Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

발행: 1720년

분량: 665페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

433쪽

capite duobus utrinque cornibus in ligni, quo-rtun inferioribus circuli duo adpenii, prout adjecta sigura aenea XIV. ante ocu- Vlos ponit. Cujus sententiae dissicultates cum sint plures, iis hoc loco obviam eundum non putamus. p) Illud certum est, sacra Iolensia, omnium praecipua quae majores nostri celebrabant compotationibus & cornibus evacuandis pro genio nationis omnia faciliusquam stilia tolerantis) antiquissimis temporibus incidisse in finem Januarii mensis de initia Februarii. Ut enim caetera testimonia nunc omittam, Olos Sala pro nobis loquitur cap. 69: In Geonia antiquus mos fuit, dum obti-msit gentili mus, ut Ubaia universale sacri

cium peragcretur 1 rense Februario : sacrisi candum tunc crat pro pace victoria regis coeundumque illac ex universo regno. Prohibentur haec sacra & pocula in Indicu superstitionum Liptinensi saepius citatos. 3: De Spurcalibus in Februario. Ob compotationes autem solennes ipsi sacrorum dies in fastis Rhani- eis cornuum ita signi notabantur, quod patetrx subjundio schemate hieroglyphico, quod Verelius in luccm dedit Hervarar Saga p. 56. & nos exhibemus figurat V. Sistit continuatam festivitatem a die Thomae Apostoli ad 14. Januarii diem

acetiratas, alio Ioco cum prolixiore Commentario emendandas.

) Eudolphus Hospisuiuis de festis Iudaeorum

Ethnicorum p. 72. Februariu in mentem dictum putat Homung a cornuum mutatione . qVam cerui ea anni tempestate subeunt. Quae ratio ram en nec adae quata nec vera satis.

434쪽

diem, quo ad Operas erat redeundum, unde Rhythmus Α=iut horer Julan ut, h. e. Canutus sive 13. dies Jan. genialibus diebus finem imponit. Omnium horum dierum insigne cornu illud laetitiae est, erectum ac velut cereali liquore impletum. Canutus autem, sive V. Jan. dies idem sistit cornu eversum Vacuum finitoruinque sacrorum dc compotationum

symbolum. q) Nec obstat, quod 1chema nostrum Januarii mensis dies recenseat, non Februarii, cum festa illa Jolensia subsecutis de- musa temporibus, ut facilius Christianorum sacris adsuesceret populus, in nativitatis Christi tempus Regum jussit rejecta & reducta constet, quae Februario mense debuissent peragi. Hom lmmgs-Monath igitur mensem sacrum, festum lac poculis vel cornibus ante alios dicatum ij interpretamur, quemadanodum Novςmbris lanensis, Anglis quondam Blotmonat sacrifi- lciorum mensis) Aprilis si ur-monath, , bruarii etiam Sobmonath, Septembris HaM-monath, suas a sacris gentilibus nacti sunt denominationes. sq γ Vidimus alios etiam fastos Runicos cornu conspicuos, de quibus dubitare videtur Sperlingius in Dis-fertatione dostissima de nomineesso Dei β. a .u Inter alios, eiusmodi fasti videri merentur Cellae apud Claris simum Heliasium, TribunaIis justitiae Se- lcretarium, cujus collectanea curiosa artis naturaeque, ut & singularem humanitatem jure meritoque suspi-ilc imUS. Cons. Worm. l. p. I 7. Otii Rudbeckil Atlant. Tom. II. p. i6s. ubi inter alia exhibet Calen- ldarium Runicum, quod post diem I9. Januar. I a. lcornua Ostendit ordine sequentia, adjecto autem ad ldiem 2. Februar. inverso cornu.

435쪽

MULIERIBUS

VETERUM CELTARUM

GENTI QUE SEPTE

DE MATRIBUS ET

MATRONIS, MAM, DRVIL

9IBUS FOEMINIS, VOLIS, GENIS

437쪽

DL FH UIS veterum

t anus, certiora e tenebris in lucem pro-l Iaximus in Dissertatione jam anno 17I7.l Melli typis impressa de Dea Nehalennia, Numine peculiare ei regioni, quae hodiei alachriae 1nsulse terminis circumscri nunc est, ut de MA-

l IS ma orum nostrorum planiora in medium adducamus, ne perperam iiivi-Cem confundantur. Illae Undarum prae fides erant, Nymphaeque commode possitIUnt nominari; hisce quae vivis ante se irebatur accepta urbium Camporumque tutela, post mortem etiam credebatur comm111a. f. II. Scilicet, quamquam Honos mira nonnullis capitibus durior miniso μ'ud majores nostros sequio- Mamajo- is sexus conditio videri po- est multoque inferior virisrma ferrumque tractanti-

a . . Aa a bus:) Antiquissimum gentis nomen nos latet. To' ζη mimiversiim eas oras incoluisse, qui pluribus tamen nominibus separatim veniet ant, testem habemus His. t q.

438쪽

bus; b) in iis tamen, quae ad paci S arteS vitamque reliquam pertinebant, tantum abest, deteriori loco habitas fuisse, .Ut

potius divini quidpiam iis ineise credi

derint. Tacitus de Morib. Germ. hujus rei documentum nobis praestat cap. 8: -- moria etiam proditur, quasdam acies inclinatas jamulabantes a feminis restitutas consan- tria precum s objectu corporum, o monstrata leominus captivitato, quam longe impatientius l feminarum Larum nomine timent; adeo ut leo cacius obligentur animi civitatum, quibus linter obsides puella quoque imperantur. Im iESSE siVIN ETIAΜ SANCTUM sirini ET PROVIDUM FOEMINIS PUTANT, NE VE AUT CONSILIA EARVMl ASPERNANTVR, AUT RESPONSA NEGLIGUNT Quod fere de Celtis

stinctae ; nec qui foeminain laese rat vel interfecerat apud Saxones plus quata dimidium illius 3xtultae, quae in caedem masci lorum statuta erat, stavebat. vid. Specul. Saxl. 3. art.4s. EX eadem porro causa,quod atan: non tractantium minor in Rebiispublicis vferroque innixis videbatur utilitas, nequi fetidorum habebantur capaces, niti de alii temporibus, quam de quibus nobis serino esea malimus interpretari.

439쪽

repetit Postaenus in Stratag. lib. 7: Celta intestina seditione laborabant. qui cum jam ad bellum arma sumsissent, uxores eorum s inter medias acies opponentes , crimina deprecabantur: s transegerunt, ut viri in gratiam redeuntes litem deponerent. Et vicatim oppidatimque in posterum. quando Celtae consilium ineunt de bello, de pace, aut etiam aliis, quae communiter ad ipsos aut ad serios perti nent, singula de mulierum sententia admini-srantur. In foederibus igitur cum Annibalefactis continetur, ne Celtae Carthaginensibus exprobrent, Carthaginensium Hipparchoi

atque Duces esse judices: neque Celtis Carthaginenses obicerent, Celtarum mulieres

judicare. Confirmat hunC Celtarum morem Plutarchus, qui consultationibus eorum omnibus de pace deque hello Reminas adhiberi earumque interventu, quae cum vicinis subortae fuerint, lites componi memoriae prodit in libello

de virtutibus millierum: ta τέτου διεlέλουν,

αμφίβολα δι εικώνων βραβλονυς. In im- modicam hanc foeminarum autoritatem Tacitus etiam digitum intendit Hist. lib. s. Batavorum rebellionem adversus Romano pertaesorum haec inter alia refe- Aa 3 renS

440쪽

rens Uerba: Si dominorum e&ctio, honestius principes Romano s, quam Germanorum foemi Nas tolerari. Neque enim de dominio

gentis ista linteii igenda esse idem scriptoriis locis persuadet, quibus summam im perii Ducibus semper & strenuis bello viris commissam fuisse indicat, solisque

Sitonibus eminam dominatam. Credebaο- g. III. Origo hujus rei non tur fatidi- aliunde deducenda, quam quod iste sexus inter otium pro more gentis delitescens, viris interim venationibus ' bello deditis non aliud fallendi temporis medium noVerat, qUam ut sauciorum Corpora CUraret,

saltibusque inerrans herbas Colligeret morbo decumbentium medelae futura S. Cui cum accederet istius sexus, anicula rum praesertim, ad omnes superstitionum ineptias imbecille ac pronum ingenium, multa quoque somnia sibi fingens, qUse Vera credit, eo tandem res deducta est, ut singularem quandam futura praevidendi vim mulierculis inesse crede-rmat, sc) Docet id Caesar de B. G. lib. I. C. SO : suum e) Festive perstringit strabo ingenia foemina

rti in viros ad clariosiores cultus Deorum,

festos Dies, invitantium, docens, quo pacto stuperstitionum autores existimandae

SEARCH

MENU NAVIGATION