장음표시 사용
61쪽
da ben e nobis prosperatur ecundis successibus arridet: quoniam Fran
coria exercitu intra muros Antiochiae inclusum tenet,& castellu quod ciuitati praeeminet,iam in manu nostra habeo Vnde certum sit uobis,quia rumores quos de eis audieratis,non sunt illius generis cuius audistis, quia nec lupus tantus est, quantus d clamor qui eum subsequitur. Quia uero praecepistis ut omnino eos de terra deserem,gladioly uita priuarem,uo lite aduersum me indignati,si quosdam de melioribus uinctos uobis tramitto:quoniam tunc erit in uestra deliberatione, utrum uelitis eos mori siue uiuere. Nobis enim conueniens esse uidetur,ut qui uiui in manus no stras incidunt, captiui fiant,dc dura apud nos eYerceant seruitia Honorificum quippe erit regno Persarum si in eo exulatur frater regis Francoru. Vos autem in pace dc summa tranquillitate uiuite,omni corporeae uoluptati opera impendite,filios 3 sine cessatione procreate, qui alius,si nocesse fuerit, Francis obsistant,& cum nostrae deiecerint uires,tunc ualeat. Faciei uestrae praesentiam non ante uidebo; doncc totam Syriam, o Romaniam,atq; Bulgariam uestrae ditioni subiugauero. Haec Corbanan lo/cutus in superbia se in abusione,quae ei conuersa sunt in ignominia dc con fusionem Post haec mater eius uenit ad eum incerens dc tristis, lugubremi passerens uultum. Et cum in secreto cubili ambo conuenissent,diXit dehorlahiis'mater ad filium: Fili solatium meae senectutis, S unicum pignus totius meae dilectionis, ad te festina uenio fatigata longinquitate itineris. eram in Alep ciuitate magna, cum de te grauis sermo aures meas percu
lit suo impulsu maximum cordi meo dolorem impulit. Di tum est mihi,quod tua agmina di ponebas,8c contra Christianos pugnare uolebas.
Propterea festina ueni a temetipso scire uolens, utrum se res ita habeat an non Ais ad matrem filius: Mater nihil unquam uerius audisti. Et ma/ter adflium,inquit. Quis fili tale consilium iniquus tibi dedit Nondum
es expertuS uirtutem Christianoru m,dc praecipue gentis Francorum. Si legisses scripta omnium prophetarum,omnium sapientum, protieto noignorares, quod ipse est omnipotens d deus deorum omnium. Si pugnabis aduersus Christonos,pugnabis contra ipsum S angelos eius. Sed de/mentissimum corra ipsum omnipotente pugnare est, quoniam id ipsum
est: velle se destruere. De ipso quide inuietissimo deo .cit propheta: Ego
occidam dc ego uiuere faciais,percutiam Nego sanabo: no est quidem anu mea possit eruere. Si acuero ut fulgur gladium meum, Sarripue/rir iudicium manus mea reddam ultionem hostibus meis, his qui ode runt me retribuam Inebriabo sagittas meas sanguine gladius meus deuorauit carues. Periculosis imum es contra hunc conflictum inire, qui gladium suum nouit sie acuere,acutum inebriare,inebriato,carnes mace
rare. Fili Pharaonem regem Aegypti quis submersit in mari rubro, cum E a omu
62쪽
omni exercitu suo. Quis ei iecit Seon regem Amorreorum,di Og regem Basan;&omnia regna Chanaan, dc dedit suis in haereditatem e Ipse idem deus ostendit quanto amore diligat populum suum , quant que tutela
circumuallet eum cum dicit: Ecce ego mittam angelum meum,qui praecedat te,& custodiat semper: Obserua dc audi uocem meam, S inimicus ero inimicis tuis, dc odientes te affligam, S praecedet te angelus meus. Genti nostrae iratus est: deus ille, quia nec audimus uocem eius, nec fa/cimus uoluntatem: dc idcirco de remotis partibus occidentis excitauit in nos gentem suam dedit op ei uniuersam terram hanc in possessionem. est qui possit eis eam auertere, non est qui eam ualeat amplius extermi/nare. Post haec inquit filius matri suae: Credo mater quod aut insanis, aut
furhs infernalibus exagitaris. Quis tibi dixit, quod gens ista no potest ex/terminarii Plures mecum sunt optimates &Admiraldi, qua sint omnes Christiani congregati.Dic mihi mater Hugo eorum summus dux, & A
puliensis Boamudus, dc gladiator Gotheseidussunt ipsi dii eorum: Non
De sicuthnos aluntur temporali cibo. Nonne eorum caro sicut d nostra
potest incidi ferro ' Ad haec mater respondit: Non sunt dii quos tu nomi/nas,sed homines δc milites dei excelsi,qui dat eis animos,exaggerat uires, reddit magnanimos : sicut ipse per prophetam loquitur dicens: Perse quetur unus de uobis mille, se duo fugabist decem millia, quod iam in
his expertum est,qui nostros fugauerunt de tota Romania. Propterea fili contcstor te per omnium nostrorum numinum nomina,ut te avertas facie istorum, d non ineas contra eos bellum, Stultum est enim ut is perius dixi,contra omnipotente saeuire, dc in gentem eius debachari. Et
respondit filius matri suae Charis ima noli lacrymari,noli crebris gemiti bus anxiari,quoniam nulla arte, nullo ingenio reuocabis, etiam si in prae/llo scirem meipsum interituru. Tunc mater tristior effecta, iterum filio suo dixit: Scio quia pugnabis 'ed modo non morieris, sed antequa transeeat annus de hac uita discedes:Modo es in omni regioe Orietati se ma laudabili praeditus in aula regis Persarum nulli secundus,cum autem modo uictus fueris iuxta quae nuc tibi est gloria,in gloriosus eris. Quanto enim quisl caeteros antecellit,tanto magis sordescit,si turpius ruit. Nunc uero omni flore Orientalium regum ac diuitum stipatus, tantorum innumerabilium satellitum caterua circunda cus, si superatus eris , cum quo ultrarius pari aut impari numero decertabis c Tu qui olim cum paucis mul eos solebas in fugam uertere, nunc disces etia m fugere cum ingenti copia tum ui.Tunc filius rae impatiens uerba matris diutius ferre non pote rat ed ea interrumpens ait: Quid mater concitas aerem inanibus uerbis,
63쪽
nos ad fastidium pertrahis sermonibus imperitis: Nulla uirtus bellorum nobis ualet resistere, nec ualet alter exercitus nostro prevalere.
Sed dic mater mea,undescis quod uinci debeamus in hac pugna, ct quod
moti debeo n5hic sed antequam transeat annus, morte subitanea,&quod
gens Christiana fines nostros sit possessura cCui mater ait: Ante centum annos,inuenerunt patres nostri in sacris deorum responsis, ec in sortibus ec diuinatioibus suis dc animaliuextis,quod Christiana gens super nos ebse tuentura,nos uictura.Concordant itaque super hoc aruspices, mas' arioli, dc numinum nostrorum responsa dc prophetarum dicta, in quibus dicitur:Asolis ortud occasu,ab Aquilone d mari, erunt termini uestri, e nullus stabit contra uos Credimus, quia hoc totum uenturum est, sed nescimus an hoc sit ipsum tempus nisi quod quibusdam nostrorum uidetur, quod Fhoe assiduae rerum mundi ruinae praesignant, dc astrorum in tuitus praenuntiauit. De hoc siquidem praelio quod commistbrus es, di/cam tibi ueritatem,ec de morte tua quam inde habeo noticiam. Ex quo milites ad patrandum bellum hoc colligere coepisti, sollicita indagatione perscrutata sum quaecunqr mihi potiunt uentura praediccre,& consonant quod nullus omnino Christianorum poterit superari Cum astrologis sy/derum cursus eptem scilicet planetas d duodecim signa sapienter con/templata sum,&quicquid Phisica speculatione intelligi potest cum aru/spicibus extisdc armis pecudum. Omnia in unum concordant, genti Francorum uictoriae titulos praenuntiant, id necem tibi,sicut dixi, superi us intentat: Tunc ille, mater, inqui cessa ab his de caetero, quia cum Francis pugnabo quam primum potero. Illa uidens quod nil proficeret n5 diu morata unde uenerat rediit tecum cy reportauit quicquid spoliorum adi/pisci potuin Iam uero de his quae interim inurbae gesta sunt, aliqd referamus.Turcis libera facultas erat intrandi castellum, dc exeundi,nostros die nocte iaculando& sagittando ad bella ciebant, dccum certantium uires deficiebant,noui recentes subibant. Sic nouis iugiter superuenientibus uirtus illorum crescebat: nostrorum uero quotidiana lasmitudine drficiebat.Nulla enim quies erat,nec arma deponebant, sed in procinctu militiae semper erant Telis de sagittis plateae ciuitatis impediebantur,dcreeta domorum onerabantur omni die ante castellum fit noua congressio. De nostris tamen deo protegente pauci moriebantur: de illis uero cateruatim perimebant. Et dum sic lepus prolabit,fames omni hoste crudelior nostros invadit,uires eoru de die in die attenuavit. Vultus marcescunt, brachia deficiut dc tremula manus uix terrae uellicat herbas,dcfrondes arboru, dc radices herbaru. Haec omnia coquebant,dc comedebant.
64쪽
Crus asini sexaginta solidis comparabatur,ec qui emebat dissipator sub
stantiae non aestimabatur. Panis paruus uendebatur uno aureo. Carnes asinorum,equorum, cameloria,boum,bubalorum consumebatur,etiam
eoru coria coquebantur. Matres filios suos fame pereuntes, ad ubera is, spendebant,sed pueri in maternis uberibus nihil inueniebant. Quadam die Corbanan incitauit nostros ad praesium,scilicet extra urbem,ab illa parte in qua erat castellum, sed milites& equi fame cruciati,diu non potueriat sufferre ueloces impetus eorum.Conglobati igitur in unum,nostri ad ciuitatem regredi salubrius esse intellexerunt,sed oppressa Turcis,portam
nimis angustam repererunt, in tantum quod quidam ibi us ad morte attriti sunt. Sic y fiebat pugna intus εἰ exterius, nec dabatur ulla quies nostris fa me pereuntibus. Propter haec dc his similia aliqui de nostris mi litibus immoderate perterriti, fuga in ipsa noete elapsi sunt,funibus ad p/pugnacula ligatis,quibus manussuas omnino decoriaverunt,d sic ad mare pedibus tetenderunt. Quo peruenientes dixerunt nautis , ut fugerent, quoniam omnes Christiani aut mortui aut uineti essentillii autem dolentes in mare se miserunt, dc Turcarum se potentatui subtraxerunt. Stephanus Carnotensis comes, qui inter alios principes uidebatur magnus consilio,prouidus,morum honestate praeclarus,antequam caperetur Antiochia graui infirmitate detentus est: dc ad quoddam castrum, quod suum erat, secessit, cui nomen Alexandreta fuit. Hic ut a fugienti/bus audiuit hanc de nostris relationem, occultae montana urbi adiacetia ascendit,ut uideret quid nam esset,utrumne relatio uera esset. Sed innu/merabilia Turcarum agmina filonge conspexit, nostros intra urbem inclusos esse deprehedit. Perterritus timore,aufugit, dc ad castrum suum remeans funditus ea expoliauiti ic sic uersus Constantinopolim equitare coepit illi uero qui in urbe obsidebatur, summo de derio aduentum eius praestolabantur. putantes eum imperatorem secum adducere, ε uelle cum eo rebus necessariis succurrere. At ipse per deuia tendens, ut ad Phrlomenam uenit,imperatorem ibi inuenit: ei secreta allocutione dixit: Domine imperator nostri reuera Antiochiam obtinet: sed castellu quod ei superest adhuc Turci postident, innumera Turcarum agmina eos ob sident 8c qui in castello sunt urbem oppugnar. Sed quid super his restat, nisi quia aut mortui iam sunt,aut in proximi morti Tu autem reuerende imperator,si nostro credis consilio ulterius non progrediens, sed ad urbe tuam reuerteris. Nam no potest humana eis potestas ulla subuenire, sed si illuc ieris cum tuo exercitu poteris interire. His auditis sermonibus im/perator ualde tristis efficitur ecquod ei dixerat in secreto,principibus suis ac magistratibus propalavit in aperto Omnes co tristant ob nostroru'sunera lacrimantur. Erat ibi quidam miles,nomine Vuido, qui per militiam
65쪽
iam celebre sibi nomen adquisierat, multurnwBoa mundo familiaris ex/titerat. Qui cum hoc audisset,ita indoluir , quod ac si mortuus in terra mcorruerit. Et cum resumpto spiritu ab illa mentis alienatione reuerrei e tun flere immoderate coepi r,genas unguibus sulcando crimeS manibus decerpendo,omnes cogebat adluetum,dicebat : OdcUS Onan potes ubi est uirtus tua Si omnipotes es,cur ad haec fac ita consensisti Nonne erant
dc milites tui dc peregrini Quis unquam rex, aut imperator, aut potens dominus familiam tuam ita permisit occidi, si ullo modo potuit adiiuare Quis erit unquam miles tuus aut peregrinus: O Boa munde, ho/ itior aliorum diuitum, corona sapientum gloria militum, solamen deso, 'latoruix ,robur militiae,&totius mundi decus insigne, cur tibi tale infortunium contigit, ut Turcarum Iudibrio subiaceres: Heu heu, cur mihi
cocessum est uiuere post: te Quae mihi posthac lux grata, quae species a/moena,quae gloria delectabilis. quae uita iocunda, te minime superstitc Odeus, qua causa ita occisi sunt, quasi dominum no habere ni servi tui OBoamude,ubi est illa fides tua, quam semper habuisti, in saluatore tuo domino nostro Iesu Christoῖο imperator& egregii milites, qui mecum tanta tantorum p funera lugetis quis perfecte credere potest: quod tanta militia sic perierite Profecto si in medio campo ab omni Orientali populo circunsepti fuissent, non ante omnes occiderentur quam ulcisicerentur. Nunc autem dc ciuitatem habebant, in qua se defendure poterant, & ita interempti sunt: O imperator certissime scias,quia si Turci nostros occiderunt,pauci de ipsis remanserui Propterea ne paveas illuc ire, quia An. tiochiam recipere poteris Imperator quidem consilio illius noluit asenysum praebere,sed uerbis nugacis, fugitivi comitis nimium credulus, re/tro destinauit abire Bulgarisecp loca praecepit deuastare, ut si Turci in partes illas peruenirent,nihil penitus iuuenirent. Cum ipso pariter d ipse Uuido,& illi qui cum ipso imperatore ierant, reuersi sunt, quia ultra ire non praesumpserui. Sic igit nostri omni humano solatio destituti sunt, dc per uiginti quin y diὸ es,cum hostibus d fame, cu gladio dc penuria, indesinenter decertauerunt.
DRoberti Monachi sexti libri finis.
66쪽
Liber septimus. V P E R N A pietas humano desti tutis auxilio nisi prae/uidisset ex Franci genis, iam ciuibus Antiochenis,nullus superenet. Sed cum iam uita diffiderent, omnia eis mortem intentarent,placuit deo saluatori regi regum Iesu Christo, ut cuidam sacerdoti suo appareret, dum quada nocte in ecclesia castae genitricis dormiret. Erae autem cum eo,ipsa uirgo ec mater Maria, beatus Petrus Apostolus Cui ait: Agnoscis me Cui sacerdos, Non. Tu quis es domi nec Tunc in capite saluatoris crux coepit apparere: Cui iterum dominus: Iam ne agnoscis me iterum sacerdos respondit: Non aliter agnosco te, nisi quia cruce in capite tuo uideo sicut in imaginibus,quae repraesentant corpus domini nostri Iesu Chris i uidere soleo Et dominus ad eu: Ecce ego ipse sum. Sa/cerdos uero,ut audiuit,quod dominus est, statim prosternebat se ad pe/des eius suppliciter obsecrans, ut suis Christianis subueniret, fame εc hostium oppres ione laborantibus. Cui ait:Non tibi uidetur quod bene eos adiuuerim hucusqi, quia illis de Nicaeam tradidi ciuitate, dc omnia quae eis superuenere bella uincere feci. In obsidione Antiochiae eorum mi γserita codolui nunc uero ad extremum ciuitatis ingressum tribui. Omnes tribulationes impedimenta,quae passi sunt, ideo euenire permisi, quo/niam multa nefanda sunt operati, cum Christianis mulieribus, dc a fide alienis,quae ualde displicet in oculis meis. Vade nunc dic populo meo ut reuertatur ad me,& ego reuertar ad eum:& infra quini dies mittam eis sufficiens auxilium,interim quotidie cantet hoc responsorium Congregati sunt inimici nostri 6c gloriantur in uirtute sua di c. Hac ita uisione com/pleta uenerabilis presbyter somno excitus surrexit, expansis manibus orauit,pro ut spiritus sanctus dabat eloqui illi. Inde eadem die hora ter tia ad principes exercitusperrexit,inueniti eos sursum ante castellu prae/liantes contra inimicos, & mouentes inuicem bellum. Quibus conuoca. tis aeto dc hilari uultu dixit Obelligeratores regis aeterni, annuntio uo/bis ex parte saluatoris nostri gaudium dc exultationem. Suam enim per me uobis transmisit benedictionem: dc si ei obedieritis consequimini dogratiam Tunc omnibus attente audientibus d undiq; confluentibus,omnem ordine expo fuit uisionem. Qua expositasubiecitd ait. Si huic
creditis uisioni falsam eam suspicamini,faciam uobis quod libuerit ex
67쪽
perimentum quod uera est,ec si mendax inueniar,omni iniuria affici e corpus in eum. Tunc Podiensis episcopus iussit asterri crucem fecundu seuangelium ut coram cunctis iuraret hoc uerum esse. Quod ita factum est. Et ut diuina bonitas bona, nis accumularer,suosis lugubres seruos
magis magis laetificaret. Aquitibi quida peregrinus, nomine Petrus,
qui hanc uisionem retulit coram omnibust: Audite populi domini dc serui dei excelsi uocem meam,& sermonibus meis inclinate aurem uestram. Dum in obsidione huius ciuitatis eranius quadam nocte astitit mihi invisione sanctus Andreas Apostolus dicens :Bone uir audi intellige me. Et aio ad eum: Tu quis es domine ρ' Et ille: Ego sum Andreas Apostolus. Fili cum urbem hanc intraueritis,& eam in potestate habueritis,ad ecclesiam dei celeriter uade de in loco quem monstrauero tibi inuenies lance am,qua perforatum est latus saluatoris nostri. Hoc tunc solummodo A postolus dixit mihi. Ego uero tunc ausus non fui hoc alicui indicare, exi/stimans me uanam uilionem uiditaNunc uero ista nocte iterum appa ruit mihi dicens Venire ostendam tibi locum ubi lancea abscondita est, sicut promisi tibi Festina igitur ut extrahas eam quonia portatibus eam sequetur uictoria. Et ostendit mihi sanctus Apostolus locum, quem ueni/re dc uidete,dc inde eam mecum extrahite. Cum omnes ad ecclesia dei currere uellensiadiecit adhuc,&ait.Ne timeatis ed confitemini dc poenitentiam agite a malisoperibus uestris, quoniam infra quini dies super inimicos uestros iterum triumphabitis. Tunc omnes unanimiter glorifi/cauerunt deum, qui dignabatur consolari dolores ipsorum. Statim uero cucurrerunt ad ecclesiam dei cupientes locum uidere, ubi debebat lancea inueniri foderunt autem ibi tredecim homines,l mane ussis ad uespera, sic eam domino disponente repererunt, fuit magna laeticia in omni populo,magnis y uocibus resultabant Te deum laudamus. Gloria inex/ccisis deo. Tunc omnes in unum iurauerunt,ut nullus eorum propter ut
iam tribulatione nasseu morte fugeret, nec ab incepto itinere sancti sepulchri discederer. Omnis ita op plebeia multitudo gauisa est,cum sacramentum hoc iurarent maiores. Et alter alterum ad uirile robur hortabatur,
dc de diuino adiutorio quod fiducialiter unusquisl praestolabat, applau/debant. Nocte igitur insecuta ignis de cMoueniens ab Occidente apparuit, inter Turcarum exercitum corruit. Quod signia corda omniuuehementer obstupefecit, re maxime Turcarum in quoru tentoria ce cidit.Inter se enim uaticinari coeperunt quod postea contigit, quia ignis de coelo descendens ira dei erat quia uero ab Occidente uenerat, Franco rum agmina designabat , per quos irae suae animaduersionem exercebata Iam uero qui seni ores eraut coeperunt 1 serocitate sua quantulumcunq; mansuescere, dc ab ea quam prius habuerant animositate torpescere. Sed
68쪽
quia stultorum infinitus erat numerus, nostros ad proeliu concitabar, nec die nee noete requiescebant. Plaeuit senioribus murum inter se Nil los costruere,ut uti sic ad modicum possent respirare. Vna die enim tam
acriter in nostros corruerunt,ut treS in una turre quae erat ante castelluincluserint lex quibus duo uulnerati de turre exire compulsi sunt, dc occisi sunt: unus uero us p ad uesperam sortiter resistens permansit, duos ex illis occidi dc sic deinceps gladio uitam finiuit Quibus dum uiueret, cum Boamundus uellet succurrere,uix aliquem potuit extrahere, quia illos noIncendit O. tantum hostis urgebat, quantum ualida fames opprimebat. Vnde iratus o μt mi tς poni praecepit in domibus quae erant ab illa parte ubi repalatium , is Cassiani erat, ut qui exire sponte nolebant altem exire compellerentur in/uiti Tunc cuni igne tanta uenti tempestas exorta est,quod tantum flamma inualuit,ut usque ad duo millia domorum dc ecclesatum combusse. rit Boa mundus ut uidit flammam ignis ita insurgere,poenitentia duetus uehementer doluit,quoniam ecclesiis etiam timuit. Durauit itaque incendium ab hora diei tertia usque in noctem media, dc sic flante uento a par.
te dextera, in se ipsam reuersa est flamma. Lancea, ut supra diximus, nutu dei inuenta, seniores de magistratus militiae consilium acceperunti ut ad Corbanan legationem saam mitterent, item mandata suum consilium per interpretem sui sermonis deferrent. Cum de multis fie/ret inquisitio,iaec aliquis praesum eret haec ferre niadata, tande duo inueruti sunt, Erleuvinus6c Petrus eremita. Hi cum interprete iter seu ad Turcarum castra dirigunt dein ad Corbanantentoria perueniunt. Conuene runt undi* Turcae, audire gestietes, quid diceret Christianorum nunti j. Erat autem Corbanan resides in solio indutus cultu regio, habitu pompos o Ante cuius facietii uenientes minime se inclinauerunt,sed erceta cer/Diceas iterunt. Quod cum Turcae uiderent, aegre tulerunt,dc nisi nuntiis publica m fidem debuissent,ignominiam uindicassent.Tuc nuntii nil cun/c tantes Iicet omnes ira commoti , ira circunfremerent, superbo principadixerunt.Corbanan a Francorum principibus In mandatis haec ad te ha/oratio l g hq tibi contioit tam temulenta audacia . quod armata manu
fui ad carbo contra eos uenilli,cum tu oc rex tuus gens tua in eorum conlpectu cul/pabiles sitis,qui terras Christianorum immoderata cupiditate inuasistis, eost omnes iniuria affecistis di occidistis. Infernales dii tui te turpius n5
potuerunt dehonestaxe, quam quod te miserunt contra eos pugnare. Saratio surA tecum effer,& censura aequitatis nobiscum agere uelles, nos te/cum iuris honoro seruat oratiocinaremur dc quod Christianorum esse debent incontradicibili sermone ost enderemus.' Quod si apud te aequi ponderis sunt ius 6c ratio ut uoluptuosa uolutas, fiat inter tuos dc nostros de/terminata pugna, Oculatoribus absque aliorum sanguinis dispendio tota
69쪽
haec concedatur patria. Quod si nec ita,nec sic,complacer,aut fugam protinus initte,aut colla uestra nostrorum ensibus praeparato His dictis ser/monis mediator conticuit.Corbanan uero ira magna inflammatus, uix
loqui potuit: dc tandem in haec uerba prorupit dicens. Vere gens h ran/corum, gens superba,sed nostro gladio refrenabitur eor superbia. Ideo aurem requirunt denominatum praelium, ec quibus cedit uictoria, codat imperium. Quoniam sine aliorum sanguinis dispendio, aut patria uolunt ditari,aur a manibus nostris liberari. Sed tunc salubre consilium
non inuenerunt, cum pro effoeminata gente arma sumpserunt. I amen adhuc ite illisi prenuntiate quoniam si uolunt deum suum abnegare, su Christianitati renuntiare,io gratia in omnes recipiemus, dc terram hanc eis donabimus, multo meliorem i& de omnibus equites facio mus. Quod si facere neglexerint,omnes iamiam morientur, aut uincti in terram nostram ducentur. Post haec Erleuulnus, quia illorum nouerat lingua, subiecit dc ait: O princeps nullius militiae, sed totius malitiae, si scires quam dementissimum est apud Christianos dicere , nega domi
num nunquam de tuo ore polluto egrederet tale uerbum. Scimus pro certo,ipso deo quem negare suades reuelante,quia in proximo est nostra salus, ecuestex interitus, nostrum gaudium,&uestrum detrimentum.
Quis uero uobis trasmisit ignem,qui uos ita perterruit, εc de loco in quo tentoria fixeratis ita perturbauit Signum hoc in portentum uenietuo bis,nobis insalutem,quoniam ipsius dei nostri certam inde habemus logationem.Corbanan diu ferre non potuit conuitia Erleuuini,di praecepita conspectu suo illum amoueri. Dixeruntis ei qui illic astabat ut citore cederet,alias, nunquam ei legationem Wofuturam. Ille cum sociis ita di/scessit,ic ad urbem remeauit. Nec praetereundum quid istis recedctibus
Corbanan suis dixerit. Audistis nunc, quid pannosi illi uultu despicabi/les 6c nullius personae homunculi,& quam costanter locuti sintnaec iram nostram S tela micantia expauerunt. Hinc est quia desperati sunt, Suo lunt mori lc malunt mori quam captiuari. Propterea o fortissimi milites cum ad praelium uenerint,undit eos circumuallate,ne alicui sit locus di uertendi,nec spatium diu uiuendu quoniam si eis aliquandiu licet uiuere, antequa omnes interficiantur, magnas strages de nostris facient. in hoc apparet quia Corbanan stultus erat qui sic loquendo suorum mentibus terrorem incutiebat Nec miradum si insipiens loquitur amentiam , quia
spiritus sapientiae non intrat in malevoIam animam. PetruS eremitaec Erleuulnus ad principes exercitus reuersi sunt:& quae CC.rbanan respon/derat narrauerunt. Tunc Podiensis episcopus nutu θc assensu omnium,
triduanu omnibus indixit ieiunium. Unusquilin puro corde cofessus fuit, di qui aliquid ad edendu habuit, non habenti distribuit. illos tres dies deduG a xerunt
70쪽
implorantes. I ertia die illucescente, missis per ecclesias celebratae sunti omnesep sancta dominici corporis comunione communicati sunt. Com muni deinde consilio intra urbem sex acies constituuntur, εἰ quae prius, quae posterius irent ordinantur. Prima acies fuit Hugonis magni dc Flandrensis comitis: secunda uero ducis Gothei ridii in tertia uero fuit comes Robertus de Normannia cum suis: quarta fuit Podiensis episcopi, qui secum portauit lanceam nostri saluatoris: de cum illo fuit magna pars exercitus comitis sancti Egidii , qui ad custodiam ciuitatis remansit. Quintad ancradi fuit: de Boa mundi sexta, cum qua expeditiores ad bebium pedites fuerunt, milites qui equos suos necessitate uicti uendide, rant. Episcopi,presbyteri,clerici, dc monachi , sacris uestibus induti cum militibus extra portam ciuitatis exierunt, portantes in manibus suis cru/ces, quibus dei populum signabant, magnis uocibus ad coelum ma nibus extensis clamabant: Saluum fac populum tuum domine, di be/n edic haereditati tuae, εἰ rege eos.ex tolle eos nunc dc inreternum .Esto
eis domine turris fortitudinis a facie inimicorum suorum. Hos & alios psalmos cecinebant, ilIos praecipue qui tribulationi conueniebant. Simi/liter illi qui in turribus erant εἰ super murum idem faciebant, dc canta hant. Egressi sunt itaque milites Christi contra satellites antichristi, per
portam quae est ante Mahumariam. Corbanan uero in quodam monticulo stans, exeuntes aspiciebat,&dum exirent dicebat: State qui eti milites mei,& omnibus exires mittite, ut eos melius ualeamus com da dixerat, quod fame moriebantur, dc omnes fugae praesidia moliebantur , quod equos suos comederant uictus inopia tabescebant, nihil restare nisi quod auisugerent, aut ditioni Corbanan subderEt se. Dum diuisae acies suis ordinibus de ciuitate exirent, Corbanan cuius est et una requirebat,quae Aquitanicus ei ordine referebat. Sol uero super
armatas loricasαlanceas radios inferens, oculos intuentium reuerbe/rabat aduersariis terrorem immittebat ,ut diuina scriptura testatur: quia terribilis est castrorum acies ordinata. Vt autem congregatoS o/mnes conspexit, intra semetipsum infremuit,circunstantibus, dicens. Magna est gens illa,honeste armata, non mihi uidetur quod uelint fugere, sed instare, quod non uelint obsequi,sed persequi Conuersus itaci, ad apo/slatam suum,inquit, furcifer omnium scelestissime, quae friuola dixisti nobis super hominibus istis, quod equos suos comederint,&fame