut affixa Satiscritica adverbialia munus casuum iu se suscepcriui. . Si femininum excipis, cuius instrumentalis, genitivus, locativus singularis eadem terminatione significantur, satis viare varios casus db stinguit lingua vulgaris, immo ablativum sin, Malalidos Mudhavaeque. Vik. dy, 3. Anii de duobus.' Var. l. l. v f erct i murimae: mm mi iuuii inu

313쪽

gularis ubique disceruit a genitivo, hac in re

Satiscrita praestantior; masculinum Et neutrum. Exceptis nomin. accus. Et vocativo, flexione non invicem separat, minus Etiam quam mater; CaSus modo exceptos eiusdem habet terminationis in neutro, Prorsus ut SanScrita. Est quaedam lamen

etiam in tribus hisce casibus, sive poti Us in nom. Et accus. Consusio masculini et neutrius in ipsisterminationibus; a qua distinguere debes Pra riticum usum, qui saepius vocem Ex uno genere iualiud transfert, uti observat Vararuches de voCC. in et IV, IB. Cuius liae exempla Sane EX-

Statil, accuratiori lamen crisi quam adhuc factum est stabilienda.S. Od.

Declinatio docetur a Vararuche Capp. V. Et I., quorum alterum de pronominibus agit; consentit cum vetusto magiStro Κram adlevaras, paucissimis exceptis. quae suo loco enotavi. Docetur declinatio nominum in S. S. inde a reg. IOB-2SO. Regg. 2io-28o. de pro nomm. tractant; Ceterae ad 2BG. de numerorum inflexione. Nec dissentit Ramas, Sed nimium ponit studium in formis multiplicandis et nugatoria exemplorum varietate. Operae Pretium itaque non ratus Sum Ex opere recentissimo et exemplari in accuratissimo omnia asserre. Textum et Vararuchis et Rramadiqvarao

ipsissimum exhibere, vetant angustiae libri; ubi opus erat, Singulas exscripsi regulas.

314쪽

X; ex Et T: iterum i et S, abiecto spiritu finali; quo sit, ut omnes voces in et i utriusque generis nom. sing. habeant ini; idem valet de thematis in E et T. Fem. in nullam habent terminationem, ut San Scritica. Pro nomm. I et V hac forma utuntur Pro Dom. Sing. maSC. Praeterrit et Scitis etiam hoc esse SanScriticum. Cetera masCC. et semm . aut retinent sermam Sansor. quae sibilo iam caret, mutatis interdum

SODIS; i. e. v Pro-Et atque Us pro fi mm , Vid. Supr. P. II S. IIs. aut vocalem sibi addunt et sequuntur declinationem vocalium. cf. Var. V, I. II. IO. 2s. So - GS. S. S. IOB. 2IT. 22 T. II 8-2Si. eutra in V nominativo et aco. retinent Sanscriticum, per Anusvuram scribendum (vid. P. 226. atque in eum transit L terminatio pronominum Sanscritica. Eadem nasalis Pra ritice e tenditur ad neutra in et g. Nomina cetera finalem postulant vocalem, cui nasalis addatur. Hinc Ter, um, o m, Rarius forma Sans- critica invenitur: m EM , mium m.

quod quum themati addatur. vocalis longa thematis finalis corripitur; regula est grammctticorum clare promulgata et frustra contra crepat librariorum Caterva. Cf. Var. V, s. Et SVPr. P. I GI. Nul-

315쪽

ium itaque remanet discrimen inter themata in N, E Et UT, E., Themata in Conson n. desitientia utuntur U Servili, ut adiungi possit et ponitur forma auctior iuxta normam Sanscriticam ri T, 'dimi. Eic. Quum aucta etiam sint nova themata in N, I, etc. Supr. S. OD, I. ad Ea etiam reserri possunt hi accusativi. CL Var. N, I s. 23.2s. So. S. S. 222. 22s. 2SI. 2SS. S. Instrumentalis maset et neutr. Domm . in N, Sanscritica utuntur sorma et audiunt Ise , tamet. Itidem faciunt masc. et neutr. in et)Tmmm, ej dlI, mi , mrim; i. e. intercalatur Dasalis inter sinem thematis et, inflexionem m. IIae uti Possunt voces ConSonu. si uitae, etc.; maxima tamen pars themate utitur ius vocalem

desinenti. De instr. in vid. Supr. P. 226. De semininis infra dicam. Var. V. i. IG. Is. Seqq. S. S.

. Ablativus masc. et neutr. vocum in U Ex inflexione Sanscritica in Nn elidere POSSUnt ri , remanet itaque m. Var. V, G. Exempla rara Sunt. Vid. P. IS . P. 222. Generalis ablativi inflexio, ad omnes voces cuiusvis generis propagata, est cuius ui in E corripi potest. CL Var. V, G. Et SuPr. P. ISo. Producenda est vocalis thematis brevis ante hanc inflexionem; ad quam regulam revocandi sunt loci multi. V voces in consonantes 'i Ex. gr. o Rat. 1ol, g;-Vik. 1sso, io. P.

316쪽

exeuntes in hoc casu non possunt non themate uti in vocalem. De origine lis potest esse nulla, quum Sanscriticum astixum adverbiale saepenumero Pro ablativo usurpetur, immo interdum

debeat ita poni. Quod huc non pertinet. Pe

ducit itaque V. V. D. D. oleam et operam in alia origine exploranda. Producitur vocalis antecedens ob accentum in penultima.

Addunt grammatici inflexionem it, cuius exempla nulla indagavi; haesitans itaque loquor. Constat, dici posse pro fe i. e. instr. Plur.; Cuius

terminationis origo est Sanseriti eum. ablat. Sing. autem non pro ran: Sanseritico, sed prora esse debet, cuius tamen vestigia nulla habemus in Sanscrita praeter dat. Vt i. e. I isti se vel m. Oritur itaque quaestio, utrum tribus eisdem casibus, qui eadem dualis inflexione utuntur, NIT, Et admodum simili pluralis NRI et m*L, olim communis fuerit singularis inflectio M. Quod si posset ostendi, inventa esset origo et id tantum minus clarum, Cur ablativo potissimum Pra kritico remanserit inflectio tam antiqua. Etiam alia quaedam

e pristina declinatione servasse scenam, mox inveniemus. Var. V, G. VI, versus finem. S. S. Io S. Gmittatis masco. et neutrr. in N additis, assimilata termin. Sanscritica vet. Ilaec inflexio extenditur etiam ad mare. et neutr. in M. R. t i, 13. Non ad omnia; vid. ibid. S. S. 2θ6.

317쪽

et T. Quae aliam praeterea habent sormam in nit; nempe Sanscriticus genitivus in U I. unde vi, ad ditur themati intercalata nasali, ut Sanscritice iam sit in neutris. Var. V, s. ii. ConSonantes interdum addunt sibi Net Sanscriticum in ut mintandum: . it. De sem m. mox dicam; de Pronomminibus suo loco. Add. S. S. Io8. 2 i.

net formam Sanscriticam in unde iam. Var. V, io. Voces in et E sermam Sansor. in mretinere non potuere eiusque loto ponunt res i. e. terminationem localem Pronominum mi , eliso Tet

mutato Ni primum in dein in m. Vid. S. I, 2. Miror scripturam im nulli bi inveniri. Assimilatio in pronominibus PQ riticis seposita est. Formami etiam ad nomm . in V extenditur; exempla quae congessi omnia e cantilenis petita sunt. Conso nantes formam Sanscriticam in nonnunquam adhibent, alias themate in vocalem utuntur. Vur. V, ii. VI, sin. S. S. III. III. Sola haec est declinationis Pra riticae inste-xio a Pronomine ad nomen tralata, mirum Sane, quum in Palica ablativus etiam inveniaturbinma, mha. . Instrumentali. genitimo, (Vur. V. Io. II. S. S. IIS. II .i localiuo singularis semininorum tribuunt grammatici terminationes has: NT, N. A sem m. in m delandit Vararuches sormas VI, Η, et recte quidem quantum Sciam. Serioris aevo attribuenda videtur licentia etiam ad haec sum m. adhibendi termin. N. es. S. S. I. I.

318쪽

Militat enim talis usus contra originem. IIanc ut indagemus, Primum observandum est, formam in correptam Esse ex Vid. sup r. P. I 8. Fugit Pra rita accentum in ultima, vid. S. 22, T. quo sit ut lacile corripiatur finis. V in explican dum est e quin, transpositis elementis et in et vid. S. 26, i. mira Porro oritur tum e genitivo Sansor.

i. e. , undE, PsUrit, correpta vocali

finali, tum e locativo murin, quod fieri debuit lurid, vid. S. 2S, S.; finale plerumque abiici potest, ct S. SS. Itino iterum iam T. - Ex utroque denique Umq. IIaec forma in gad instrum.

Propagata est et obsolevit sorina Sanscritica irmn. Certa est res, siquidem ex instrum. Sanscritico oritur in ceteris semininis inflexio quae aliena sit a sem. imae declin. Si Sanseriticas gen. et loe. formas RURI, In II l .ini at Der , M. G Iri . (propriae enim hae sunt seminino atque ex eis Explicandae sunt inflexx. Pro re. Prahritice mutamus, abiiciendus est ubique sibilus sinalis et finis j in v sive udecurtandus. Semivocales et Post antEC. Cou- sonantem assi initari poterant, at hoc facto verustilematis talium vocabulorum sinis ubique evanuisset. Sequi itaque debuit sermo aliam viam . qua ConServaretur vocalis sinalis, ideo reversa est ad divocalem pristinam. Pendet autem quantitas vocalis e semivocali oriundae ab accentu, CL S. 23, 2, C. qui

) Recte ita a me statui, demonstrat Palica, in qua net et loc. inflexiones sunt sing. voec. in a. l. l. P. 36.

Disit ori

319쪽

- δυ6 quum in antep. sit, in omnibus formis supra positis Produci debuit thematis sinis; hinc rei, mii, kT , EG etCessat discrimen themati. in et i, in get T. Idem fit, si instrumentales nim, mr, Emi, mari dissolvuntur in nimi, mirari etc. Videtis, quomodo oriantur themata in vocalem longam exeuntia; V inflexiones, quae oriuntur Pra riticae ex Satiscriticis, pro gen. Et inStr.,N Pro Iocativo, eae sunt, quae a grammatiCis Promponuntur, rarissime tamen uSurpantur. Patet ratio , cur hae ad primam declin. non reserri debeant. Quas Praeterea ponunt grammatici g et a Ima declin. tralatae sunt ad Idam et Stiam et Priores VI et V paene omnino expulere. 8. In prima declin. io l. a SanScrita Doridissert; de voc. in vi CL S. sq. seminina in ceteras vocales Corripiunt ubique ponunt sinem, ut laciunt semm . Sanscrr. in i et S. Eadem sermo recurrit in maso. Et neutr. Idae et Stiae declin. Unum tantum inveni exemplum vocativi in vocis in E; est sorsitan scriptura salsa et SanseritiZans. CL Vari V, IS. 26. 2 T. De Voc. vocum in vid. Supr. S.

Vocabula in Consonantes, si thema vocali non terminunt , sermam Sanscriticam mutant more Pra ritico; vid. S. 62, 2. S. SI, 3. S. S. 2SS.

')-e se VI vix exceptio est; nam hie instrumentulis in adverbium, nictrae, abiit et ceteri casus d

sunt.

320쪽

S. OG. B. Pluralis. I. Nomin. Vociat. Masec. in tarmam Sanser. retinent abiecto sibilo: Esdri pro Masce. Idae et Stiae declin. sormas gunatas SanSCrr. rarisSime retinent, elisis vel conservatis semivocalibus R. Et T; Umrt v. - , D Qt v. i Tili. v Ratio vere Prahritica est addere inflexionem Sanseriticam in mutatam vocali thematis

sinali, quae in semininis Ionga est: arterin, , mi, vii; pro poni potest etiam S. CL

aut additur intercalata nasali (vid. gen . Sing. Nfintili, furfnii. Var. V, I S. aut themati; quod quum fiat, producitur vocalis Et Confunditur masci. Cum seminino; frequentius occurrit haec serma quam ista Themata in consonantes desinEntia Possunt etiam formas Sanscriticas retiuEre auCtas, et mu-iata inflexione in m. Neutra in E faciunt M. Var. V, Ii. Usus addit nasalem: N; alii geminam admittunt nasalem mi etc. S. S. 226. A cedit sorma decurtata: Vi . 33, anteP. Proum iiiii; stabilit scripturam P. et sic legendum est in locis Vahuntatae P. 16S. laudatis. Addam de- umni, Grini. Prior forma S. S. 215. posita aperte

Corrupta est.

'j Etiam in nom. iuxta S. s. 22o. in ace. solo Var. v, Id. omitti etiam inssexionem dicit S. S. 221. metri I mT IMI Mr. s, 5. aut legendum aut Tim pro G.