Ioannis de Bussieres è Societate Iesu Scanderbergus, poema

발행: 1662년

분량: 361페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

68 SCANDER BEGI

Re tinguntque socru; quanquam cruciantibus intra Vruntur , flammasque ruas in secula pascunt. Instaurati animi; rursum omnis turba Dracutem

Consequitur, telisque vrget, properatMe subire.

XV. Saxa in Turcas provo uta. CRoiani noua tela parant, ingentia muris

Provolvunt saxa , & moles super agmina fundunt AEdibus euulsum marmor, pariasque columnas Porticibus raptas , tumulorum immania claustra, Atriaque evolvunt ; hostes patuere ruinae , Traxitque immensum protrita cadauera pondus.

Adstabat rupes i divulsum culmen Olympo

dixeris, aut ruptum Tauri de vertice fragmen; Exturbare loco aggressi, propellere muro Cymodoon Caunusque ardent, saevumque Dracutem

Sternere , & imposito rabiem contundere monte En rupes avulsa ruit, clivoque ruinam Praecipitat , vasto sonitu circum tonat aether.

Exclamant Turcae; nec enim impendentia seta Effugiant; tanta est moles, sic impete sertur. At contra audaci tendit vestigia gressu Bulgarus, & montem monti componere tentat In rupem scutum opponit, totoque resistit Corpore, & in molem serrato pectore pugnat. Mirum , seu vires hominis, seu robur Avemi, Astartesque latens ; haerere immobile saxum Visitur , ingenti gemuit sub pondere terra. Exclamant iterum Turcae , plausuque sonanti Increpitant, laetasque vehunt ad sydera voces.

112쪽

XVI. Dracutes victor, murum inscendi A

IS Tureis postremus obex ; per saxa Dracutes Emicat , Croiam sublimis ab aggere spectat. Stant propius comites , Ibranus , & integra pubes Militum, & obiecto latam implent pectore labem. Bulgarus insultat verbis. Tandem irrita claustra

Fregimus ; en lepores inuenta cubilia re onstrant, Nunc opus est ferro ; nec vqs vel saxa vel ignes Morte tegent ; opus est serrum contendere ferro.

Haec ubi citcta ; ruit praeceps. Fugite obuia turba , Heu miseri, & clauete properantia tollite fata. Callicles tamen it primus, crisipatque sarissam , Et qua barbarico moles se pectore pandit, Ictum inseri, potuitque gradum tardare ruentis , Illam ictus frangit, saevum impulit ira Dracutem; Tum clavam attollit, frustraque opponere tegmen Conantem clypei, caesum Calliclea sternit, Per scutum galeamque imum scrutata cerebrum: Clara rubet ; tabum late dispergitur albens. Barbarus hinc furit in mediis, turbamque prementem Disjicit, ingentes cumulatque sub arbore clades.

XVII.

ΝΞc tenuit te Caune timor, teneraeque iuVenta Sanguine pubescens aetas , aut robur iniquum , Quin ruere , & certae auderes Occurrere morti. Impatiens laudum Iuvenis, cladisque patratae , Non hastas, non tela vibrat ; sed proximus ense Imminet, intentatque a ax in vulnera serrum. Nec frustra , in peltam mucro piamumque lacertum Mittitur, & Turcae primo se sanguine tingit , Gutta fluit, vestir peltae se fragmine tellμS.

113쪽

o S CANDER B EGI

Vt parmam infractam Inec enim leve vulnus ob iram Senserat, in laeva inspexit : selicibus , inquit, Auguriis ; quid scuto egeo num me mea virtus Una teget sed nec ferro mitteris ad umbras Tartareas ; haec te tua Laus & Gloria mactet. sic ait, & fragmen peltae detorquet in ora. AErata ingemuit galea 3 ingentique sub ictu

Caune ruis, cralsumque vomis patulo ore cruorem.

Dracutis amor.

S Tat procul Irene flavo spectabilis arcu,

Incenditque aciem ; needum torquere sagittam Ausa, nee hostiles hervo turbare phalanges. Vt vidit Caunum, &misero impendere Dracutem Albani memor , arma movet ; paucisque precatur Aligerum comitem , certo sua dirigat ictu Spicula, & immanem Iudita Holofernea sternat Extemplo emissa sonat actus arundine nervus; Effugit haec sttidens, & qua galea ima Draeutis Ora tegit, serrum libat: mox impete casso Excidit ; ad tantum vulnus nimis impare dextra. Nec tamen illa trucem latuit,eircum horrida volvit Lumina, & inclusum fulmen de casside vibrat. Ecce iterum telo appetitur, galeamque sagitta Verberat, & chalybem sonitu perceuitinani. Tum fremere, & magnas irarum evolvere moles ;Irenen simul aspexit. Netuo illa sagittam Aptabat, festina mori, ni vulnera ferret: Quanquam aliis vincet telis. Vt Barbarus haesit Virginis in vultu , speciemque improvidus hausit,t Et pudor insolito 1uffuderat ora rubore )Continuo bellum ponit, caecumque furorem I Solvitur innatum frigus, ferrumque liquescit Pectoris, & subitae penetrant in viscera flammae; In venas iam repit Amor. Ferit ecce stupentem

Tertia iam cornus, tenerum nec turbat amorem.

Quia ille armorum, Caunique, & laudis , & ira:

114쪽

LIBER III.

Immemor, ingemuit. Quid me tua a laeessunt Num satis eli percelli oculis i depone sagittas, vieiiii, serit eor immedicabile vulnus.

XIX.

'modoon saucim. BArbaras baee animo. Sed non baisere phalange Christiadum , telis gladiisque ferocibus urgent. Ille illae immotus, seque ipso hostilia pellens

Spicula , in adverso st upidus defigitur ore 1 Inque oculos mens tota fluit. Tandem illa furorem Suicitat, & primam rabiem eonfundit amori .

Virginis inspirat raptum malesuada voluptas I patique ignes ι ruirhic quo letifer ardor Exagitat, pellitque iurens spina agmina serro. Non aliter stabulans altis sub montibus ursus, Quem sinino glaeialis hyems, pigroque veterno

Obruit, & caeco introeuum religavit in antro, Venantum si turri ruit, seri boue iacet item Vulnerat 1 abrumpens ignavi viscula somni Tertibilis surgit, venantumque agmina stendens Disjicit, egelidasque nives cum languine iniseet. Vnus Cymodoon , caliciis quid barbara volvant Consilia, Irenae metucns, nam quae abdita purus Non evolvat amor λὶ Murtaetan vulnere stratum Deserit, & magnum properat contendere in hostem. Dextera nec lenta est , verso serit ense Di a cutem; Laevo humero iam vulnus hiat , chalybemque eruentae

sarbarieus sanguis , calidusque in pedi'ra manat. Bulgarus infrendet, clavaque insurgit in ictum,

Quo saxa de cautes praeduraque marmora frangat. Deelinat Iuvenis, stibitoque obnoxia leto Membra rapit, se e ipse neci surasur apertae .

Barbarus instat atrox I nee iam velocior ala

Prosuetit, celeres,e Euri sub membra refusi, Quin elaua excῖpiat Iuvenem, mittiζque sub umbra Taudem intereipitur ; clava stringente patentes Annectunt qal dorsum humeri ; luxata repense εOssa gemunt, Iuvenisque miser procumbit in ora

115쪽

X X. Tempestas caelitus immissa.

HAEc dum Turca patrat, muros dum stragibus opplet Christipara Empyreo Croiam spectabat Oly mpo ,

Et casus sortemque gravem miserata , Georgum Alloquitur. Vincunt hostes , promptaeque ruinae Urbs patet, urbs commissa tibi; paterisque cohortes Tartareas templis arisque incendia ferte Tu quondam bello egregius , clarusque triumphis Quin agis, & tecum ventos dirasque procellas Auxilio rapis, & cives urbemque tueris Dixerat. Extemplo nimbos ventosque Georgus Euocat, & saevis se tempestatibus armat. Aera contexunt tetra caligine nimbi, Et scedant lucem tenebris, noctemque profundam Suffundunt iubari; simul ingens ossa sub ima It pauor , & subito riguerunt frigore nervi. Diuersi occasu surgunt, flatusque furentes Praecipitant, saevo miscens se turbine Caurus , Crundineosque vehens imbres ; & nubibus atris Africus erumpens, & caeco fulmine praegnans la Turcas sele excutiunt, rapidoque sonori Mugitu , arma Vetant, gressumque ; inque ora recepti Vitalem offocant auram & spiracula stipant. Tum nimbi tela evolvunt; grando horrida nimbis Funditur, & rapidis ventorum amantibus alis Ora ferit, tenditque oculos , saxisque globosis Perfringit galeas ,&tectos vulnerat artus. Fulguribus coelum Gmne micat, fremuere tumulin Nubila , fulmineo dirum eluctantia partu, Intentantque necem horrendam , telumque trisulcum. His monstris Turcae expulsit ; deque aggere rapti Plana terunt, telis campi clypeisque refulgent.

116쪽

LIBER III.

XXI. Pracutes tempestate peditur

UNus in insana stat tempestate Dracutes, Luctantesque premit ventos , lapidosaque frangit Spicula nimborum, & reboantia fulmina ridet. Ardentes Croiani instant ; vestigia figit

Intrepidus, gressuqne haeret, clavaque minatur. Tum demum Cauri flamen subeunte Georgo , Atque imbres armante polo , iam viribus impar Pellitur, & muris amens abscedit ab altis :Nec tamen obvertit terga , aut ruit impete raptus et Sed sensim, & multo in ventos conamine i uctans, Exectansque Deum verbis, fulmεnque lacessens: Debuet atque peti: nisi perfida victima fulmen Albani maneat: dabit hoc sub vindice poenas. Quin & Amuralem deturbavere procellae, Et castris secere metum: tentoria venti Deliciunt, fulcra abrumpunt, funesque resolvunt: Derepta obscuro volitant holoserica coelo , Poma iuunt: lugent Astro vexilla bicorni Orbata & saevi confundunt omnia Cauri. Tum foedi exundant imbres , camposque patentes

Exsuperant, noctemque augent, caecumque tumultum. Gemmae haerent coeno: lutulentum evolvinar aurum ,

Fluctibus irrumpunt undae, gasasque latentes Corripituit , Regumque opibus sua flumina ditant. Haec inter nox vera ruit, terrisque tenebras , Intulit, & lucem peplo subduxit ab astris.

XXII.

Mors Cymodoontis. AT non Croiani molli indulsere sopori:

Invigilant, labemque implent, laesisque medentur. Zmites quamquam paucis sine integra plagae Corpora

117쪽

SCANDER BEGI

Copora, dedueit latam super auete sesam , Muuitque interius labrum, vallumque superuὸ, Erigit , imbellis sexus puerique ministrant. Irrnu invisit laeses, grati que salutem CD Farat o siciis, Operiique medentibus adstat. Spem gaudet Cauno incolumem ; sed nobilis a te

Cymodoon, quem sera urgent , vomitoque cruore Desperata salus: subeunt generosa iuventus, Purpureique ortus, postremae & gloria pugnae Ireues amnium; volat illa , dc iam moriturum Solatur, blando alloquio testata dolorem.

Ille, ardens quanquam depascitur intima sebris,

Multoque arescunt exhaustae sanguine venae νI lammam alit antiquam , primoque amburitur igne, Quem teneris visa Irene conceperat annis.

Tum fammae increseunt, pressusque incenditur ardor; Nec cohibere rogum potis est. Da virgo precanti Vnuna inquit , quod mente premo, da pandere possim. Annuit haec. Iuvenis postquam respexit in ora Dilecta, & gemitum momenti epcctore duxit, Testor, ait, Superos, Numεnque quo omnia lustrat Lumine, & abstrusis oculum sub mentibus inseri, Castior baud ignis , nec flamma est purior Altris. Dilexi, fateor; formos que oris imago Sculpta intus, puri tedam succendit amoris. AEtati succrevit amor , spes improba fovit Ardorem , et sanguis Conmena E stirpe petitur.

Nee se ingens verbo aut oculis nutu ve retexit, Nec modo se proserre palam , flaminasque vorantes Auderet i, concessa seret nisi morte facultas, Et per te: hi serum exirent incendia vulnus. Hare Iuvenis dum magno animi dat verba tumultu,

Oeclusosque ignes pandit, cordisque lateb: as ι Excitur pestis vomituque effusus abunde

It cruor, & vitam leto admovet. Apte medentum

Curatur; Virgo ipsa manum dat sedula curae, Linteolisque parat semonia: heu nescia quantam Flammam alat, & frigens quos dextra exsuscitat is nes. Mox iterum solvit Iuvenis sibi redditus ora

Quid

118쪽

Quid moror, time, & properantia sunera perdo

Vnam te colui, unam te sincerus amavi: Verbo parce : nee ardores aluisse pudie Poenitet, aut tacitis depasci viscera flammis. Nam tibi qui morior, tibi qui servare salutem Morte mea potui, nune felicissima fata Experior miserosque dies iam morte beatus , Immuto et sortem optatam dabit Vma sepulero. CASTRI OTus vivat eoniux tibi, dum tibi felix Cymodoon moritur, t&ὶue in connubia mittit. Sat mihi se potuisse mori.Simili opprimit ora Deliquium, & vocem mortis praeelusit imago. Irene pingente genas suffusiarubore , Rorantes oculos spectantibus occulit, alto Pectore conctringens gemitum, tristεmque dolorem Tum Perylo tradit morientem , animaeque salutem Insinuat mystae : suspectaque tecta relinquens: Mo x sola ingemuit tuto, fletumque profudit.

Draeutis oratio. N Te piger in eastris tetit otia lenta Draeutes:

Tempestas vi eessit atrox, posuitque tumultus: Sullano se verba facit. Transmittere noctem Hane possum in castris etiam stant moenia Croiae, Et vivo 3 necdum Magi eas evado per artes Sed redeo: contra ventorum obstantia pugnent Agmina , grandinei fundant se nubibus imbres, Ipse Tonans tela intentet, repetitaque vibret: Aut vincam , aut moriar. Nec me Deus ire vetabit Si tamen est, Croiamque alta tumulare ruina. sultanus rabiem placat, spondesque sub ortum Aurorae, totis rediturum in moenia turmis.

Cassandi

119쪽

Ponderis immensi chalybem formante eamino ricam galeamque ferunt immania dorsa, Et caput , & vires superant. ua horrida peltam Gestat Amasonidem, scutum clypeumque repellite Clauam dextra gerit; praeduro e robore moles Prodiit, & tota fabrefacta est arbore claua ;Circum ingens ferro induitur , nec sorma rotunda est , Sed quadrata riget; cuspis protenditur ingens Ad latera, & truncum totidem mucronibus armat. Haec telum pilum & gladium volucresques sagittas Suffcit , heu quoties nostili in sangume mercal Pugna in procinctu est; sed dum ferus agmina lustrat, Aduertit Satrapas mutato incedere cultu , Miscerique gregi, & pugnae decerpere partem et Cantamirum agnoscit, Chalitem, & depile mentum Sabari j, sortemque Halium i iuvenemque SaraZum: Et Machometus adest tectus vulgaribus armis , Furatus sese genitori ; at nobile furtum Laudis amor, latebrasque suas nunc Gloria quaerit. Bulgarus indignans frendet. Praedonibus , inquit, An mea laus, & honor , concessaque praeda patebunt. Isne ego, qui sociis egeam forte haec mea dextra Accersat comites Quisquis mea tela iuvabit, Hostis erit: mihi Croianus vel Turca perinde est. Sic fatus, totum in Satrapas se vertit, & aestum

Irarum solvit: ciuiliaque armam uentur. Arcet Amurates: Satrapaeque abscedere iussi.

Illata impressio.

INsonuere tubae, pulsataque tympana lectas

Ire iubent turmas , murique inscendere labem. Telorum extemplo contexitur aethere nubes , Inque urbem effundit sese : crepat horrida ferro Crando sagittarum, & mortem simul inuehit alis. Sed nec Croianis lenta est manus: arcubus instant, Spiculaque immittunt: murum ampla caterva coronat, Nervosque

120쪽

Neruosque ingeminant , repetitaque comua iungunt. Sub telis Asapi, numerosii in funera, leto Procumbunt vili, stemuntque cadavere Pontem. Sic cum tristis hyems Autumno impendet adulto , Et languet telluris honor : si frigidus Arcto Prorumpit Boreas terraique invadit apertas ;Εxcultae arboribus frondes , ramisque solutae, Vestam implent, reddimique piae sua funera matri. Iamque Ianis seros tela inter Martius ardo Promovet ; in muri labem iamjam agmina scandunt.

Dracutes murum conscendit. ACcelerat , geminatque gradum , peltamque Dracutes Erigit; in peltam incassum pluit horridus imber. Vt primum clivo subiit, murique ruentis Τrivit saxa ferox , Euge inquit, iam pede victos Calcamus,miseramque premunt vestagia Croiam; Iam nos praeda manet; pudet ha l quod transsum muris Sc ADERBE Gus abest , nec dignum hic obiicit nostem. Ista fremens scandit. Sequitur non gressibus aequis . stranus ; fratrem hunc dederat Tytiana Dracuti Mater , & ad similes rapui fortuna labores ;Nec dispar animus; licet arcto in eoipore vires Sine modicae, & primis nuper pubescat in annis. Tum MurtaZa audax , Turgutus , & impius Astet In Superor; miter properat, stipatque phalangem.

XII.

Turca repulsi.

NEc muris cessatum altis. Fremit aggere Croia, in Civisque & miles nullo discr mine pugnant. Illi inflammatas vastis lebetibus undas D ffundunt, lymphasque armant, elementaque i gunt. Hi rapiunt mutatam igni, fiamnaaequeiapacem

E Pallada,

SEARCH

MENU NAVIGATION