Illustrium & clarorum virorum Epistolae selectiores, superiore sæculo scriptæ vel à Belgis, vel ad Belgas. Tributæ in centurias 2. In quibus multa theologica, politica, ecclesiastica, historica, quædam etiam iuridica, & medica. Nomina autorum prodet

발행: 1617년

분량: 1051페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

ut sic loquar) oriundum :sicut rursus

quae de homine, tanquam corporeo dicuntur,de toto homine dicuntur. Nam Vt caetera omittam, qui S non homines quotidie mortales Vocat

Sane & poetae,& historici, & oratores, sic loquuntur. Et hoc ipse usus approbauit. Si inferre pergant,Ergo

quae diuinae naturae tribuuntur, humanae quoque tribuuntur: ego vicisi sim inferam,Ergo quae animae tribuuntur, tribuuntur corpori. Ιa C nim separant naturas. de quibus se

paratis, falsuria est quod inferui. Aut si causam adduiuo, quia Vtraque natura hypostatice in uno Christo est

coluncta, sicut nempe anima & Cor pus in eodem sunt Coniuncta homine, iam eodem recidunt, & argu mentum soluunt. Ante enim dixi mus, respectu eiusdem personae,non

eiusdem naturae illa dici. Vides rem plani stimam& cuiuis quoque impe- Tiro d&υνευν. Adde, non quod dicitur de toto Christo, etiam de toto Christi,dici. Sicut nec quod dicitur de toto

22쪽

E ν I s T O L Λ. de toto homine, de toto hominis ne cesse est dici. Totus homo corpus est 3c anima: at non totum hominis est anima, aut corpus. Si quis im- . mortalem esse dicat hominem, loquitur de toto homine: non autem loquitur de toto hominis. quia tantum animae respectu loquitur. illa autem non est totum hominis. Nec propterea immortale quoque aut coeleste eius corpus efficit. Ita Tho-- mas, Deum sutim, vocat Christum,

nam hunc locum inter alios Albada laudat)quia de diuinitate eiusto quitur. Totus enim Christus, Deus est homo, Vnione personali: ideo tuo quod sit Deus, dicitur de toto Christo: sicut quod sit homo, dicitur, de Ito Christo. Totum autem Christi, non diuina tantum est natura Christi:sed diuina dc humana. Paulo

aliter Marnixius: quanquam prorsus lucule ter &ptae clare. Utar obuio S virique nostrum notissimo exemplo Baudius,ut meministi,noster,omnes homines, mortales vulgo appellabat,

23쪽

& hoc illi verterat in consuetudinem. Hic, si exclamasset aliquis, indignum esse ac impium, mortales Cosdici,quibus vitae melioris in scripturis facta est promissio: quorum causa mortuus est Christus: quibus resurrectio promittitur; ει quaecunq; alia in sacris, de homine dicuntur; nonne inepte prorsus diceretur saperet Quis ignorat enim, corporiS respectu ita hominem vocari, cui moriendum est,etiam ut suscitetur: non respectu animae, quae mortis eXperS

semper est futurat Plane idem ab Albada factu est.Lege quςso,& sic iudi- Cabis. Tota etenim Epistola, una est fallacia. quam, HVον,in scholis vulgo dictit. Christus in scripturis, Deus, Christus,silius Dei, dc non pauca alia, quae ille studiose colligit,vocatur. Sane risic dicitur unius scilicet naturae respectu, non simpliciter aut eλως.Nam homo , & filius hominis, non semel in

iisdem dicitur. iterum non ολως aut simpliciter, sed is ῆ. naturae scilicet humanae

24쪽

humanae respectu. Quippe, quod

priora illa ad naturam humanam& illius exaltationem refert, aut cum ea cofundit, plane est αδεολογον. Nam quemadmodum naturas , ita locos inter se quos adfert cofundit. quia non omnia respectu eiusdem,inscripturis dicuntur. Et hoc rursus

est α ρολογί ι . quod in disputando magis apparet. Vt si exme quςxat aliquis, Cum Christus, Deus, dictitur a Thoma, mortuorum primogenitus vocatur a Paulo, splendor gloriae & character patris substantiae,ab

autore ad Hebraeos nominatur, an

non ista de humana eius natura dicuntur ξ Et si hoc concedam; sine dubio sim captus. Aut si negem: in eodem rursus luto lueream. Primus enim locus ad diuinam, alter ad humanam, tertius vero,aductamq; est referendus. Thomas enim Christi praedicat diuinitatem , cuius vi MPotestate resurrexerat : Paulus loquitur de corpore quod resurrexerat: autor ad Hebraeos loquitur de

25쪽

filio, qui carnem induerat, quanquam aliter Cyrillus & veteres: qui hunc quoque ad diuinam tantum

referunt. Atque ita locum non haberet, ut& primus Iocum non habet. Itaq; erit lusus,quem, - πλειω ερω l sim is απιιῶν, Philosophi dixere. Non enim eodem modo de

' omnibus , sed distincte de singulis,

esset respondendum . Rursus si1 de altero illo Pauli ex me quaerat, Vtrum Christus humanae an diuinae

naturae respectu, primogenitus Vo- Cetur mortuorum: dicam cum carnis & humanae naturae respectu, sic. vocari: eius enim naturae respectu

resurrexit, quamuis diuinitatis sitae Vi resurrexit,quamuis homo & Deus Iu erit qui resurrexit. Vides quae δίqualia elegerit loca, quomodo coniunxerit, & callide usus ijs fuerit. nam& caeterorum eadem est ratio. Vt nisi plane exercitatus in scripturis, id videre nequeat. Vellem ali

quid de singulis Marnixius. qui cum Christum,filium per gratiam a patret

26쪽

E P I s T O L A adoptatum vocat, quod Albada urget, excusare id equidem quam approbare malim.Nam ut de diuina sic loquatur, prorsus est ἀσυμlον: neq; illi hoc in mentem venit. qui Vbique,Vt omnes orthodoxi,eum filium essentialcm Dei vocat. Absit vero. Sin de . altera:tum ne patrem quidem Christus habet. 'AU1τωρ τῖλα ς, απιτωζας ταασμα, dicunt Veteres Theologi.

Et profecto satis est quod filius Ma-

riae dicitur; de S. Spiritu conceptus. neq; symbolum nos aliter vult loqui. Iam Vero,argumςntu plane stramen- i litium est, cuius causa huc confugiendii sit. Christus dicitur filius Dei, , ergo simpliciter sic dicitur. Nunquame pudebit cum scriptura loqui, aqua filius hominis vocatur. Audio patrem de filio dicetem,tertio Mat- ..thaei V. 17 .Hic e lim mem. adest. Sanctus Spiritus de quo conceptuS fuerat , qui tale nihil dicit. Iterum de i Virgine, Luc. 2.v.7. Peperit igitur Filiusuum. Quod si concedendum est, respectu utriusq; esse D ei filium, M

27쪽

manuin scili cet natur & diuinae,. quod Smenchfeldiani urgent, illo

modo naturalem esse dicam,hoc per gratiam tantum : non adoptionis quidem cum Marnixio. Vt hoc nocibis relinquatur, qui profecto ado-lptiui sumus filij; non per adopti-uum Dei filium , verum per pro prium & naturalem, Sed per unionis, Ut loquuntur scholae. Et stat alia ride pag. quae docent, Voluisse hoc Marnixiv. l.w- Scimus quoque in Francosertensi, synodo, Eliphandum Toletanum,&' pelice Vrgelitanum,episcopos,fuis- se damnatos,quod sentirent, Chri stu. esse adoptiuum Dei filium.Et profecto, sicut ait optime Paulinus Aquileiesis, qui hoc dogma refutauit eleganti scriptu, adoptiuus dici non poteis, ηsis qui prius alienus eis ab eo a quo ad optari desiderat. Quis non admiretur autem, rursus de Albada loquor)virum bonum,uirum eruditum, Virum patri amantem, virum qui prς- claras dignitates recte gessit, maXimas cum impetrare posset, recusa-

28쪽

uit, serio dc graui vultu, sicut solent pueri, e stipulis & foeno casam fabri re materia ludendi e sacrarum literarum locis mutuare Quare,qui Lecilli tradidit, ut loquitur Seruator noster,maius peccatu habet. Sed iudicium illius no absoluitur. Sane ex sacris literis, S quidem ipsis loquendi generibus, discere hunc errorem ac emendare debuisset. Quippe qui non potest ferre aut intelligere, eidem Christo, in quo rei cardo Vertitur, diuersa attribui; ille non - νειαν sacrarum modo litorarum, sed τη ρητην quoque, imo phrases ipsas &loquendi genera oppugnat, aut ne cesse est, ut, quod fecit olim Marcion, scripturas trunces, & inprimis omnes Tri οξ ς ονοματων, silue , aut quemadmodum loquuntud

quibus quod naturae viai conuenit; vel alteri, vel toti tribuitur Christo. qui in utraque perse Aa, humana& diuina, verus homo est & verus Deus. Nullum enim est periculum,

29쪽

Ε p r-s T O L A. nedum sic loquuntur sacrae literae, aut diuinii aut coeleste Christo corpus tribuant. Et nos hymnum Dei Filio vernacule coscripsimus,id quo totam de persona Filij doctrinam, Versu partim, partim prorsa, ex antiquitate orthodoxa complexi sumus. In quo, ex his maxime loquendi generibus, colores duximus poeticos. Iob.LIL Ecce, 'linquam Abraham seret ego sum,ait Dominus. Et qui ista dicit,insequenti versia,fugit Iud orum lapides. Vides ergo quali fuerit indutus Corpore. Discant ergo piae animae, quemadmodum, cum Deus dicitur Actor. 2O.V. 28. proprio sanguiMe Ecclesiam acquisiuisse,nihil diuinae detrahitur naturae: ita cum idem Ver' υεLaa. .mis a Dauide, vir dolorum ab I aia dicitur,dici de codem, qui in saecula est Deus benedictus: nec idcirco eam deprimi naturam , qua patri consubstantialis csh, ut loquuntur hodie,& coaeterna.Nihil diuinς eius detrahamus naturae, nihil humanae addamus. Adoremus eam quae effecit

30쪽

fecit ut haec pati pro nobis posset,

neque cum ea confundamUS eam,

quae quid esset, satis est testata, cum passa est. Ne dum extra sacras liveras tribuere ei aliquid Volumus, inane essiciamus quod ab ea accepimus . Equidem, saepe tacitis apud me gemitibus deploro, cu tam multi vel hoc tempore vel olim circa fidem fecerint naufragiu, omnes fero

in persona filij offetidisse. quorum alii diuinam, humanam illi detraxe

runt naturam: aut in ijs aliquid periculose immutarunt. Hanc scilice ' - terra M lutum, creatori suo pariter' & seruatori gratiam rependit i formare pro arbitrio ac fingere eum Ve- ' lit,& naturam eius immutare, abs que qua seruari nemo potuisset. Vtraque autem aeque ad tam ineffabile opus ac mysterium requirebatur.Tempus si ut iterum exclamet Dominu , Filios e triui se exaltavi: Ese . ipsi autem spreuerunt me. Cognouit bos' possessorem suum, se a Wpraesepe Domini sui: populus meus non intellexit

SEARCH

MENU NAVIGATION