Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

발행: 1720년

분량: 665페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

Deo. Bmιutiet si harde Gudem proprie significat: Loricam accepit Durus Deus h. e.

Odinus, quo nomine etiam venit in inscriptione lapidis Forestadensis in territorio Vesbo, in Smalandia. Cons. Vere not. ad Hervarar Saga p. 192. Aliae lapidum inscriptiones hanc formulam praeferunt: Hir di Guden tr g, hirri Gudenyegn, hirri Guden han &C. h. e. serVet Odinus fidum, servet Odinus famulum, servet Deus notum sibi. In funebri bus etiam orationibus, quas eX genti-lismo retinuere Christiani, mortui ablegabantur ad Odinum. Morro de Rege Ha quino: Afristo petr sva orir Greptri

oisopo hononi iii Va Haliar. h. e. ipsi exsequiarum die pro concione etiam Verba DCiebant, more apud ethnicOS recepto, ac ad Valhalla eum migrare jubebant. Rouung Hacon Adese)is Fo res Suga cap. 32. Ex vulneribus enim, quae in proelio cum nepotibus commissi, acceperat, vitam Cum morte commutaverat. Et solennis

erat gentilibus majoribus nostris nec inaugurata imprecatio far tit obens, abi ad Odinum, quae nunc in diris exsecrationibus habetur apud Suecos. Odino etiam inscriptiones sepulchrales vel

192쪽

Rulnas emortuales fuisse sacras ex lapide lSalmungensi in Uplandia elucet, quem Hr. Iae damus in Figura IX. Jubern iu vi riti ibun istir Irbern fadurflui: butir afrunar hisi asi gud. h. e. JU- hemus Ulivi memoriae Ιrberni patris sui lapidem inscripsit dedicatque runas

emortuales Odino Deo. VereL mi. adHervarar Saga p. Ioo. Lapidem hunc ethnicismi tempore positum nemo non imecum existinnabit. Arguit igitur non

Signum Omlnes Cruce signatos lapi- eis etiam in des, qualis hic est, a Chri olmonumentis stlatais esse erectos. Malleus gentilibu . enim Thoronis Dei crucis

figuram referebat, qua Rex Haquinus Bonus Christianorum sacris addictus lin Conventu publico populi sui, ethniciis,i tenebris adhuc immersi signabat poculum suum, Sigurdo Jario ita interpretante, Ut poculum hoc Thoronis signo illi Deo, uti consueverant, dedi-4lcatum diceret. Quibus dictis tumultuantis populi murmur sedatum est. S rro

Sturisson Xonung Hahon Adalpens F res Saga cap. I8. De Cruce lapidibus Runicis insculpta singularem brevemque tractatum edidit Iac. Iumenius Reenhitam,

qui tamen in nostras manus nondum pervenit.

195쪽

g. VIII. Romani igitur Odisimi Scriptores haud injuria pro

Marte acceperunt odium nuctuatate quamlibet calamo, Romani. cum alia Odino tributa cum Mercurio suo viderent CongrUere.

t Pertinet huc locus Taciti de Bello interi Hermunduros Cattosque gesto ob salbi nas, qui multum lucis ex iis, quae diximus, accipit: Bellum Hermunduris ' o perum, Cattis exitiosum fuit quia victores di

versam aciem Marti ac Mercurio sacravere, quo voto equi, viri, cuncta victa occidioni dantur. Mna lib. I3. C. s7. Florus In CUn

dem modum scribit lib. a. c. q.: Gasii Urionico duce vovere de nostrorum militum praeda MARTI SUO torquem. Cujusmodi torques in templo Upsallens cernebatur. Alii Romanorum

Scriptorum generali nomine . n lis , ri

quo Septentrionales seque ac Celtae Deos suos compellabant) prospeciali sumto, novum numen ESUM vel HESUM emiaxere, qui tamen non alius quam Odinus, AS, vel AESUS hoc est Deus κατγἐξοχην dictus. Id ingenti farragine domesticorum Scriptorum probare in proclivi esset, nisi Romanis Romanum Scriptorem Opponere satiuS

196쪽

1atilis duceremus. Is erit Suetonius invita Augusti cap. 9 : Sub idem tempus ictu Iubninis ex discriptione statuae ejus prima nominis littera eslluxit. Responsum es, Cen' tum flos dies posthac victurum, quem numeriιm C. littera notaret ; futurumque ut inter Deos referretur, quod AESAR id est reliqua pars e Caesaris nomine Etrusa lingua DEUS Socaretur. Etruscos autem propaginem ma orum nostrorum fuisse alio loco Ostendemus. Ea Vox MarsaepiUS OCCUrrit in Curtii In hiramii Ethrusiarum Ant qaitatum fragmentis Scornesii prope Vulterram erutis. Verum ejus autoritate uti

nolumus. Fuit enim homo perfrictissimae frontis, cujus supposititiae & e cerebro ipsius prognatae inscriptiones ne simplicissimo quidem testori deberent

imponere, ut mirer Edmundum Dic in-yonum in Delphis Phorioigantibus Oxoniae I J S. editis tantum homini tribuisse inpudentissimo, ut ejus figmenta

tanquam genuina monumenta allegaret. La tantius lib. I. C. 2I. Hesum & Theutatem Deos, ait, a Gallis humano cruore fuisse placatos. Lucanus etiam Phars lib. I. scribit :Et quibus immitis placatur sanguine casTcurates, horrensque feris altaribus Hesits.

197쪽

Lactantii Codices nonnulli Manu exarati pro Hese habent Esem, neque male. In-1criptio& titulus ejus habetur in lapide Vetusto nuper anno 17II. e fundamentis clesiae Cathedralis Parisiensis eruto. Odinus etiam olim in Upsaliensi templo armatus & tanquam Mars sculptus cernebatur.

g. IX. Ipse odii VS, ut Ipse oram,

exemplo praeiret posteris, exemplo Dis noluit Valhallam adire in praeire queCruentus, testante Morronis

198쪽

cinus signo, quod GEIR SODDE dicebatur se notari fecit,stibique omnes bello licaesos attribuit, perhibens Godhelmum i. e. Deorum sedes) sibi jam petendas esse, ut amicos sidos ibidem exhilarare possit. Jamque stibi persuadebant Suiones, illum ad veterem ASgardiam, quae lperpetuo eum posthac teneret, remeaS-

se. circa novo tunc religionis cultu vota ei nuncupata sunt. Species ipsius t Suionibus per somnum sepius oblata gravia bella multamque sanguinis effu- litonem denunciare credebatur. Qu cunque autem sive victoria donaret, sive had se reciperet, is felicissimum se repu- ttabat. Odini post fata cadaver ejUS e ci- imia veneratione rogo impositum est; iiuuippe persuasum erat, fumum quo al- tius adscenderet, tanto splendidioremui futuram inter divos gloriam ejus, Cujus fiunc ardebat Pyra; quo item maloris ibus cum divitiis quis cremaretur, hoca opulentiorem eum in veniente aevo) texstiturum. Godhelmum A garriam lis illoco Synonyma Vassata esse ex infra di-eicendis patebit. autem, quor Odinu

199쪽

Odinus se voluit notari, nihil aliud est quam leve vulnus gladio datum. Geir enim veteribus teli sive hastae genus fuit. Haquinus Rex in Valhallam delatus,

cum arma silla retinere cuperet, ita locutus introducitur in Hacouarmalum: Gotter tu geses at ta a. Hoc est: Condu-CIt Geir an promptu habere. Ita idem

orro intelligendUS l. c. cap. II : - , var= fit Gudur let hanu oc mar a sit O ni adurha do. h. e. Niordus in morbum ellialem incidit, notari se Odino fecit Itequam descenderet. Inde forte fluxit

Procopius Goth. His . ob. 2. sequentem in modum descri-JIt. Neque senibus nequς morbidis permissum iuvere. Sed ubi gravis aetas aut valetudo δε- erior, tenebantur i funucare propinquis, it se aerumnis rebusque humanis eximerent. Vi asta lignorum congcsta strue,seu Nuc cum

ouocato homine ALIUM CUM PUGIONEN EUM IMMITTEBANT, Herulum uidem sed alienum sanguine, quod propin--s propinqui caede inquinari pium non ar-urarentur. Ubi ide accesserat pcrugendae caedi ea , omnisse bito ligna ab imo os incen- psquam flamma deserat, ossa consa abdebant humo.

200쪽

mollitaria 9 X, Scilicet qui belli ef-

morte per- fugerant saevitiam volunta- erupti Hot' riam mortem praeoccuparQb g* quam Valli aliae gaudiis carer

V. malebant Testatur id Gothi ici

rit lay friati vorum alimonnum. h. e. HeiCI prope nostrum habitaculum rupeS est,t

Gilliingi rupes dicta; illi scopulus quidam Contiguus est, quem nos Prosapiae t scopulum dicimus. Hic tantae altitu- dinis est, ut nullum animal inde descen- dens ob arduum praecipitium vitam retineat. Ideo autem Prosapiae scopulus dicitur, quod ibi prosapiam nostram diminuamus, cum inopina aliqua mala acciderint. Omnes nostri majores ibi Animorbo obeuntes ad Odinima migrant, i rioquc

SEARCH

MENU NAVIGATION