Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

발행: 1720년

분량: 665페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

Saxoniae Capit. 22: UT CORPORA D DFUNCTORUM IN COEMETERIIS ECCLESIAE SEPELIANTUR: Dbemus, ut corpora Christianorum Saxonum ad coemiteria siccissiae deferantur G non ad tumulos paganorum V. Paluz. T. I. P. 2y4, ConfCapit. 6. Loca Christianis sepulchris

destinata dicebantur Germanice Gottes-aecher, sine dubio quia semini comparantur corpora defunctorum fidelium, . Corinth. XU. v. 3s. Johann. XII. V. 2 . g. IX. Saxeas nostras moleS De urnis fuisse monumenta sepulchra- si que sub lia ea insuper evincunt, quae quotidie inde erUUntur, Nub reperiis. ea, quae in Salisburiensi tractu conspicitur saepenumero Urna S,ossa, CarboneS, nummo S, arma alia Ue Veter supellectilis fuisse reperta, constat inter omnes. Lege praeter i. C. Sto P. f. F8. Speed. l. T. Ignatium Ionum p .76. &9 . Idem de Frisicis & Drenthensibus

confirmat Ludovicus Smid in Nederunι sichen Oudheeden pag. 327 De Westphalicis Doctiss Jodocus Hermannus Nunning h in Sepulcreis ιν es halico- Mimigardico-Gentili C.

p. 2s. De Cimbricis, Bulcliens imprimis aliisque Arctois JOh. Daniel Mavorin

162쪽

in Cimbria populis repleta, se) cap. 27 seq.s cap. 42. seq. Sub nonnullis ejusmodi Saxorum congeriebus ita Holsatia

speciatim justii suo perfossis Elector invictissimus Wilhelmus Fridericus

Tollio assirmavit, se numismata quaedam reperisse, urnis & ossibus forte jam aetate consumptis, aut fodientium ignorantia disjectis. vid. Tollii Epist. Itinerar. 2. p. 43-EOrum, quae timenta sunt sub ejusmodi lapidibus in Luneburgensi tractu passim obviis magnam copiam collegisse Claris simum Dobmgium accepimus. EXHelm- stadiensibus pariter urnas nonnullaque alia Anta uitatis cimelia eruta novimUS. Neque dubium eadem sub omnibus aliis ejusmodi monumentis inventum iri, si diligens & cauta manus perscrUtetUr. Catalogus k, X De Collibus sepul- Sm iptorum, chralibus & urnis sub illis qui de urnu inventis inotissima res est,

in Germania reperiis egerunt.

nullam Europae partem existimem tam foecundam Scriptoribus, qui peculi ribus libellis ea sibi sumserunt illustranda. Sicco, quod riunt, pede ea omnia transi.

. e) Bevolcurtes Cimbron. Cum impram1S Germania hisce venerandae Antiquitatis ruderibus adeo abundet, ut

163쪽

transimus, quae iis perdocto nonnullibi

sunt notata, cum opellam nostram ultra

modum, quem nobis initio indixera mus, Videamus eXsurgere, & alia restent memoratu haud indigna, quae frustralia eorum scriptis quaeras. Ut tamen Lector habeat, unde urnarum & sepulturae Veterum notitiam sibi comparet, non ingratum fore credimus, si brevem

catalogum illorum Scriptorum hoc loco subjiciamus. Exstat, Iacobi a Ecclesiae Lubec. Presbyteri Relatio decuriosis nonnullis circa tumulos sepulchrales Cimbricos observationibUS,quas cum illo communicavit Christianus Deth- Loiιs modius, Ecclesiae Barmstettensis in Comitatu Rangovio Pastor, in Novis

Literariis Maris Bastici Septe=ntrionis

1699, p. 2I9. Alia ejusdem men Decembr. 1.1699. p. 368, quam notis illustravit Spertingius Mess. Januar. I7OO P. I . seq. cons. Mens Jun. ITO2. P. I 8O. sq. De Cimbricis in genere bene meriti sunt Daniel Mavor &Tor isses AEnhielpraeclaris operibus. De Antiquitatibus quibusdam & tumulis veterum Fionensium, circa Cartemundam & vicina loca

164쪽

loca estostis Matthiae Henrici Schachiii Distertatio habetur in Novis Literariis Maris Balth. mens.Novcmbr. ITOO. p.333. seq. Tumulum Cum Urnis aliqitot non

ita pridem in Ducatu Bremensi inventis peculiari Distertatione exhibuit Joh. Christianus Schuunburg, Rector Gymnas BremensiS I697 to. De Venedicis aut Germanicis prope Luchoviam effossis Epistola Georgii Friae Mithini data Luch ovia d. 17. Maji 1691. inserta est Colle famis Eumologicis Leibnigii Ρ II. p. 33D seq. quibus & nos nonnullas addere possemus, quas inter Una praecaeteri S memoranda apud me exstat prope vicum PreZell, Dynastiae Gartoviensis sub Illustrissima BERNSTORF- FIORUM familia emorescentis, effossa, quae argillae admixta habet glaciei Mariae vel lapidis specularis frustula. Resistunt omni ignis atque dissolventium aquarum Vi, unde in symbolum immortalitatis addita quis posset dubita

West- f) Differunt permultum a Talci argentei lapide tum Venetico tum Anglico & illo, qui in Rustia foditur. Differunt pariter a glacie Mariae, quam Saxonicae fodinae suppeditant

igni cedentem. Plane autem conveniunt cum ea, quae ex MOscovia advehitur.

165쪽

westphalicas Urnas illustraverunt Nunnis thius & Cohusius libellis supra me

moratis.

Collectanearum Naturae, Artis &Antiquitatis Specimen primum Antiquitatis sive urnae sepulchralis eXtra urbem Moguntinam erutae descriptionem edidit Joh. Crastus Hiegesi M. D Moguntiae I697. to. Stolpenses urnas in Pomeranica descripsit Iac. Olbergius. Vesontinas Joh. Jac Chi fiet ius. Ιleburgenses Joh. Georgius Franchius. Haynenses Chrsianus Molphius Ba

Lutherstadienses Das. Sigismund

Ρrussicas Chrisophorus Hari nochius. Jerichovienses, ΚCethenas, Arnstadinas & Rudislebienses Iob. Chrsophorus

Norimbergenses Iob. Iacobus Leib-

uietius,

Marchicas Joh. Christophorus Bechma ius & Gotthiis Tre erus. Lignicenses atque Pilgramsdorfienses Irsianus Stictus qui plures horum lutorum allegat in doctissima epistolamno I7O4. 4to edita,

166쪽

onoisbacenses illustrabit Vir doctis simus Christophorus Finertiin, Gymnasii Onolsbacensis Rector, in perquirendis patriae antiquitatibus occupatissimus. Illud autem in omnium fere quos in medium produximus editis scriptis desideramus, quod neglectiS majorum nostrorum moribus, nihil fere nisi Romana Crepent, iisque libellos suos effar.

CAP. II De causes, qvie majores nostros imp erunt, ut simul cum defunctorum cadaveribus bessicam aeque ac domesticam supellectilem, equos , nummos aliaque conderent. Dogmata majorum nostrorum de satu animarum post mortem explanantur. f. Lmajores 110- ' Ideamus jam, quid fuerit

fri preti o- causa, cur Arctoaerroqμ stentes defunctorum tumulis Conderent bellicum mulis eorum Utplurinium supellectilem, i ereboοι. equos, divitias. Romanorum enim

167쪽

ronte atque portorio D Umerando, Ut alia ignorasse certum est. De Gallis ait Caesar de B. G. lib. 6. C. I 8. Funera sunt pro cultu Gallorum magni a s simi-ptuosa, omniaque, qua vivis cordi fuisse arbitrantur , in ignem infer l, et i a cynima lia, ac paulo pigra hanc in nemoriam servi clientes, quos ab iis di ctos constabat , funeribus confectis una cremabantur. Idem mos septentrionalibus observatUS. Tacitus de Morib. Grum. C 27 . Gucr Germocrum nulla ambitio ; id folion obser-zatur, ut corpora clarorum virorum certis tignis crementur. Struem rogi nec usibus nec odori trus cumrdunt. Sua cuiquo arma, quo

riιndam igni fue equus adjicitur sc. De Danis Saxo Grammat. lib. 8. Cumque superjectiιm ignis cadaver absumeret,

maerentes circuire proceres impensiusque hortari cunctus coepit, ut arma, aurum, G qust mcunque optimum esset uberaliter in nutrimen

rum rogi tanti taliterque apud omnes meriti Regis transmittar . Scythae, ut habet Herodotus lib. q. cup. 7r- sepeliunt cum Rege eum, qui vinum nascebatu coquum N equis nem G minis1 una cum qui erat a nuntiis, nec non equos s aliarum, rcrum umnium primitias, quin etiam p talo H a aurcu

168쪽

Alii transmigrationem animarum satuebant,

alii fine hac

unimarum

sedes pos

mortem credebant.

aureas. Nam argentum aut aes nihili in usu habent. His actis humum certatim atque avide injiciunt, cupientes tumulum quam maximum

spe. g. ΙΙ. Hujus rei causa altius

repetenda est. Conveniebat inter omnes, hominum animas qsie immortales neque unquam interituras. Videatur Mela, Appianus, Strabo, &C. In eo autem in diversas abi

bant sententias, quod alii transmigrationem illarum more fere Pythagorico sa) eiungebant, alii locum post obitum a campisElisiis haud multum abludentem statuebant, laetum imprimis eis, qui bello occubuissent. De De Meteia intelligendus Diodorus lib. Febs s. Murcesimus lib. . & Caesar lib. 6. cap. Ι . de Druidibus scribens: Imprimis hoc volunt persisadere, non interire animas, sed ab aliis pos mortem transire ad alios; atque hoc maxime ad virtutem excitari putant metu mortis neglecto. De

origine hujus sententiae & frivolis rationibUS, a) Pythagoras hanc ipsam doctrinam a majoribus nostris hausisse videri potest, si Gement Alex. Strom. lib. 6. de Euheb. Praep. Evangel

169쪽

nibus, quibus nostra aetate nonnulli labantem sustentare annisi sunt, instituti nostri angusti termini agere vetant. Germanorum & Septentrionalium Me- tempsychosis in eo tamen a Pythagorica abibat, quod non in pecorum alia-TUmque animantium Corpora, sed ita

sola humana iterum Concedere aUtU-mabant. Non me praeterit, esse nonnUllos, qui praepostero patriae amore adducti, & hunc naevum a majorun gloria abstergere nitantur, affirmantes, a solis peregrinis Scriptoribus aut ignorantia aut invidia abreptis tribui, quod nulla

patriae monumenta admittant. Athos

refellimus vel solo testimonio Eddae Antiquae, quae Saemundo Frode tribuitur,& in Oda quae Hestaquida Hundings bana avnnur inscribitur sequentia habet: Si grun vard shammis V harmi oc trega. pat

hann ha Hugi Hadringa shadi, en hon hara Haly danar dot tir. h. e. Si grunda Helgonis uxor) dolore&moestitia paulo post exstincta est. Credebatur antiquitus homines iterum nasci, illud vero nunC pro anili errore habetur. Helgo &

170쪽

Sigruna iterum nati fuisse dicuntur; tunc ille Helgo Haddinga stiadi dicebatur, illa vero Κara Halfilani filia. conf

persuasio illud em ciebat, ut animi ferocissimi ad bella essent meliores paratio'

reSque, nullo mortis metu perculsi, testibus Appiano in Celticis , s Mela lib. 2. C. a. qUOS Optime eχprimit Lucanus lib. I. - Certe populi quos despicit Arctos, Felices errore sevo, quos ille timorum Maximus haud urget lethi metui, inde ruendi Infer um mens prona viris animaque cupa es, Mortis: ignavum es rediturae parcere vitae. g. III. Hi, qui sine anima sui Mete δ' rum transmigratione aliam p Ocbυμ προ obitum hominis Vitam

duplices in 'supereste statuebant, Oupligesciebant sedes primo antianarum sedes facie

animarum, alias ante crepusculum Deorum,

alias pos

suid si

Alius enim status erat Carum ante CREPUSCU

LUM DEORUM , alius post

illud. Crepusculum autem Deo rum Vel Ragnarochur nihil aliud est, quam exitium Deo rum & exustio mundi. Credebant enim, vel potius fabulabantur, tandem post saevissimas hyemes, cruenta bella S

SEARCH

MENU NAVIGATION