Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

463쪽

Mei r ordum Hal mange trua, i. e. Verbis

puellarum nemo fidem adhibeat. Mempuella, virgo est in singulari numero. Heruar. Saga c. Ιχ. Inde in Gaure. Saga Var mundur est Dos. Mei ιlpa in Is-land Saga p. 18o. Limn, Junbru, Flicha, puella. Confer OL Herelli Indicem linguae veteris Scintho- Scandicae Ilae Gothicae. Celtis

etiam MEIRIONES erat villica, Colona, lactaria, interdum concubina Dynastae& praecipui viri, quo sensu coincidit cum mer- vrast & MAERES. Atque in hac genuina tignificatione adhibetur a Jole de virgine Maria. ut quae Dei Patris filium in utero gestavit, ejus tamen

es. Elymon hujus vocis, ut & latinae graecaeque est vocabulum quod a Scythis ad Celtas propagatum enutrite, educare significat. Maer etiam Celtis Praepositus est, a qua voce mallem Anglorum Major arcessere, quam e lati-ao fonte. Propius autem ad Matre laostras accedit, quod mirion Celtis sa-rerdotem significabat, miriones sacerdo issam. vide Daviesti Lexicon Cambro-Britan, licum. Edda praeterea memorat treS Se-itentrionalium Deas, virgines fatidicas, tuae hominum aetates dispensant, & in

464쪽

XV. eadem plane ratione qua Matres nostrae TRES MEYAR vocantur, neque incommode ad lapidem nostrum possunt referri. Hae sunt, quas i Hotherum vidisse fabulantur, cum inter sVenandum errore nebulae perductus in lquoddam silvestriumvirginumconclaVe lincidisset, a quibus proprio nomine sa-l lutatus, quaenam essent, perquirit. Illae isuis duhibus auspiciisque maxime bello-irum fortunam gubernari testantur.

pe enim se nemini conspicu' proeliis inesse clandestinisque subsidiis optatos l

micis praebere successus. SaXol. 3. p. 39. & a. qui modo Θmphas modo Par. cas nominat Mos etiam erat antiquis de futuris liberorum eventibus Par lCarum oracula consultare. Quo ritu Fridlevus Olai filii fortunam explora

turus, nuncupatis solenniter votis,Deo rum sedes precabundus accedit, ubi in trospecto sacello ternas sedes totidem lphis occupari cognoscit. Prima libera ilen la) in Edda Scaldrorumqtie carminibus stin l' Nornae. Graecorum etiam persuasio de tribu lvirginibus, sub quarum auspiciis mortaliun fata erant, quasque adpellaVerimi, ne lnon Romanorum tres Gratiae ex eodeiI fonte dimanarunt.

465쪽

em puero formam, secunda liberalita-em, tertia invida parsimoniae crimen adixit. Sao l. 6. p. Ioa. Cum Uero tem,lorum recentior aetas sit, non incon- rue pro templo antrum poterit inteligi. Foeminae etiam parturientes olimiasce Deas precibus adibant, ut facilius lolore ac onere levarentur, quemad-

nodum neque hodie aniles fabulae deant vulgo despectris submulierum sp te sexui parturienti opem ferentibus. υMisidar quida:

i. e.

Runas auxiliatrices calleas, Si auxiliari velis spuerperis Partumque faciliorem reddere; Hae in vola exarandae Artusque tum vola palpandi .

F. XXV.

466쪽

vinat

g. XXV. Domus divinae elogio, quod tum in nostra Inscriptione, tum aliis frequenter occurrit nonnunquam etiam lis literis initialibus I. H. D. D. indigi tatur non alia mactatur, quam Imperatoria familia, pro cujus salute aC honore subditi vota suscipiebant reddebantque lDiperato- Ut Primum enim sub jugum misia fuerat libertas Romana, attentatio servilis in Principum aulis eum locum occini paVit, quem patriae amor ante tenuerat, ipsisque Imperato.

ribus ut fragilis est ad credenda quae ipsi blandiuntur, humana natura) persuasiti inesse illis aliquid divini. Crediderii r

nonnullos, quamlibet conditionis sua satis conscios. suis tamen rebus hauci alienum duxisse, ut numina crederentur CAESAR ipse in amitae laudatione Prci rostris jactaverat, ejus maternum genui h

Ejus mitia

O progres

a regibus ortum, paternum cum Diis immortalibus conjunctum esse. Sueton. i1 Iul. c. 6. Sedes tamen ipsius aurea liciaria & pro tribunali thensa & ferculun Circensi pompa, templa, arae, simulacn juxta Deos, pulvinar, flamen, Luperci appellatio mensis a suo nomine tantunitate

467쪽

nter alia populi odium in ipsum con-utaverunt, ut juste caesus existimatus it. ibid. C. 76. recenti scilicet libertatis nemoria. AVGUSTI tempore ea pe- his radices quodammodo egit, Cum non

blum Apollinis filium dicerent, qui rincipi huic blanditiis adrepere nefasion putarent, sed ipse etiam talem se ha

bXstant tamen numismata Augusti, quo um pars aversa Apollinem sedentenixhibet. Adscriptum hinc inde CAEAR. DIVI. F. plane ut ambiguum sit, amne Iulii an Apollinis, inter inscri- tiqnem medii, se dicere velit filium.

cilicet nondum in omnium animis parios mores adeo exolevisse intelligebat,t honores coelestes a cive paulo ante 'quali arreptos aequo animo pati potuiss

mi h) Neque ipsi Romani omnem

, Creta nodimus. Ea Vero non ut Deo consecrata titisse in eo elucet, quod Proconsules etiam eo honore coli solenne erat. 6ῖ- Ipse praeterea Augustus. qua Iaderi volebat civilitate, ea in nulla provincia nisi communi sio Romaeque nomine cepit, In urbe autem Italiaque etiam, teste Dione 4 pertinacissime abstinuit hoc honore, atque etiam argenteas statuas ollin sibi poti-

468쪽

3udoris sensum adeo deposuerant, Ut directis verbis Deum compellassent. i Quare cum e Graecia reverso aram sacrarent, FORTUNAE REDUCI tantum inscripserunt ambiguo titulo, &tam ad Fortunam Deam, Comitem Augusti, quam ad Principem ipsum hexi-uli. Invalescente inde Dominorum urbistas conflavit omnes exque iis aureas cortinas Apollini Palatino dedicavit. Sueton. l. C. i) quamquam adscitum dc impositum sive Divini, Sancti cognomen jam quid humanam conditionem excedens inferebat. λ) Ejusmodi titulos plures Inscriptiones sit e- lquentium Imperatorum sistiliat, quarum lnonnullae haud perplexe Deam Fortunam innuunt, ut Divionensis:

J. o. M. ET ' FORTUNAE is REDUCI. PRO SALUTE. ITU ET REDITU. TITI FL. VETERIS PATRONI

M. Guenebatild in opusculo cui Titulus: LeReneside rantique Tombeau de Chyndonax, Prisce des Vacies, Druides, Celtiques Diion-nois avec les ceremontes des anciennes Sepu tures. imprimE I623. alto. cap. I9. p. Gq. qui libellus, quanquam spurium plane mon mentum explicat, ut alibi fusius monstrabimus supersiciariam etiam Autoris eruditio- apud

469쪽

urbis potentia, subditisque gravissimae

servituti adsuetis, utrique omnem, quae lupererat, verecundiam eXUerunt. Memorat Eutropius Breviar. Hist. l. re

DOMITIANVΜ se primum Deum adpellari jussisse, cui tamen nummi seque

id nominis adfectasse. Et ille impriuiis Templum Hierosolymitanum impia profanatione sibi voluit sacratum titulo Jovis Illustris Novi Caji. vide Phionem Legosi ad Casum DOMITIANO autem eo processisse vesaniae, Ut cum procuratorum suorum nomine dictaret e

stolam, qua aliquid edicebat publiceque imperabat, sic inceperit: Dominus 1 Deus Vester Afri jubet, ex Suetonio discimus iu

pita ellus c. 13. cons. Plinii Pang. C. 2. EX

nem ubique prodit, ob raritatem tamen nonnunquam tanta ut ita dicam) insania fuit perquisitus, ut in Alictione publica Bilsiothecae nasianae. Ηagae comituin anno IPs. facta, ducentorum florenorum Belgico in pretio venderetur. Nobis eum Illustris de la Momye, Patris, benevolentia Lutetiae concessit.

470쪽

rae, aula sacrum palatium, domus diuina ;sacrae Mes, sacrum patrimonium, sacrum sa-lulum, sacrae largitiones ; in imo Imperatorum vestigia sacra; Principis rescri-Ptum, 0raculum Gium1mi scili.

cet ipsius β. 11. L de Adopi ) &c. in legi-ibus Romanis ad nauseam usque frequentia occurrunt. Orbiculati quoque radii quibus divinae Trinitatis personae Sanctique hodie insigniuntur, in gentilium etiam Principum nummis & imaginibus habentur, quos innuit Lucanus lib. 7. v 418. de Caesaris Apotheosi: Fulminibus manes, radiisque ornabit l&astris. fCOMMODVS in literis ad Senatum si

Romanum Herculem nominabat, testi Dione, atque ad eum referenda Inscripti