장음표시 사용
681쪽
TUi librisq. eccles et vore fisur etProh 667 corum e lingua ranco gallica conuersi , Lips 1 55. . atque lassi Philolog sacra, amathio edita, ipso 776. .
a De anno, mense et die, quo editus fuerit homo et quo cruci adfixus, uerit mortuus, valde dissentiunt viri docti qua de re alibi copiose est disputatum. Primis saeculis duae primariae innotuerunt sententiae quarum altera, Jesum natum esses dis L Januar. A. Augusti imPerct t. a. qua2 fuit antiquissima, et a fine saeculi II in ecclesia orientali et Aegypto inualuit altera, quae multo recentior saec. fere IIII in ecclesii latina celebrata est, die XXV. Dec. a. 42. Augusti imperat Christum in lucem oditum esse, adsumit. Dion tu Miguus saec. I. natalem Christi adseruit a. V. C. 753 siue a. 45. imperii Augusti, adeoque a. Μ. 4. I 4 seCundum epocham ut et haec aera Dionysii recepta est a Chr. 5a5 8 Alii aliter et diuersimode subduxerunt rationes Enimvero diem et annum nobis esse incertos, nec ponia vlla humana diligenti acieque ingenii erui, iudico D in D. M ornero, qui diuersas variorum collegit sententias, in progr. de dies natali eruatoris, Lips. 778. . . xius in nomast. it. I. P. 2IO. Cos sequitur, qui, Iesum hominem natum esse putant, Olymp. XCIV. I. vel . . . 5o vel 5 I denatum Olymp. CCII 4. V. C. 785. an Chrisii a quo eodem anno, vita diuinitus resumta, in Coclum, unde venerat, sublimis rediit nus autem Nndetricesimus vel tricesimus' Cons. Ge. Atherei'ambergeri dia poetias eli mitianae, quae ex Dionysiana audit ortu et auetoritate. Rae 17.4. 4.
682쪽
rmas eius et Im1neris auspicatis eidem esso videtur b Vitam, sataque et praecepta, tanto Agia Bro ipso deo digna, atquo hominibus saluberrima et NairBCula, quae omnem vim humanam
vicerunt, exposuerunt eius legati alii vero, ut Harmoniarum conditores qui multi ab omni tempore fuerunt, diuersa saepius ratione in ordinem redegerunt et explicuerunt. - Christo infanti mutia i iracula fuerunt olim adficta, atque ibitis modi fabulas collectas traditasque reperies iatibullo, a Gelasio pontifice rom in Concilio romano a. 494. libris apocryphri adnumerato inscriptoque Euangestium infantia Christi , quod
mnr. ik arabice ex od Goliano cum versione latina notis ius edidit Vltraiecti 1697. Latinam Versionem recudi fecit notasques subiecit o. Ib. I uericius in Cod. apocrypho . T. Part. I. P. 168 sqq. Prae,rii sit vero a P. I a T. Euangaelium infantia Christi, a formiunt Thomas 'osolo, gr. Cum version Io B ti a Cotes rii. Tertium Euangelium iam memoras videtur Cotesiarius ad Constiti. p. I. 6 p. 349. ed. Clerici. Ex illa lat. versione noscio quis exinanices reddidit Das Evangestium des Ain Hii σιι, ian Hesm Ara- fifction, erusalem a. 738. h. e. . Chr. 789. S. - Cotelerio desumta videntur fragmenta
de natiuitate, consuetudine cum aliis et morte .
Virginis gloriosa in bibl. Gissensi acad. quae LE. C. Sotimide in Libliotti. ii Kriti rin Exogesis dos . . tom. U. pari. IV. p. 48 sqq. a.
18oa. . publicauit contulit Um euangelio arabico et r. secundum versionem lat. et addidit quaedam doca ex metrico german. EURngelio AE
' Cons. I. Ge. II Iehu Bibl. theia selectam , tom. III. Cap. VII. ecl. 4. S. III. etc. p o sqq. ubi magna homi-aini doctor qui de Iesu Christo scripserunt, copia collecta est.
683쪽
num Christus graec loquutus, an in Palaestina, adeoque a Christo et apostolis lingua tantum Aramae fuerit,adhibita Medium tenet D. Pantas in II. programm. Verosimilia de Iudaeis ala ostinensibus, Iesu etiam et apostolis non Aramaea dialecto sola, sed graeca quoque Mamaietante loquutis, en Idob. .
e Christis ipso nihil litteris consignauit. Quapropter epistoliae Abgari et elu mutuae illis adfictae sunt supposititiae. Binas vero illas epp. gr. Ioges in E fesbii Hili eccles. I. cap. S. qui primus in lucem eas protulit, et e lingua syriaca in graecam transtulita et ex Eusebio cum versiono Ruseni et notis . f. Fabricii, in huius Codico apocryph. . . . A I sqq. - arabiCe et lat ex biblioth. D. Io Elichmianni, in Hiesr. auctrii historia Chrisii, persice conscripta, Lugd. 659. 4. P. I 2. - Rara et AntiqUR collectio quorumdam opusculorum, a Chri toph. Schurio s. Sohesumio, etiam Schesu Erl dicto, est facta, et inscripta Epistola D. Schwria ad Charitatem Pirchame-xam scripta est Bononiae 5o6. . Carmen Conr.
s. a. in . In fine autem nota a I 5I3. - Ιαδε necdotorum litterariorum, ex ss. Codd. erut Tiam, Vol. I. comae 773. . r. . . Amad uti primum edita est ρυtola ποcry ha I fumiri si ad D. Pes: triam: tque madutius in prooemio agit de illa, quam haud diuersam esse opinatur ab epistola dominica, quam de coelo lapsa in nugabantur superstitiosi homines, et quam Fabric in Cod. apocr. . . II S. I. P. O8. memorat.
684쪽
d S. etiam Marias, virgini Deiparao, homines fraudulenti adscripserunt ipsique adfinxerunt quatuom biolas, satis insulsas et ab ipsis prudentioribus pontificis Tom adsectis falsi damn 'tas,t ad . Ignatium, a ad Messanenses ), 3 ad Florentinos, cuius epistola ini posto Satianarola habetur a Lamio, 4 ad Anton des illa sitim , monachum Dominic qui ipse epist finxisse
creditur. Tres Priores epp. exstant in te orthodoxogi apha, alii. 555. Ol. - in Fabricii Cod. apocryph. . T. P. 43. 49. et 85 a. Quartam edidit o Lamius de eruditione apostolor. Florent. 738. . ubi cap. II. p. 89 sqq. de Maria agit, P. 9 I. 3. De Euangelistis atque Apostolis, quorum libellis codex sacer . . Absoluitur, quo Bnno et quo ordine singuli auctores sacri publicarint
libellos, de horum authentia et auctoritate canonices, nuria tres Priores euangelistae hauserint ex communi sonte, ex euangelio Hebraeorum aut a Zareis
norum chaldaico siue hebraico '), et de aliis huc
tamen illius varistatem vindicare quidam conati sunt, ex gr. MeICh. Iuch Ofer, QSoc Jesu, in libr. Epyiolae . Marias ad Messane es veritas iudicata, ac plurimis grauissimorum scriptorum testimoniis et rationibus erudit illustrata , Messalia I 629. λI. At quoniam nimis crasse scripserat quaedam, liber vel in Ind. libror prohib. locum inuestiit, et auctor nonnulla loca atque inscriptionem mutare iunsus est. Aliora igitur edit accepit epigraphen De e Viola B. Hirginis Mariae ad Messane es coniectatio, auor P. Melch. Iuchofer. Nitorbii 455 I. sol '' variorum opiniones atqu sententias d primo euangelio Urei angelium recenset atque sub xam Θn OEZr, monetque . hypothesin, gra am illius primi euangelii versionem editam fontem fuisse, non videri probabilem, multo minus
certam atque indubita iamri alteram vero sentctutiam , euangelistarum alterum aliorius narrationes ante oculos habuissa et
685쪽
pertinentibus quaestionibus multa in utram quo partein inter luna Crius disputarunt V. D.
quod monuisse h. l. lassiciat.
4. MatthaeuS, alias, quod tamen nonnulli negant, stri dictus, qui, antequam Christi a
te sequeretiar, e Portitorum nutriero erat adhaepost a. h. o. in vivis fuit. Ab eo Euangelium graece scriptuni misse, probabilior esses vido tur
sententia, quam Pinio eorum, qui arbitrantur, id ab illo hebraice, aut hebraicis quidem litteris, sed syro-chaldaico sermone esse primo conscriptum, postea autem in linguam graecam translato in Pariter quaestio, num duo priora Matthaei capita adficta sint ab alio, nec ne haud ita multis abhinc annis valde agitata est. Falso idem adtributa suorunt Euangelium natiuitatis Mariae
et Euangelium inlantiae Christi, atque Liturgia quaedam Aethiopica. 5. Marcus fuit Judaeus et vixit adhuc post
a C. 6o. Scripsit Euangellium graece, non, ut quidam putarunt, latine. Marcum tamen coplicos Aegyptiaco sermone in conscribendo suo Dangelio sum fuisse, contendit, sed argumentis ingeniolis magis quam ad Persuadendum aptis proba
tur, pari. III. Hal. Saxon. 79Ο. r. a. 'tifches Origiunt Non Marcus Eυangelium. - Um motae sunt contro Mersiae, num Marcus dici possit Matthaei epitomator, et Matthaei Ac iacae fuerit e cerptor, atque num in conscribendo euangelio Petrum
686쪽
interpres. - De Marco eiusque euangelio etiam agit o. Adr Botie in introductione ad sua inversion om Dre serichi des Miaians o Iesu m Messia, libe es t unae it Anmerkitngctu
ΙΠρεσβυτερου 'Aντιοχειας. και αλλων πινων . πατερΣνεε γησια εχ το κατα Mάρκον αγιον ευαγγε ον, ex codd.. Mosque risib edidit Christian. Frid. Masιhaei, Mos quese, 775 8. Victor Primum Comparat arcum cum Matthaeo et Luca atque loca praecipua saepius mystice explicat. Tum sequitur ipse Marci contextus, qui raro discedit a vulgata lectione. Perperam Marco adficta sunt Acta . Barnabact, et Liturgia de altu missae. 6. Lucas, Antiochenus, Pauli comes Num medicus et pictor fuerit, non conuenit inter Bntiquiores non minus, quam Tecentiores scriptoreS. Obiit a. h. o. aetat. 4. 1 Eleganter et graeco
scripsit Euangelium inique acti Aliostolorum AMatthaeo autem lectum fuisse Liacas Euangeliuna, nonnulli statuunt, et M. M. Lolles in L ictrResrichi dos Lucas Ora Iesu dena θροια, cithsriosae uni mi Annaerkungesta Gmictitet, Atton. 1796. fontes, ex quibus hauserit Lucas, lauaverisimiliter aperire Budet. - Acta Ustolorum, graesco - latine litteris maiusculis e cod. Luydiano characteribus uncialibus exarata, descripsit ediditque Thom. I arnius, , qui etiam fmboluna o totorua; ex eod. Od. subiunxit, Oxon. III 5. 8. Nouam recensionem Actorum Vestolor uox codd. Mos quonsib. qui tamen ad recensionem
N. T. Politannm onanium veterum recensionum minimam natu et maxime interpolatam, tertinerct dicuntur, dedit, varias Iecit animaduerss. criticas et in edita scholia graeca adiecit versionem 3ulgatam codici consormauit et odidit chri t. Frid. Matthaei. Rigae 847da. b. Ad intelligenda
687쪽
quam plurima ora, et ex Antiquitate graeca ac Tomana explananda, multum faciunt . . Ern.
Efesrh. Lamfracti ex lingua anglica in gemnanicam transl3tus, Agileb. 1756. . . Ioiannos, Bellis identis, Zebeda i piscatoris et Salomes filius, homo antea litterarum rudis, Christo tamen propter animi Candorem maxime iucundus. Sub Domitiano in insulam Palmum relegatus est; at tyranno isto interentio Ephesum rediit, et tandem nonagenario maior placidam mortem obiit. Quamuis autem ingesnio esset comi et mitissimo eius tamen Cripta, praesertim P Ο- calypsis, inter criticos atque interpretes Omni fero
memoria summas paene mouerunt tragoedi As.
quarum tamen Prima tantummodo a multis Censetur genuina, Ocast tu, quam quidem nonnulli homines, tamquam libellum spurium, Joannis ingenio et canonis sacri dignitate indignum iudicarunt, ab aliis vero dissentientibtis refutati Euangelii os n. authentiam acriter P- Pugnat impieque negat an onymus in libr. DctrADang lis Iohannos ud Hira Angliangs vor moliu leuictrichi, sine l. et typographi nota, Ι 8o I. . At praeter alios vindicat euangelii dignitat ira atque auctoritatem Sims in in Lo- tria Eur Vorchesidigung Hesr Aeschthesit, sinitanget Iohannis etc. in Magazin fir christiches Mogmati una Moral, Pari. IX. r. I. Tubingrie, 18o3. ci Pro δευθευτια euangelii Ioanna si diss.
688쪽
de vita Joannis animi quo moratione, de Muthenti atque integritate euangelii et Me estito, contenderunt, Joannem initio AEuAngelium suum conscripsisse , in lingua Aramaea, deinde ver ipsum, graecae lingua maiorem adeptum scientiam, Dangelium, ' Vt nunc est composuisse in graeca lingua Insuper caput XXI. quod alii suppositi itum esse putant, Genuinum esse censet, additque Catalogum scriptorum, in quibus explicatur Uange lium. Io GH Frid. P si iam ventilauit dis s. de authentia Map. XXI. Joann. Erlang. 1779. M. Io Bened Carρίου edidit G. Iohannis Irimam epistolam, gr. in XIII sectiones diuisam, etc. PB
689쪽
8. ' Paulus, ante salutarem vitae emendationem rati s vocabatur, dudaeus de aribi moniamin, Tarsi autem in Cilicia educatus, denique Hierosolymis Gamaliel doctrina ebraica imbutus est Sed a Cliristo ipso in itinere . ab erroribus iudaicis et ardentissimo disciplinae christianactodio ad veriorem Christi doctrinam amplectendam BC profitendum in C. XXXXII. Tum vitim, Cati impor ex sententii Fabricii illorumque. λ aeuocatus, postea degati diuini prouincim tanti fide, libertate ac sedulitate in alim et Europa Iunctus
est ut nullum daborem vitaeque Periculiam metia eret sugseretque Atque in C. LXVIII. Meronis XIIII. capite truncatus dicitur Scripsit se stolas, quae quidem quo ordine et quo anno singulae fuerint exaratae, interpretes inter se discrepant, in nostrum S.I canonem receptas, I ad Romanos, in duas ad Corinthios, ad Galatas,
los senses, duas ad Thessalonicenses, . 8 duas ad Timotheum, s ad Titum, Io ad Philemonem, far ad Hebraeos de qua quidem postrema epistola, is num aulus illius fuerit auctor magnus est . D. dissensus. . Genuinum es. Pati I laborem, euincere studuerunt, sut quosdam Te-ςentiores vindices tantummodo laudem, I sol elobcnri ti Storri in f pro lego menis . ad cliba Pauli Bries an dies fruor, riaiutor Moum C. Stor Tubingae, I 789. et in progr. de Consensu Pistolarum lauti ad Hebraeos, et Galatas, Tubingae, ' a 79o torrit quidem sententiam argumentaque sub examem vocat epistolam abnegat Paulo es et graece scriptam confirmat, sed te Mu-
xore illius, de loco, unde sit ista, est de iis, quos scripta sit, nihil certi pronuntiandum D
690쪽
stam UZHI in graece: perpetua adnotatione illustratiam, editionis oppianae Nol. VIII. complectens
Putili , cd Hesuernesos, continuauit . H. mi richi Gotting. ra 9a Is malit . si quis auctor esset Ofiniendus, putare, fuisse Paulum. - HOC Ioco simul commemorabo singularum epistolarum, Paulo aeli uisque imposi oli. scriptarum, editiones, Nomio, iisque, qui post obitum illius Continuariant optas, itemque ab aliis curatas. Mop- Pitis, et qui, post mortem illius, eius vestigia Preia serunt, sequuti sunt recensionem tengelianam,
subiecerunt textu potiores varias lecti et his Perpetiatam Commentarium ad sanam interpretationem facilioremque intelligentiam verborUm egregie aptum acidi derunt Irolegomena atque Exciar I S. Singulae autenm partes prodierunt, hoc ordine: Novum messici nesntum gractCE PE Etura annotationes illuViriat iam a Io. AHniamin KOPPer VoI.