장음표시 사용
11쪽
γα πληθυντικοῖς αρσενικοῖς καὶ λυκοις ονομασιν ἐπιφέρουσι ρήματα ἐνιπις φασὶ ναρ Ῥακεδαιμονιοι πολεμεῖ 'Λθηναιοις καὶ Πίνδαρος ι.επεται πλοκαμοι ' Pind. h. 286 Bos. 246 o. hαντὶ τουεπονται, καὶ μιήγετο σαρκες' αντὶ του διηγοντο, οός καὶ το ἐμῆς ὁ ην τρεῖς κεφαλαι'' Hos. Theog. 321 . τούτου ὁ του
σχήριατος ἐστι καὶ το τοις ου- δετέροις πληθυντικοῖς νομα- σιν ἐνικα ηματα ἐπαγειν. καὶ λέγεται τεραριθμον. οἷον α προβατα βοσκεταe. καὶ
πε νεων' 43 135 . Rocto post Θηβαλον A lamnam osse statuendam Valchonarius observavit p. 184 not.); nam orba ἔστι δεκα oλλο σχημα ἄπο Βοιωτίας aperto indioant alteram figuram Boeotorum propriam antecessisso. Talis figurae ante Θηβαῖκον nulla mentio fit. Porro non intellegimus, quο- modo Θηβαῖκον cum sequentibus orbis grammatio oohaereat. Inde primum do fig. Thebana, deindo de fig. Boo-otorum Lesbonaciem ogisso squitur. Quid autem tradit altera recensio Thebanorum figuram sinomati Cymao-orum proprio oppositam so onaistere, quod nominibus plurali positis orba singulari numero annectunt. Eandem
igitur doctrinam audimus, quam in priore recension sub Boeotorum sivo indari nomin memoratam inVenimus. Neque exempla utroque loco addita disserunt. At ante-oedit in B non altorum Thebanorum schoma, sed noVum l. Disj1jg o by IOO Ie
12쪽
Cymaeorum, quod reo. omnino neglexit. Quomodo igitur hanc difforentiam xplicabimus t iam ostendit . Maass,
qui putat auctorem scensionis B locum si corruptum ante oculos habuisse, ut in priore recensione uno legitur, et nomino Θηβαῖκόν servato eiecisse, quae superflua ei viderentur, sive parum intellegerentur. Unde colligendum x eodem exemplari corrupto utramque recensionem fluxisse λ .
Transimus ad aliam recensionum A, B differontiam; qua spectat ad figurarum ordinem. Eundem plerumque secutus quom Α, noluit B opiam Atticarum figurarum ita dispersam proferro ut A sed collegit o prima figurae Atticae continuavit omnes praeter unam, quam loco moVere Oblitus est p. 48, 9). Hoc modo etiam factum est, ut figuram ab A uo πολλοῖς εἰρηριμον nominatam p. I, 29)dolero et quas do Atticis atquo Doribus in archetypo sub hoc titulo dicta erant, in fine collectarum figurarum Atticarum adiceret. Itaque cum B seriem genuinam certo consilio immutasse perspicuum sit, in edendo Lesbonacte ordinem recensionis A retinendum putavi ). Una quidem figura Attica recensionis B non habet, cui respondeat in
recensione Α καὶ το γνοντων καὶ βοώντων καὶ ποιουντων αντὶ του γνώτωσαν και βοατωyαν καὶ ποιείτωσαν τίθενται.
Sed has a cetoris plane dissentit, cum ad formam Verbi, illae ad constructionem portineant, o sufficit illud sinoma, quod porto interpolatum est, 'orbo hic commemorasse.
13쪽
Quod igitur figuras Atticas ocensionis B infra divollers constitui, haud inutilo xistimo hoc loo oonspectum
Ἀττικον,τι et αντὶ γενικῆς τῆ ευθεία χρῆσθαι, οἷον .. δυο σκοπελοι ό μεν ουρανον κανει'' ει 3). ἀντὶ το των δυο σκοπέλων, καὶ . Νεστορίδα ὁ μεν ουτασ' Ἀτυμνιον' II 317), ντὶ το των εστοριδῶν, καὶ παλιν βλθοντες δ' ηβαιον απο σπείους γλαφυροῖο πρωτος υ Ἀρνειου λυομην'' 462 αντὶ του ἐλθοντων δε ήμων των δ αυτῶν ἐστι καιτο αντὶ πλαγίων συνταξεων ορθαῖς χρῆσθαι, οἷον Αλκιβια- ὁης ὀφθεὶς ανέστρεψαν Λακεδαιμονιοι αντὶ του Ἀλκιβιαδου ὀφθέντος. Καὶ το συντασσειν τοῖς υποτακτικοις Ἀνιορέοις ευκτικὰ Ἀ0- ματα φασὶ γαρ ι α θυσαιεν καὶ ῖνα ποιησαιεν καὶ πιμηρος ista μή ποθεν αλλοθεν αυο 490 καὶ παλιν υναθανατοισι φαεινοe ). Καὶ το γνοντων καὶ βοώντων καὶ ποιουντων αντὶ του γνωτωσαν καὶ βοατωσαν καὶ ποιεέτωσαν. 15Καὶ το ριέμφοριαι καὶ νειδιζε και ἐνοχλῶ καὶ λοιδορουμαι δοτικ συντασσουσιν. οἱ δε Λωριεῖς ἐναντιουμενο αυτοῖς αἰτιατικαῖς ταυτα συντασσουσι μέμφομαι σε λέγοντες. Σημείωσαι δὲ τι το σολοικιζειν αττικιζειν ἐστί i). 20 At non solum Attio schemata, Verum etiam Θηβαλον
nobis XVI. Cumano oppositum et Ἀργολικον XXXI in alio loco ot. p. 48, 2 l atque in posita invenimus uuas,
quoniam in Atticis recensionis A ordinom tonuimus nequo ulla re discernitur, utra recensio haec solius ordinata tradiderit, secundum eo. disponemus. Itaque post figuram Atticorum, Ionum,chaloidensium p.43ytalem seriem constituemus:
14쪽
Περιηγητικον. ρσηνικον. Λεσβέων καὶ Θετταλων ἐστι.
Do ooonsioni minis viationitium Quas uousque disputavimus, pertinebant ad ea, quae communi archetypo eoata erant; nuno Venio ad proprium quoddam recensionis B, quod a Lesbonactis opusculo horror iudico. In scenaione enim B non solum Thebanas Pindarioas figurae unam formam etiam ἐτεράριθμον nominatam reperimus p. 45, 4 τουτου του σχηματος καὶ ὀτοῖς Ουδετέροις πληθυντικοῖς νομασιν ἐνικαέηματα ἐπαγειν. καὶ λέγεται ἔτεραριθριον. οἷον τὰ προβατα βοσκεται κτλ.),so stiam in fine libelli quattuor novas figuras additas, quarum indoles ab antecedentibus plano dissentit: ἐπεξηγησις, Disjtig o by IOO Ie
15쪽
απὰ κοινου, ἐτερογενές, ἐτεροπροσωπον. Nam illae pertinent ad artem grammaticam, hae ad rhetoricam, illis nomina exsoriptoribus sive hominibus, qui figuris uti solebant, his ex re indita sunt. Accedit alterum. Si σχῆμα ἐτερογενές ωτι
μεταβασις απο γένους εἰς γένος προς το νοουμενον addito ex Theologo hoc exemplo . καὶ παρ' ἐαυτου νοτὶν ἐνθεὶς δη νοεράν χνυχην χεν λογος '' ab eodem auctor atque ceterae figurae grammatica prosectum esset, coniuncta essent cum a figura ea quae p. 33 de Euboeae incolis dodentur: ἱ υβοεῖς τοῖς θηλυκοῖς νομασιν αρσενικα συντασσουσιν ἐπίθετα, ς το παρ' ' Oμηρε . κλυτος ' Ιπποδάμεια ' ' ν 42 κτλ. uno cum separatim legantur, quae ratio ooneos iubet, concludimus σχημα ἐτερογενές aliunde desumptum postmodo Lesbonaotis opusculo adsutum esse. Undo istae figurae petita sint quaerenti respondebimus hoobammonis περὶ σχημάτων opusculo inspeoto. Ibi onim eaedem figurae ocurrunt, sed ita ut totius libelli, quo rhetorioae figurae tractantur, consilio et rationi optime conveniant. Atque illo oonsensus est eo gravior, quod figuras ἐτερογενές, ἐπεροπροσωπον, ἐτεραριθμον a nullo alio artis rhetoricae auctore eisdem nominibus proferuntur. Indo eas ex hoebammonis libro in nostrum translatas esse oolligimus. Sane exstant differentiae. Quas quomodo explicemus, utriusque auctoris verbis sub uno conspoctu positis melius perspiciemus. Lesbon rein B.
En εξήγησίς ἐστιν ασαφους λέξεως et λογου σαφηνισμος λέξεως μεν ως το λαβετον κινάκην ο ἐστι IΠερσικον
VIII. Spongei, h. r. III . R. p. 600. Sp. p. 47. Ἐπεξηγησις δέ ἐστιν ἀσαφους λέξεως ἡ λογου σαφηνισμός. λέξεως μεν ς εἰ λέγων τις. ακινακης σαφηνίσει λέγων. IΠερσικον εἶναι ξίφος τοιονδε
16쪽
νοντες ε τουτω ταχεως μετερ- χονται' .
lano κοινου ἐστι λεξις απαξ μεν λεγοινιένη, πολλαπις δε νοουμένη καὶ ἔξωθεν λαμβανομένη, οἷον .. απελθών τησα του ανδρας, μαλιστα δε αρι δηριον καὶ Ἱππαρχον και Oμηρος i. ἐλίσσετο παντας Ἀχαιους, υτρεῖδα δε μάλιστα ' A 1 b) ἀπο κοινου γαρ ἐπ' ἐκεινου με το .ρτησα , ἐπὶ τουτου ὁ το .. ἐλίσσετο .Eτερογενες ἐστι μετάβασις ἀπο γενους εἰς γένος
βάλλωμεν λεγον α ἐριεῖς ἐμέλλομεν λέγειν, οἷον i. πάντες οἱ Αἰγυπτιοι βοῶσι τὴν ἀδικίαν
R. p. 498. Sp. p. 46.) πὀκοινου δέ ἐστι λέξις παξ μὲν λεγομένη, πολλάκις δε
νοουμένη καὶ συντασσομενηώς να τις εἴπη ἀπελθώνητησα τους ἄνδρας, μάλιστατονδε καὶ τονδε πο κοινου γὰρ συντάσσεται ἐνταυθα το
ἐστιν si ἐπὶ το νοουμενον, ἔς ῖνα εἴπω .. τὰ περ θάλασσαν φοβερά ἐστιν, ἐρημία ουσαι . R. p. 504. Ἐτερο προσωπον δέ ἐστιν υποβολχὶ προσώπου του λεγοντος α σπουδάζοντες εἰπεῖν κνουμεν ιέαυτῶν ἐπιπλῆξαι καὶ τους λογους ς ἀπο τερου προ
17쪽
γωμεν, προς τερον δε πο- τεινεώμεθα καὶ ου προ τοναδικήσαντα, οἷον ἐγὼ δὲ
ἰδών τινα βλαπτοντα τον πιλας εἶπον προς αυτον ώς αδικεῖς τον πέλας'.ώπου λέγομεν, οἷον . παντες Αἰγυπτιοι τοδε λέγουσιν περιυμων' καὶ πάλιν, εἰ Ἀλεξανδρευσιν ἐπιπλήττων περ ατα-
εἶπον ' Haec hausit, e codicibus
alterius recensionis contrao aris 3032 diversam a ceteris recensionem sequenti Sp. p. 49 Στερο προσωπον δέ ἐστιν υποβολη προσώπου του λέγοντος, οτανοκνων εἰπεῖν φ εαυτο ως
ἀπ έτέρου προσώπου λέγω, onuεὶ εἰ Ἀλεξανδρευσιν ἐπιπλήττων περ ἀταξίας εἴπω. Θηβαιους ευρὼν ἀτακτουντας τοδε καὶ τόδε Mον Phoebammonis libellum qua forma codices tradunt, non
integrum esse schema τεροπροσωπον accuratius contemplati intellegemus. Quadrat enim in legem propositim, quae figuram existere dicit, ubi orator alium hominem ea dicentem inducit, quae ipso reformidat, sane exemplum primo loco allatum . πάντες Αἰγυπτιοι τόδε λέγουσι περι υμων' W. , sed non soquentia et 'Aλεξανδρευσιν ἐπιπληττω υπὲρ ταξίας κτλ. am hoc loco orator ipse loquitur neque alium vituperantem inducit. Difficultas adhibitis reliquiis Lesbonacti subiectis facile solvitur, quae schema τεροπρόσωπον bipartitum esse docent. Et alterius partis regulae ταν αυτοὶ μεν λέγωμεν, προς ετερον δὲ ποτεινώμεθα aptum est exemplum, quod in Phoebammone, qualis nunc logitur non habet quo respi-
18쪽
IIoiat. Unde sequitur in hoc libro regulam excidisse usque integrum Phoebammo i iis opusculum aetatem tulisse. Quod autem ad exemplorum differentiam attinet, hoebammonis verba εἰ Ἀλεξανδρευσιν ἐπιπλήττων περ ταξίας tasia. Θηβαίους ευρων τακτουντας τοδε καὶ τοδε εἶπον ab eo, qui illas figuras cum Lesbonacte coniunxit, in formam magis generalem proprio Marte conversa videntur esse. Quae cum ita sint, duae Viae patent, quibus reliquas quae X stant differentias explicemus aut e libello nondum mutilato redactor B figuras sumpsit aut ipse mutarit. In censum veniunt hi loci: Phoeb. λεξεως μὲν οόσε λεγων τις. ακινακτὶς σαφηνέσει λεγιον. II ερσικον εἶναι ξίφος τοιονδε καὶ τοιόνδε λέξις πολλακις δε νο-ουριένη καὶ συντασσομένη. . ἐτησα τους ἄνδρας, μαλι στατονδε καὶ τόνδε Lesb. B.
κην, ο ἐστι Περσικον ξιφιδιον II. s. πο κοινου πολλα - γνις δε νοουμένη καὶ ἔξωθεν λαμβανομένη. III. s. ἀπο κοινου ..ύτηο του ανδρας, μαλιστα δὲ Xαρέδημον καὶ Ἱππαρχον V. IV. s. απο κοινου Exem misit. plum AEL Homores haustum
Quodsi redactor B extrema deberi probavimus, etiam
terminum, post quem recensionem confecit, recuperaVimuS:
post aetatem Gregorii agiangeni qui fuit saeculi IV), cuius verbis σχῆμα ἐτερογενές illustratur.
Notandum est easdem quattuor figuras, quae Lesb nactis opusculo addita sunt, isdem fere verbis impressas
19쪽
sinemata, quae in fine paragraphi proponam, non a Choerobosco profecta esse apparet indico troporum in fronto libelli posito, quod recte observavit algius l. l. tamen unde Horollus illarum figurarum notitiam perceperit, nescimus; nam comperimus sane Wal p. 800 oditionem Morolli ad fidem cod. Par. 29 29 factam esse videri, sed num extrema hoc s. contineantur, a novo Georgii editore algio non discimus, quippe qui illa ex editione Morelli transtulerit. Verum utut hoc se habet, primum affirmare possumus figuras Georgio choerobosco subiunctas e Lesbonactis manuscripto sumptas esse; nam in tali consensu schematum tam mire copulatorum alterum ab altero usurpatum esse Vix quisquam negabit atque audivimus redactorem B non solum has quattuor figuras, verum etiam schema ἐτεραριθμον cf. p. 6 novisse. Longius progredior contendo enim hominem, qui quattuor figuras cum Georgio coniunxit, has descripsisse e cod. aris. 2758 cf. p. 21 manuscriptis recensionis v. p. 13 assignando. Nam non solum eo. exemplar secutus est, sed servavit etiam cod. aris. 2758 depravatum scripturam s. f. απο κοινου ἐκείνους. Quod perVersum esse et docent sequentia . ἐπὶ τουτου δετο λισσετο ' ὐ monet ratio grammatica, quae ad Verba. ἐπ' ἐκείνους' vocem desiderat Velut προσληπτεον, sed Structuram . ἀπο κοινου ἐκείνους τὸ τησεν so ἐστι)non permittit.
I Omnes codicum p. 21 discropantia adnotavi, ne eandem rem in fine Lesbonactis opusculi denuo repetere cogerer.
20쪽
τουτο ταχέως μετέρχονται .lano κοινου ἐστι λέξις απαξ μεν λεγομένη και ωθεν λαμβανομένη, οἷον .. απελθων ἐτησε του ανδρας, μάλιστα δὲ χαρίδημον και Iππαρχον .καὶ πιμηρος i. ἐλίσσετο πάντας Ἀχαιους, Ἀτρεῖδα δὲ μάλιστα ' A 15 . ἀπ κοινουναρ ἐπ ἐκείνους μὲν το .iτησεν , ἐπὶ τουτου δε o Jλί σετο V. Ἐτερογενές ἐστι μετάβασις απο γένους εἰς γειος προς το νοουμενον, οἷον .. τἀπερι θαλάσσης φοβερά εἰσιν, ἐρημέαι υσαι ' καὶ ο Θεολογος i. παρ' εαυτου δε νοην ἐνθεὶς ο δη νοεραν η υχην οἶδεν ὁ λογος Greg. NazianΕ. or. XLV 850 Eτεροπροσωπον ἐστιν,
βάλλωμεν λεγον α ήριεῖς ἐμέλλομεν λέγειν, οἷον . πάντες οἱ Αἰγυπτιοι βοωσι την ἀδικίαν η λαὸν τα αυτοι με λέγωμεν, προ δεερον δὲ ἀποτεμνώμεθα καὶ ου προς το ἀδικησαντα, οἷον με δε εἰδώς τινα βλάπτοντα τον πέλας ἶπον προς αυτον ώς ἀδικεῖς τον πέλας'