장음표시 사용
21쪽
V. 1-2. Pauca . . . niveo sed non incognita Phoebo, poeta non vult longum heroicum carmen scribere, sed elegiam brevem nOVa poeseos arte ingignem ad exemplum Catulli et sectatorum eius, qui poetarum Alexandrinorum vestigia legonis Annalibus Ennii et veterum scriptorum praeferebant carmina breviora, sed stegantiora, i. e. pyllia, elegias et epigrammata. Ante oculos habuit Catulli arm. 95 d ZmFrna, Cinnae pyllio: Parea mei
mihi sint ordi monumsnta sodalis At populus tumido gaudeat Antimachos et org. Ecl. 6, 11 - 12: do idyllio suo Euphorionis opyllia' colebrante): ne Phoebo gratior ulla est, Quam sibi quae Vari praescripsit pagina nomena. s. intra adn. ad s. 4:. pingui nil mihi cum populos. - Pavea mihi . . . Pauca mihi. ut hoc loco, verba in hexametro posita iterantur in pentametro vas 4, 12, 14, 16, 22, 32 40, 8, 52 58. Poeta igitur novellus
ha figura puerilem in modum abutitur. - ire . . . Phoebo, ad sompiternam Phoebi iuventutem referendum es. Lygdam. 4, 30. do corpore Phoebi): Et color in niveo corpore purpureus. Properi. ΙΙ. 13 53: niveum . . . Adonem a Verg. Aen. XI. 39: caput . . . nivei Pallantiss. - sed non incognita Phoebo, quae Phoebus sua essa cognoscat, se digna iudicet. Eodem sensu
verbum ognoscendi ponitur apud Ovid. ont. III. 2, 103-106. ad Cottam ossallae filium): Adde, quod est animu semper
' Vorgilius in cloga Oxta inde a s. l. usque ad finem nihil aliud sibi proposuit, nisi ut pylli Euphorionis excorporo atqua domonstrarat magistrum illum τω vεωτερ ou praecipuo amici sui Cornolii Galli, dignum ossa imitations aqua octo iudicasso Clearonem, qui Catullum sociosque Tusc. Disp. VII. 19, 5. amoras Euphorionis appellando irrisissot Copiosius do hac re disputabo in Ebsllo De seaeta rimuli ecloga, Aeadsmis Littorarum Ηungaricae o proponando.
22쪽
lesus patrii cognoscat nominis auctor, Quos Numa maismus non neget esse vos s. - non incognita Phoebo . . . mihi doctae
dieite Pegasides cl. Verg. Catal. 4 7-8: cuncta, quibus gaudet Phoebi chorus ipsoquo Phoebus. - ue mihi Getae ditate Pegasides, ad verbum paene idem dicit Ovid. Hor. 15 27 . At mihi Uasides blandissima carmina distants. - mihi dicite, postio carmina sibi a Musis dictari fingunt; l. Propere IV. 1, 133: Tum tibi pauca suo do carmina dictat Apollo Pegasides Πηγασι κρηπι ut Anth. Pal. XI. 24. IX. 230. dicitur
proprie Hippocrene, fons Musarum, quom egasus ungula effodit, unde Ovid. Trist. III. 7, 15: Ho ego Pegasidas deduxi primus ad undas s. Ηo loco Pegasides dicuntur Musae, ut apud Ovid. Hor. 15 27: mihi Pegasides blandissima carmina dictant sot Properi. III. 1, 19: Mollia, Pegasidos, dato vestro serta
V. 3-6. Victor adest, i. s. omam reversus triumphum agit Messalla. - magni magnum decus ecce triumphi, Poeta respexit Paneg. in Mess. 49: parvae maguum decus urbis Ulixens. Victor qua terrae . . . patent Messalla bella gessit in divorsissimis imperii Romani partibus a. a. Chr. n. 36 et 35. pugnavit in Iapydia o Pannonia, a 33. devicit Salassos gentem Alpinam, post pugnam Actiacam pacavit provincias orientales Ciliciam si Syriam et in xtremo Ocoidonte superavit Aquitanos rebellantes. quaque patent maria, Moasalla enim interfuit pugnae navali Actiacae, ut Appian Beli. iv. IV. 38. docemur: ὁ Καῖσαρ περὶ
et lIO επερι νε ἐπὶ Κελτο, ἀφιmαμ vouc. - Horrida barbaricae portans insignia tanae, ex Catull. 66 13 a Duloia nocturnae portans vestigia rixae s. f. Ovid. Pont. III 4, 109. do triumpho): a Barbara iam capti poscunt insignia reges. - barbaricae, cum barbaris pugnatae. - portans insignia, ad spolia in pompa triumphali portata refersndum. -- Magnus us Alcides, quia Messalla, ut Hercules, totum orbem pererravit at pacavit. Apte convoniunt Herculi otiam Horrida insignia A. . commemorata Hercules enim polis leonis Nomose s induebat ei. Verg. Αen. VII. 669:. Horridua Herculeoquo umeros innexus amictus. - Alcides, ita
corruptelam emendavit Deirio codex Bruxellongis habet Oenidesil
23쪽
vix contactura librariorum smidoctorum, qui do Tydeo, filio Oenei, aut de Diomedo, nepota eiusdem cogitabant in Vossiano legitur aenides, in Monaeona meides. - Myae, rex Elymorum in Stellia, pugil larissimus, qui eum quovis homine peregrinoeonlandebat at occiso ei spolia dotrahebat Parum apto omparatur cum Messalla. V. - 10. Nec minus idcirco vestro expromere cantus, ex Catull. 65, 3-4 . Nec potis est dulces Musarum sexpromere latus Mens animis. - Nec minus . . . Maaimus, quamquam Messalla silica laudo praeclarua est, nec minus idem maximus
allocutus est poeta. - Mazimus, adiectivum, unde pendet infinitivus evromere a. 7. - sancto ... chorog, Musarumehoros. s. Properi II 30, 37-38. do Cynthia poetria in chorum Musarum a Baccho ductarum recepta): a Musae te prima statuent in parto choros Et medius docta cuspide Bacchus erit s. Poetae enim se choro Mugarum adiungi fingunt et Properi. III. 2, 13-14: At Musae comites et carmina cara legenti Et do-sessa choris Calliopsa sis si ibid. III 5, 19-20: M iuvet in prima coluissemotioona iuventa Musarumque choris impli-Quisse manus s. - Hoc itaque ... iactor magis . . . curis, eo magis iactor curis, quod tu et dux praeclarus et poeta maximus es nescio enim bellicasn virtutes tuas celebrem an poeticum ingenium. - de te . . . tibi, At enim carmen de Messalla scribendum eique dedicandum.
V. 11 - 12. Namque Jatebor enim quae mazima deterrendi, ex Vorg. Ecl. 1, 31 . Namqus latebor nim dum me Galatea tenebat s. Versus est spondiacus a sectatoribus Alexandrinorum adamatus. - quae marima deterrendi, poeta respexit Paneg. in Mess. 1-2: Te, Messalla, canam, quamquRm tua eognita virtus erret f. - metima deterrendi Debuit, hortandi mazima ausa fuit, carmina tua maximo hortantur me, ut scribam de te sed haec carmina pulcherrima dignum in modum estobrare difficillimum est, qua difficultate certo deterreri debebam. V. 13 - 16 Pauca tua in nostras venerunt carmina chartag, earmina quaedam tua sorvo intor libro meos; f. Phaedr. IV. Prol. 17-18: Mihi parta laus sest, quod tu, quod similes tui 13
24쪽
Vestras in chartas verba transfertis meas. - cum lingua tum sati Geropio Graeca lingua et Graeco lepore scripta Carmina Graeca scripsisso videtur Messalla, cum Athenis ha cum ΗΟ-- ratio iuvens studiis vacaret. Idem fecit Horatius ipso os Satia Ι. 10, 3l-32: cum Graecos facerem natus mare citra emiculos s. - sale Ozropio Attico Graeco, ut infra g. 62 a Graecos Sales . - ale, lepore, venustate; cf. Catuv. 86, 3-4: nam nulla venustas, Nulla in tam magno Et corpore mica salis.
Carmina, quae vivent aeclis accepta futuris, versum ita emendare temptavi codices habent: Carmina quae Pylium saeclis accepta suturias, quo Pylium ex s. q. irrepsit. Scripsi vivent, quia hoc loco agitur de comparatione cum vita Nestoris CL Ovidia Trist. I. 7, 25-26. do Metamorphosibus suiB): Nuno Procor, ut irant et non ignava legentem Otia delectent admoneantque mei. - accepta, grata. - Pylium vincera digna senem, quae diutius vivant Nestore ratio, qui secundum Oeta nonnullo trecento annos Vixit poeta respexit Paneg. in Mess. 48-51. ubi Mossalla cum Nestor ita comparatur: Non Pylos aut Ithaco tanto genuisse feruntur Nestora vel parvae magnum decus urbis Ulixen, Uiserit ille sene quamvis, dum terna per orbem Saecula fortilibus Titan decurreret horis et ibid. 112 Torna minus Pyliae miretur saecula amae et Verg. o. ΙΙ. 295. do sesculo):ηMulta virum volvens durando saecula incit s. l. etiam Ovid. Mot. XII. 188. Nostor do s): vix Anno bis centum nune
V. 17-20. Molliter hic . . . Moeris pastores et Meliboeris
erant, scripsit igitur ossalla carmina bucolica Theocritum imitatus. - Molliter hie . . . erant, lenti iacebant; huius locutionis unicum exstat exemplum apud Ovid. Trist. IV. 8, 5-8ra Nunc erat, ut posito deberem fine laborum Vivere me nullo sollicitante metu, Quaeque meae semper placuerunt otia menti, Carpore et in studiis molliter esse meis s. Oeta anto oculos habuit Verg. Ecl. 1, 4-5: tu, Tityro lentus in umbra Formosam rosonare doces Amaryllida silvas et Propert. I. 11 14: Molliter in tacito litor compositam s. s. Terent. Adelph. V. 1, 1 ramolliter se curares. - viridi patulae sub tegmine quercus, ex Vsm Ecl. 1, 1 a Tityre, tu patulae recubans sub tegmine sagis. Moeris . . . Meliboeus, nomina pastoralia e Vergilio notissima. 14
25쪽
iactant8 . . . carmina, ex Verg. Eoi 2 4-5. de cantu Corystdonis): hae incondita solus Montibus et silvis studio laetabatthanis. - alterno carmina versu, gitur de certamme cantuRapud pastores usitato, i. e. de Rrmine amoebaeo. - altem . . . versu, ex Verg. ol. 7, 18-19: Alternis igitur contendere versib)ι ambo Coepore, alternos Musae meminissa volebant s. -
nacriae . . . iurenis, heocritus, poeta Siculus, carminis uoolio princeps. V. 21-22. Certatim reabant omnes heroida divi, Certatim isae munem quaeque suo, cantabant igitur pastores Rrmino amoebaeo in eundem fere modum, quo in V. Vergilii ecloga Menalcas et Mopsus Daphnidis laude canunt, de heroide quadam, quam dii omnibus corpori ingeniique dotibus exornabant. Auctor legis anto oculos habuisse videtur org. Catia 4 5-6:. Cui iuveni ante alios divi divumque sorores Cuncta, neque indigno . . . odor bonas si Propert. I. 2, 27-30. do Cynthia sua): Cum tibi praesertim Phoebus sua carmina donet Aoniam- quo libens Calliopea lyram, Unica no desit iucundis gratia verbis, Omnia quaequo Venus quaequo inerra probat s. - diviva. 21. ex coniectura Iani Dougae codices habent dire Agitur certe non solum de deabus, sed etiam do diis dolos divorsas horoidi illi tribusntibus, ut Verg. Catal. 4 5-6. et Proserto I. 2, 27-30. supra laudd. V. 23-24. Felicem ante alias o te scriptore puellam, Altera non fama iserit ulla prior, et Properi. III. 2, 15-16: FOrtunata, meo si qua est celebrata libello Cumina erunt formae tot monumenta tuseo. - fama taeerit, ut Ov. et XV. 877878: Ore legar populi perquo omnia saecula ama, Si quid habent veri vatum praesagia, vivam s. - vizσit, vi et e con-isotum Hsinsii codies haboni diserit, quod hoc loco explicari non potest. - ulla, ex mea coniectura codices habent: esse aut ipse. V. 25-26. on illa etc., sequitur As. 25-38. μεαλις carminis mythos continens. - illa, Atalanta, Schoenei filia, celeritato pedum clarissima, quae procos suos ad certamen curSUS provocabat nulli nisi victori nuptura. - Hesperidum ni munere capta fuisset, Hippomenes, procus Atalantae a Venere poma acoepit sc horto Hesperidum, quae in medio cursus certamine 15
26쪽
puellae obiceret eam stenturus. l. Verg. Eel. 6, 1: Tum canit Hesperidum miratam mala puellam. Ovid. Ib. 371-372:. Ut qui velocem frustra petiere puellam, Dum laeta est pomis tardior illa tribuas. - oluerem cursu vicera Hinoninen, LOvid. Ηsr. 16, 159 Ut tulit Hippomenes Schoeneida praemiru
V. 27-28. cycneo . . . edita Tyndaris oro, Helena nata ex ovo Ledae a Iove in cycnum Verso compressae. - supero fulgens
ἷsiopea polo, Cassiope Cephsi, Aethiopiae rogis, uxor Puleherrima post mortem inter sidera relata est. Cf. Apollod. II. . et Hygin Astron. II. 10. V. 29-32. defensa diu multo certamine equorum Hippo'
damia, cuius pater Oenomaus, rex Pisae, procos ad ertamen QVrruum rOV RVit et, quos consecutus est a tergo transfixit hasta. - multo, ex mea coniectura multo cretamine, i. e. Oenomaus Saepe certavit cum proci8. Codies habent: multum. An pro multum Scribamus alituum, . . celerum Optabant Graiae quam sibi quaeque manus quam ex tota Graecia petierunt iuvenum heroum catervae locum imitari videtur auctor Ciris s. 412: Certatim ex omni petiit quam Graecia regno s.
Graiae . . . manuS, latervae heroum Graecorum; l. roperi.
I. 20, 21: manus heroum et ΙΙ. 1, 18: Ut possem heroas ducere in arma manuas. - Graiae, ita rectissim edit Aldina II.; eodice habent gravidae. - quam edit an 1473. libri manuscripti quod aut quid. - animam . . . hausit, ad analogiam
locutionis: sanguinem vel cruorem alicuius haurire. - generi,
proci, qui gener eius fieri voluit. - Saepe rubro Eleis sanguine fluetit humus similiter do adsm s Ovid. b. 367-368 . Ut
qui persusam miserorum saepe procorum Ipae suo melius an-
suine tinxit humum. Eleis, ex editione Aldina II. codices: similis, quod sensu caret. Necessaria hoc loco Videtur si aptissima, ubi nomina Hippodamiae et Oenomai omittuntur, saltem loci mentio es. Properi. I. 8, 35-36: Quam sibi dotatae regnum vetus Hippodamiae Et quas Elis ope ante pararat equis ε; Ovid. Trist. II. 385-386: Quid non Tantalides, agitant Cupidine currus, Pisaeam Phrygiis exit eburnus quis etram. III. 2, 15 . At quam paene olops Pisaea concidit hastas ot Ib. 365-366 Ut iuvenis pereas, proiecta AERdRveru quorum i6
27쪽
Oraqua Pisaeae sustinuere fores. - sanguine surit humus, maduit et Verg. Aen. III. 625-626: saniequs Spore natarent Limina, vidi atro eum membra sumtia labos. V. 33-31. Regia . . . Semele Cadmi, regis Thebani filia Bacchi ex Iove mater. - Inaehis Acrisione Danas, Aerisii filia: Inachis ab Inacho Acrisii proavo. - Aerisione, quod nomen patronymicum occurrit iam Hom. Il. XIV. 19: αυάγὶς καλλt-σφορο Λκρtot .vης - Immitem eaepertae fulmine et imbre forem. Iuppiter crudelis orat in utramquo nam Semele oraVitGOvem ut insignibus divinitatis ornatus ad se veniret, quod cum impetrasset, tota est fulmine, quod deus dextra tonuit Danaen aulam in turri aenea clausam in imbrem aureum mutatus adiit Iuppiter, eam tamen, postquam Perseum peperit, a patre inclusam arca in mare praeeipitari passus est. s. Ovid. m. III 3, 37-38: Semel miserabilis arsit Officio os illi poena re-Peris Suo. Immitem ex emendations editoris Oxoniensis
Parher 1883); odices habent inmiti aut inmitti. - periae, emendavit Scaligor in codicibus eaepectat aut evectant, quod
V. 35-38 euius ob raptum pulsi liquere penates Tarquinii,
Lucretia, cuius mentione poeta transitum parat ad avum gentis Valeriae, Publicolam, unum a liberatoribus patriae. - cuius, prima syllaba correpta archaismus metricus. l. Lucret. I. 149:. Principium cuius in nobis exordia sumet. Monosyllabum est cuius apud Lucret. IV. 1065: Unaque res se est, cuius Pro- quam plurima habemus. - filius, Sextus Tarquinius Superbi filius, qui Lucretis vim attulit. - superbos, alludit ad cognomen Tarquinii. -plaridis, legitimo et elementer rem publicam gubernantibus.
V. 39- 0. Multa neqM immeritis, donavi praemia adumnis, Praemia Messallis, ima Publicolis, scriptor a maioribus
Messallae ad Messallam ipsum transitum Istrans ante oculOR habuit Cio pro Valerio Flaceo 1., ubi de gento Valeria egimus: Quod enim esset praemium dignitatis, quod populus Romanus eum huius maioribus semper detulisset, ut denegaret, eum L. Flaccus veteram Valeriae gentis in liberanda patria laudem prope quingentosimo anno reipublicae rettulissetγε - Multa neque immeritis, donari praemia, ut Verg. Mai. 4 5-6: Cui
28쪽
iuvoni sint alios divi divumque sorores Cuncta, neque indigno,
Musa, dedere Onas. - donavit, o Roma. - alumnis, tamquam mater. - saltis . . . Publicolis, Publicolae cognomen
accepit gens Valeria a P. Valerio, qui Bruti adiutor erat in republica regibus liberanda cf. Liv. ΙΙ. 8.); Messallae autem
eognomen primum inditum est M. Valerio Maximo n. a. Chr. n. 263. consuli, quod Messanam, Siciliae oppidum, unico Praesidio liberassol. l. Ovid. Fast. I. 595: Hunc Numidae faciunt, illum Messana Superbum. . V. 41-44. am quid ego stoe, sequitur numerati meritorum Messallae sed ante s. 1 coris exciderunt aliquot versus. Desideratur enim transitu a maioribus Messallae ad ipsum in eundem fore modum, ut in Paneg. in Mess. 28-32: Nam quamquam antiquae gentia superant tibi laudes, Non tua maiorum contenta est gloria fama, eo quaeris, quid quaque index sub imagins dicat, Sed generis priscos contendis vincere honores, Quam tibi maiores, maius decus ipse futuris et ibid. s. 39: Nam quis te maiora gerit castrisve forove γε, quem Versum post huius elegis infra g. 43 imitatur. - immensi . . . tudia ista laboris, studia bellica. - immensi . . . laboris, genitivus qualitatis. - Ηorrida . . . tempora militiae, ut Paneg. in Mess. 82: Iam to non alius belli tonsi aptius artes s. - Castra foro toties, urbi praeponere castra, scriptor respexit aneg. in Mess. 39: Nam quis is maiora gerit castrisve forove ' - 1oro, erat enim Messalla orator celeberrimus. - toties ex conisetur Ellisti; codex Bruxollongis habet eastra, quod hoc loco inepte iteratur; alii codices: solitos. - hoc gnato, tali nato agitur de Messalino, ossallae filio maiore, qui uno erat egregiae spei puer, quem postea Tibullua celebravit novum quindecimvirum l. V eleg. 5. Huius Messalini cultor erat Ovidius a puero; Lov. ont. II. 3 79-80. ad Cottam, Mosaalini fratrem, Mossallae filium minorem): Nec, quo sit primum nobis a tempore cultus, Contendo fratrem se Messalinum posse referre tuum s ibid.Ι. 7, 17-18. ad Messalinum): Me miserum, si tu verbis offenderis istis Nosque seges ulla parte fuisse tuos. ibid. II. 2, 103-104. ad Messalinum): nec tu potes ipse negare Et nos in turbae parto fuisse tuae. Ingenii certe, quo nos male gensimus usos, Artibua exceptis, saepe probator oras. ibid. H. 2,
29쪽
DE ELEGIA IN MESSALLAM. 191 . ad ossalinum): Illo domus vestrae primis enerator ab annis, Pulsus ad Euxini Naso sinistra disti, Mittit ab indomitis hanc, Messalino, salutem, Quam solitus praesens Et tibi ferre, Getiss. - hac patria, Boma urbs pulcherrima et iucundissima: eadam sententia apud Ovid. Trist. I. 5 66-70 ε patria suo victus et exul go: eo mihi Dulichium domus os Iιhaosvo Samosve, cena quibus non est grandis abosse locis, Sed quae de septem totum circumspicit orbem Montibus, imperii toma
V. 45-48. Immoderata pati iam frigora iamque calo 3,
ex Catalept. Eoudovom. XIII. x: Ne fores durum frigus aut aestum patis. - frigora, ita rectissimo vossianus . 78. alii eodicea sidera. - Sternere, sensu intransitiVO pro e sternere
vel sterni mutus significationis nullum apud scriptoros antiquos orata exemplum Editio Aldina II exhibet Stertere significat
autem stertere interdum alto somno dormire of Lucret. III. 1045-1046: Qui somno partem maiorem conteris aevi Et vigilans steτtis nec somnia ernere cessaas Ammian Marcell. 27, 12:. quibus virgiliis ob securitatem altior stertitur somnos. - Saepe irveem adverso perlabi sidere pontum, Saepe mare audendo in re, saepe hiemem, scriptor respexit anen in Mess. 193 195:erio te vel rabidas ausim mari ir per undas, Adversis hiberna
licet tumeant laeta Ventiss. - trucem . . . pontum, e Catuli. 64, 174: ponti truculentum sequora. - adrera . . . sidera, alienis i. o. ibomis monsibus, cum cessare solet navigatio.
Cl. Verg. Aen. IV. 309: Quin otiam hiberno moliri sidere lassem s. - perlabi, ita editio Idina II. codices perlabens. V. 49-50. Saepe etiam densos immittere corpus in hostes,
vix Cio Tusc. III 48: in medio hostes s immitteres et Paneg. in Mess. 195-196 avo densis solus subsistere turmis Vol pronum Aetnaeae corpus committere flammae s. - Communem belli nec meminisse deum, hunc locum respexit auctor Ciris A. 358359: Nun tremor instantis olli certamina dicit Communemque timere deum s. s. Hom. Il. XVIII 309 ξυυος 'Εvuiatoc καιτε κταvέovet κατέατα Cic. Epist. I. 4, 1: Omnis olli Marseommunis eat. Liv. XXX. 30: viros fortunae Martemque belli
QOmmunΘm propone nimos . nec ex editione Aldina I. codices: non. - meminisse, respexiSSe. 19 2st
30쪽
V. 51-54. μη releves Afros . . . Aurea nunc rapidἰ flumina adire Tagi, poeta ante oculos habuisse videtur Paneg.
in Mess. 137-139: Non te . . . ρmorabitur . . . Rudax US-pania torris eo fera Theraeo tollus obsessa olonos . . Africa.
Ceterum s rebus Messallae in Asrie et Hispania gestis nihil
constat. Ergo etiam hic, ubi vera Messallae saeta numerar do-bebat, loco communi videtur usus ago poeta tiro ad extremam
orbis terrarum oras designandas. Nulla est certe in tota elegia triumphali Aquitaniae mentio, de qua provincia Messalla triumphavit Aliter Tibull. I. 7, 3: Enno ac Messallam foro, quitanus posget qui funder genteas et ibid. - 12: Non sine moest tibi partus honos: arbella 'rene ostis et Oceani litorRSantonici, ostia Arar Rhodanusque celer magnusque GRrumnis, Camuli si flavi eaerula lympha Liger. - celere fros Numidas equites intellege. - periurae milia gentis, corruptum videtur; non enim Afri l. s. Numidae). sed uni orant perfidia infames milia gentis autem ineptissim dictum Seribendum lortasse per rura mapalia habentes; cf. Sall. Iug. 18 8: aedificia. Numidarum agrestium, quae mapalia illi vocant et Verg. Ge. III. 339 sqq. a Quid tibi statores Libyae, quid pascua Versu Prosequar et raris habitata mapalia tectis . . . omnia SeeUm Armentarius Afer agit. - Aurea nune rapidi flumina adire Tagi, ex Catuli. 29, 18-19. praeda . . . tertia Hibera, quam scit amnis aurifer amas Eodem modo vid. m. I. 15, 4:. auriferi ripa benigna agis et Metam. II. 251: quodque suo
Tagus mne Vehit . . . Rurum s. - unc aliam eae alia bellando quaerere gentem, versum imitatur auctor tria g. 364 r. Nunc aliam ex alia ne desunt omina quaerit s. De gentibuna Messalla devictis os adn. supra ad s. 4: Victor, qua terrae
quaque patent maria.. - Vincere et Oceani finibus ulterius, per auxesin Messalla revera devicit arbellos et Santones, gentes Aquitanas, accolas Oceani Atlantici. s. ibuli. I. 7, 9-10. do triumpho essallae): Non sine me est tibi partus honos: arbolla rarons ostis ot Oeeani litora Santonici. Scripto anto oeulos habuit aneg. in Mess. 147 sqq. . Oceanus ponto quis eontino orbem, una tibi advorsis regio eas offoret armis: smanet invictus Romano arte Britannuas, quod vaticinium non m