Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

발행: 1720년

분량: 665페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

nant, Acut in vita Sancti Anscharii leguntur Henricum Regemfecisse. 0mnibus itaque Diis attribuunt sacerdotes, qui sacrisicia populi of-rant. Ita de Grimo refert Lan inama: horofr Smior var son porseivs Shrofu, Grinis- sonar, bes er botinn var duis oris bochasalia oo hallais hamban. h. e. Thorollas

Butyrum erat filius Thorsteini Shrofae, cujus pater Grimus omnibus impense dilectus post mortem lacrificiis placatus

Thergerdae, Yrpse &c. fusius possent,

illustrare. ΗΙ. Hunc cultum Ut iexternis signis declararent casionem δε-

majores nostri, tumuloS tan- dis monu-

torum Heroum vastissimis monumentis decorarunt, eundemque tandem honorem Regum, Ducum ac fortium viro. rum sepulchris habuere, maxime bello caesorum. Consulatur ea de re Saxo Gramm. praefat. P str ' Batiraseena postquam in praefatione ege- dictis

rat det tumulis, ait: oc satu

152쪽

store sena der hos tit en amin eis, sem de asi de BAUI ASTE ENA, h. e. appone bantque saXa ingentia in monUmentum, quae vocabant Bautastena. Haavamaal Stropha 6i: Aasi danu Bautisseinar sanda

Brautu nina reis nidura Nid, h. e. raro

pyramideS Vel monumenta bustorum videntur in triviis, nisi nepotes erigant parentibus. CP se ro addit in Tulinga go c. 8. p. 8. Illud ex praecepto Odinio Seior- Obserratum, & eos lapidessena. Sele sena etiam sive victoriales dictos notat in vita Vaniandi Regis: bren de hamm oeden AA fm SItaahaladis oc der Oprase de hians SMERST Eelzer gramene. h. e. Cremabant eum ad fluvium Scytaa vocatum, ibi lapidem ejus vici orialem aut sepulchralem erigebant. Crantalus lib. 4. de Haraldo cap. 2I:

Cupiens autem idem Rex Matri pro sua virtute perenne nimiumentum inst ere , quod Daniam vallo commmiisset, Digens saxum in

litore repertum multarum manuum ope Vix eruendum aggressus est. ex Sax. l. IO . p. m. I8s.

Planius ejusmodi monumenta aescribit

norro in Mnung Harald Harsagers Sagasive H B-t, Baud sangitinein notare scribit mommius in Glossis Literaturae Runicae inseritS.

153쪽

sive Historia Regis Haraldi Pulchricoli C. s: I mibioni muginon var leg Haradis

eun annar ah fotum , oc lolis par hesianuosann a enu fila se gristi iveimmeuina manutiirdir, h. e. in medio tumuli sepultus est

Rex Haraldus disposito utrinque lapide juxta caput pedesque ac superimposita sepulchrali petra, aggestis etiam ad latera lapidibus minoribus. Quis horum

monumentorum Convenientiam Cum

Westphalicis aliisque, quae memoraVimVS, non videat p9. IV. Confirmat hanc sen

tentiam ConuanS ac per mar incolarum.

nus velut tradita popularium assertio. Danici enim ac Holsati ruricolae de iis lapidum congeriebus inter rogati, hostium monumenta sepulchralia esse ac Suecorum imprimis ibi occisorum assirmant. De Monumento Salisburiensi populares a majoribus relatum acceperunt, gigantes illa moleteetos atque sepultos, quemadmodum alia moles in Oxoniensi tractu Rosirich- sones dicta, nomine satis indicat, Rollo nem quendam principem sub ea con-l ditum. Quo tendunt etiam nomina

154쪽

Drentheiassibus imposita. Haud procul Birclia Selandiae Insulae tumulus visitur, sub quo gigantem Langbee11-Riser appellatum ferunt sepultum. SeXaginta pausus longitudine habet, duodecim latitudine, ambitu quinquaginta sex

Continet ingentis magnitudinis saxa. Moles percussa reboat, Ut Concameratum opus subesse facile quis colligere possit. Vid. Norm. Mon. Dan. p. 8. SUrboldum etiam Regem vel Ducem FrisONII in monumento apud Hum elingos in Embstandia, quod supra descripsimus, tegi, fama est, unde monumento etiam nomen Surbold, haut adhaesit. Quae qui pensitet non mirabitur stupendas ejusmodi moles in Megapolitanis terriSGemeterit Henedorum acipellatione venire. De lactis β. V. Imprimis huc facit, Hvortim, quod omnia talia monumenta myWπbet- Dreiathiae & Friste tracti-2,ib. bus generali nomine Huynen- bellen, Vel Reisen-bellen appellantur, hoc est Huynorum lecti, cubi Cula gigantum, Ut interpretatur Arendvan Stichteuhors Geldersse Geschie ienissin P. 78. Hunnos, Pannoniae gentem unquam huc pertigisse nemo credet vel

levi

155쪽

Ιevi Historiae notitia instructUS. Sue- Ciam etiam quondam invasisse oppres samque aliquandiu tenuisse, quod refert Vithina Saga s Chronicon Oetustum de Herses nido I Osintrige, temporum rationest prohibent Credere, unde aliunde derivandum nomen collis Hunnenbeet in v esstrogothia. Vera igitur ratio nomi-

quod Humie veteri lingua mortuum sona-hat Frisiis, unde hodieque vestis, quas defunctum induunt, Gromngaemnnen-esede sive Hunnen Did, vestis defuncti appellatur. Cons. Hamconii Frisia f 6. Et quemadmodum vulgus Coemeteria& sepulchra nocturno tempore Vitat metu circumvagantium manium, ita saxeas etiam has moles a spectris noctu infestari perhibent. Cons. Biccarae Antiq. Drenth. p- 3 3. VI. Nonnullis in locis, De Cossibus iis praesertim, quae praegran- sepulchra-l dibus non abundabant, colles

rotundi e terra & cespite congesti no- 'strorum monumentorum vice lange-l bantur. Anglis dicuntur Barro pes & Burro'ves vel ipso nomine sepulchra &j colliculos indicante. d) Ossa, urnas, G num-l f bebeted enim sepuliis dicitur in Symbolo

156쪽

nummos, aliaque in iis invenias. Ejus generis est ille prope Selburium collis, in eodem tractu, qui Monumento Sto-ne-henge superbit, in fastigium editus, vide Cambrin. p. 117. Nec diversus Collis in orientali suburbio civitatis Dublinensis prope Collegium S. Trinitatis, CX quo anno 1646. lapis sepulchralis effossus est, qui ossa hominis texit. Taraeus l. C. C. 2 . P. Io 3. seq. sales plurimi in Septentrione, Bremensi, westphaliae& Frisse tractibus, & unus imprimis anno ITI . a me observatus prope Hei- loviam haud longe Allimaria Frisiae Occidentalis. Exstant & alii in vicinia, inter quos praecipuus Huldtoneel dictus, Bever cum inter & Nootdorpium, Comitum inaugurationibus succedente tempore destinatus, qui ibi tanquam domini Kennemerlandiae in fidem acci piebant subditos, quod nos etiam dicimus Huldigen. Olai exstincti corpus collis ejus titulo celeber prope Lethram

Saxonico, quod Freherus edidit. Glossae Anglo- Saxonicae Bedae nomen praeserenteS: B rigen, monumentum Oeis Echi uni. Le esynae Regis Anglo- Saxonum cap. 34: To mcitheadan urgenne, ad mortui tumulUm. Radix est vox Beci quae collem liodieque

Germanis notat.

157쪽

IV. 7. in fine legimus, apud Wolgam flumen prope Samaram videri montem Sariol Κurgan dictum, sub quo Tartarorum Dux Momaon cum 7. CZaaris sive regibus sit sepultus. Haraldi corpus

exercitus regio funere elatum, facto colle condendum CVravit. Saxo l. 3. P 43. Apud eundem lib. 3. p. 46. Booni S Corpus magnifico funeris apparatu Rutenus tumulavit exercitUS, nomine ejus insignem exstruens collem, ne tanti juveniS monumenta, a posterorum memoria citius dilaberentur, Hor en-dilhis etiam Collerum prostratUm, ne pacto abesset, magnifici operis tumulo prosecULUS est. i. p. 49. RUO honore privari durissimum putabatur, ceu patet ex Am lethi ad populares oratione de parricidae Fengonis a se interfecti cada

vere : Concurrite alacres, exstruite romum,

exurite impium corpus decoquite felestos artus,l spargite noxios cineres, disjicite immitest favillas; non urna, non tumulus nefandas o l um reliquias claudat. Saxo lib. 4. p. confl. 6. p. II9. Pertinent huc col- imfὸrie lictili de quibus Marc. Impe- Munserit rus Chron. August. Part. I. f. as. ς Vre .

l G s satis l

158쪽

satis erronee scribit: reperiuntur in territorio Augustano prope certos aliquos pagos ad et iam monticuli Me codiculi, quos in aprico es manibus esse congestos atque ea dexteritate in orbem compactos ceu tornati furent. Et hostis itum loco fuisse statuo. Hisce veteres consue-

Uerant subdere carbones , cineres, testas conis fractas atque calcem Sc. Conf79. Cuinam enim unquam ista consuetudo inaudita Θ & quis non suspicetur, Cineres & Carbones urnis inclusos fuisse, quas effodientium incuria confregerat&disjeceratΘProfecto non minore risu talewel seri figmentum excipiendum, quam illud ministeri lib. Cosmograph. cap. 49. p. 698. qui urnas in Polonia erutaS, natUrse, non artiS opus credidit. Discre- De Mo1-- Palat inter se Scriptorum jumento EL dicia de vetustissima &famo-cbelse/ν- sissima pyramide vulgo Elge sein dicta, nunc munitionibus Moguntinae urbis inclusa. Altitudo ejus est IOo pedum & Circuitus 132. Figuram exhibet Schedelius in Chron. Norimbergens

DL 39. b Dissicile judicatu est, cui usui

fuerit olim dicata. Non absona tamen Georgii micelii sententia, qui in praefatioue ad Hagiologium non a forma glandis

Schel Germas his dictae sed ab Elge

princiis

159쪽

principe gentili, cujus combusti cine

res in hac Columna asservarentUr, nUn-CUpatam autumat. Alii trophaeum aut Monumentum sepulchrale in honorem Drusi conditum malunt, Vid. Serrar. Rer. Moguntin. p. Christ. Gotthul pecul. libello anno I697. forma minore edito, quos doctissime refelliit Tenaelitis Cossoqu. Mensen Mens gust. I698. P 67O. seq. g. VII. Hostibus naVali Do tumulis praelio superatis victores navali prae- commilitonum cadaUera na

vibus hostilibus imponebant aggesta humo atque arena in modum Collis. Morro de tumulatione Egilli: Hacon Xongur loco sip ba er Upi ba pi

l mean er af heirra sibi hypo fallit. Let berat bar a ior oc griot. Hacon Xongur ut oci sic ce sip p serja, oc bera a valinn, os mal ita pa hau a enn orir sennannan Fr pars Berg. h. e. Rex Huco occupatis navibus j bellicis. quas in litore deseruerant Erici

filii, eas in siccum duci jussit. Ibiquel Egilli Eigel) pluriumque commilito

num cadavera navi imponi, atque his,l ' humum

160쪽

humum & arenam alte supersterni. Quin Sc plura in continentem subducta navigia ad tumulos portata sunt, quorUm adhuc in collibus elatioribus vestigia comparent ad meridionale latus montis Fradii. Ronung Hacon Adapem Fostres Saga,h e. Hist. Haconis Boni , qui vulgo dictus est Adel steinii filius adoptivus. VIIL Ipse Haco in ulti-T 'mμμr m mortis articulo professus, vitam vixisse ethnicam, omnino alio beneficio ruui. dignum , nisi more ethnico sepeliri, Contumulatus est

aggesto ingenti tumulo cum insignibus armisque suis, ac supellectile pretiosiore, exceptis divitiis. Ibidem cap. 32. Quem locum explicant verba Legum mestrogothorum de Lumberto Legiferowestgothorum: ther Iigger hau i enomcolla, fore tb athan Ipar hedhan, h. e. ibi situs est in colle, quia ethnicus erat. Ut

enim introducta luce Christiana ab Omnibus gentilitatis reliquiis magis

averteretur populus, tum funerandi ratio tum locus imprimis mutatus a primiSConversoribus ita ut Christiani mortuorum etiam ethnicorum societatem Vitarent. Capitulatio Caroli M. de partibus

SEARCH

MENU NAVIGATION