장음표시 사용
661쪽
tiquaes, fu Philos humena, iterum Tecognouit, notis uberioribus illustrauit passimque correxit, et cum notis ronoui edidit, in praefatione autem ostendit, libri scriptorem incertum esse, M. o. Chri io h. I Moy Hamburg 17o6 8. - Origesnis scholia in Pentateuchum et alios libros V et Ν. T. qua in Catenis reperta sunt, typis descripta
fol. r. I. P. 3-IO9. - rigesnis opp. omnia, qu8 gr. Vel lat. tantum exstant, et eius nomine Circumferuntur, ex variis edd. et codd. ss. Collecta, TeCensita, at versa atque annotati illustrata etc. opera et studio omni Caroli Dolarum tom. I. II. Paris. 735. om. III. 74o. IIII. 759. l. - Opp. omnia ad edit Paris Caroli des laRu recensita, cur Obesrthitro uretburg 1785sqq. . tom. v. sine commentariis.
Ab hoc rigene, christianae disciplinae adsecta, distinguendus est rigesness, a sacris christianis alienus, Ammonii discipulus et Longini magister. Coni Ruhnken in disi de vita et scriptis Longini, g. V. P. I sqq.
III. Des libris apocryphis , qui codici acro addaiolent, quamuis non sint diuinae originis atque
1. Historia Maccabaesorum s. Hai amoreaeorum se Cuasmonactorum primo libro et parto secundi comprehensa incidit in annum ante C. n. 'I63. urbis conditae 587. Graecam versionem libri I. quae misso hebraico exstat, ad varias edd. exegit, atque cum versione sua et notis ediditio. Druistis, subiuncta Alberici Gontilis disserta- tione, qua tuetur loca nonnulla, quae in hoc Iibro reprehendi solent, Franeq. 6oo. 4. - Ο.
662쪽
648 Caput IIV 5ectio L. ' De interser gr. vet.
M I. Maccabaeor cum notis, Gottingae I 778. . Libri II versionem germanicam in lucem emisit cum notis et octo excursibus Io Goth r.
Has , enae 786. . De historia satisque libri
II dum in exc egit, eum librum statuit graeca a Iudaeo quodam Aegyptiaco, eo ipso, qui librum Sapientiae dedisset, circ. n. ante Chr. n. 15o scriptum esse Liber III in linguam germanicam translatus est a D. Ioach. Circesmhesmer, Wittebergae per Vit. CreotZnero Crucigerum, 1554 8. - Do fides illorum librorum diuina atque auctoritate multae controuersiae ortae fiant atque interdum acerbe Agitatae. In praesenti tantum adnotanda videstur controuersia quaedR Tecentior. Erasmus Hostic in Prolegoni enis ad Annales Syriae, Viennae 744 sol. Part. Il. R C. I-VI. p. 8 sqq. librorum Maccabaicorum auctori uti canonicam auctoritatem, ita praecipUBm fidem in rebus 3πiae enarrandis tribuerat Athaud ita multo post ei opposuit Arn Prid. Ems- dorsus prolusionem academ d fontibus historiae Syriae in libxis Maccabaeorum, Lips. 748. 4. mox tamen Erasm. Eroesiacti prolusionem Wernsdorsianam de fontibus historiae Syriae in libris Maccabaeorum eodem anno sub examen vocavit in . Quo facto Gottiles, Vesrns. V. fratris partes suscepit, et scripsit Commentationem hirtorico criticam do id historica librorum Mac-
CBbaicorum, ratista u. 74 . . cui opposita est: Auctoritas utriusque libri Maccab. canonico-hinorica asserta, et Froelichiani annales defensi ad- Versias commentat. - GottI Wemsdorsi, Cuius inaniae et os faciae passim deteguntur a quodam
societatis est sacerdote, Viennae Austriae 1749. .
a. Eiusde ni forsitan aetatis, a. ante C. n. 63.
V. C. 58 . esse videtur axio in nomast. I. P. 126 sabula Iudaeoriam dramatica Iudith, incerti autem temporis libellus Tobiae, de quorum Γ- , brorum
663쪽
brorum auctoritate canonica et veritate historica dissentiunt pontificis rom adsectae et Protestantes. - Laudatur graeci Tobia editio Franequ rana sine versione, sed cum notis edita a M. Drusιο, 59 I. . anc edit sequutus est . . Am. Fabricius in collectione, siue Liber Tobias, Iudith ora: Manassaes, Vientia Et Ecclessam sicus, gr. et Iat cum dictis scripturae parali selis, tabulis synopticismeideggeri et protegomenis etC. Francos et Lips. 691. b. Libro Tobia nouam versionem, reliquis autem aliorum interpretationes adiunxit Fabric. Prologomena sunt historico- critica de singulis libris. - Dies Uchichi To-Bi's, nacti res verechies nes Originalesn demGriochistichesn Hesm Latesinimcne de moron mus tinta inom Frifchen bctristat, und te AnmErkungon exegestifcris unae riti hes In-kalis, aucti inor in ittin Nesristis aeo. HDiami IIgon, Ienae 8oo. Ri. . 3. Liber, Uictntio Salomonis, ipsum Sa- Iomonem non habet auctorem 'sed a quo, in qua lingua et quando sit confectus, liticula orta
est inter D. M. Fabrum, qui aliquot prolusiones super libro Sapientiae noldi scripsit, et M. Gottiofr. Hasystim in libro Salomo's mis-
hesit, non ibesriestat mi Anmerkunges unae meerfuch ungen, enae 784 8. Hic etiam acriter defendit suam sententiam et pro contextu graeCO dimicauit in Mngarin si bibl. oriesntat Littes-riatur et . egi Omontio 788 8. Primum graeca lingua esse librum ab auctore, in Aegypto sub Ptolemaeis vivente, conscriptum, iudicat quoque I P KDuckes ad versionem suam: Salomonia iches Donhwsiring oitem viti Anhiang dias Bucia dor Moishesit ibo fota nu durch Anmctrkunge Erliauteri, Rigae, I 785. . Contra ea librum a pluribus tominibus, diuersis temporibus,
primum in lingua Syro chaldaea saeculo II. medio
664쪽
malit. I. . I 37. Separatim editus est graece Ioiachim Camerario cunn adnotati Basil. 55 I. 8. Idem postea contextum iterum recensuit cum
tentia seu ecclesiasticus, graece, studio Ioach.
Canactrarii editae, Cum eius d. adnotati. ccedit
ad calcem Viesntia Uu lii Sirnchi, - interpretatione latina exposita, ludio eiusd Ioach.
Camctrarii, Cum quorumdam locorum notatione.
Lips. 568. 157o. 8. - graece, cum versionis lat. et castigati M. Drinia, Franech. I 596 4. -- graece, Collatis lectionibus variantibus membranarum Augustanar et XIV. exemplarium addita version latina ex edit. Romana, cum notis Dau. Loochestii, Augustae Vindel. 6o4 8. - gr. Et lat. o. Druso interprete cum protegomenis . A. Fabricii, cum ibro Tobiae etc. ab eod. edito, Lips. 169 I. . - graece textum ad fidem codd. et versionum emendauit et illustrauit M.
Guil Lindes, edant 795. . Idem indes e
manico vertit librum et notis instruxit etc. Lips.
χ782. . et iterua emendatius edidit, ips. 1795.
665쪽
8. - graece, ad idem codd. et versonum emendatus et perpetua annotatione illustratus, cum doctis protegomenis et ex eursibus de auctore udaeo Palaestino, in aetate, . SI Bnt C. n. de fontibus, ex quibus hauserit etc. a Ciar Gottiles Bromotin esidesr, Ratisbonae 8O6 8. - e manice quoque librum verterunt et adnotati illustrarunt L. I. nonymus, lirZburg 1786. .
et Erid Christ. Zangs, Arnstadi. I 797. . 5. Oratio Manassis, seorsum edita a I. A. Tabricio cum libro Tobiae etc. Fabricio videtur
eius mentionem primus fecisse, et vero auctor
ipse fuisse Pseudo. Clemens in Constitutionibus apostolicis cap. 22. Hanc rationem, e cod. Alexandrino descriptam, et ope aliorum librorum emendatam inter Cantica V. et . . s.fiterio adiecta ediderunt . . Grasius et, qui iam sequutus est, . I. Brettingesr, tomo IV versionis septuaginta uiralis. 6. Liber, sub nomino Baruch supersios, est incerti auctoris incertaeque aetatis atque fidei. Praeter Fabricium libri apocryphi separatim quoque editi sunt a G. I. mnckio, Halae 7 II. . qui loco praefationis addidit Introductionem diibros Pocry hos, quae deinde seorsum prodiit ibid. III 8 4. - Libri apocryphi, ex exemplo Brettingeriano Hal. Sax. I 749. 2. 7. Praeterea laud pauca alia exsilierunt Pseudopigrapha V. . . Testa inenta H. Patriarcharum, salmus CLI. Psalterium Salomonis et alia supposititia spuriaque Adami, Henoch etc. opuscUla, quae callecit, gr. et Ini edidit, doctisque tam suis quam aliorum commentationibus ac notis illustrauit . . Fabricius in per inlcri-Dto Codex fetidγwrvnus Elctris Utamenti. - ditioni huic secundae accedit volumen alterum, separatim excusum Haruburgio 722. . Inter
666쪽
Inter exica in LXX et reliquos eminet M. Chrisian Biol suus thesaurus philologicus, LLexico in LXX et alios interpretes et seripto-Tes apocryphos . . ex . auctoris sto edidit et praefatus est E. H. Mutasnbschctri Hagae Com. tom. I. II. 779. - om. m. 78o. Inai. 8. Ne- quo tamen pauca in illo culparunt: atque o.
Acta Seminarii - ipsa. p. 14 sqq. 154. 489sPq.
Ego vero, quod vela sunt contrahenda, et multi viri docti, in hoc litterarum genere diligentissime versati, omnia latius exposuerunt, Potiora 'nturi: in medium proferam, et quosdam, qui meliora
Pluraque cupidos docere possunt, laudabo. Vt Omittam, quae a Fabricio ibique a uinoctii in B. r. IV. p. 755 sqq. et a me in Introd. ac Supplem copiosius sunt exposita, et quos libros xius in nomas . I. P. I sqq. BC P. I 5 254. item p. 569 sq. et 57 sqq. citauit, . . commendari sufficiant . . s. Priti Introductio in lectionem . . etc. cum Ciar Gottiob mi manni animaduerss o disseri ait Lips I 37. mai. 8. Iisi Messoli Nun aes Commentatio critica ad libros . . in genere, Lips. I73o. 4. ΘC. I 757.4. et id Michaolis inlestianii dies glytilichon Schristere des neues Arindess, Gotting. 75o loCu-Plet. 765. 777. 4. I. volt quarta eaque UCtior edit. Prodiit ibid. 1788. 4. II volt. Quarta ed est in linguam anglicam translata et notis atque supplementis
667쪽
668쪽
1. Inscriptio librorum sacrorum N T. ἡ καιν δια3 1or, vulgo redditur nouum totam Entum
et nouum Osdus, at melius et Curatius, noti rarestigionis torma, vel noua Osconomia diuina. Illorum librorum diuinam originem, fidem, αυδ εντιαν, Veritatem, diuinamque auctoritatem
liaud pauci viri do Cti, prudentes, acuti bonique ab aliorum dubitationibus, criminibus, nec Taro Conuiciis praeclare, constanter firmisque si argumentis defenderunt. a. De lingua, in qua conscripti sunt libri s cri . . non m nes consentiunt m Graecam quidem esse illam, nemo negat. At non est omnino illa attica sed iebraismis plenissima, h. e. O ma et dictio conflata ex . . hebraico et LXX. interpretum versione graeca, et ex dialecto Ale- andrina, quae vero per Judaeos ibi habitantes et postea in Palaestinam redeuntes, quum rcte Cissarent, nouam formam et Proprium quasi modum accepit. Quidam tamen V. D. in eo Peccarunt, quod vel nihil nisi hebraismos aut alia- Tum linguarum proprietates aut vitia sermonis viderunt, vel demonstrare adnisi sunt, sanctos scri-Ptore omnia pure, eleganter et ad exempturuAtticorum ceterorumque primi ordinis auctorum
Profanorum sensa animi expressisse. De lingua quoque Hellesnistica orta est lis haud admodum
utilis. 5. De canones siue collectione, indice et Catalogo librorum sacrorum, qui hodie τη, καινὴν λαθ κην conficiunt, eiusque auctore, aetate
' Praster multos alios a me alibi citatos, coiis. Μ. Henr. Planc commoniar de vera natura atque indole orationis graeca N. . Gotting. 8 Io. . de qua v. Beckii
669쪽
et iure permuli scripserunt ): neque tamen inter Veteres nec Iiter recentiores conuenit Sic ex gr. epistola Judae; II. Petri secunda et te
ita Joannis: praesertim Ioannis rapocalypsis vel dubiae, vel sublestae dei, vel plane supposititiae
omni memoria haud paucis videbantur alii tamen earum auctoritatem diuinam, fidem atque sinceritatem sortiter vindicBTunt.
4. Multae quidem variae lectiones in Msstis T. T. oriri potuerunt et vero oriae sunt. At si in ullo alio libro, in hoc sane diuino liuia critica
sobrie cauteque est adhibenda, et interpretes ab omnibus coniecturis temerariis audacibusque des bent abstinere. Neque taliae defuerunt, qui in constituendo aut murando textu . . TA 'C Rrte critica sunt abusi. Cons. . . Michiactit Mactat crit de variis lecti . . . caute colligendis et diiudicandis, Halae Sax. 749. - . PGIllis ach. Sieisnriadi Voges Progr. de coniecturae
usu in crisi . . cui adiecta est breuis Comment de quarto libro Esdrae, AltdoxI. 1795. . Codices autem Μss. quosdam gr. Potiores, qui in diuersis bibliothecis ait huc seruantur, Plures V. D. in poculiaribus libris diligenter recem sueriant autographa tamen librorum sacrorum diu Perierunt. Codices autem, qui adhuc exstant, sunt vel mere graeci, interdum puri, interdum
tamen ' Oniissis multis, quorum magnam copiam iam excitavit Μ. Mich. Lilienthat in Biblifch. Archiuiarius er ρλIigen chris N. . egi Omonii et Lips. 1745. . p. 4 sqq.)memortire liceat berh. Henr. Si chii commentat historico- criticam de librorum . . anone praemissa est dise decura veteris ecclΘsiae circa libro IV. T. Francos ad Viadr. 1755. . - D. Paul. Ioachim. Sigismundi Mogel, Theologi Erlang. cel commentationis de canon Eusebiano a tes III. Erlang. 8o9-I8Ir. h. - De canone a P. Euseb. acute disputat D. o. Frid. late in Magaz fit christ. Dormati M. Morial etc. part VII. r. et PaTt. IV. T. I.
670쪽
656 ut III. Sectio I. De inter Progr. vet.
tamen e lati ira versione correcti, vel potius vitiati, vel graeco - latini, vel Lectionaria, . . in quibus pericopae αιαγνωσεις sunt librorum sacrorum, quae certis diebus inter sacra praelegeremtur. Codex, si quatuor Euangelia complexus est, ευαγγέλιο , sin Acta Apostolorum et epistola Paullinas, aut tantum quatuordecim Paulli epistolas continuit, , ολος. quod tamen vocabul. insensu modo latior sumitur, modo strictiore, vocabatur; ἀποςολοι autem dicebantur et Apollo-Iorum cum septem catholicis epistolis deniquo
οἰδοςολιοευαγγελιον, quod lectiones ex euangeliis, actis apostolorum o epistoli simul continuit. Editionum, quarum numerus est pasen infinitus, quinque numerari possunt classes, neque tamen desuerunt, qui nouas recensiones instituerent, ita ut, si strictim numerare velis, Plures existerent;
at classes proprio nec duxerunt, nec eo nomino compellari possunt, quas et paucas quasdam Bllas memorabiles editt. nominare vacat. Sunt igitur
lam sequuti sunt R. Stephan. aris. 546. illius
ac Bengelius. - Hs rii Erasmi, Botterod. qui adiuuantibus oecol impadio, Capitone, e bello e codd. et patribus quibusdam, versione
lat. et Coniecturis correxit, Cum adnotati Basil.
1516. quae editio est rarissima, I 5 I9. 52a et
correctior, adhibita quoque ed. Complutensi a. I 527. et 555 fol. - Primam edit. Erasmi maxiniam partem refert Aldiua, admodum ara, gr. Venet. 5I8 fol. et est tertia pars bibliorum, ab Aldo anutio procuratorum, quod opus, eo Ilo
tuo, ab Andrea sulano est absolutum. Antea tamen ex Aldi officina particula euangelii Ioan nis r. cum aliis libellis prodiit. - Ad Erasini Icam secundam expressae sunt: ed. graece, age-noae, cum praefat. Nic. Gerbelli, 152 I. . Ar