Ioannis de Bussieres è Societate Iesu Scanderbergus, poema

발행: 1662년

분량: 361페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

66 SCANDER B EGI

Pallada , & ignitos eluctant moenibus imbres ;Incensus liquor arma subit, pErque obsita serio corpora prorepit, funditque sub artubus ignes. At non telum ullum, nec pestis acerbior vlla, Hae quam Zumtes ignoti immiscuit arte. Materiam legit jgniteram ι sunt sulphura lecta , Camphora , & st: phalium, rapiensque incendia naphte a Vitalem s nitit indit aquam ι Bacchi illa talentis spiritus, & Bromi j rapidum decocta surorem, , Vuleanum absce relit quilu, larvaque fluenti. Non haustus . di scin e liquor, non Spumeus amnis,Nee totam p)quoribus veraens se prodiga Thetis, Extingnant tir' x : istaque, flamminaque voracem. 2unitem circum fetu et globus i imbribus aether sulphureis sp me et, mortemque in luce volutat.

XIII.

Ignes Graci C Allicles primus medieata ineendia vibrat;

Corripit Asterem fornax , haerεtque nitenti, Thorace, & pingui serrum caligine torret. Con: nuὁ taeitae penetraut sub pectora flammae, perque ipsum chalibis textum, sertique medullas Vuleanum immittunt, iamque intima viscera tentant. Ad monstrum, subit6sque rogos exhorruit Asscrire dextra ferro almata surivi exeutit ignes, At dextram rapuere rogi, susique lacertum Invadunt, mileioque avidi se eorpore pascimi. Ve videt ardentes artus, membrisque eminum Incendi, pingiasque s os in viseera eondi i Asteriamivbs quatidias ululatibus auras, Lymphato exeurrit similis , si sorte furentem Disjielut pellem I motu illa tenaei r ardet, Inerestitque noti , flammantia diripit arma,

At furit in vestes pestis dimis per artus. Quod superest instigna ruit, sosiamque patentem ibi flammam extingiunt undar, potaeque favillas conficiant,

122쪽

Conficiant , ignesque necet moriturus in undis. Sed neque naufragio flammam premit, illa fluentis Incrementa rapit, fluctuque atrocior urit. Quin stagnum rogus arripuit, Nymphaeque flagrantem ruensere luem ; frigusque in sontibus ustum ere. Tum demum in Superos Aster, summumque Tonantem Execranda vomit ; flammas undasque lacessit , Quodque supea vitae est, horrenda in crimina donat, Inguigens morti rabiem, dirumque furorem ;Donec ine haustus sceleri, geminantibus undis Funera partitur , letum , vitamque scelestam Fluctibus & flammis tradit ; fugit illa sub Oreum. Et socios flammae involvunt ; contagia late Sparguntur ἔ nocet auxilio iuvisse cadentes. Ergo Omnis trepidare cohors : huc ferre solutam Atque illuc aelem; si qua ignis flammula vibra tDiffugere , & timidis nimium comparcere telis.

Dracutes ab ignibus tectus. 'VNus in AEtnaeam fornaeem impune Dracutes Proruit, & pavidos forti sic increpat ore. Quid fugitis miseri telorum , animique pilorisImmcmores tanti est vanis incurrere flammis

At fugiunt illae impavidos, timidosque sequuntur. Resipicite , & mecum vestigia vertite , cedent Vanescentque rosi. Quin mox incendia nostra Inserimus puerisque rogis evertimus urbem Sic ait; inque unum collimant ignea tela, Croianisque unus scopus est. Vocat ecce maniplum Tartareum Astartes, taedisque voracibus obstat; Bellantem tegit orbe cauo , quem fuderat igni Horrendo Cyclops Stygius , domitumque palude Cocyti, in fiammas humanaque tela ferebat Libavere rogi clypeum ; simul excidit omnis Impetus ,& vanas flammae crepuere sub auras. AElnere &infusi comites incendia dictant,

123쪽

Reainguntque socas; ouanquam cruciantibus intus Vruntur , flammasque suas in secula pascunt. Instaurati animi; rursum omnis turba Dracutem

Consequitur, telisque vrget, proteratque subire.

XV. Saxa in Turcas prava ta. CRoiani noua tela parant , ingentia muris

Provolvunt saxa , & moles super agmina sundunt AEdibus euulsum marmor, pariasque columnASPorticibus raptas , tumulorum immania claustra, Atriaque evolvunt; hostes patuere ruinae , Traxitque immensum protrita cadauera pondus.

Adstabat rupes ; divulsum culmen Olympo Dixeris , aut ruptum Tauri de vertice fragmen; Exturbate loco aggressi, propellere muro

Cymodoon Caunusque ardent, saevumque Dracutem Sternere , & imposito rabiem contundere monte En rupes avulsa ruit, cliv6que ruinam

Praecipitat 3, vasto sonitu circum tonat aether.

Exclamant Τurcae; nec enim impendentia seta Effugiant; tanta est moles, sic impete fertur. At contra audaci tendit vestigia gressu Bulgarus , dc montem monhi componere tentat , In rupem scutum opponit, totoque resistit Corpore, & in molem serrato pectore pugnari Mirum , seu vites hominis, seu robur Averni, . Astartesque latςns; haerere immobile saxum Visitur , ingenti gemuit sub pondere terra. Exclamant iterum Turcae , plausuque sonanti Increpitant, laetasque vehunt ad sydera voces.

124쪽

LIBER ID.

XVI. Dracutes victor, murum inscenditi I S Turcis postremus obex; per saxa Dracutes

Emicat, Croiam sublimis ab aggere spectat. stant propius comites , Ibranus , & integra pubes Militum , & obiecto latam implent pectore labem. Bulga rus insultat verbis. Tandem irrita claustra Fregimus ; en lepores inuenta cubilia In onstrant, Nunc opus est serro; nec vqs vel saxa vel ignes Morte tegent; opus est serrum contendere ferro. Haec ubi dicta ; ruit praeceps. Fugite obuia turba , Heu miseri, & clauae properantia tollite fata. Callicles tamen it primus, crispatque sarissam , Et qua barbarico moles se pectore pandit, Ictum inseri, potuitque gradum tardare ruentis IIllam ictus frangit, saevum impulit ira Dracutem; Tum clavam attollit, frustraque opponere tegmen Conantem clypei, caesum Calliclea sternit; Per scutum galeamque imum scrutata cerebrum: Clara rubet; tabum late dispergitur albens. Barbarus hinc furit in mediis, turbamque prementem Disjicit, ingentes cumulatque sub arbore clades.

XVII.

Cauni vulnus. μΝΞc tenuit te Caune timor, teneraeque iuVenta Sanguine pubescens aetas , aut robur iniquum , Quin ruere , & certae auderes occurrere morti. Impatiens laudum Iuvenis, cladisque patratae, Non hastas , non tela vibrat; sed proximus ense Imminet, intentatque audax in vulnera serrum. Nec frustra ; in peltam mucro primumque lacertum Mittitur, & Tutcae primo se sanguine tingit , curta fluit, vestirpellae se fragmine tellRS.

125쪽

Vt parmam infractam ; nec enim leve vulnus ob iram Senierat; in laeva inspexit : selicibus , inquit, Auguriis ; quid scuto egeo num me mea virtus Una teget sed nec ferro mitteris ad umbras Tartareas ; haec te tua Laus & Gloria mactet. sic ait, & fragmen peltae detorquet in ora. aErata ingemuit galea ; ingentique sub 1ctu Caune ruis, crasiumque vomis patulo ore cruorem.

XVIII.

Dracutis amor.

S Tat procul Irene flavo spectabilis areu,

Incenditque aciem ; necdum torquere sagittam Ausa, nee hostiles nervo turbare phalanges. Vt vidit Caunum, &misero impendere Dracutem Albani memor, arma movet I paucisque precatur Aligerum comitem , certo sua diligat ictu Spicula, & immanem Iudita Holofernea sternat Extemplo emissa sonat actus arundine nervus ;Effugit haec sttidens, & qua galea ima Dracutis ora tegit, serrum libat: mox impete casso Excidit ; ad tantum vulnus nimis impare dextra Nee tamen illa trucem latuit circum horrida volvit . Lumina, & inclusum fulmen de casside vibrat. Ecce iterum telo appetitur, galeamque sagitta Verberat, & chalybem sonitu percessitinani. Tum fremere, & magnas irarum evolvere moles ;Irenen simul aspexit. Nervo illa sagittam Aptabat, festina mori, ni vulnera ferret: Quanquam aliis vincet telis. Vt Barbarus haesit Virginis in vultu , speciemque improvidus hausit, Et pudor insolito suffuderat ora rubore γContinuo bellum ponit, caecumque furorem 3 Solvitur innatum frigus, ferrumque liquescit Pectoris ,& subitae penetrant in viscera flammae;

In venas iam repit Amor. Ferit ecee stupentem Tertia iam cornus, tenerum nec turbat amorem.

Qus ille armorum . Caunique, & laudis , & irae

Immemor

126쪽

LIBER III.

Immemor, ingemuit. Quid me tua tela laeessent Num satis est percelli oeulis 3 depone sagittas, Vieitti, serit eor immedicabile vulnus.

3 modo ota saucim. BArbarus baee animo. Sed non haesere phalanges . Chri aiadum , telis gladiisque seroe ibus viadnet. Ille idit immotus, seque ipso hostilia pellem Spieula , in adverso st upidus defigitur ore νInque oculos mens tota fluit. Tandem illa satorem Sulcitat, & primam rabiem eon sunAit amori.

Virginis inspirat raptum malesuada voluptas Impulique ignes s ruit hic quo letifer ardor Exagitat , pellitque furens spina agmina ferro. Non aliter stabulam altis sub montibus visus, Quem somno gla et alis hyems, pisroque veterno

obruit, M caeco innoeuum reljSagit in antro . .. Venantum si turba ruit, serroque iacentein Vulnerat; abrumpens ignavi vincula somni Tertibilis surgit , venantumque asinina frendens Disjieit, egelidasque nives cum sanguine miscet. Vnus Cymodoon , callens quid barbara volvant Consilia, Irenae metuens, nam quae abdita purus Non evolvat amor λὶ Murtaetan vulnere stratum Deserit, & magniam properat contendere in hostem. Dextera nec lenta est y verso serit ense Dracutem; Laevo humero iam vulnus hiat, chalybemque cruentat Barbarieus sanguis , calidiisque in pectora manat. Bulgarus instendet, clavaque insurgit in ictum, Quo saxa dc eautes praeduraque marmora frangae. Deelinat Iuvenis, subitoque obnoxia leto Membra rapit, seque ipse neci furatur apertae. Barbarus instat atrox I nee iam velocior ala Profuerit, celeiasve Euri sub membra resus, Qu in elaua cxcypiat Iuvenem, mistrique sub umbra Tandem intercipitur i, clava stringente patentes Aunectunt oui dorsum humeri ; luxata repenta ΦOssa gemunt, Iuvenisque miser procumbit in ora

127쪽

Tempestas coelitus immissa.

HAEc dum Turca patrat, muros dum stragibus opplet , Christipara Empyreo Croiam spectabat Oly mpo ,

Et casus sortὸmque gravem miserata , Georgum Alloquitur. Vincunt hostes , promptaeque ruina: Vrbs patet, urbs commissa tibi ; paterisque cohortes Tartareas templis arisque incendia ferre Tu quondam bello egregius; clarusque triumphis Quin agis, & tecum ventos dirasque procellas Auxilio rapis, & cives urbemque tueris Dixerat. Extemplo nimbos ventosque Georgus Euocat, & saevis se tempestatibus armat. Aera contexunt tetra caligine nimbi, Et scedant lucem tenebris, noctemque profundam Suffundunt iubari; simul ingens osta sub ima It pauor , & subito riguerunt frigore nervi. Diuersi occasu surgunt, flatusque furentes Praecipitant, saevo miscens se turbine Caurus , Crandineosque vehens imbres; & nubibus atris Africus erumpens, & caeco fulmine praegnans In Turcas sese excutiunt, rapidoque sonori Mugitu , arma vetant, gressumque ; inque ora recepti Vitalem offocant auram & spiracula stipant. Tum nimbi tela evolvunt ; grando horrida nimbis Funditur, & rapidis ventorum amantibus alis Ora ferit, tenditque oculos , saxisque globosis Perfringit galeas ,& tectos vulnerat artus. rulguribus coelum omne micat, siemuere tumulin Nubila , fulmineo dirum eluctantia partu , Intentantque necem horrendam , telumque trisulcum. His monstris Turcae expulsi; deque aggere rapti Plana terunt, telis campi clypeisque refulgent. Vnus

128쪽

LIBER III. FIXXI. aeracutes tempestate pellitur

V Nus in insana stat tempestate Dracutes, Luctantesque premit ventos , lapidosaque frangit Spicula nimborum, & reboantia fulmina ridet. Ardentes Croiani instant; vestigia figit intrepidus , gressuqne haeret, clavaque minatur. Tum demum Cauri flamen subeunte Georgo , Atque imbres armante polo , iam viribus impar Pellitur, & muris amens abscedit ab altis :Nec tamen obvertit terga , aut ruit impete raptus τSed sensim, & multo in ventos conamine luctans, Execransque Deum vectis , fulmenque lacessens: Debuet atque peti: nisi perfida victima fulmen Albani maneat: dabit hoc sub vindice poenas. Quin & Amuralem deturbavere procellae, Et castris fecere metum: tentoria venti Deliciunt, fulcra abrumpunt, funesque resolvunt: Derepta obscuro volitant holoserica coelo , Poma iuunt: lugent Astro vexilla bicorni Orbata & sevi confundunt omnia Cauri. Tum foedi exundant imbres , camposque patentes

Exsuperant, noctemque augent, caecumque tumultum. Gemmae haerent coeno: lutulcntum evolvitur aurum ,

Fluctibus irrumpunt undae , gasasque latentes Corripiunt, Regumque opibus sua flumina ditant. Haec inter nox vera ruit, terrisque tenebras i Intulit, & lucem peplo subduxit ab astris.

XXII.

Mors Cymodoontis. AT non Croiani molli indulsere sopori:

Invigilant, labemque implent, laesisque medentur. Zmites quamquam paucis sint integra plagae Corpora

129쪽

LIBER III

Quid moror, I me, & properantia funera perdo

unam te colui, unam te sincerus amavi:

Verbo parce : nec ardores aluisse pudieos Poenitet, aut tacitis depasci viscera flammis. Nam tibi qui morior, tibi qui servare salutem Morte mea potui, nunc felicissima fata Experior miserosque dies iam morte beatus, Immuto : sortem optatam dabit Vma sepulcro. CASTRIO Tvs ivat coniux tibi, dum tibi selix Cymodoon moritur, teque in connubia mittit. Sat mihi sie potuisse mori.Simin opprimit ora Deliquium, & vocem mortis praeelusit imago. Irene pingente gcnas suffusarubore , Rorantes oculos spectantibus occulit, alto Pectore conctringens gemitum, tristEmque dolorem Tum Perylo tradit morientem , animaeque salutem Insinuat mystae: suspectaque tecta relinquens: Mox sola ingemuit tuto, fletumque profudit.

XXIII.

Draeutis oratio. N Ee piger in eastris terit otia lenta Draeutes:

Tempestas vi eessit atrox, posuitque tumultus Sullano se verba facit. Transmittere noctem Hane possim in castris etiam stant moenia Croiae, Et vivo 3 necdum Magicas evado per artes Sed redeo: contra ventorum obstantia pugnent Agmina , grandinei fundant se nubibus imbres,

Ipse Tonans tela intentet, repetitaque vibret: Aut vincam , aut moriar. Nec me Deus ire vetabit Si tamen est , Croiamque alta tumulare ruina.

sultanus rabiem placat, spondesque sub ortum

Aurorae , totis rediturum in moenia turmis.

130쪽

LIBER III.

Haudquaquam tamen in Regis se lumi fundit :Expellit dolor excrucians, angorque futuri. Postquam animo multa evolvit: tum denique verbo Christiparam appellat, precibusque fatigat amantem. Alma Parens, semper milerorum obnoxia votis, Hem quid ago, quidve instituo sed enim tua iussa Me regno emittunt, peregrinaque littora cogunt Quaerere , & extemis spem rerum imponere fulcris. Christiadum interea pestis, dirusque Tyrannus Vastat agros , cumulat strages , at ue eruit urbes

Impune , & sedem Imperi j iam iamque revellit.

At si me contra inserrem , regnumque tuerer, Forsan Spitigradae incolumis nunc moenia starent, Memnona nec fatum raperet: nec funera cives Obruerent, totque insontes Libitina necaret. Sin occumbendum fuerat, mortique litandum , Primus ego peterem Manes , si corpore toto Forte meos tegerem , letumque auertere possem. Pulcre etenim , laudemque implens , nec inultus obire

Quid nunc Albani dicant, civesque relicti 3Pum serrum, hostilem rabiem , letumque subimus,

Navigat hic tutus pelago, securaque captat otia: sic regno pugnat, tegnumque tuetur Ipsi hostes fugi ne putent, & Vertere terga, Cum frontem optarent, ferrumque lacessiere ferro. Non queror , o Mater ; iuvat audivisse iubentem , Imperiis iuvat ire tuis: quae fata supersunt, Ipsa rege , & sanctus rerum quae destinat ordo. Vnum oro, si letum instat, da sundere vitam Tela inter, saevumque hostem contundere morte. Orabat : placidusque rigat iam pectora somnus.

XXVI.

Rex Croiam delatus.

A Liger interea superum Regina iubebat

Circumdat sopitum armis, lateI1que nitentem Entem aptat, laeuae clypei connectat habenas,

SEARCH

MENU NAVIGATION