장음표시 사용
41쪽
demnationem, haec vero allos, qui condemnent, Non possunt autem videri condemnasse iusti agantes, qui sibi invicem contradicendo, paribus suffragiis fecerunt, ut nihil actum fuerit.
at aer icta, ratio non tantum incondemnatione rem
semisit, eo nam, sed aliis quoque rebus ac negotiis locum habet, eumri'--β-- Romani quondam in mandandis Magistratibus condei
r 22 disque legibus sanctissimo semper observarunt si enim ph
--TTria essent suffragia, nemo Conluti Praetor, Censor renunti batur, sed quati nihil actum esset, aliarum Centuriarum sinitigia expectabantur. Similiter in Legum Comitiis, si j
res ab una parte tabulae non reperirentur, sed aequalia utria usq; partis suffragia essent, nulla Sententia prorsus pronunciabatur Gruchius de omittis e. Merula veribus rarat,
rium amis s. II. Hinc ergo apparet, quid in Electione Regis Ro- iturin P -manorum, si pars una in hunc, altera in alium Imperatorii es diam dignitatem conferre velit, sit decernendum Equidem in hac quaestione, licet facili, Doctores maxime inter se chssentiunt Quidam enim opinantur, quod hoc casu alter alterum cum exercitu in agro Franco funensi expectare, vel praelio adversarium vinceres, vel sponte alter alteri cedere debeat, quale certamen fuisse inter Henricum Thuringiae
Landgravium&Conradum Frid. II filium, it: inter Guntn rum domitem MDrriburgicum, Carolum in referunt Matth. Dresis de Urbiis Germ in Fript Urb. rvinco . Asb.s . Alii, interquos est Henricus es Dio de Re mmaeest Cana, i .mf. item a duobus istis, pari calculorum numeroad Imperium vocatis, privato duello dirimendam e se putant: Sunt deniquie, qui in hoc casu utrumque Et ictum ad Imperii administrationem promovendum esse arbitrantur; uti Goeden Traet de Elect Reg. m. His n. Sed quis non videt, inveteratos hos potius errores, quam rationabiles opiniones fuissed Verissima ergo omnium ea est sententia, Dae juxta rit. a. Aur. Bul a Maiori parte lectum ad
Imperium admittit, paribus autemsuffra Electionem ipso
42쪽
jure nullam denuoque repetendam pronunciat. Rei sciendi ergo merito ii quoque sunt, qui, quoties dubia electio est, Papae approbationem, propter Cap. Venerabilem X de Elech. Myostulant, cum tamen nihil ille in Imperio Romano, nisi unico ex liberalitates beneficentia Impp. possideat Illustr. Dn Praeses Jure ubi c. b. per totam multo minus quoddam jus in Eleegione Regum Romanorum, quod semper Procerum Populi Germaniae fuit, Dn Prae I Jure ubi c. Id. s. s. sibi arrogare possit. Cons. Doct. Conring m Dissi de Imp. Rom. Germ. S. - . Et Goldali tom. s. Constit Imper pag. σιμ. Neque vero in hac dissensione Regis Bohemiae eae partes sunt; Magno i errore Veterum quidam antiquo illo Rythmo de Eo praedicarunt:
SDan mannae eines mei dentali: re. Etenim praeter suffragium in Electione nihil utis vllibita permissum apparetes nec Capitulationibus interest
tul Ferdin. III. p. p. t. is ad quo sensu semper G.tantum Electorum fit mentio: n. Praeses d. e. o. s. c. a. . a.
iv. s. o. Ut proinde, si pars una in alterius sententiam ire nolit, alia rursus Electio facienda sit, nec antea Archiossici rates Imperii dimittantur, per Aur. Bul tit. a. S. s.
S. 3. Atque hoc quoque fundamentum est, Doma. et
&CuJac obsit .ss nixi Paritate suffragiorum pro posses- 2 sic fore decidendum esse statuerunt, quodque Camera Imperii quoque referente Autore Decis vel Praejud Camerat apud..
Gylmant in verb inhibitio, vers. Inhibitio etiam decreta tac ap
probavit Cum enim ibi de removendo quodam ab officio, alioque in locum ejus surrogando deliberaretur, convenienter juri N. G. decretum est, ut paribus suffragiis nihil ctum intelligeretur, sed possessor in suo ossicio permaneret, non solum, quod haec benignior sit sententia, adeoque non
immerito praeferenda per L . S. . de Restit. in int x. ire f. de eo quod certo loco I to. T. CD . testamento Mev ad j Lube L .art. I. num. s. sed ideo praesertim , quia removendus in possessione eratin ossicium gerebat, proindequus
43쪽
ria suffragia nullam mutationem inferre, nec citra injuriam ossicio privare alterum posse CZ. Dec. Illustr. ia. s. s s. oesqq.Melim Caeterum, ne propter paritatem suffragiorum aut reus impunitu evadat, aut bene meritus a fascibus Rei p. 'calceatur, aliaque negotia irrita reddantur, incumbit omninois, Suis legislatori talem facere legem, quae incertas judicum sen- flatui ali-tentias certas reddat, nimirum, ut inhvsusmodi casu decissio quo insim negotii quod regulariter fieri relectionibus solet sorti committatur Mev ad Ju Lub. I. I. tit. I. art. a. n. II. Alibi statutum est, ut illa pars praevaleat, cum qua Praeses aut S nior . Collegii facit, uti in Lusitania hoc observari testat ut
Anton de Gamma Dec. t. n. a. in Senatu Pedemontano Anton Tessaur. Dec. t. n. t s. Ita, cum Nobiles inferioris Al-
setiae pacto Mergen thaliensi d. 28. Jun. 6st reliquis Imperii nobilibus accederent, hi optime stibi prospexerunt, ut, quemadmodum ante illam unionem propter imparem trium circulorum numerum certa semper negotiorum decisito per majora fuit, ita pol illam, non attento quod quartum Nobilibus Alsatiae concessum esset suffragium, paribus tamen suffragiis sola trium circulorum major pars attenderetur. v. Con firm Ferd. III deram isthen des Teia gyiittet Biasstaetrogenen Conjunctur subb o. Jun. 5sa. S.; et riderinqua lege non sancita suffragia tamdiu repeti debuiss ent, do nec imparia laeta, quod tamen multo dissicilius fuisset, tum ob communem hominum obstinationem, tum quia ignominiosum multis videtur facile mutare sententiam. vet. In
SECTI III De Diversitate suffragiorum.
Uanquam in prima sectione satis superque demon-DMs stratum sit, nullam bene constitutam Rem p. subsistere, nec decidi negotia posse, nil numerus potius suffragiorum , quam ratio hujus vel illius sententiae
44쪽
atterulatur in secunda autem sectione in enodandis dubiis, quae ex parilitate suffragiorum oriuntur, longi satis fuerimus, quoniam tamen saepe contingit', ut nec maiora, nee paria ab alterutra parte suffragia adsint, sed divertae prorsus a singulis quandoque pronuncientur sententiae, paucis, quomodo hae inter se computandae sint, explicandum superest: ubi quaestio statim sese offert, an singulae seorsim numerandae sint, ita ut illa pars vincat, quae plura reliquis suffragia habuit, an vero duae pluresve, licet diversae sententiae conjungi debeant, ut tertia, quae magis adhuc distat, elidatur,
eaque extincta, illae ita inter se comparentur, ut ea demum, cui alterutra per legitimam consequentiam assentit, quaeque plura hoc modo suffragia habet, potior sit. S. a. In hac Illustri quaeitione decidenda ab omni aevo si,' ist- tam Veteres, quam hodierni leti, esurium praesertim Na- is laurituralium Indagatores maxime occupati fuerunt, sed quo GroiiDP fmagis operam ac laborem huic rei praestiterunt, eo longiusf- cvj
a vera casuum istorum decisione aberrarunt. Immortalisgo merito gratias debemus Illustri n. Praesidi , quod in intricatissima hac materia , in qua tot Viri Eruditissimi hallucinati sunt,
ram clarum lumen nobis suppeditarerit. Equidem Viri magni, Grotius Putandorfius, Cujacius, aliique, ad conciliandas huiusmodi dissiden res sententiar, distinguunt inter suffragia, quae totis rebus differunt v. g. mors, exilium, carcer, illa- quorum alterum partem alterius continet, seu quae differunt tantum quantitate Verum, quanquam haec distinctio
aliis in locis usum forte aliquem praebere possit, praesenti
tamen quaestioni illustranda nil quicquam conferet, cum illa non attenta, eadem nihilominus in utrisque maneat decisio. S. q. Rectius ergo duae sequentes Regulae ponuntur, Dila prens quibus, quasi Principiis ac fundamentis, tuto inniti, difficili Cre-Nimirum, cum in omni sudicio hae sint primariae quaestiones, primo , an reus condemnandus, dein in quantum, aperte limquet, juris esse Natur alis I ut Damnantes omnes jungan- Fatur
45쪽
tot contra absolventes , a I plures condemnantes lutenere poenae dissentiant, jungantur ii, qui propius idem senistiunt Reus enim in judicio vel absolvendus est, vel condemnandus,alioquin illud exitum non haberet: Non potest autem absolvi,si plures,etsi diversis paenis,condemnent,quoniam juXtas.. est. i. nulla naturalis ratio subest,cur plures paucioridus cedere debeant nee,si diversa poenae dictentur,potest condemnari, nisi una ex iis intelligatur, in quam omne consentiant, &sic plures condemnante contra pauetores absolventes conjungantur etsi in genere poenae dissentiant. Rediicitur His positis primo statim intuitu non convenire
Pontifici sibi AN Bonifaciuna es p. t. de Arbitris in Sext animadver, A A bi timus, ubi tres Judie reo nitituit, unum, qui reum in is, alii, iacto um, qui in decem, tertium, qui in s.condemnaverat, hujusque, qui de minori summa dixisset, sententiam Scaceni esse judicat, addita hac rationes mali in illa omnes concordes existant. Hoc si verum esset, idem itatuere quoque debuis.set, in priori casu, ubi indubie omnes quoque consensere in . Quod si vero naturalem rationem sequimur, minime illi haec decisio videtur congruere: quia a sententias, quibus imus tantum adversatur, rejicit, eam vero, cui duo contradicunt, amplectitur Potius ergo media retinenda hic ethsententia, reuSque non in . vel is erit condemnandus, quia duo sunt, qui vel majori vel minori poena reum assiciendum esse ita tuunt; sed tantum inro, quoniam minor summa continetur sub majore, Squi majorem summam sultinuit si suam non attendi sententiam videat, in mediam potius, quam in levissimam, quae longius a sua recedit, consensule videtur. Sed dixeris, eandem Pontificis sententiam defen lem et jam Jetos nostros Romanos,quod apparet ecl. a S. so Nec A. b. At
illi tamen sibi constantis semper minimam praeserunt tanquam jus positivum, benignius, cum temper fuerint ad
absia vendum proujor . I. c. O.c A. Ut proinde hoc tam certum sit quam quod certissimum, si Sprior castis, ubi duo in
IO condemnaverant, unu vero tantum in s. Ieiis nostris
propositus fuisset, eos non cum Pontifice in io, sed in s. eadem
ratione ductus, condemnaturos fuisse. S , Hinc
46쪽
S. v. I ine apparet etiam, quid statuendum sit in casu GaDatur
illo, quem Gelliu Noct. AitI., c. s. refert, quique juveni quondam vano ae jactanti propositus, aetropo seu inextricabilis plane videbatur: E. g. re sudices morte reum puniunt, duo alii exilio, duo reliqui pecuniari Non immerito hic quaeritur, qua poena assiciendus ille reus y Mortis poena putat Gellius ros dicimus poena exilii, in quam plures consenserunt: A poena enim mortisu mitioribus suffragiis fuit absolutus de tribus tantum condemnatusci Poena pecuniaria duo tantum contenti fuere, graviorem c. sudices dictarunt; Sane igitur in poenam graviorem exilii plures consenserunt, ad hanc itaque poenam pluribus omnino suffragiis fuit condemnatus de obitat, quod poena mortis ab exilio toto genere differatri Nam, licet poena exilii non hi maliter sub
poena mortis contineatur uti numerus minor sub majore, tamen ratio eodem est, perinde ac si reducatur aestimatio poenarum ad numero S,Mmors sit utam ex illum ut so, mulcta utro plurimi in s o consentiunt, quia de ille, qui in Ioo condemnat, inso consentit, qui mortis poena dignum habuit reum, eundem multo magis exilio dignum judicabit.
S. 6. Similis casus est apud Quintilianum Dei Iam suis. Ubi et
nitituti judices, quorum duo condemnabant in infamiam, het '' duo Exilium, tres mortem volebant. At quis non videt, mediae poenae denuo hic esse locum , nec tres illos rigidiores, quamvis separatim spectati numero stat potiores attendendos esse eum quatuor mitiores adsint, nec infamiam quoque infligendam, cum, graviorem poenam statuerint S Huc etiam speecit controverlia illa,quae est apud Plin. M'
I. 81p. to inter fee o nimirum Afranio,cum incertum esset,suit,
an suorum manu periisset,quaestio movebatur libertis: Hos alii ' supplicio liberandos, alii in Insulam relegandos,alii morte puniendos arbitrabantur: Plinius tantam hie esse sententiarum dive sitate me istimat, ut non possim tessieni sit singulae, parvulum resutre,an idem displiceret, quibus non idem placui Set,adeoque divisis plane sententiis libertos esse absolvendos Sed quam longe hoc in casu Vir ille Consularis&cum eo Grotius L .c.F. h. F. Qui ea propter mirum in modum Ipsum extollit a
47쪽
veto aberraverit,eiudictis s. g. regulis abunde constat Duae enim hic fuerunt quaestiones, primo, utrum liberti Afranii absolvendi essent, an condeamnandi Dein qua poena afficiendi Mnantum ad primam quaestionem,ceristum est,eos omnem effugere poena non potuisse,quia una tantum sententia absolverat, duae condemnaverant, siergo de prima hac quaestione non potuit dubium esse,sed tantum de altera, quae poena praeferenda Igitur, licet in modo poenae dissenserint, omnes tamen consenserinit, libertos delictum commisisse,poenamq; meruisse Contradictio enim est, reum absol vendum esse,quem plures deliquisse censuerunt ac damnarunt. Qiiod vero gravitatem poenae attinet, sane, qui capitis sententiam dixerant, praeferri neutruquam potuerunt,cum ut ipse Plinius d. l. ait Duaesententia sitam, tant-rent, una adimeret, ut proinde necessario relegantium sententia obtinere debuerit Quamvis enim secundiim Plinium Pu end nihil commune habeat occidere sirelegare, non magis quam relegare Mabsolvere, quatenus tamen poena est aestimatio delicti, minor aestimatio continetur sub maiore, Mille, qui in plus condemnat, procul dubio cum eo, qui prorei me ad hanc poenam acceciit, hact convenit, & sic eatenus ali iam certe propinquitatem inter has duas poenas, occisionem nimirum, relegationem interce.dere posse statuimus. res,luisti, Similem plane controversiam assert Polyb Excerpi legat. Cum ianubii enim quidam Achaei Roma captivi tenerentur, siquid iis fieri placeret, ad Senatum referretur, itum fuit ina diversas plane sentcntias Pars enim mmnes, alii nullos, reliqui quosdam dimittendos esse censebant. Hic ergo, cum postrema sententia duas priores vincat, recte inquit Polybius, non omnes dimittendos esse Paucissimi enim omnes dimittendos esse putabant, contraque eos duae stabant sententiae, quae quidem disserebant inter se, sed in eo conveniebant, quin omnes dimittendi non essent,cui proinde sente tiae merito standum titit. Plura hujusmili eκempla videri possunt apud Cujacium Om. a. e. is qui licet sinistre plerumque decidat, hisce tamen positis ac perpensis omnia facile solventur. Romani di id. p. Caeterum in Senatu Romano moris erat, ut, si quis sententia sua HA . ci, duas pluresve res complecteretur, quarum una forsan probaretur, alterabant initis vero displiceret tum quivis Senator, qui non in universum approbasset, ii , postulandi haberet facultate,ut sententia divideretur,hoc est,ut de singulis rebus referretur, testante id Seneca D. Et his verb. uodferi insinat ut, faciendum ego in Philosephia quoque existimo. Ciam censui aliquiae, quod exparte mihi placeat,j eo. um dipidere sententiam es sequor Et Festus de U.S. Numera, inquit Senarum: uisu Senator Consuli cum impedimento sul esse, qu minus faeia Senatu consultum, post Aque ut aut res, quae asseruntur, O iuridantur aut
simul consulantur Add Cic. Epist.fam. I. I. p. a. cintlas, io Pima quidem in hac amplissima materia addi possent, sed ne ter- minos Dimittationis eκcedam,hic subsisto.Tibi interim Immortali ac nigni mimo Numini devoti mimas ago gratias pro tot immensis beneficiis, quibus in hunc usque diem me cumulasti, ut salvus ac sospes studiis meis Academicis imponere potuerim