장음표시 사용
101쪽
XVI. Dracures victor, murum inscenditiis Tureis postremus obex; per saxa Dracutes
Emicat, Croiam sublimis ab aggere spectat. stant propius comites , Ibranus , & integra pubes Militum, & obiecto latam implent pectore labem. Bulgarus insultat verbis. Tandem irrita claustra Fregimus; en lepores inuenta cubilia re Onstrant, Nunc opus est ferro; nec vqs vel saxa vel isnes Morte tegent i opus est serrum contendere ferro. Haec ubi dicta ; ruit praeceps. Fugite obuia turba , Heu miseri, & clauae properantia tollite fata. Callicles tamen it primus, crispatque saristam , Et qua barbarico moles se pectore pandit, Ictum infert, potuitque gradum tardare ruentis ;Illam ictus frangit, saevum impulit ira Dracutem; Tum clavam attollit, frustraque opponere tegmen conantem clypei, caesum Calliclea sternit; Per scutum galeamque imum scrutata cerebrum: Clara rubet; tabum late dispergitur albens. 3arbarus hinc furit in mediis, turbamque prementem Disjicit, ingentes cumulatque sub arbore clades.
Cauni vulnus. κΝΕc tenuit te Caune timor, teneraeque imentae sanguine pubescens aetas , aut robur iniquum , Quin ruere , & certae auderes occurrere morti. Impatiens laudum Iuvenis, Hadisque patratae, Non hastas, non tela vibrat; sed proximus ense Imminet, intentatque auilax in vulnera ferrum. Nec frustra ; in peltam mucro primumque lacertum Mittitur, & T cae ptimo se sanguine tingit 3 Gutta fluit, vestirpellae se fragmine tellRS.
102쪽
Vt parmam infractam ; nec enim leve vulnus ob iram Senserat ; in laeva inspexit: selicibus , inquit, Auguriis ; quid scuto egeo num me mea virtus Una teget 3 sed nec serro mitteris ad umbras Tartareas ; haec te tua Laus & Gloria mactet. sic ait, & fragmen peltae detorquet in ora.d: rata ingemuit galea ; ingentique sub ictu
Caune ruis, cralsumque vomis patulo ore cruorem.
S Tat procul Irene flavo spectabilis arcu,
Incenditque aciem ; necdum torquere sagittam Ausa, nee hostiles hervo turbare phalanges. Vt vidit Caunum, dc misero impendere Draeutem Albani memor , arma movet , paucitque precatur Aligerum comitem , certo sua dirigat ictu Spicula, & immanem Iudita Holofernea sternat Extemplo emi sit sonat actus arundine nervus
Effugit haec sttidem , & qua galea ima Dracutis
Cra tegit, serrum libri : mox impete casso Excidit , ad tantum vulnus nimis impare dextra. Nec tamen illa trucem latuit l, circum horrida volvit . Lumina, & inclusum fulmen de casside vibrat. Ecce iterum telo appetitur, galeamque sagitta Verberat, & chalybem sonitu perceuitinani. Tum fremere, & magnas irarum evolvere moles ;Itenen simul alpexit. Nervo illa sagittam Aptabat, festina mori, ni vulnera ferret: Quanquam aliis vincet telis. Vt Barbarus haesit Virginis in vultu , speciemque improvidus hausit, Et pudor insolito suffuderat ora rubore )Continuo bellum ponit, caecumque furorem I Solvitur innatum frigus, serrumque liquescit Pectoris ,& stibitae penetrant in viscera flammae ;In venas iam repit Amor. Ferit ecce stupentem
Tertia iam cornus, tenerum nec turbat amorem.
Quis ille armorum , Caunique, & laudis , & irae
103쪽
Immemor, ingemuit. Quid me tua tela lacessunt Num satis est pereelli oculis i depone sagittas , vietiti, serit eor immedicabile vulnus.
BArbarus baee animo. Sed non haesere phalanges . Clitiaiadum , telis gladii sque seroe ibus urgetr. Ille stae immotus, seque ipso hostilia pellem Spicula , in adverso st upidus defigitur ore νInque oculos mens tota fluit. Tandem illa sutorem Sulcitat, & primam rabiem eonfundit amori .
Virginis inspirat raptaim inale suada voluptas a Imparique ignes, mirhic quoJetifer ardor Exagitae , pellitque furens spissa agmina ferro. Non aditer stabulam altis sub montibus visus, Ouem somno glaeialis hyems, pisroque veterno
Obruit, M caeco introeuum religavit in antro venantum si turba ruit, seta boue iacentem Vulnerat; abrumpens ignavi vincula somni Terribilis siurgit, venantamque agmina frendens Disjieit, egelidasque nives cum sanguine miseet. Vnus Cymodoon , callens quid barbara volvant Consilia, Irenae metuens, nam quae abdita purus
Non evolvat amor Θ) Murtaetan vulnere stratum Deserit, & magnum properat contendere in hincm. . . Dextera nec lenta est , verso serit ense Dracutem,
laevo humero iam vulnus hiat, chalybemque eruentae Barbarieus sanguis , calidasque in pectora manat. Bulgarus instendet, clavaoue insurgit in ictum,
Quo saxa dc eautes praeduraquemarmora frangae. Deelinat Iuvenis, subit6que obnoxia leto Membra rapit, seque ipse neci furatur apertae. Barbarus instat atrox ἔ nee iam velocior ala Prosuetit , celeresve Euri sub membra refusi, Quin elaua exc7pilat Iuvenem , mittarque sub umbra Tandem intereipitur ; clava stringente patentes Annectunt qua dorsum humeri; luxata repense in
ossa gemunt, Iuvenisque miser procumbit in ora
104쪽
HAEc dum Turca patrat, muros dum stragibus opplet, Christipara Empyreo Croiam spectabat oly mpo ,
Et casus sortemque gravem miserata , Georgum Alloquitur. Vincunt hostes , promptaeque ruina: Vrbs patet, urbs commissa tibi; paterisque cohortes Tartareas templis arisque incendia sene Tu quondam bello egregius ; clarusque triumphis Quin agis, & tecum ventos dirasque procellas Auxilio rapis, & cives urbemque tueris Dixerat. Extemplo nimbos ventosque Georgus Euocat, & saevis se tempestatibus armat. Aera contexunt tetra caligine nimbi, Et scedant lucem tenebris, noctemque profundam Suffundunt iubari; simul ingens osta sub ima It pauot, & subito riguerunt frigore nervi. Diuersi occasu surgunt, flatusque furentes Praecipitant, tavo miscens se turbine Caurus , Grandineosque vehens imbres; & nubibus atris Africus erumpens, & caeco fulmine praegnans In Turcas se te excutiunt, rapidoque sonori Mugitu , arma vetant, gressumque ; inque ora recepti Vitalem offocant auram & spiracula stipant. Tum nimbi tela evolvunt ; grando horrida nimbis Funditur, & rapidis ventorum amantibus alis Ora ferit, tenditque oculos , saxisque globosis Perfringit galeas ,&tectos vulnerat artus. rulgurious coelum omne micat, fremuere tumultri Nubila , fulmineo dirum eluctantia partu , Intentantque necem horrendam , telumque trisulcum. His monstris Turcae expulsi; deque aggere rapti Plana terunt, telis campi clypeisque refulgent.
105쪽
LIBER III. FIXXI. Dracutes tempestate peditur
V Nus in insana stat tempestate Dracutes, Luctantesque premit ventos , lapiciosaque frangit Spicula nimborum, & reboantia fulmina ridet. Ardentes Croiani instant ; vestigia figit Intrepidus, gressuqne haeret, clavaque minatur. Tum demum Cauri flamen subeunte Georgo , Atque imbres armante polo , iam viribus impar Pellitur, & muris amens abscedit ab altis :Nec tamen obvertit terga , aut ruit impete raptus et Sed sensim, & multo in ventos conamine luctans, Execransque Deum verbis , fulmεnque lacessens: Debuet atque peti: nisi perfida v ictima fulmen Albani maneat: dabit hoc sub vindice pinnas. Quin & Amuralem deturbavere procellae,
Et castris secere metum: tentoria venti Dejiciunt, fulcra abrumpunt, funesque resolvunt: Derepta obscuro volitant holoserica coelo , Poma iuunt: lugent Astro vexilla bicorniorbata & saevi confundunt omnia Cauri. Tum scedi exundant imbres , camposque patentes Exsuperant, noctemque augent, caectimque tumultum. Gemmae haerent coeno: lutulentum evolvitur aurum , Fluctibus irrumpunt undae , gasasque latentes Corripiunt, Regumque opibus sua flumina ditant. Haec inter nox vera ruit, terrisque tenebras ,
Intulit, & lucem peplo subduxit ab altiis.
Mors Cymodoontis. AT non Croiani molli indulsere sopori:
Invigilant, labemque implent, laesisque medentur. Zmites quamquam paucis sint integra plagae Corpora
106쪽
Quid moror, Itine, & properantia funera perdo
unam te colui, unam te nocerus amavi:
Verbo parce : nee ardores aluisse pudie Poenitet, aut tacitis depasti viscera flammis. Nam tibi qui morior, tibi qui servare salutem Morte mea potui, nunc felicissima fata Experior miserosque dies iam morte beatus , Immuto et sortem optatam dabit Vrna sepulcro. CASTRIO Tvs vivat coniux tibi, dum tibi felix Cymodoon moritur, teque in connubia mittit. Sat mihi se potuisse mori.Simin opprimit ora Deliquium, & voeem mortis praeclusit imago. Irene pingente gcnas sequiarubore , Rorantes oculos spectantibus occulit, alto Pectore conctringens gemitum, tristεmque dolorem Tum Perylo tradit morientem , animaeque salutem Insinuat mystae : suspectaque tecta relinquens: Mox sola ingemuit tuto , fletumque profudit.
Draeutis oratio. N Te piger in eastris terit otia lenta Draeutes:
Tempestas vi eessit atrox, posuitque tumultus: Sullano sic verba facit. Transmittere noctem Hane possum in castris etiam stant mamia Croiae, Et vivo 3 necdum Magicas evado per artes Sed redeo: contra ventorum obstantia pugnent Agmina , grandinei fundant se nubibus imbres, Ipse Tonans tela intentet, repetitaque vibret: Aut vincam , aut moriar. Nec me Deus ire vetabit Si tamen est , Croiamque alta tumulare ruina. sultanus rabiem placat, spondesque sub ortum Aurorae , totis rediturum in mamia turmis.
107쪽
Assandro interea narranti accommodat a temAlbanus, miseraeque urbi suspiria donat. Narrabat, quae Spitigradam defendere virtus, Quique animi potvere diu: quam Memnonis arma Fausta ducis: quos erumpens prostraverit hostes ,
Ut Turcam muro expuler l, partesnque solutam Texerit: heu donec tacitas Aminatus ad artes Confuoiens , terram subter grassante ruina ,
Suffossisque alte scrobibus, subvexerit urbi Cladem improuisam. Medio tunc protulit hostes
Terra foro ; ciues tenebris somnoque sepultos Mors rapit, omni cremis conflagrant ignibus aedes: Et iam Spitigradat nihil est nisi nomen inane. Rex gemit, & multum charo de Memnone quaerit rΑn dira involvat clades, an vita superstet.
Ille resert caesum : quanquam haud ignobile letum abstulit: opposito qui propugnauerit Arcem Corpore, dum flammis telisque hostilibus actus,
Ipse sui vindex , animam inter vulnera fudit. Narrantem ista vehunt fausto turgentia vento Carbasa & optato naves in littore sistunt. Rex celer in portum evadit, simul exilit alno Bragadinus, Venetique ardent prodire carinis, Timoleon Regem expectat, tristemque salutem Nuntiat: ut Croiam tormenta hostilia quassent, Vt labem muro intulerint: urbique Amuratus Vim paret, & totis forsan nunc inserat armis.
XXV. Regis ad Deiparam preces.
P Lutibus haec. Nigra terras circum implicat umbra Humida nox, sessosque sopor subrepit in artus. Haudquaquam
108쪽
Haudquaquam tamen in Regis se lumi fundit :Expellit dolor excrucians, angorque futuri. Postquam animo multa evolvit: tum denique verbo Christiparam appellat, precibusque fatigat amantem. Alma Parens, 1emper miserorum obnoxia votis, Hem quid ago, quidve instituo sed enim tua iussa Me regno emittunt, peregrinaque littora cogunt Quaerere , & extemis sipem rerum imponere fulcris. Christiadum interea pestis, dirusque Tyrannus Vastat agros , cumulat strages , atque eruit urbes Impune , & sedem Imperi, iam iamque revellit.
At si me contra inserrem , regnumque tuerer, Forsan Spitigradae incolumis nunc moenia starent, Memnoira nec fatum raperet: nec funera cives Obruerent, totque insontes Libitina necaret. Sin occumbendum fuerat, mortique litandum , Primus ego peterem Manes , si corpore toto Forte meos tegerem , letumque auertere possem. Pulcre etenim , laudemque implens , nec inultus obire
Quid nunc Albani dicant, civesque relicti Z Dum serrum, hostilem rabiem , letumque subimus,
Navigat hic tutus pelago, securaque captat otia : sic regno pugnat, regnumque tuetur Ipsi hostes fugine putent, & Vertere terga, Cum frontem optarent, ferrumque lacessere ferro. Non queror , o Mater ; iuvat audivisse iubentem , Imperiis iuvat ire tuis: quae fata supersunt, Ipsa rege , & sanctus rerum quae destinat ordo. Vnum oro, si letum instat, da fundere vitam Tela inter, saevumque hostem contundere morte. Orabat: placidusque rigat iam pectora somnus.
Rex Croiam delatus. A Liger interea i superum Regina iubebat
Circumdat sopitum armis, lateIique nitentem Talem aptat, laeuae clypei connect.t habenas,
109쪽
Pallada , di ignitos eluctant moenibus imbres , Incensus liquor a ma subit, pεrque obsita serro corpora prorcpit, funditque sub artubus ignes.
At non telum vi im, nec pestis acerbior vlla,
Hae quam Zumtes ignoti immiscuit arte. Materiam legit igniteram 1 sunt sulphura lecta , Camphora asphalium, rapiensque incendia naphte ;Vitalem sntiit indit aquam , Baechi illa talentis spiritus , 5e Bromii rapidum decocta surorem, Vuleanum ab estud it 80ctu , larvaque fluenti.
Non haustii; ddi fonte liquor, non Spumeus amnis, Nec totam diuoribus ver .ens se prodiga Thetis, Extinguant sui tot isnque, flammamque voracem.
zunitem circym servet globus i imbribus a: ther sulphureis sp Ni t, mortemque in luce volutat.
Ignes Graci C Allicles primus medicata ineendia vibrat ,
Corr pit Asterem fornax , haerἡtque nitenti, Thorace, de pingui ferrum caligine torret. Continuo taetrae penetraut sub pectora flammae, perque ipsum chalibis textum, sertique medullas Vuleanum immittunt, iamque intima viscet a Nntant. Ad monstrum, subit6sque rogos exhorruit Atarire dextra ferro almata limul exeutit ignes, At dcxtram rapuere rogi, susique lacertum Invadunt, milet6que avidi se eorpore pascunt. Ve videt ardentes artus, membrisque eminum Incendi, pinguisque Aeos in viseera condi i Alter tactibilis quatiens ululatibus auras, Lymphato exeurrit similis, si sorte furentem
Disjietat pellemi motu illa tenacior ardet,
Inerestitque noti , flammantia diripit arma,
At furit in vestes pestis diffusa per artus. Qithd superest in stagna ruit, sosiamque patentem, bi dammam extingitant vi dx, pol que favillas Conficiant
110쪽
Conficiant, ignesque necet moriturus in undis. Sed neque naufragio flammam premit; illa fluentis Incrementa rapit, fluctuque atrocior Vrit. Quin stagnum rogus arripuit, Nymphaeque flagrantemPcrsensere luem ; frigusque in fontibus ustum est. rum demum in Superos Aster , summumque Tonantem Execranda vomit; flammas undasque lacessit; Quodque super vitae est, horrenda in crimina donat, Indulgens morti rabiem, dirumque furorem ;Donec inexhaustus sceleri , geminantibus undis Funera partitur , letum , vitamque scelestam Fluctibus & flammis tradit ue fugit illa sub Orcum. Et socios flammae involvunt ; contagia late Sparguntur ; nocet auxilio iuvisse cadentes. Ergo omnis trepidare cohors : huc ferre solutam Atque illuc aciem ; si qua ignis flammula vibra tDi gere , & timidis nimium comparcere telis.
Dracutes ab ignibus tectiti. VNus in AElnaram fornaeem impune Dracutes Proruit, & pavidos forti sic increpat ore. Quid fugitis miseri ξ telorum , animique piloris
Immemores tanti est vanis incurrere flammis At fugiunt illae impavidos, timidosque sequuntur. Resipicite , & mecum vestigia vertite , cedent Vanescentque rogi. Quin mox incendia nostra Inserimus puerisque rogis evertimus urbem Sic ait; inque unum collimant ignea tela , Croianisque unus scopus est. Vocat ecce maniplum Tartareum Astanes, taedisque voracibus obstat ;Bellantem tegit orbe cauo , quem fuderat igni Horrendo Cyclops Stygius , domitumque palude Cocyti, in fammas humanaque tela ferebat Libavere rogi clypeum ; simul excidit omnis Impetus , & vanas flammae crepuere sub auraS. . AE tuere & infusi comites incendia atriant,