장음표시 사용
251쪽
περ ι τας παρακαρωτίδας A. 3. Bis in his παρα , OC περι, habent A. I. a. Scriba Cod. D. I. X duo; γ HS DC ab Ulis unum iacit. Haud dubie segesndum, καὶ τας τλξητἀ καρωτίδα ς Παρωτι est genus abscussus prope aures καρωτίθες lant artoria por collum fusa o Rufus Ephesius P. et καρωτίδας ὁ τας δια του τρα χηλου κοιλας φλε- βας ώvοριαζον πάλαι. Valla ita quae venae secun clum auriculas sunt et fecundum tirotidas. Videtur ergo te pisses καὶ τας παρὰ τάς καρωτίδας. το ζ ψου του ανθρωπον και παν ζωιυ γενος M. I. ἐλικοειδῆς J ἐλκοειδες. D. I. Sic omisso paullo ante L
oti alibi legitur. Ceterum alii soci hunt o G εος, ἔσχεος, de quo vide ad Pollucem II, 4. p. 37. 'le'nus in glossis Hippocrat p. 88. σχεω, sed de feminis loquens, explicat: τῆ περι το στόρια τῆς ριητρας ελικοειδε
ευθα τυ Θορωδες το abest. A. r. Ἀραιδες Sic loco ρξω- D. I. Valla rursum fert ens , ac si legerit πυρωδες μία αρτηρία και ριία φλεψ πλήρης σπερμ ατοςJ Juribus a tionibus motus de his vocati ulis dubito, quae eXplica tionis caussa paullo insorius ab aliquo adscripta puto margini, ubi ἀρτηρια et φλεβος legitur, deinde vero temere tranStata in contextum perpetuum. Prim enim ἐν τουτοις, quod continuo additur, sine ullo dubio refertur ad διδυμους. Nam ad αρτηρια et φλες respi Cerenequit, tum, quia ita postulatur ταυταις, tum, quia πmente Nemesii nec vena, nec arte1ia r περμα καθα 0γγαι τελειο continet, sed id domum ἐν τοῖς διδυμοι Perficitur. Ergo primo haec sunt δευντακτα et Contraria sententiae. Secundo mirum videtur, cur unius Venae et unius arteriae hic facta sit metitio, cum Paullo ante duae memoratae sint. Quod enim mox ἀρτηρια et
βος singulari numero occurrit, id hanc dubitationem
252쪽
ματουται, και δια του κιρσοειδους παραστατου του ριετα
τους διδυμους ἐκκρίνεται μετὰ πνευματος , οτι καὶ ρτη-
χυριον, τοτ υπο τῆς βιαιοις ολκῆς αιμα καθαρον ἐκκρίνουσι. καὶ αἰ γυναικες δε παιντα τα αυτ τοις ἀνδράσι εχουσι
non tollit. Singulari enim num oro pro diuali seu plurali usus est, Eo, ut hoc loco, addidit μια. Tertio et hic et alibi apud omes iam et omnino apud vetereSVenae tribuitur αιμα, arteria πνευFtoc, neutri vero περ
μα καθαροὶ και τελειον. Credo ergo haeso torienda esse. Interim ergo inclusi. Verum haρ vocabula, Paullo in serius vocabulis ρτ:ηρία et φλεβος explicandi caussa adscripta inopia sunt. Scribendum enim erat λίαεκδστη ἄρτηρία πλήρης πυευριατος και ρει λάστη φλε λπλήρης αιερατος. Ceterum haec vocabula non solum in Codicibus, a me examinatis, a. l. Occurrunt, Verum otiam in vorsione Vallae. πληξης σπερματος πλήρε ι σπερματος. D. I. A. T. 2. Semine Plonae. Vall. τελείως τελει0ς. D. I. A. i. a. o κυρσοειδους A. a. Stephanus in Loxico modico p. 43 ex Rufo Ephesio p. 9.quatuor ἀγγεῖα σπερμ α τικὰ memorat, duo κιρσοειδῆ, totidemque δενοειδῆ, quae et γονιμοι φλεβες et ab aliis
omnino παραστάται dicantur. 'Aποσπερερατουτίαι, id est, fit Ρm n. Sic dicitur ἁ πολιθοω et alia. Aliud est, απο- σπερ cccίνειν, misso semine procreares Euseb. Demonstr. Evang. p. 778. D. et αποσπερερατίζειν, semen emittere. Aristot de gonerat anim. I, 2 O. παραστάτου του θρετα του abest. D. I. R. I. a. γ πεμ πουσα - παραπε rουσα. D. I. O idem, καταναλωσουσι. ro πεμπουσα malim Compositum, ut παρα- πEFιπουσα, quod habet D. I. καὶ α το φλεβος Hic rursus incipit textus a manu prima. A. a. MOY λα νίας. . a.
et asporo. D. I. Rursus, fervontem humorem Vall. MOX, τε πο τῆς βιαιας D. I. A. I. a. 3. Deinde κενουσι Sic loco εκκρινουσι. . . et paullo post τεκνον, loco τεκνων. Idem.
253쪽
μορια, ἀλλ' 1υδον καὶ ου εξω. Ἀριστοτελης κεν ου και Δημοκριτος ουδε βουλονται συντελεῖν το τῆς γυναι ος
γίνεται της του ἀνδρος si αυτης ὁ και μερος τι του χοριου,
ιδρῶτα τοῖ ἀνδροτάτου. Sic D et Do Democrito et Aristotele vide lutarch de placit philosopla V s. Sed is Potius Zenoni et Aristoteli hanc sententiam tribuit. Ad de Aristot dein ner animal. I, 2 O.
Ἀριστοτέλους conjecerat etiam Ant in erratis Isia rorsus omittit Con. Post τελεία γον iv iterum in te ligo σπερ ζαίνει τὰς γυναῖκας Cono et alia interponunt, esse. Ac si legerint τελεια εινα τὴν του IV. γυημα undam Valla. in si ρῖνια aut αθρα legerit. διο καὶ τη - λεγεσθαι - mittit Con. ς τῆ τι άνδρὸς, τὴν του abest M. I.
τῆς γυναικος ἡ λ ἡ γυναι κος M. I. τῆς του ανδρος τη του vδρος A. I. . quod eodem redit.
etiam A. 3. οριο Latini fecundnt appellant. Est autem involucrum embryonis. Vide Celsum VII, 29. Iub finem Galρnus in Def. med. dictum putat τονεπειθη χώρ; Fιά ἐστι του εμβρύου, ιυνει χωρίον, γ επειδὰχορηγεῖ τη τροφῆ αυτω. in intelligitur, Cur . in Doti nullis libris obtinoat Stoici per hoc nutriri embryonem affirmarunt vid. Plutarch de placitis philo V, 16. id etiam scholia ad Theocrit. Id. IX, 19.
Pollucem II. p. 26 o. Scribitur etiam χοριον. αλλαντο - ειθῆς, nimirum υμ ην, est invo acriam membrana Ceutri farcimitiis formam habens. Praeterea etiam . VA me-
254쪽
ἐν τ' συνουσια, τῆ αετα τὰ συλληψιν. τί γαρ ιλογοι τῶν λω ου α β εαυτῶν, ἀλλ' υπο της φυσεως κοινονι ται , καὶ μετροι και καιρον ώρισμένον εχεται.
moratur a Physicis et Medicis. Vide Pollucem II pag. a 6 o. Cono Graeco exhibet τῆς καιραιας et λαυτοειδης- Valla exprimit, το περὶ τα κεραίας. Idem habet, D
255쪽
κας. ψυχικα. μεν, τα κατα προαιρεσιν φυσικας δὲ καιωτικας, ας α προαιρετους. και hi ψυχικα μεν, δυω, η,τε καθ' ορμὴν κίνησις και η αἴσθ/ησις τῆς δε καθ ορμην κινησεως εἴδη τρία, ο τε μεταβατικον καὶ κινητικον του συθματος παντος καὶ το φωνητικο και το αναπνευστικον. ἐν ημι γαρ ταύται καὶ ποιεῖν και μὴ ποιειν φυσικοι δεκα ζωτικαι, αἰ - ἐφ' ημῖν, αλλοι καὶ κοντων και κον- των γινομεναι, o ἡ θρεπτικὴ καὶ αυξητικη καὶ σπερματικη,
Cap. a 6. Indo idem . . dem, sed caput D. I. A. I. Inde a prima Danu, sed Caput γος. a s Cunda. A. a. Loco Κε p. est Λογος M. I. Alia divisio pol n-tiarum anicia antem prosequentium Cap. s. Valla. Corio incipit libri . cap. 8. De vi motiva secundum
256쪽
Cap. 7. Inde idona, sed in principio libri ἡ κατοι, ante
hoc Caput autem και κατα A. 3. Idem sed Caput C. A. I. Sio, sed κατα ante προαίρεσιν, omittit D. I. In dex, qui in odito, a prima manu, a secunda autem, A. a. aoco κε p. est λόγος. . . me motu per impulsum et assensionem, qui est appetitivus Cap. 26. Vall.
hilo minus tamen credo etiam reperisse νεσι. Si recte memini, apud Chrysostomum. Cono reddidit, anulis. Valla pro priori vω habet, inibus hoci vero loco reddidit qui ex nervet complicationibus stabiliuntur. Cum
257쪽
ali hi m)γνυε ιι reddiderii tabilim, conjici possit, illum Ie
:κάμπτει - πὶ τ εξω in robor coxon dices inflectit, poplitem alterum intrinsecus, forinsecus alterum tenendo. Vall. και iv rv L loco : αὶ τὴν os spatium vacuum exhibet autem 'IubV. A. I. καὶ τὴν ἰγvis A. a.
258쪽
νωτιαιου μυελου σκληροτερα - , ἀλλόν ἐστι το εκ ου
quain verba textus addita sunt, πλὴν τῆς α πνοῆς. D. 1. Cono haec reddidit, et electione Praedita. τουτω ὰλ καὶ καὶ abest. D. Paullo post συνεπλεξε
τοῖς νυχικοῖς, φυσικοί. . . ριτταὶ .cατων 4 περιττο .t Evc iv. Si C. Μ. I. Supra Pag. II s. init. 1imilis est varietas. Proκimam, ante han C, periodum Ellebodius ex parte duplici modo reddidit. κο-nientis ergo editor post probabilis omisit et , quod locum non habet Forte tamen Hebodius voluit et. ἐστι δυναμεων δυνα εχεων ἐστιν A. a. ἐστὶ, post, ιο habet A. 3. Ab τις ad δυνα ρμευ, abest. Con. Mox, O MI omittit . . EvΘα ου δεῖ - προ ερι rvοι ubi honestate opus est et ubi
non decet, emittam US. ΟΠ.δια τούτου δυνά . .sΘαλ διοι τουτο δυνα μεθα. . a. 3. D. I. M. 1. Aut δια τουτο, aut δια τουτων, id est, μυωπι, le
259쪽
και τουτω c in τι - νωτιαίου Dabsunt. Vall. mox σιτο γαρ, loco σω γγ . . . τοσούτω πλεον τοσοῖτο πλέον A. a. 3. mox ἐκφυσεις reddidit, aftiras. Vall. Ἀφυσεις etiam exhibet M. I. σφόνδυλος Sic credo, antea nun a reC. σπονδ. D. I. σπονδυλος. M. I. A. Sponditus. Con Vertebra Vall. Mox vitiose νοτιαίου. D. I.
ετερο δε επὶ τ αριστερα I θατερον, loco ε ερον A. a. a. D. 1. Sic, sed omisso a. κ. loco ἐπι M. I. εἰ δεξια κοα ἀριστερα, εἰς ante χριστερὰ, addit A. a. Mox, και, ante πόδες, omittit Ox. In sine capitis
Cap. 28. Inde idem . . Idem, sed caput A. T. D. I. Sio a recent. Sed κη. A. a. Loco ρες . est λο- τος M. I. me respiratione cap. 7. Vall. Mono incipit libri . cap. 9. me vi respirativa. ψυχικῶ ἐώτι εργου ψυχ ἐστὶ εργων. A. a. Ita videntur legista Ellobodius et Valla. ad mihi etiam Probatur. NOX, μυες. D. I.
260쪽
μεταβολαι. αλγουντες γάρ τι των αναπνευστικων μοριων, η των συγκινουμενων αυτοις, οἰον τού διαφραγματος, η του