De natura hominis, graece et latine. Post editionem Antverpiensem et Oxoniensem, adhibitis tribus codd. Augustanis, duobus Dresdensibus, totidemque Monachiensibus; nec non duabus vetustis versionibus latinis, Cononis et Vallae, denuo multo, quam ante

발행: 1802년

분량: 547페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

ΠΕΡ ΦΥΣΕΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ass

262쪽

γαρ τραχειας ἀρτηριας το με χονδρωδες τῆς φωνῆς στιν οργανον οἱ δε μενωδεις αύτης δεσμοι τῆς αἰναπνοης το

ἀμφοτερω τουτων, κύτη ἡ ἀρτηριοι, φωνητικον τε αμακα ἀναπνευστικο οργανον. εστιν υν ὁ πνευ αων πλεγιια συγκειμενον εν τεσσαρ- οῦκ τε τῆς τραχείας ἀρτηριας, καὶ

της λείοις, και φλεβος, και τῆς ἀιρώγδους σαρκος αυτούτου πνευμονος, 1πις σάρξ αναπληροι, δικη στοιβῆς, τοις

μοίρα, 4οῖρα. D. r. mox κατα τῆς διαστολῆς. A. a. Θυνα υς η ψ κὴ δυνωριει- νυχικῆ. A. I. δυναFGς- rψυχῆ. Sed a reo δυναριειδε νυχικη. A. a. a D: Aeris enim pars quaedam per cordis diductiones ad ipsum cor attrahitur animali otentia Uulgatum bene habet. Paullo ante τρία αἴτια αναπνοῆς notaverat, χρειαν, δυναε ιν οργανα. De χρεία haetenus dixit. Nunc incipit da δυναFρει. Ergo δύναμις refertur ad superius χρε α μέν. Ceterum recte etiam retinetur νυχικη. Nec enim ipsa νυχὴ est ὀυvαρεις. Ex νυχικὴ vero mox in vocabulo λυτο intelligitur ψυχή. συγκινεῖται Γ σύγκειται. D. I.

263쪽

στοιβὰ scribitur etiam στοιβη apud Galonum in Glossis et apud Hesych. Est autem genus herbae, qua utuntuT

ad plectendos corbes. o loco reddi potest vinculum seu firmamentiam, id est, συνθεσμ. ος, seu, ut O habet, δε τε ι et id est, Θραιωνια, στηριγμα. Inde est στοι Θας et στοιβάζειν, pro quo dicitur otiam στιβας et στιβάζειν. Cono reddidit, si vhae. Valla totum locum corrupit ita Quae sanct pulpa conductionis inter- complicationis loca binaruit artPriarum et venae noderationem supplet. ioco αναπληροῖ - στοιβῆς habet, τα μεταξυ χώρας του πλεγριατος Connexiones mediae regionis. Cono. Ergo, της - χώρας πλEγt ρατα. δήτε τουτcu εδρα αὐτῆ. ας, loco ei ςτε. . I. αυτ υ omittit se εδρα exhibo spiritu leni. D. I. Mox idem συμ-

rect ἔπαξ. M. I. bis anto γ παρ omittit τό. υτὴν poste θραν, hos etiam in A. 3. Concoquit Con. Vall. Idem supra dictum P. III. λοβοῖ εαυτου περιεχει cui Θοῖς oti . . . του πF ιEχει. Si C. A. I. λοβοῖς αυτοῖ περιεχει. A. a. λαβοῖς sed a prima mari Corr. λω. αυτοῖ addito a reo . . id est, αυτοῖ περιεχει. Sed a primo punctis notatum erat . ut esset περιχει, secundus vero iterum inseruit . . . Summis suis bris continet. Cono. Valla legit per Ergo ridiculo reddidit profligationibus et perditioni-

Nemes. R

264쪽

συναπτεται - χονδρων Con, Ceterum per asperas arteriae Continuitatem branchiis conjungitur ex magnistribus cartilaginibUS. τρio. χονδριuvJ τρια χοvδρωv. A. a. τριων χόντρων, suprascripto . a pri in o. D. I.

Int sellige, συναπτεται. τοῖτο δε ἡ φαρυοξ. . . Conoaddit copulatur. διά του ηΘριοειδους δια 18 11οειδους D. I. δια σ3 Fροειδους.M. I. . . Idem mox κατερήθη. Per vaporarium

os, quod perforatum est. Cono. Spongiosum et ad de- Collandum aptum Vall. Rufus Ephesius pag. so εν ,

hanent ita Θριοειδης, ita quoque libri variant apud Pollucem lib. II. P. 47a . . O4.υπερβολαῖς hic addit Cono tum frigiditatis, tum caliditatis alia non habet.

τα ριε οὐν Cono incipit libri . cap. o. Repetit breviter dicia, et adjicit utilitatem cholerae, plenis, renum , denum , ut is ossitum , unguium atque capillo

riam.

265쪽

κυρίως λεγεται, καὶ ε τῆ μέτρα ις αυτοῖ του σπερματος

Si C. M. I. καιριοτερο in marg. Ant. Ορ ortuni tmar. Vall. Κυριος proprie rimus , rimarius: κα- ξιος, ρPOrtunus. Sed hae duo saepe permutantur a pro eodem dicuntur. Nox: υ παρ ιν αυτο και προς. . .erin διγ ξηται συνδιηρτηται. D. I. A. 2. συνετηρηται M. I. συνδιηρηται. . . Valla de Conditore Deo a Coepit. Ergo reddidit os Piso tu i liuod non est in Graeco et iri vitae necessarios usus ait imae distribuit potentiis. Ne-inosin do se loquitur. Ergo Proho συνδι , ξ ηται. Nam διαιρῆσαι inter alia etiam est διελθεῖν, ut Erotianus eYplicat p. 23. Sensus ergo de prae Cipui partibus corpo iis ot viribus animi simul Apolitiam sest. Συνδι ρηται idem, quod συνδιη ij3ωται Συνδιή:ρτηται est coniuncta unt, τι και παραλύλειπται καὶ abest. A. I. et Q. Q εαυτα 'τα γε και πιι χαυτο . D. I. A. 1.2. Paullo post τα δε και δι' EτFμα ζιGVOV. A. 3. καὶ π F cριωVJ - πι 'τα 'Fcορία v. D. I. A. a. q. Sic, omisso proximo του A. I. Continuo τοῦ ζόαν exhibet τω τριω αρχῶν J ἀρχὰς nunc videtur dicere, quas supra P. II s. υνάμεις appellavit, nimirum q/υχικας, φυσικας et ζωτικάς. Ergo mox memorat ζωτικὴν δύνα tav. Conjici vero etiam ponit, των τριω ἁρχικων δυνα . ων Vatinia Quae enim jam dicta trina vinci alia membra animal administrantia propter se facta sunt.

266쪽

ω και στρυφνδε τὴν φυσιν, και τὴν κκρατιν του περιττευον τος χυμου του μελανος εις την γαστεροι προχεων, στυφειτε αυτην και τονοῖ καὶ προς τάς πεψεις διεγειρει προς δὴ τουτοις δε και καθαιρει το κ παρ διο και αυτος δοκει πως δια το αἰμα γεγονεναι και οἱ νεφροι δε του τε αιματος καθαρσιον se καὶ της ορε tDς τῆς κοιτα την συνουσιαν

αἴτιοι. - γαρ φλέβες, ας λεγομεν ἐμπίπτει εἰς τοὐς

VAR. LECT. ET ANIMADV.

κος πρὸς τε ψιν και γαρ κοα προ ς τεψιν. D. I. Mox, καὶ κινεῖται, V. Idem . mox εν optav. A. 3. δια τουτο πως δοκεῖ δι' ἔλλο πως δοκει. D. I. Oh aliud aliquo pacto videtur procreata Vall. Sanguinis ausa facta esse videtur Cori. Sic mox est . Iaa. περὶ ηπατος. . . ita τὸ δὲ καθαίρει τὸ α ειοι και διοι τουτοοξώθης ζοφώδης Sed roc. man. littorae . inscripsit ita. et in marg. ρ. και σοFιφώδη και Gωδης. D. I. Σομφώδης et σοριφος Hosychius et Erotianus P. 4 . XPliCant χαυνος Cono reddidit acidus et typticus Valla aci

dus et natura CerhUS.

267쪽

II 3 Recte

268쪽

η υσι την λαβιν αυτ - αἰ δὲ τρίχες κατα συμβεβηκος παρ'

Recte hoc quo ii T περιεχου est aer. II. I. exhibet:

Vall. Plutarch d placit philosoph. V, 7 de re simili habet, ως τροπι νεως. Quod hic Nemesitis aptissime de spina dors dixit, id habet Philo p. 842. A. de Corde:

Λ. a. γαρις/iaevet, habet Sophoclos in Oedipo Tyranno Ρ Ι99. Di Og Laert P. Is et alii. Pro eodem habet παροψωvυχος Aristo t. Η Α ΙΙ, I et VIII, et Eustath ad Hom. P. 1928. non a xl ιπτω, sed a Vάθιπτο derivat. Καρι νίπους tamen est apud Aeschyl Pag. 9 a.

269쪽

υπεστησαν των γαρ ἀτμων των καπνωδεστατων, των ἀναπεμπηαευ- ἐκ του σωματος et ξξίν τινα λαμβανοντυ)ν, κατα συμ βεβηκος συνίστανται. ουδῆ ταυτας παντάπασιν ἀχρηστους ποίησεν ὀ δημιουργος Ἀλλά, κατοι κατὰ συμβεβηκος γενομενας, εἰς σκεπη τε και καλλος συντελεῖν τοῖς ζωοις παρεσκευοισε ' σκεπην μευ, ει α προβάτοις κοσμον δε τοῖς ανθρώποις τι τι δε ζωοις, κοσμον τε αμα

κο τοι κατα συνιβεβ:ηκος κατοι abest. A. a. τισὶ δε ζ Ποις στασι δε Ποις. R. I. Hominibus vero, ut Cunctis animalibus, ornamentum ornamentUm au

tem pariter et munimentum, si ut leoni Vall. Μοκαρια mittit A. a. Deinde, ut leonibus. Con. Cap. 29. Index περὶ το εκ ουσίου κη. D. I. Inde idem, qui in edito nam κη prorsus omisit. Ergo laic habet κθ. . . Inde idem a prima manu, a secunda θ. A. a. Λόγος loco κε p. habet M. I. Plane convenit Cum edito A. . De ultroneo et invito cap. 28 Uall. Cono incipit libri s. cap. I. De voluntario et in voluntario. De definitione actus humani, in quo consistit voluntarium, et indiciis et signis voluntarii et involuntarii Dein voluntario violentes, et an XCuset. Eπειδη πολλάκις θ ἐπειδὴ πολλάκις. . . Mox ἀκουσίου

est etiam apud Aeschinem oratorem p. 33 66. et apud Heraclidem Ponticum p. 4ss edit Galei του λογισμου διασφάλλονται.

270쪽

ejus loco αἶδε. . 1 α δε. . . Illae autem Cori. Loco καὶ συγγ. E. Valla habet alia vero invidiam faciunt. καὶ συγτ αξ omittit A. I. Mox πάντιω ακολουθεῖν. D. I.

SEARCH

MENU NAVIGATION