장음표시 사용
311쪽
ssat sacerdos cum apparitore vinum in altare effundente. Ad utrumque latus Cornu copiae. Inscriptio prorsus deleta.
Facit hoc, ut lapidem istum Nehalennis adfignare vix ausim, idque eo magis quod 3. illae Deae ad tres Gratias potius
videantur referendae, quam ad Nehalen niam, quae in nullo alio monumento talicine fa comitatu.
g. XXIII. Aliam inscriptionem dat Boxhoria: DEAE NEHALENNIAE IANUARIVS AMBACTHIUS PRO SE ET SUIS V. R. L. M. Vidit &descripsit B cardus Historiarum V. Middelburgenses Pro fiser l. C. p. 269. Cornelius van Boot amrmat etiam, relatum sibi, tale monumentum in Villa Vicina eXtare. alti ange monumenta D Omburgi det tecta numero 23. memorat, horum noni nisi i8. Domburgi nunc restant, novem
l imprimis Nehalenniam referentia. g. XXIV. Coronidis loco accedati monumentum aliis hujus materiae indagatoribus non Visum, quodque beneUΟ- lentiae debemus Celeberr : Hadriani Relandi, qui transmissium e Zelandia Trajecti ad Rhenum etiamnum asservat. Est autem basis columnae unius fere pedis altitudine, parique latitudine, eX eod.
312쪽
lapide, quem supra descripsimUS, cretaceo scit. & velut exeso. Inscriptio est:
DEAENE HAI ENNIAE ASCATTINIVS RASU COV. S. L. Μ mriis δει g, XXV. Monumenta haec, Ponti io- prout qUisque acceperat derum error. scripta, eYplicabantur. Pontificii ad arma clamabant, asseveranteS monumenta ista noviter detecta Beatae Virginis Mariae typos & cultum referre, Haereticos autem totos in eo fuisse, ut obliterarentur nonnulla & prava interpretatione detorquerentur, alia obli-lvione penitus premerentur. Vid. Box- horn. ap. Blancard. Cent. III. OV XI. Allegabant pro causa imagines mulieris,& locum, aediculam nempe factam, unde effossa monumenta. inae salse deridet Boxhornius, miratuS de nOUO festo inventae & restauratae Mariae Ne
dulis venditos, eadem aUtoritate qUs Chronica vetusta Holl. panem insaYa Lugduni Batav. mutatum perhibent.
Nimio plerumque dc ejusmodi in rebus Zelci
313쪽
9. XXVI. Non deerant, Masemiae qui Bocharti
agitatur Clerus, & commodum sticcurrit interpretatio lapidis sepulchralis, Diis Manibus dedicati Augustoduni in Templo S. Petri
tricti Piet re Lestri er) ita inscripti:
Iegebat Pastor illius Templi involumus servire, non sine fiducia demonstrati cultus Dei Matris ab antiquissimis inde tem- poribus. vid. Diff. de tumulis aret quis Augu- soduni atque in ejus vicinia extantibus P. Is quam inter Dissertationes Hisoricas, antiquitates varias illustrantes , Gallico idiomate sippresso nomine in lucem dedit R. P. Soc. l Jes t pereur Lut. P. 17 6.8. Ita Hispanorum qilorundam pia ignorantia dc ipsis Romanae Ecclesiae asseclis non minori fuit risii qui teste Mabillonio Itis. Ita p. 1 3. Albo Divorum S. VIAR,um inserendum putabant, idque precibus multis nummisque a Ponti l fice summo efflagitabant. Abnuit tamen a sacer senatus, cui rerum earum cura filerat demandata, explosis atque spe sua frustratis Hispanis, quibus aliud causis praesidium non suppetebat, quam lapis inscriptus S. VIAR. h. e. Praesectus Viarum, literas enim initiales Vel casus, vel jocus hominis Hispanorum vestigia premen- OGgrnes
314쪽
braicis ponebant originibus. Servatius Galia, Di de Sibilis c. 36. a vocabulo
s Hebraeo f Phoenicio bna Nahat, leni
ter & commode duxit, derivat, eX eo, quod Dea haec commode & leniter naves & merces ducere credebatur, Velut hoc praestaret eo tempore invocabatur. Vocem hanc eo sensu etiam Scripturae sacrae usitatam, pluribus inde ex te quitur,nugis annumeran S, qUse Boxhor-nius de Scytisica lingua in medium prO- tulerat. Adeo suum cuique pulchrum. D. Braunius S ect. Sacr. p. 8OO. Deam hanc
consilia animo praecipientis, abstulerat. Alia luben 8 nunc praetereo, quae Disiertationis inoduna facile possent implere de Pia Ponti- lscisi una via fraude ves ignorantia in expli- lca adis veterum inscriptioniblιs. Exhibent inon nulla ab hoc instituto non aliena Asiatius de Liturgia Jacobi nimi. XI. Burnet. Itiner. Papebroch. in Commentario praevio de S. Lucisero Episcopo Calavitano num. I3s. 136. Tom. V. Sanclorum Maji p. 223. De Ilidis simulacro pro B. Virgine Maria accepto, ipse Baronii s consulendus Annal. Eccles. T. IV. p. Ias. Petrescium etiam missis sacrificium probare voltiisse ab antiquissimis inde temporibus eX nummo Constantini M. qui globum terrae super altare eXhibebat, quem ille pro hostiu consecrata habebat, constat ex Epistolis Sponit.
315쪽
Graecae re- febuntur. De nova tunsa
hanc ab antiquis Celtis ex Asia vel Scythia adductam autumat, nomini S originem ex Syro 'na Nehalin,flilvii, petendam, atque ita dictam velut Deam Flu viorum, idem quidem sentire Remesuin Inscr. CLXXVI. p. 192. at hanc suam multos ante annos luisse sententiam,
testibus probari posse fide dignissimis,
ad quos etiam proVocat. XXVII. Graecam alii malebant vocem. SUCCur rebat Constantino Huygeris το νεαλk quod sive recens captum sive salitum indicat. Subiungit in ad Petr. Scriser: , η, ΠOUUS in omni officio. ἰδος, ο , piscis proprie nuper ., Captus, Vel qui ad aliquod opusis nuper apposituS, noVUS nuntiUS. Ita vetus sub infantia i ographiae editum, .exicon Graeco-Latinum sub Theodoro Gaza Constantino Lascari colle tum a fratre,Johanne Grossitio Placentino Carmelita. Im- ,,pressum Vincentiae Ann. 1483. si mologi- ,,cum Magnum : μαλῆς , ο νεωςὶ ἔαλοωκὼς, ἡ ο νεωςὶ OG ουν πεποιηκως ἡ πεπον-
n Illustrat hanc vocem Matthias A rimius in Cadmo Graeco-Phoenice, ubi ita: Nε λυς, c,
316쪽
g. XXVIIL Ingenio magis abundat illorum sententia. qui novam lunam explicant , ut νεα ἔλήνη idem sit, quod νεοι aspiratione in s mutata, uti ex Graecorum ἐς lα, Romani fecerunt semi, sex, septem, super, sus, serpo, sedes, sylva;
vid. Blancard. F. ad. Jac. Lydium. P. 268. cons. Vreed. l. C. Constat Cultam novam lunam duabus praecipue de causis; partim ob fructus terrae promovendos, partim ob compescendas maris tempestateS, quo Collineare Videntur calati fructibus referti itemque prora navis in aris nonnullis conspicua. facile etiam diceretur νέοι nova VetUS, Ut Varian- ltes lunae formae & vultus nomine etiam leXprimerem Latr. V1d. epis. ad Blancard l. c. l
qui nuper advenit, a vεον nuper, & ελεύθ venio. Etymologicimi Magnum Graecum, Venetiis ap. Nicol. Blown Cret seni 149'. sol. ο νεωσὶ εαλωκα - , ἡ λιθεις. in Et mologico mino Graeco An uerpisnsi Mani Zripto. IIL Uol. constante quod tandem nescio qua dicam ratione descriptum asservatur in Bibliotheca publica Traject.ad Rhenum legi: ἐις το νεαζον.Λt plura non addo, cum vel ex dictis appareat, quam dissiculter haec absone ad Ne- halenniam reserantur. l
317쪽
p 28s. Nec sententiae refragatur canis venaticus, cum Diana eadem quae
luna ing. XXIX. Ferenda explicatio haec, nisi Graeca arcesseret ετυμα, patriis Ubi e neglectis. Demus enim Druides raecam linguam optime calluisse, de quo tamen alibi) an ideo Germanis nomina defuere germana, quibus patriam compellarent Deam Θ Μajori certe ratione a Germanico quod novum lumen indigitat, descenderet, cons Musonis Altingi Notit. Germ. Inferioris, voce μ-hasennia. Qui duplex Lunae a veteribus Germanis nomen impositum credit. Unum a menstruo ortu & obitu Maan, a splendore alterum & lumine, Lisht, Schun, Hel, quae synonyma. NUgiS autem annumeranda,quae de Ulyssis &Circes itineribus addit Vreedius, Vilii ga& Circgea, urbibus Zelandiae hisce auspiciis conditis. Quod autem quaestionis H Alia addere in proclivi etat, Dianam nempe
etiam esse inter nautarum numina, quod Pa Insiri ipsione api Grutcr. Pag.
RVM Voserpinae etiam ct Hecathse quas easdem faciebant cum luna,) canes attribue-bvit veteres Graeci acRomani
318쪽
nis caput est, Novilunium quidem Romanis seque ac Hebraeis aliisque populis sanctum fuisse novimus, verum ad Germanos Usque pervasisse illius cultum nondum satis constat. Lunam divinis honoribus prosecuti sunt, testantur id Caesar & Tacitus, de nova Luna nihil
symbolis sibi visus est videre
Joh. van Someren in Batav. AEtLIq. nulla tamen nominis addita elucidatione, quare nec nos diutius ejus sententiae immorabimur. Origines Ger-. 9 XXXI. Ad eos jam demanicae.Box- VeniamUS, qui ex Germanicis hornii se' Germalaica illustrare satius lientia rem' duxerunt, impari licet Cona- l
' , , neque successu satis felici Eminet ante alios BOXHORNIVS, aetatis suae decus, qui a loco S insula, in
qua fuit culta, denominatam putat Ne- halenniam, di istamque velut Deam Neha-Ientis aut 'halentis. Ealant autem Scythis
insulam fuisse nostris Dund) Ea vel aa Voce aquam notante, 0 unde Gallicum
i) Inde forte frequens terminatio urbium inach. e. g. omzonach, cruX aquae , quod ibi
319쪽
eau RomanorUm aqua. Vocabulis autem
a vocali incipientibus literam Z. vel N. non raro praefigi. NotamUS hic, eXempla a Boxhornio eam in rem adducta vix quadrare, neC demonstrare, quae sibi sumserat demonstranda. Accedit quod temporis ratio senteritiae Boxhornianae minime fusti agetur, cum Nehalenniae Cultus eo tempore vigeret,quo Zelandia IlucimuS nondum Cingentibus, nec ii sui' nomen induere poterat. Neque enim ante mliam Ottonianam tam ingens aestuarium) a Flandricis terris avul
mentius concitati Oceani in insulae sor-rnam redacta est, auctam postea inundatione & tempestatibus anni 1 2I. vid a g P. I. l. 2. C, 2. Walachria etiam intula, Zelandicarum ad Occidentem
ultima, antiquitus ad veterem Schaidinire portum Zuin pertinuit, Cimbris culta habitatoribus, quibus Caninefates,l Marsi,
Naha & Clanus confluunt crucis fere forma,t Audernach, Bacherach, Brei ch, Duriachi Aurach, Cronach, Schwarizach, Suinach, hi nach, Aache imprimis Belgis Ahen, Latinis Aquae Grani. In Gallia Nerac, Clarac, Laber iac, Ber erasi Florensiac, o c. conser.
320쪽
Marsi, Sturii & Cauci, ac denique Frisii
successerunt. Dii con. . si XXXIL Jac. Lydius mu-jectura ex- lierem putat fuisse, benefa plina. Elis , fructibus, vel mercibus transmarinis advectis incolis celebrem, ac post mortem Dearum numero adscriptam. Nomen fuisse Λ aut Ne quod plenius Mesthe aut muche effertur,& Corneliam notast. Hujus praesidium &opem in deducendis quasi & attrahendis e mari in portum navibus exoratUros incolas, Melimel inne, subinde clam ita sievel Nel melinne, quam adorationis formulam male a Romanis intellectam, in Dese tandem nomen proprium abiisse,
sibi persuasit; vid. Not ad Belg. Gloris P. 1 9. seq. & Epis, subjunctam p. 273. CaneS
venaticos &servilini venatorem ἐπίσηρια interpretatur navium, sive mercibus devehendis idonearum, sive praedam eXercenti Um, eamque Canum instar in-s
sectantium. Supersedemus proliXior ilsententiae hujus disquisitione & examin itinter fabulas & aniles nugas aut. si Diis placet, ingenii lusus collocandae, nisi aliud plane sibi visus fuisset autor inter pretatione hac invenisse, quam quocis pueri in faba. Interim inficias non ibi