장음표시 사용
181쪽
feliciter vita excessuri et lamentabantur in morbo, quasi turpiter ue miserabitater morituri. De Hispanis Silius Italicus lib. I. Prodiga gens animae sproperare facillima
Namque ubi transcendit sorentes viri us
Impatiens aevi spernit novisse finectam, Et fati modus in dextra est.
Jomsburgensis quidam e Juliinens Danorum colonia in Stavia) capite plectet dus ita loquitur in antiqua expeditionis
Corum Contra Haquinum Norvegiae Comitem composita historia: Bono anamomortem sisbeo, nam haec hora mihi grata es. Rogo aut ni, ut quam citissime captit mihi am- Putes. Nam quaestio inter nos Joma burge/i agitata fuit, utrum decollatus sensibus uti valeat s itaque cultellum manum teueo, si rum apite amputato tibi porrexero, signo erit, moissibus non prorsus desitutum e alias de ma-vibus meis protinus decidet. Ideo quam Ud-bcissime caput amputa, quo controversu haecurimi queat Thorhisius expedite caput i
ἰ usavit, culter vero tit par erat e manibus
) Habes hic inter barbaros etiam si btilioris Philosophiae quaestiones de sensu animae post separationem a corpore, 'linam quaestioncm
182쪽
Sonung Olof Ur Aggrva Sons Saga, sive Historiam Regis Olavi Trygvonis filii cap. 6. Alius ex Jomburgentibus illis ultimum ictum jamjam excepturus, illud modo a liTorkillo precibus contendit, ut disse- lictum a trunco caput ea celeritate eXci 'alipiat, ne capillus, quem navum habebat, icincinnis super humeros pendentibus isanguine coinquinetur. ibidem. Bousdi Cra Ius, Boo hin digre Jom Suicensis,cum i Thorsteinus Midlang uno ictu maxillam i& mentum ipsi abstulisset, nihil pertu
habet Otho Sperlingius de Danicae lingux Ni
nominis suiDmiis Aristoteles sua non indignam habuit disquisitione , in negativam lainQn partQm l propendens. cons Barthol. l. c. l. I. c. s. p. 42. seq. In Mala cap. 147. de Kolo narratur, caput ipsius truncatum, cum in terram caderet, decem dixista. Juvante forte circumstantium ingenio, quamvis impossibile non sit, a capite' aut ore jam corpore suo truncato senum edi posse, uti linguae motum in tali capite aguinis motu pendentem quotidie sere obser
183쪽
rominis antiqiιa gloria. Sic Agnerus uni- nam agens soluto in risym ore pιr summam loloris dissimulationem spiritum reddidit, este Saxone Gramm. lib. a. cui favet udoars Biarha saga : mel Agnarr niis, ia=idia jord, oc do sidan, h. e. Agnerusn terram ridens cecidit & deinde mor- Uus est. Eadem memorantur de Halso tegulo Norvegiae in Hai recha Saga cap.
3. & de Illugo Gretteri fratre in Greuis aga cap. 7Ι. Agrippa apud Iosephum lib.
. C. I6. de GermaniS memorat, quod δει-itus eorum majores sint corporibus , iras ha- ant animantibus feris vehementiores, ani- os dolorum s mortis contemtores. ROX.egnerus Lodbrog in epicedio, quod ,se morti jam vicinus inter viperarUmiorsus cecinit circa annum Christianaerae 8s7. describens cruentas & ancipi-:S pugnas, quas subierit,Stropha XIII. i fine canit: Erat ficut splendidam virginem In lecto juxta se collocare. Stroph. XIV. fin.
Erat hoc veluti juvenem viduam in primaria sede scutari. ud Otium Tormium Rimographia pag. 2II. De Gallis Amanus lib. Ia. de varia narrat, eos periculorum ama n-
184쪽
tissimos esse, carminum, quae lingua sua scribunt, unam eis materiem esse laudes eorum qui fortiter ceciderunt in bello. .
Pontonius M a lib. 2. C. z: Getae ad mortem paratissimi M varia opinio perficit 1, alii lredituras putant animas obeuntium: abi, etsi linou redeant, non exstingui tamen, sed ad bea- itiora transire; alii emori quidem, sed id mς- r
G corum a) Majores nos ros& Celtas minus Romanormn- quam Omnes reliqUaS gentesique mendacia mortem formidasse certum eri, ide majoribus inde tamen nunquam inducar, nostris. ut fidem tribuam Miano, M,I lib. fiet c ra tantae stoliditatis Gallos insimulat, ut aestu superveniente Oceani mallent fluctibus is involvi, aut domo muroque labente Obrui, Quam fugere, ne mortem metuere V Iderentur. Q uod habet etiam Stobaeus Sermonc Ia. ex Nic. Damassent libro de moribus gentium, sinnuit Aristoteles c. IO. lib. 3. GaIIOS, Iim QuidnS , neque motum terrae neque fluctiri metuere. Contrarium patet ex Ammam Marcessivo, qGi lib. IS. cv. 9. de origine GalbiIOTUm agens, nonnulloS populos refert at insulis extimis & tractibus transrhenanis ueas terras confluxisse crebritate bellorum
185쪽
pud quosdam puerperia natique deflentur: unera contra festa sunt , T veluti sacra cantu
g VII. In Valhalla cum In V basia
IthinoDeo summo Vivebant,lui id Circo pater stragrum,
vir, lethaliter jaciens; sicut etiam anti uis Scaldris sive Bardis & Poetis galea licitur Suotins halte , Wodeni pileUS, orica Mirtiιr Odin, Wodeni indusium, adius etiam Othin Udur, Wodeni ignis,sti in Egilli Scalagrimi Istandi Epinicion laudem Regis Erici Blodoxe cujus
morum ac scientiarum elogio stiperbientes, invidia ii astiper alienae gloriae flagrantes, ridicula etiam nonnunquam de barbaris suti ap- pellabantur) prodere, quam eos in societateiri ullius laudis admittere malebant. Pertinent huc figmenta apud Petavium Ratiocin. Temp. P. 391. Cedreni Tom. I. His. p. 43s qui Regibus Francorum fetas, quales aprorum solant esse, in spina dorsi enasci scripserunt. Neque aliud judicandum existimo de eo quod Diodorus Siculus lib. s. refert, in funeratione Gallorum a quibusdam epi- solas ad propinquos defunctos perscriptas in Togum conjici, quae ab iis legantur.
186쪽
filium trucidaverat) ex tempore decantato Clais a. Stroph. a. per sdins ei e Odiiii equos, intelliguntur liomines quibus tala quam equis in bello utitui Odinus, & in Emindi Scaldupiller carmin supra citato 8. opina nebri sive Odini ventus significat proelium. Huic Deo, uvictoriam largiretur, animas perempto rum hostium pollicebantur. vid. Sax llib. 7. p. I38. l. 8. p. lib. 9 p. 17O. nonnunquam & suas. Cum enim Norrigis imperaret Comes Haquinus, SueClniae praeerat Rex Ericus, qui post illustri illud proelium, quod cum Styrbiorn lhabuerat, victoriamque illo modo obtinuerat, ut Odiino eam deberet, se Ver
illi post decennium devoveret; deindi
Ericus Victoriosus nominatus. Con inferius dicenda. Heroarar Saga cap. I limi ire r Lovr liet ba rioda salia med blo i Harasidar oe hos sonar Haldanar, oc gasi Odin, ocval pan asian er flesi. h. e. Hel
drelius Rex aras sanguineHaraldi filiiqil ejus Haldani adspergi fecit, eosque Oct no dedit, nec non omnes qui in pugili Ceciderant. Thorleissis Radfeldii filii , in carmine de Haquino Jario sive Canite Norvegiae: Novem Omnino regipseodino consecravit defunctorui
187쪽
que cadaveribus Corvos pavit. vide or-
hoc est: Laetitiae mundus nominatur quinta mansio ubi aura corusca
Valhalla tignis innititur; Ibi Odinus recipit Quovis die
Bartho l. C. 4O . In Rier Hessur un pati DFrbiarnar Sola happa er hann harist Uid Eire ia Κong, sive Historia Styrbior- nonis Suecit Herois, bellum gerentis cum Eirico Suecise Rege, immane monstrum occinit Biornoni sequentia : Hilia
188쪽
tur quovis mane Bellonae sub rubro scuto ; jam Mortae destinarunt bellum Danis cruentum, instigatores caedium interficiant viri strenui malum patrem; Odinus scilicet & Hodus, qui omneSatras strages exoptant. apud Chrisianum . Mormium Comment. in Ara multiscit schedas de blandia pag. II3. cons pag. 117. Inde in lgenere Odino tribuitur potestas mortuoS tumulis evocandi, cujus eXemplum praebet vetustissima Oda Vegiam ho padicta apud Bartho lib. 3. C. a. p. 632. seq. l, Carmina magica huic usui inservientia lvocabantur Valgaliis ; gallis enim omne i
hanc novi incant passim Odinus ea ex causa diciturga Drotten, lemurum sive tumulorum ldominus. Lorica etiam caesi hostis Odi- lno dedicabatur, quod docet inscriptio lapidis Jarmstadensis in Ostrogothia &Territorio Figurom Flu VIII. VIII., Thuri sati sin hansi astrAs qui brudiιr Ila: jer bardi Iattin dura i fati sun , aux brunis Ith harda Guden h. e. Thuro lapidem posuit Asguto fratri suo, qui cecidit magnum gigantem in Jatustilia, dedicavitque loricam Odino