Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

발행: 1720년

분량: 665페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

321쪽

mus, familiare Belgis olim fuistb nona

Nelaud, contracte Abi, foeminis item est, vel viti tis, idque etiam adhuc Seculo XVI. QPod vel ex catalogis magistratuum abunde patet, teste Simone PauLeeulmen Batav. Hustr. p. i ah Hujus in locum exinde successit Romanorum praenomen, Cornelius, Veteribus Germanis

plane incognitum, quidquid nugetur Adrianus Ohruch Orig. Cest. lndic. II. Comnelium quasi frumenti divi-.tem, germanica notione dictum autumans. a

g. XXXIII. Videamus jam,

Deae huius dari possit expli- tibus verecatio, & ea quidem quae eXU-Jantilius peregrinis originibus, patrios agnoscat fonteS. Fluminibus ac fontibus singularem semper apud omnes fere gentes habitum fuisse honorem. Constat in- aer omnes. Vindicabant hunc sibi cul-mm Genii ac Nymphae, tot monumenis ac inscriptionibus frequentes, Ut aliaux materia foecunda magis, quam quae R et Roma

)-etiam nomen qiiorundam Hibernite regum, quod docet Catalogus eorum ap. ligaraeum Mitta. Hibern. P. 22.23.

322쪽

Romanorum seque ac Graecorum hacliaxte superstitionem depingit. Si entio colebantur loca ista Nymphis

sacra, vel ipso Undarum murmure ad reverentiam quandam animoS mortalium Compellente. Eadem persuasio Celtarum, divini quid fontibus ac fluminibus inesse credentium, CujUS aut favorem leniter defluentibus undis, aut iram effusis inundationibus eXperirentur. Sueones aliosqUe Germanorum ad Septentrionem VergenteS nationeS

Procop. rer. Goth. l. 2. C. IJ. p. m. 24. me'

morat, Deos aC genios colere quosdam marinos & alia quaedam minora numina, quae in aquis fontium fluminum que versari perhibent. Confirmant dicta arae ac monumenta passim in terris Celticis re- lperta ac imphae Brigantum, Nymphis Gripe- lticis, Varciisris,&c. inscripta, ut taceamus lRheni aliorumque fluminum numina, latio loco fusius a nobis illustranda. id estantur idem Conciliorum Canones l& Regum Capitularia, quibus fontium lac fluminum cultus interdicitur. Dae- lmonium autem illud undis Oceani ac fluminum, Neptuni instar imperanS,NOCCAΜ dicebant, vid. Oui IHormii num. Danica P. 17. unde aquis suffo- lcatos l

323쪽

Hannen bon. Quibusdam in locis Daniae hunc Noc am NICΚm vocant. In Edda est Nihur. Ratio & origo a Germani Co negera forte petenda, quam pari ratione agnosceret Latinorum Necare, nex. Addit ibid.

Mormius: Ferunt etiam Iubmersos ex aqua sublatos naribus fuisse rubentibus inventos, tanquam aliquis compresso ore sanguinem ex-

fluxisset, Mide illud vulgare : nichen Hastinerfugit Hamrom. Neecim etiam dicebatur, hodieque adhuc eo nomine venit, teste Joh. masthovio in praefat. ad vitas Sanctorum b) s Job. Loccen. Antiqv. Sueo-Goth.

b) Ibi ita: Neccus nullam beneficam divinitatis

opinionem adeptus, sed certa taurum pernicie metuendus, quod aquis suffocaret. Nechur sive Neptunum quem stulta licet persuasione cernere credunt modo sub equi, piscis,se pentis, forma,modo equitantis habitu, modo in cyinbamare sulcantis & imperium inundas tempestatesque exercentis) hodieque vulgi rumoribus tritum confirmat Olaus Rud-beckius, Scriptor multifariae lectionis, cujus tamen assertis ingenii plus inest, quam veritatis, Atlantic. P. L c. T. s. p. 192. dc c. 3O. PII9. seq. qui tamen falso odinum interpretatur, quod alio loco fusius nobis erit demonstrandum. Incongrua etiam vocabuli derivatio a Nicha, seorsum deorsumque jaetari, quam c. 3O. P. T22. suppeditat. Caeterum Vero

324쪽

p. ID. IT qui addit in quodam Dies tonario Belgico-Gallico eile Neccer, spiritum aquaticum & Necce, necare. Deprehen sum etiam quibusdam unda eXtractis gulam fractam , Caput obversum futile, ut diabolus firmet vulgi superstitionem. Dictionarium Istandicum editum a Georgio Hihheso Thesaur. linguarum veterum Se entrionalium P. IIL p. . Nihur inter

pretatur belluam aquaticam. c) Et jam

ante non videtur ablinaile, a Neoco hoc aut A ehis originem vocis Nachon petendam, qUR cymbam vel scapham Germani notant, idque eo magis, quod Nohu etram Eddae nominatis navis. Idem Deus marinus in nonnullis j septentrionalium scriptis Endit appellatur, lcujus lupi baletice vocantur, vid. UL Norm. l

c) Illustrant haec verba Taciti de Mor. Germasub finem: Trans Suionas aliud )nare,pigrum lac prope immotum quo cingi claudiqiιe ter- irarum orbem hinc sides , quod extremus ca- ldentis jam solis fulgor in ortus edurat ades lclarus ut Adera hebetet. Sonum iust exi emergentis audiri formasque Deorum ra lutos capitis aspici persuasio adjicit. Quc

loco se mergentis legendum vulgi error suadet, solem olim credentis, dum oceanc mergitur, stridorem edere non alium, qUaIlignito ferro aquis immisse. vid. Posidoniu9p. Strab. l. 3. aliosque. Nec mirum Divunetiam Hieronymum eund. errasse errorem, ii

325쪽

ante noS Borelus in Thesauro Antiquitatum Gallicar. Gallice edit. Lut. Par. 4. in

praefatione deceptos putat, qui Gallorum veterum Deum Mith pro Mercurio habuerint. Cum Neptunum arguat & nominis Convenientia, & saxum lacus Geneven siS, Nyton dictum ac Neptuno sacrum, Unde ipsis Genevensibus Neutonum appellatio indita. Nuithones etiam fluminibus ac sylvis munito S ait Tacit. de r. Germ. Cap. 4O. hac ipsa ratione nominis velut Elymlhlogiam nobis indicanS. f. XXXIV Nymphae aU- De 'm-tem Veterum Germanorum phis Celta-& Celtarum NEHAE utpluia rum, Nebis. riiDum veteribus inscriptionibus salutantur, voce propiUS accedente ad λυμιον aa, ea, Uaa, quod Celtica lingua aquami notasse constat. Germanis etiam inde

t Rc . c. I. Sol istis postquam ardentem rotam Oceano tinxerit per incognitas nobis Oias, adi Dcrini rinde exierit, regreditur: cum planam

terram ha Indisque innatantem crederent, furentium Haereticorum numero aci scriptiS,

qui antipodes docebant. Quod patet ex Lactantio Es Vergilii sipi c. historia d) Bisto tuu ah ta bi fainamma raetna illi mi es simien domui illi. t Iphic vers Gothica

326쪽

normeia etiamnum servat AHA amn1s ad Gravelingam in Oceanum sese effundens. Inde Veteres Annales patrii plurium fluminum terminationem faciunt in alia, quae inter nunc quidem succur-xit Salgalia, Isai alia, Isaralia, Lonalia, Maraha, Salalia,Weseralia&c. 0 Neque dubito

Evangeliorum huc. cap. 6. V. 48. ibid. V. 49.

Alma sodus fluvius aquae citus, Wasser-fltithen. D datvidar usum allat in Dur-daue ahuai fram in ut, s baptizabantur ab illo in Jordanis flumine.Marc. M.

T. V. 38. AhUos, sumina aq . inde Latinorum aqua, Silec. Golh eau, AnglO-Sax. ea, Casti br. aches, quod inter Celtica vocabula recenset Leibnietius in opere postliumo quod Glossarii Celtici specimen inter alia continet. cons. M. Oui Ol. Normit Specimen Lexici Riιnici voce M. e) Nehas tamen nomine etiam referre videtur Netha, amnis non ignobilis Pader bornensis Episcopatus, qui prope novam Heri mortus finitimos Barciιtinae hodie Brachel)prae caeteri8 irrigat campos, Vid. Monum. Paderb. P. TO. Ea etiam sive Leae fluvius, cui Leovaritia Friste oppidum appellationem fert acceptam ; vel quod propius ad Nehas accedit Nahae sive Navae Nomen, Principatus Palatino-Bircoseldensis. Et simili ratione Neccis , nostris Nec era, Suevise nobilissi- mum flumen, nominis debebit origines. staec na insulam notat, nostro etiam tempore

327쪽

dubito, a NEHIS hisce, aut NICΚΕΝ Danorum, Originem petendam vocis ASSERNICKSEN , qua hodienum vulgus in superiori Germaniae parte, Nymphas fluminum praesideS compellat. Anglis nunc quidem the OG Nire pro Diabolo dicitur.

mus :

DEAE NE HALEEERI ATTIUS IUCUNDI PRO SE ET SUIS allegat vitam

N. Meriberti Carmine Celebratam a Matthia Agricio, inter Manuscriptos Codi- es fortassis Monasterii d uitiensis laten- unquam lucem vidisse valde lubitem. Ignota certe RR. PP. SOC. - derio diligentissinis Historiae Sanctorum indagatoribus, o . . R i qui-oo amiari solitam, teste Rudbere Atlant. P I. c. IS. p. 468. Ejusmodi Neliam etiam sitisse autumo Polottoruin mam, quam Cererem alii interpretantur.

328쪽

quibuscum aliquot ab hinc annis ea de re Contuli. Omnes autem fere letilio haec induxit, Ut crederent, Nehalen niam hoc lapide expressam, statuariorum aut deicribentium incuria literis aliquot mancam. Fuit haec mens Th. Reimsis Inser GF I. n.I82. & celeb. Marqu. Gudio in not. ad Gruter. Insor. D. LXXXIX. n I qui PUtat,omnino legendum DEAE

bet NEHAE, &in secunda linea IERI ATIVS. Legendum autem NEHAE

eonfirmat B:ιchelitιs, Fundator Bibliothecae Traiectinae ad Rhenum, qui in notis Manu riptis ad metit Infriptiones quod exemplar ibid. etiam asservatur) p. inscriptio inem hanc ex iisdem schedis, ex quibus Gruterus, Campii nimirum, ita Droducit:

V. S. L. M. Unde patet inscriptionem hanc de Nehalennia Zelandorum proprie non agere, nec aliam esse, quam quales Romano S Nymphis loci passim consecrasse novimUS. Nec obstat gem1nata litera E vocis

NEHAEE, quae non raro pro simplici

329쪽

OCCUrr1t in monumentis, Ut vel ex sola Inscriptione Gruteriana p. CLXXI. D Sclucet, ubi seedes pro sedes scriptum nemo dubitabit. f. XXXVI. Aliam suppeditat Gru&ex ejusdem Campii schedis, Oden nusii ad Rhenum inventam, P. XCI. n. I. MATRONISI IASERC NE HABUS L. INGENUINVS SABINUS

V. S. L. M.

I) Ratione certe non alia in Patavino monumento ap. uteri P. CCCCLXXX. n. c. Thraacum pro Thracum habemus, L. MI limur Vaarus in Alatrino 8. p. CLXXI.

p. DCCCCXCVIII. AEuus nati riuuus. Ut videtur, HI' 2. p. CXXXIII. Juliaune, in San-Juilino Ia. p. DCCCCXIV. Plura exempla Index Gruter. dabit. cons. Minc . Inta retermoris Patavini insicripti, qui morein istum siccidendi ab ipsis Grammaticis desumtum probat. Accius enim geminatis vocalibus natura longas Syllabas scribi voluit, quod

Vettistis nonnunqtlana Codicibus Manu-1cript18 RTVatu Ira, male a potieriotibus veluti vitiosima mutatum eli utque correctum. COHI. Iercutius Scaurus de Orthographia.

330쪽

Nehis Aserici cultis Votum Solvit Lubens Merito. L. Ingenuinus Sabinus. Apricum hoc vel Apertuburgum Asciburgium illud esse, quod Hist. l. . ab Ulysse conditum fabulatur,vix assirmare aulina: spelbutatim notapultis illud videtur, ignobilis prope Xanthum pagus.

Leodius de Tungris N Eburonibus P. 637. seq.ap. Sobard. T. I. Jodoc. Vilichius Com=n. in Tacit. Germ. p. 87. ib. AliiS Uicus an genFFruberg, haud procul a pago HuN- merich in Comitatu Moersensit. Firmare lVidentur hane conlecturam multa & insignia Romanariam Antiqq. monu- menta, quae ibi effodiuntur. vid. meruherus Tefcheumacher ab Uverfeci Aunal. Cliv. lp. 2O. Si C de eo Bemb. Macrus Destrui

Emericum laeva Rheni tellure Ie-

Asciburgiacae simulachrum Continet urbis, lUnde Asciburgum hoc falso a multist creditum stetisse, ubi hodie Emericaadi Rhenum, Ducatus Clivensiis civitas non lignobilis. Nec desunt, qui malint Abur exiguum vicum, haud procul Mursa op lpido. Jo. Isaac Pontan. Histor. Geth. p. 7, i At haec alius loci. Compossita auten l

SEARCH

MENU NAVIGATION