장음표시 사용
61쪽
auctor dialogi quot Seneca et Fronto 5 et Fuisbius . in cassum reprehenderunt , nec ipsi satis vitare potuerunt 3 Quamquam igitur esset S1mmachus Inonetae veteris Spectator aequus et iudcx ' ,
nihilominus temporis sui usibus victus si dabat sedulo operiam ut poetico desci Iptionum nitore, densitate sententiarum , altitudine sensuum, translat rum licentio , plurimo denique ingenii acumine , a clamationem audientium poterct . Quare et lilium erudiens , scintillare acuminibus atque sententiis scripta eius gaudebat 7 . Profecto sententiosum Vmmachiani eloquii gonus per id tempus maxime Viguit . Namque et divus Hieronymus de s. Paulini ad Theodosium pancgγrico loquens h librum tuum , ait , quem Pro Theodosio PrinciPe Priadenter ornatesquo con ositum tratismisisti , libenter legi emsum genus eloquii Pressum est et nitidum ; et cum tuli. ana luccat Auritiate, Crebrum est in Sontentiis . Iacet etiam , ut quidam esit , oratio in qua tantum verba laudantiar . Felix Thoodosius
qui a tali Christi oratore domenditiari Sed enim quid opus est de Symmachi stilo editorem laborare 3 satis
enim scimus, quarti saeculi hominem, quamquam singulari mentis flagrantia vividisque et grandibus eloquentiae coloribus Praeditum , cum augustet aevi Scriptoribus non esse comparandum . Sed tameu
62쪽
in antiquitatis thesauris omne genus artisciorum studiosi homines libenter spectare solent. Et quidem in Symmacho multa sunt adiumenta ad historiam rom ni imperii plenius cognoscondam . Nam tres laudes augustales totae historicae sunt di in ceteris orationibus, praeter historica lumina , ius illorum temporum , Curiae Potestas, honorum cursus, notitia hominum ac dignitatum ci consuetudinum passim elucent . Certo Gothos redus in suis maximis ad ius romanum lucubrationibus cpistulas Symmachi, quae solae tunc extabant, saepenumero et ins gni cum fructu consuluit. Mihi vero percommodum ac idit, ut Cum Symmacho copiosum quoquc iuris additamentum edam, reliquias nimirum corporis, quod sine dubio aetate Symmachi ex antiquioribus libris iuridicis consarcinatum fuit . in Corfinio quoque ad perscribun
dos urbis aeternaΡ praesectos non Pnr am noster Bu
ctor symbolam contulit. Sed enim Symmachi multiplices et perbonas utilitates, ne sim nimius, lectorum curioso ingenio et considerationi permittere
IIII. Suporest ut de Symmachi Codice , unde Do Sy has imperfectus orationes excussi , Pauca dicam . Is h. impidom est bobiensis palimpse tus , sub quo Fronto '' latuit, quique partim Mediolani partim Romae ser-Vatur , qua super re in praefatione romana Frontonis satis disserui. Ceteroqui Mediolani pars ingens Symmachi est, Romae autem duo tantum paria soliorum inveni, nempe quartum seu inlimum qu-
63쪽
ternionis primi mediolanensis , in quo scribitur supplementum lutulum priorum in Valentini unum dirursusque alterum solium Par, cuius duae paginae habent incrementum orationis pro Syncsio, totidem aliae continent snugmentum inauditae orationis pro Valerio Fortunato . Circa quaternionum autem rationem, propter solia plus solito hiantia, disputare vix licet ; priore exCepto , cuius evidenter superest secundum quartumque solium , et primi Pars posterior, nempe quaternionis Paginae Postremae duae. Alterius quaternionis paginue tantum quatuor desiderari videntur , sex autem teriit. Roliqua folia omni prope vinculo ac serie Carent. Μmmaelium Mediolani quum ederem , deque codicis aetate quaererem , hunc quidem vix uno saeculo post ipsius auctoris obitum scriptum osse existimavi rquod nunc iudicium adeo non improbo , ut luculento testimonio , seu potius exemplo comprobare queam . Est in tabulario Vaticanae hasilicae vcnerandus codex , fama et admiratione hominum iamdiu celebri divi Hilarii scripta aliquot continens . Iam codicis imius scriptura tam similis symmachianae est , quam speCimen a me expreSSum et Cum Ummachiano comparatum docet . Porro in
huius codicis pagina '88 , diversa ac deteriore sCripturae specie , minutis ductibus , legitur haec aut Ogra Plia , ut reor, subscriptio e contuli in nomino domini Iesu Christi ut Kasrelis constitutus
64쪽
anno quarto decimo T ansamundi regis . Is est autem annus post Christum natum D v IIIl. Ergo et ipso illlarii textus post hunc annum scribi non potuit. Atqui Symmachus certe anno adhue CCCC mr vita fruebatur , ut supra demonstratum est. Porro hoc exemplum ad recto iudicandum de aetate scripturae
generis symmachiani quod genus in compluribus vaticanae bibliothecae eo licibus superest maxime idoneum , antiquarii non contemnent. Quod si haberemus alium Hilarii codicem abs Hieronymi
manu Circa eandem aetatem apud Treviros descri-Ptum , valde suspicor similem huic africano no- his esse Visurum .
65쪽
I. unudoquid ira Victor in litulo artem suam ex antiquis aliquot Phetoribus haurire se ait, pauca milii ite his s Cicerone tamen et Quintiliano omissis proelia uda videntur. Atque in primis nihil accuratius distinguendum est, quam duos luisse ne magoras rhetoras . Cum s niore quidem Posidonius Coram Pomputo magno Rhodi diςputavit atque ili ius libri rhoiori ei citantur in iuvenili Ciceronis
opere de in xculione . Iuniorem v ro Hermagoram sub Augusto sortii se nurrat Suidas , qui et eius xlaetorica scripta recenset. Duos sui se Hermagora Smiror aliquando dubitatum a Quintiliano , qui tammen inst. III. 5. d nos demum agnoscere cogitur , quorum scilicet opinio nos non congruebant et quia nimirum senior Hermagoras theses , Seu generales quaesti Oves , ad rhetoricam pertinere dixerint ' , iunior aut m nogaverat S . Hermagora seniore uti Vi-
66쪽
ctorem , docere videtur titulus , in quo Hermagoras ante Tullium ponitur . Iam de hoc Hermagora iudicium Tullii tale est e Hermagoras satis in arte , quam edidit, Uidetur ex antiquis artibus ingeniose et diligenter electas res collocasses , et nonnihil ψse quoque novi PromtisSE . Monet tamen ibidem Cicero rhetorem praccipicialem fuisse
Hermagoram non oratorem . Aridissimos Hermago- rao libros dicit auctor de causis corr. elo I. ; Hieronymus autem tumiditatem Uermagorae roprehendit i quod ceteroqui de eius inanibus pollicitationibus ac gloriationibus dici abs Hieron1mo cem tum est . Isidorus tamen uermagoram in praecipuis Graccorum rhetoribus ponit . Passicii vero Hermagora utuntur, Praeter Tullium, Seneca in , Quintilianus , prisci rhetores latini 7 , Hieronymus η , aliique veteres quos numerare lectori non interest aquosque nunc de uno nunc de ultero Hermagora loqui existim O . De Aquilio rhetore nihiΙ sero liabeo quod dicam , nisi valde suspicari me scribendum Aquilam . Namque Aquilae romani extat tractatus de figuris rhetoricis . Antonius Aquila d clamator memoratur apud Frontonem 9 . Denique graecus rhetor aquila laudatur a Philostrato in Chresti vita . Aquilii
67쪽
vero rhetoris quisnam meminerit nondum comperi , Aquilii enim Severi sub Valentiniano principe
historiam memorat Hieronγmus', non Scripta rhetorica .
Nihil item habeo dicere de Marcomanno, nisi quod eius rhetoricis Praeceptis parce utuntur Fortunatianus cit. Capper. P. Ud, victorinus P. I 19, Sulpicius Victor P. 283.
Dum Tutianum mente revolverem, primu S Occurrebat Talianus ille syriis , Sed lingua graecus , professione sophisia et rhetor, cuius insilia ita suisse volumina tradunt Eusubius atque Hierono mus η , quorum postremus diserte ait: Tutianus qui Primum oratoriam docens , non Parmam sibi ex arte rhetorica gloriam cor amet orat. Hic sub in . M. Antonino Voro et L. Aurelio Commodo soruit. Ergo quam artem docuit Tatianus, valde e t Eredibile scriptis quoquc commondavisse . Veniebat quoque in mentem Tatianus Symmachi in consulatu collega , qui si sorte rhetor fuit, summum reip. romanae honorem uno anno ars ora loria Sortita est . Neque id mirum . Nam quo item anno Symmachus Romae veleri praesectus imperabat, eodem Themistiua Phetor novam Romam aeque praesectus moderabatur . VCrum his omissis, valde suςpicor mendosam csqe scripturam codicis , ut supra in Aquilio
pro Aquila , sic huic in Tatiano pro Titiano . Men-
68쪽
di praegravat suspicionem similis error apud editos libros Capitolini in Maximino iuniore cap. I rusus est Maximinias oratores latino Tuisano Ilio Tratiani senioris, qui dictus est simia te oris sui, quod cuncta imitatus esset . Quo loco Casaubonus in adnot. nec non Vossius in historic. lat. recte i hent ut utrumque nomen scribatur 7ntianus , adstipulantibus nempe codicibus; nam et ego vaticanos octo, quos consului, codices in lectione Titiantis consentire
vidi, itemque veterem palatinum , quem iam Grut rus inspexerui. Et quidem contrarius error , T tianus pro Tatiantis , apud nonnullos auctores de illo homine legitur , qui consul fuit cum Symma
cho . Quare non immerito Muratorius in annalibus monet ut huius consulis nomen non per -i, litteram sed per Va- scribatur: idque copiosius confirmat Pagilis ad Baron. an. cccxxxxxi. Et quidem in iis , qui peccant , Almelo ventus est , nobilis alioqui consulurium fastorum scriptor ; qui fallitur etiam in Symmachi oratoris nominibus , filio nimirum paterna tribuens L. Aur. Mianus pro Q. Aurelius . Quin adeo TFtianum non Tiberianum Iegere oportet upud Hieronymum in chron. ad an .CCCXXX X, ut recte iubet legitque in irass. Scaliger . Is Vero Titianus dicitur abs Hieronymo vir dissertus . Porro Titianuq celeberrimus apud Latinos rhetor fuit . Nam et Isidorus de rhetoricae in euioribus loquens,
69쪽
haec , inquit , disciρlina a Graecis inventa est , a Gorgia , Aristotele , mrmagora ; et translata in intinum a Tullio υidelicol et Quinctiliano etntiano . Verba enim et Titiano , quae in ali quot servantur Isidori exemplaribus studiose reti nenda sunt nedum eiicienda , ut temere vult Gria- Iius , cuius heic immerito auctoritati obtempera it Areualus. Τiliani themata rhotorica et controveritas Serviuq laudat . Noster igitur rhetor Titianus CSt, tertii saeculi homo , sive is pater est , sive illius ;nam id rursus sit ambiguum , quoniam uterque nrhetoricis di ciplinis eminuit . Sed tamsen fama Se nioris clarior; quare et hunc cogitare apud , eto rem ast luius est . Erat autem senior Titianus secta frontonianuq , ut alio loco me dicere memin . II. Caius Iuliuet Victor homo mihi novus CSt, neque utrum sit odilus scio ae utique in Cappero ronerii colloclione rhselorum latinorum noster non Oe Currit. Vid tur tumen eum olim agnovis in Rufinus β , a quo I ictor inter eos ponitur qui do num vis Ora' torti' scripsorunt; ill quod reapse nos tor facit Ca P. de elocutione . Namque ille quidem Sulpicius Vi- Cior. qui occurrit in rholori hiis editis , nullum sa-cit verhum do Oratoriis num ris . Dicerem a 'latem quoquc Victoris nobi ς tradi a Rufino. qui eum nominat intor Donatum et Servium. nisi cernerem aliorum rhetorum ibidem appellatorum aetates perturba-
70쪽
Yt. Illa igitur Rufini praeclara lectio firmiter admodum retinenda est, Contra Capperonerii sollicitationem , qui pro Victore scribendum esse Victorinum incassum suspicabatur. Victoris patriam, siquid audacter hariolari licet, dicerem Galliam ; quandoquidem primis christiani aevi temporibus Iulii nomen iam inde a Iulio Caesare tam frequens in Galliis erat . Studia vero Galliarum rhetorica p r ae-
s. Hieronymus adulescens Gallias eruditionis causa peragravit . Praeterea SVetonius 4 professores libera. lium artium in Gallia pracsertim togata floruisse confirmat . Tum quia noster utitur Titiano tertii saeculi rhetore, haud priorem quarto saeculo existimo : et quidem hominem in ethnica superstitione nutritum frequentibus indiciis nosco . Caius igitur Iulius Victor videtur mihi rhetor provincialium fortasse studiis in Gallia praepositus et non secus ac Iulius Titianus , ut observat Ausonius . , municipalem scholam apud Visontionem Lugdunum Ine Variando Cousenuit . Certe a Victore hanc rhetoricam eclogen in gratiam studiosi iuvonis suisse compositam Compertum est tmullosque sua aetate serri commentarios eiusmodi
tradit Suetonius 4 , et inclinato adhue aevo Priscianus . . ΙΙΙ. Causa mihi edendi huius rhetorici operis