De Victorino episcopo et martyre dissertatio. Ad Christophorum Fauuaeum ... Auctore Ioanne de Launoy Constantiensi, ..

발행: 1653년

분량: 62페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

51쪽

tus est, quem, Roma cum e t ,famitiarissisὲ nouerat, deque iis mihi narrauit, quod non flebo. Ηabet enim magnam laudem aliae tuae confitendam tibi, quem odum illa doctissimus flenex, s omnium liberalium doctrinacim peritissimus, quique Philosophorum tam multa legerat, O diiudicauerat O dilucidauerat, Dolitor tot nobilium Senatorum , qui etiam ob insigne pr.ecori magisterr , quod ciues huius mundi eximium putant, statuam in Romano foro meruerat s acceperat , usque ad illam aetatem venerator idolorum acrorumquefacrilegorum particeps , quibus tunc tota fere Romana nobilitas inflata strabat , popul que

etiam omnigenum deum monstra, or Anubem latratorim , quae aliquando contra Neptunum est Venerem, contraque Mineruam tela tenue

runt, O a se victis iam supplicabat, qua iste

senex Victorinus tot annos ore terricrepo defensitauerat, non erubuerit ess puer Chri tui, O infans fontis tui subiecto collo ad humi litatis iugum, es edomita fronte ad crucis opprobrium. O Domine, Domine, qui inclinasti caelos S descendisti, tetigisti montes s fumi- gauerant avibus modis te insinu i ici pe- mmme ba cut ait Simplicianus , sanctam scripturam , omnesiue Chyianas meras in-

52쪽

us abat udiosissime sperscrutabatur,s dia

cebat Simpliciano, non palam , secretius sfamiliarius di Noueris me iam esse Christianntim. s resondebat ille et Non credam , nec deputabo te inter Chrimanos , nisi in Ecclesta Christi te Cidero. Illi autem irridebat eum dicens et Ergone parietes faciunt Chrisit nos 'Et hoc saepe dicebat , iam se esse Christianum,

s Simplicianus spe illud respondebat, or saepe

ab ido parietum irriso repetebatur. t micra enim si os verebatur omendere, 'superbos daemonicolu, quorum ex culmine Babylonicae dimitatis quasi ex Cedris Libani , quas nondum contriuerat Dominus , grauiter ruituris in se inimicitias arbitrabatur. Sed pinea- quam legendo es inhiando hau Ormitatem, timuitque negari a Chrim coram i velis unctis , s eum timeret coram hominibus confiteri , rei que sibi magni nominis apparuit, erubescendo de sacris sacrilegi verborum daemoniorum , quae imitator puperbus acceperate puduit vanitati s erubuit veritatis subitoque es' inopinatus ait Simpliciano , ut ipse narrabat, Eamus in Ecclesiam , Christianus volo Fert. i Ut isse non capiens s latitia, pe rexit cum eo. Vbi autem imbutus ere primis infructionum sacramentis, non must oti etiam

53쪽

s DE Qv IN QVE VICTOR IN I s

nomem dedit , viper taptismum regemaretur, distrante poma, 'gaudente Icclesia. Superbi videbant es ira tantundentibussi trahidebant,s tabescebant. Seruo autem tuo Dominus Deus erat ses eius, O non respitabat in vanitates cse insanias mendaces. Denique ut ventum in ad horam profitendae sidet, quae verbis certas conceptis retent que memoriter de loco eminen-

-e in conspectu populi fidelis Rom. e creddi se

set ab eu , qui accessuri sunt ad gratiam tuam, oblatum es dicebat Vialorino a presbyteris,ut cretius redderet, sicut nonnuns , qui verem eundia trepidaturi videbantur, oferri mos erat Ilgum autem maluisse salutem suam iis 'conspectu sanctae multitudinis profiteri: Non enim erat salus, quam docebat in Rhetorica ,s tamen eam publice professus erat. uanto minus ergo vereri debuit mansuetum gregem tuum pronuntians verbum tuum , qui non verebatur in verbis suis furtas i thorum ' Itaque ubi ascendit, in redderet . omnes sibimet inuicem, e que ut eum nouerat,inctrepuerunt nomen

54쪽

APPENDIX. Si

ent eum. Pronunciauit in idem veracem praeclarasducia, s volebant eum omnes rapere intro incor suum, S rapiebant amando gaudendo. & post alia sub finem cap. Iv. M sub initium cap., uanto igitur Dratius cogitabatur Victorini pectus , quodi quam inexpugnabile receptaculum diabolus ollinuerat Viatirini limo , telo grandis acuto multos peremerat: tanto abunda&tius exultare oportuit flos tuos. quia rexn er alligauit fortem , O videbant vase

eius erepta mundari es' aptari in honorem tuum , es seri utilia Domino ad omne opis bonum. Sed ubi mihi homo tuus Simplicianus de Iorino issa narrauit, Mars dimitandum. Ad hoc enim es ille narrauerat.

Posteaquam vero S iEud addidit , quod Imperatoris Iuliani temporibus lege data prohibiti sunt Chri iani docere literaturam soratoriam et quam legem iste amplexus , loquacem scholam deserere maluit , quam verbum

tuum , quo linguas ,σintium factas disertas, non mihi fortior, quam felicior visui ere,quia minuenit occassionem discandi tibi. Haec de 'Victorino sanctus Augustinus, quae omnia cum ob pulchritudinem historiae, tum ob lectoris vero Christiani solatium.

55쪽

ss DE Qv INQUE VICTOR IN I s& priscorum Ecclesiae in baptisando rituum descriptionem placuit referre. De victorino Afro tribus in locis Hieronymus verba facit; -Et primo quidem

in Chronico ad annum CCCLv. Victorinus rhetor or Donaim grammaticu3 praeceptor meus Romae in dies habentur. e quibus Victorinus etiam tuam in foro Traiani meruit. Deinde in Catalogo de viris illustribus : Victorinus natione Aser Romae sub Constantio principe Rhetoricam docuit, O in extrema ectute , rarissi se tradens Dei scripsit aduersus Arium libros more dialecti- eo valde obscuros, qui ab eruditis non intel- Aguntur, ori Commentarios in Ap Folum. Editi sunt aduersus Arium libri quatuor quos habet Bibliotheca Patrum. Iis accedunt carmen de tribus Macchabaeis ab Antiocheno rege interfectis, ae de Tririitate hymni tres. Qui versus interpretem in nonnullis benignum exigunt.

Commentarij in Apostolum vel periere, vel adhuc in Bibliothecarum forulis delitescunt. Iacobus Sirmondus anno M. DC. xxx. huius victorini libros, edidit duos, nuterum contra Iustinum iMani

charum, alterum de principio

56쪽

APPENDIX. STeorum non meminit Hieronymus .Quamobrem hi libri vel non pertinent ad Victorinum Afrum, atque ita in Sirmondi manus inciderunt , vel Hieronymus non omnes illius libros reis censuit aut vidit. Horum autem Vtrum verum sit, non est facile pronuntiare. Ad extremum Hieronymus Victorinum istum attingit in praefatione Commentari j epistolae ad Galatas: intentatum ante me linguae nostrae scriptoribus, s a Graecis quoque i is vix paucis , .ut rei poscebat dignitas , usurpatum. Non quia ignorem Caium Marium Victorinum , qui Romae pueros rhetoricam docuit, edidisse Commentarios in Apostolum , sed quod occupatus illi eruditiones, rium oterarum scripturas omnino sanctas ignorauerit, s nemo possit quamuis eloquens de eo bene disputare, quodnesciat Cassiodorus in Rhetorica sua de Victorino sic verba facit : Haec licet Cicero Latinae egoquentiae lumen eximium per varia volumina copiose nimis, O diligenter e derit , in arte rhetorica duobis libris misedeatur amplexus , quorum commenta a Maria Victorino composita in Bibliotheca mea vobis xideor iniqui . 5 post aliae Paraeter-

57쪽

ea scundum Victorinum Enthymematis a

tera es definitia. Idem in libro de Dial, ctica r Modos sepotheticaram siletianorum is quis planius nosse desiderat , legat librum Marii Victorini , qui inseribit r. pilogi

mi, sepothetici . Gerbertus , qui ex Remensi Archiepiscopo factus est Rauennensis, Ar ex Rauennensi Romanus Pontifex Siluestet IL Vie orini Rhetoricam sibi describi curauit. qua de re sic ad Rainaudum Monachum scribit epist. cxxx. Vnum autem interim plurimum exposo , quod sisne periculo ac detrimento tui sat, O me tibi quam maxime in amicitia con indit. Nosti quanto Fadio librorum: exemplaria undique conquiram, nerei quo riptores in milibus, aut in agris Italiae passim habeantur. Age ergo es testo conscio ex tuis sumptibus fac, ut mihi scribantur M. Manilius de resogia, V Iorinud de Rhetorica, Demo- enes ophthalmicus. Annus agebatur millesimus quingentesimus nonagesimus nonus, cum Lutetiae apud Ambrosium Droartum prodiit in lucem ex Victorini libris unus , qui sic inscribitur i Mardi Victorim , Rhetor,

58쪽

APPENDIX. vrigae Romae, expositio in primum Rhetoricon Ciceronis. Prodiit vero cum pluribus antiquorum Rhetorum commentariis, quae idem fere tractant argumentum.

VICTOR IN vs Massum . Ov Retus est,quem Gennadius in virorum illustrium albo collocat: ctorinus rhetor Massilienses ad sib sui Etheri per nam commentatus e in Genesim , id a principio libri e ue ad obitum Abrahae

Patriarchae. Hatuor versiam edidit libros

Christiano quidem S pio sensu , sed utpote

saeculari literatura homo occupat ud , nullius magi erio in diuinis scripturis exercitatus , leuioris ponderis nuntiis figurauit. Moritur Theodosio O Valentiniano regnantibus. OVICTORI Nus Lampadius Orator.

Qui suus denique Victorinus Lamia

padius orator 1 Photio memoratur Cod. ci. Bibliothecaer Lec sent, inquit, Victorini Lampadae Antiocheni orationes Flares vario mutes Imperatoriae in Ze- quo imperante ad

59쪽

nem eius,in qua nihil redundans,persicultas, vistatu que loquendi modus exornant. Vtrum vici orinus iste Christianus fuerit, necne, ignorare me penitus fateor. Verum etsi fuit gentilis , aeque tamen potuit ac Victorinus Praxeanae sectae defensor ceteris accenseri. Hic non attingo eum, quem Baronius

aliquando, & recentiores quidam alij falso Victorinum Aquitanum appellant. Is enim non Victorinus dicitur, sed Victorius, qui rogatu Hilari Papae cyclum Pacchalem edidit anno CCCCLXIII. Victoriuhunc natione Aquitanum in Catalogo virorum illustrium ponit Gennadius, qui aequalis cum fuerit, eumque de facie nosse potuerit, quo nomine vocandus foret, neutiquam ignorauit. Concilium Aurelianense IV. quod anno Christi . D. XLv. habitum est , eandem appellationem retinet cap. I. Placuit itaque Deo propitio , vet sanctum Pascha secundum late culum Victori, , ab omnibus sacerdotibus uno

tempore celebretur. Baronius quidem anno CCCIII.& anno CCCxxIv. meminit Victorini cuiusdam

Episcopi, quem ob redargutos Paschales

60쪽

APPENDIX. Ecclesiae cyclos Romana Synodus altera damnarit. Sed victorinus iste ac Synodus nullum habent apud veteres testimonium sui. Fuerunt progressu temporis,qiii Siluestro primo Synodos falsas adscripserint, ae res in iis gestas supposuerint. Quare annalium conditor, ut istum victorinum a Victorino martyre & Picta-uiensi, ut credit, Episcopo distinguat, gratuitam sibi creat molestiam , & cum

larua contandit. Nam prius ex monimentis certis liquere debuit, utrum victorinus extiterit aliquis , qui receptos Ecclesiae Paschales cyclos accusauerit, quam in assignando tali discrimine studium M operam nauare. Ad constituendum umetoAis Nor v ictorinum, victorinus

Episcopus,& Victorius Aquitanus de suo

nonnihil contulerunt. Vnus nomen

dignitatem, alter Paschales cyclos, quos a Victorino Episcopo reprehensos hominisnoui fabricator confinxit. Non attingo quoque victorinos plures , qui saeuientibus in Christianos Imperatoribus ethnicis ad honorifica Ecclesiae vulnera peruenerunt. Quamcunque in saeculo vitam egerant antea,etiam lov-

SEARCH

MENU NAVIGATION